ΕΑΣ: Δεν «κολλάνε απλώς λαμαρίνες»

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Σε μια χώρα η οποία αποβιομηχανοποιήθηκε ραγδαίως από την δεκαετία του 1980 και η οποία εν μέσω οικονομικής κρίσεως αναζητεί εναγωνίως την Ανάπτυξη, η διαφύλαξη και ενίσχυση των όποιων λίγων πυρήνων βαριάς βιομηχανίας που έχουν απομείνει, θα έπρεπε να αποτελεί πρωταρχικό στόχο των κυβερνώντων. Η αμυντική βιομηχανία στην Ελλάδα, ξεκίνησε φιλόδοξα, οι κυβερνήσεις ασέλγησαν επάνω της παίζοντας τα δικά τους κομματικά παιχνίδια και σήμερα βρίσκεται σε κατάσταση παρακμής εξαιτίας της ανυπαρξίας ενδιαφέροντος από τους αρμοδίους. Ενδιαφέροντος τόσο για τις κρατικές όσο και τις ιδιωτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο. Η τρόικα ζητά σήμερα το κλείσιμο εταιρειών όπως τα ΕΑΣ, μία κρατική εταιρεία η οποία καλύπτει βασικές ανάγκες εφοδιασμού των Ενόπλων Δυνάμεων, τουλάχιστον σε πυρομαχικά και ανταλλακτικά.

Η αμυντική βιομηχανία όμως, όπως τα ΕΑΣ, δεν είναι απλά ένα ακόμη «εργοστάσιο», του οποίου η αναστολή λειτουργίας θα σημάνει απλώς την απόλυση μερικών εκατοντάδων εργαζομένων. Ούτε την διακοπή της ομαλής ροής αναλωσίμων ανταλλακτικών και πυρομαχικών στις Ένοπλες Δυνάμεις, που οπωσδήποτε είναι ένα σοβαρό ζήτημα. Η αμυντική βιομηχανία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως στρατηγική υποδομή. Η αξία της οποίας μεγαλώνει ακόμη περισσότερο στην σημερινή συγκυρία, ακριβώς επειδή αντιπροσωπεύει μια από τις ελάχιστες σοβαρές βιομηχανικές υποδομές που έχουν απομείνει στην χώρα.

Βαριά βιομηχανία σημαίνει ανάπτυξη τεχνολογίας, απασχόληση εργαζομένων υψηλού επιστημονικού επιπέδου και δυνητικές εξαγωγές υψηλής αξίας, που αποφέρουν σοβαρά έσοδα στο κράτος. Υψηλή τεχνολογία σημαίνει προϊόντα που ενσωματώνουν τεχνολογίες αιχμής και κατά συνέπεια προϋποθέτουν σοβαρή μηχανολογική υποδομή από πλευράς εταιρείας αλλά και τεχνογνωσία, την οποία διαχειρίζεται προσωπικό υψηλής επιστημονικής καταρτίσεως. Η τεχνογνωσία γεννιέται, εξελίσσεται και διατηρείται από εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Τέτοιες θέσεις εργασίας, εξασφαλίζουν την παραμονή ή επιστροφή νέων με σπουδές μηχανολόγου μηχανικού, σχεδιαστών βιομηχανίας, αεροναυπηγών κ.λπ. αντί να ξενιτεύεται και να χάνεται. Ο Τούρκος που θα μεταβεί στο εξωτερικό για σπουδές αναλόγου αντικειμένου, γνωρίζει ότι θα επιστρέψει στην πατρίδα του όπου υφίστανται θέσεις και ευκαιρίες στην ιδιαίτερα ανεπτυγμένη αμυντική βιομηχανία, είτε κρατική είτε ιδιωτική. Εκεί λειτουργούν σοβαρές ιδιωτικές επιχειρήσεις, όπως κατασκευής κυνηγητικών όπλων (που απουσιάζουν εντελώς στην Ελλάδα) μέχρι μεγάλες κρατικές εταιρείες του αεροναυπηγικού τομέα κ.λπ. Περιττεύει η αναφορά στον κύκλο εργασιών της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας και την σοβαρή συνεισφορά στην εθνική οικονομία μέσω των εξαγωγών, όσο και την ενίσχυση του διεθνούς προφίλ και κύρους της χώρας, μέσω εξαγωγών, συμμετοχής σε διεθνή αναπτυξιακά προγράμματα και προώθηση των πολιτικοδιπλωματικών δεσμών σε διεθνές επίπεδο, λειτουργώντας ως εργαλείο υλοποιήσεως της εθνικής στρατηγικής.
Είναι λυπηρό που στην χώρα μας δεν υπάρχει βιομηχανική κουλτούρα, ακριβώς επειδή στην δεκαετία του 1980 επικράτησε ο αχαλίνωτος λαϊκισμός, που ανέδειξε σε ρυθμιστικό παράγοντα τον κακώς νοούμενο συνδικαλισμό. Είναι λυπηρό να βλέπεις δημοσιογράφους, τους γνωστούς «ξερόλες» λαΐκιστές, που από το ρεπορτάζ για την τιμή της ντομάτας, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να προπαγανδίσουν μηδενιστικές απόψεις για την αμυντική βιομηχανία.


Τα ΕΑΣ είναι ένα τυπικό παράδειγμα του πως μία κρατική εταιρεία με μεγάλες δυνατότητες απαξιώθηκε από την έλλειψη κρατικής μέριμνας και τις πολιτικές επιλογές διοικήσεων με βάση κομματικά και μόνο κριτήρια. Η έλλειψη ενδιαφέροντος από πλευράς κυβερνώντων, κράτησε στο περιθώριο της ενημερώσεως την αμυντική βιομηχανία της χώρας, μακριά από την κοινή γνώμη, η οποία ποτέ δεν είχε ενημέρωση για τα επιτεύγματα, τις δυνατότητες και την συνεισφορά της σε εθνικό επίπεδο. Η ΕΑΣ, όπως και άλλες εταιρείες του κλάδου, κατέχουν τεχνογνωσία που, μετά την μαζική αποχώρηση εργαζομένων, κινδυνεύει να χαθεί για πάντα από την χώρα. Ειδικός εξοπλισμός με μοναδικές δυνατότητες στην χώρα αλλά και στα Βαλκάνια, κινδυνεύει να παραχωρηθεί έναντι πινακίου φακής σε ξένα συμφέροντα. Ποιος γνωρίζει ότι προ πενταετίας μόλις, αναβαθμίστηκε κάθετα ο μηχανολογικός εξοπλισμός στο εργοστάσιο του Αιγίου αλλά ποτέ δεν αξιοποιήθηκε στο έπακρο; Περί τα 15 εκατ. ευρώ δαπανήθηκαν για την απόκτηση άνω των 50 ειδικών μηχανών που ενσωματώνουν την αιχμή της τεχνολογίας, απογειώνοντας στην κυριολεξία τις παραγωγικές δυνατότητες της εταιρείας. Τί θα γίνουν όλα αυτά; Θα χαριστούν σε κάποιον ξένο; Πέρα από τις μηχανές όμως, μήπως η εξασφάλιση εκατοντάδων θέσεων εργασίας στην περιφέρεια, έχασε την σημασία της για τους κυβερνώντες που αναζητούν, υποτίθεται, απεγνωσμένα την Ανάπτυξη;

Είναι κρίμα που όλο αυτό το διάστημα δεν ακούστηκαν φωνές από ανθρώπους που έχουν γνώση της σημασίας της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας. Πρόσωπα σημαίνοντα από τον πολιτικό χώρο, που θα μπορούσαν να αντικρούσουν τον αφόρητο λαϊκισμό που κυριαρχεί. Δεν είδαμε, επί παραδείγματι, πρόσωπα όπως ο πρώην ΥΕΘΑ Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος, στην εκλογική περιφέρεια του οποίου εδρεύει το Συγκρότημα Αιγίου των ΕΑΣ και για το οποίο αγωνίσθηκε κάποτε, να παρεμβαίνουν δυναμικά ώστε να αναδείξουν την σπουδαιότητα του κλάδου. Αντιθέτως ακούσαμε και βλέπουμε για σκάνδαλα δισεκατομμυρίων, με μίζες και μαγειρεμένους διαγωνισμούς, σε εξοπλιστικά προγράμματα, με πρωταγωνιστές άτομα που είχαν θέσεις ευθύνης. Ακούμε δηλαδή για τους καταστροφείς της αμυντικής βιομηχανίας.

Είναι προφανές ότι σήμερα, με την χώρα στο χείλος του γκρεμού, κάποιοι αρμόδιοι που χειρίζονται θέματα κρίσιμα όπως το μέλλον της εθνικής αμυντικής βιομηχανίας, αντιμετωπίζουν εντελώς επιφανειακά τα πράγματα, μέσα από την πραγματικότητα των αριθμών. Είναι αυτοί για τους οποίους ο νυν πρόεδρος των ΕΑΣ Αντιναύαρχος Ιωάννης Δεμίρης, δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξη: «Ορισμένες φορές μπαίνω στο υπουργείο Οικονομικών και αναρωτιέμαι: Είναι Έλληνες αυτοί»; Θα κλείσω λοιπόν αυτό το σημείωμα, με αριθμούς. Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται για μια παρατημένη εταιρεία όπως τα ΕΑΣ, οι προοπτικές εξασφαλίσεως συμβάσεων εξαγωγικού χαρακτήρος (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ινδία, Αφρική, Μέση Ανατολή), για το άμεσο κι εγγύς μέλλον, εκτιμάται ότι μπορούν να ξεπεράσουν τα 4,5 δισ. ευρώ! Ας σκεφτεί κανείς τί έσοδα μπορεί να αναμένει το κράτος στο προσεχές μέλλον, διότι μιλάμε για προγράμματα τα οποία προωθούσε η εταιρεία τα τελευταία χρόνια και σήμερα έχουν αρχίσει και οριμάζουν. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν προοπτικές. Μήπως τα σενάρια συνωμοσίας, ότι κάποιοι θέλουν να καρπωθούν οι ξένοι αυτές τις συμβάσεις, αντί για το ελληνικό κράτος, έχουν βάση;

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

11 σχόλια:

Ανώνυμος 29 Σεπτεμβρίου 2013 - 10:32:00 μ.μ. EEST  

Βλέπω ότι ο αρθρογράφος δεν παραθέτει κάποιο ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ παράδειγμα ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ τεχνογνωσίας - και μάλιστα αιχμής της τεχνολογίας (!!!)- την οποία τα ΕΑΣ κατέχουν. Ελπίζω ότι θα το κάνει στο μέλλον.

Ανώνυμος 30 Σεπτεμβρίου 2013 - 12:30:00 π.μ. EEST  

Δηλαδή εαν σου έδινε συγκεκριμένο παράδειγμα συγκεκριμένης τεχνογνωσίας εσύ θα καταλάβαινες την πραγματική σπουδαότητά της;

Εαν δεν καταλαβαίνεις την σπουδαιότητα της όποιας βαριάς βιομηχανίας της χώρας με την όποια τεχνογνωσία ό,τι αναλύσεις και να σου κάνει κανείς τσάμπα το σάλιο...

Ανώνυμος 30 Σεπτεμβρίου 2013 - 12:38:00 π.μ. EEST  

μπρικια κολλάνε...

Nikos 30 Σεπτεμβρίου 2013 - 4:19:00 μ.μ. EEST  

Ρε Σάββα, έκαστος στο είδος του, τι τα θες τώρα αυτά, γράψε και ειδικές δυνάμεις που το ‘χεις.. …το άρθρο σου είναι γενικόλογο, γεμάτο κλισέ και ιστορικές αναδρομές, καταλήγει μάλιστα να είναι και αστείο όταν στην τελευταία παράγραφο μπαίνεις στο κόπο να αναφέρεις και ένα νούμερο το οποίο όμως είναι τόσο προφανέστατα εξωπραγματικό που απορώ αν έχεις αίσθηση τι πάει να πει 4,5 δις εξαγωγές γενικότερα για τα δεδομένα της ελληνικής βιομηχανίας πόσο μάλλον της αμυντικής…για να μη πω για αυτό το φοβερό «εκτιμάται» …από ποιον? Η Ελλάδα δεν έχει αμυντική βιομηχανία, έχει κάτι κρατικοδίαιτες φαλιρισμένες εταιρίες. Οι λόγοι που δεν έχουμε είναι οι ίδιοι με τους λόγους που δεν έχουμε ναυπηγική βιομηχανία παρά το μέγεθος του ελληνικού στόλου. Ψάξε βρες γιατί και θα καταλάβεις. Αν θέλουμε δυο εργοστάσια για να φτιάχνουμε τίποτα σφαίρες και να κάνουμε τίποτα επισκευές τότε ας έχουμε αρκεί να μη τα πληρώνουμε 10 φορές επάνω…από εκεί και πέρα κρατικοδίαιτα μεγαλεπήβολα σχέδια δεν σηκώνει πια…εδώ όπως πάμε δεν θα έχουμε αμυντικές δαπάνες θα έχουμε αμυντική βιομηχανία…εδώ δεν φτιάξαμε αμυντική βιομηχανία τις εποχές που είχαμε αμυντικές δαπάνες θα φτιάξουμε τώρα? Η μπιζνα είναι δύσκολη…δεν είναι φυτεύω ντομάτες…θελει τεράστιες επενδύσεις, θέλει πανεπιστήμια να υποστηρίζουν, θέλει χαμηλό κόστος ενέργειας, θέλει να μπορείς να παίξεις μπάλα σε διεθνές επίπεδο και να ανταγωνιστείς τα γεωπολιτικά συμφέροντα … άστο …ας κάνουμε αυτά που μας παίρνει και τα άλλα μετά …όταν μεγαλώσουμε…

Ανώνυμος 30 Σεπτεμβρίου 2013 - 10:08:00 μ.μ. EEST  

Ανώνυμος 30 Σεπτεμβρίου 2013 - 12:30:00 π.μ. EEST

Έγραψα το συγκεκριμένο με κεφαλαία για να δείξω όπως το γράφει και ο Nikos πιο πάνω ότι το άρθρο είναι αέρας φρέσκος. Εκτός φυσικά κι αν μπορείς να μας απαντήσεις εσύ για το είδος τεχνογνωσίας που κατέχουν τα ΕΑΣ. Φίλε το θέμα θέλει γνώση όχι ελληναράδικο τσαμπουκά.

Ανώνυμος 1 Οκτωβρίου 2013 - 2:08:00 μ.μ. EEST  

Αγαπητέ στην στρατιωτική βιομηχανία ακόμα και το να "κολλάς" απλώς λαμαρίνες απαιτεί αρκετή τεχνογνωσία την οποία κλείνοντας την όποια ΕΑΣ θα χαθεί.

Εαν είχες δουλέψει για την στρατιωτική βιομηχανία εδώ ή και στο εξωτερικό θα το ήξερες αυτό το πράγμα.

Υ.Γ.
Πριν την λύση του λουκέτου υπάρχει και η λύση της εξυγίανσης. Εαν έχεις τη δυνατότητα και τη δύναμη να κλείνεις την ΕΡΤ σε ένα απόγευμα και να κλείνεις όλη τη ΧΑ φυλακή σε μια βδομάδα σίγουρα μπορείς και να κάνεις τις κατάλληλες κινήσεις εξυγίανσης όλων αυτών των βιομηχανιών.

Η στρατιωτική βιομηχανία είναι ο ΚΥΡΙΟΣ μοχλός ουσιαστικής ανάπτυξης μιας χώρας και πάνω σε αυτό δεν πρόκειται να σε βοηθήσει να αναπτυχθείς καμμιά άλλη σύμμαχος ή μη χώρα.

Η διατήρηση και η ανάπτυξη στρατιωτικής βιομηχανίας αποτελεί κύριο μέλημα και καθήκον της κυβέρνησης μιας χώρας, ό,τι συνθήκες και να επικρατούν.

Ανώνυμος 1 Οκτωβρίου 2013 - 3:31:00 μ.μ. EEST  

Τα ΕΑΣ δεν ειναι τιποτα αλλο παρα ενα χρεωκοπημενο και ακρως διεφθαρμενο φασονατζιδικο.
Και φυσικα ειναι ο ο λογος που δεν μπορεσε να αναπτυχθει στην Ελλαδα αντιστοιχη βιομηχανια.
Μια ιδιωτικη εταιρια παραγωγης πυρομαχικων σε εναν διαγωνισμο του ΕΣ π.χ. για σφαιρες 7,62 θα προσεφερε το ιδιο προιον σε πολυ χαμηλοτερη τιμη απο αυτην των ΕΑΣ.
Αλλα επειδη το κρατος δεν θα ηθελε να στενοχωρεσει τον...εαυτο του και μαζι και τα διορισμενα κομματικα πελατακια του θα εριχνε την τιμη κατω του κοστους για να κερδισει τον διαγωνισμο και την ζημια θα την πληρωναν οι φορολογουμενοι.
Πως να αναπτυχτει παρομοια ιδιωτικη βιομηχανια στην Ελλαδα οταν το κρατος (υπουργειο αμυνας) αγοραζει απο τον...εαυτο του (ΕΑΣ).
Οσον αφορα την τεχνογνωσια αυτη ειναι μηδενικη.
Τα ΕΑΣ εκανε απλα ΦΑΣΟΝ η εφτιαχνε μαιμουδες (αρτεμις-30) για να πλουτιζουν καποιοι εξυπνοι.

Ανώνυμος 1 Οκτωβρίου 2013 - 4:42:00 μ.μ. EEST  

Σοβαρή ιδιωτική στρατιωτική βιομηχανία εκ του μηδενός δεν μπορεί να αναπτυχθεί πουθενά στον κόσμο. Τα απαιτούμενα κεφάλαια και το ρίσκο είναι τεράστια.

Η ανάπτυξη στρατιωτικής βιομηχανίας είναι κρατική υπόθεση, ιδίως σε χώρες του μεγέθους της Ελλάδας.

Ανώνυμος 1 Οκτωβρίου 2013 - 11:32:00 μ.μ. EEST  

O 1/10 ώρα 3.31 μμ τα είπε όλα.

Και λόγο πείρας να πω πως μία βιομηχανία πρέπει να είναι κερδοφόρα, να παράγει προιόντα δικής της σχεδίασης, να μην είναι κρατικοδίαιτη. Επίσης σε ένα κρατικό μαγαζί αυτοί που είναι -διορισμένοι- στο τιμόνι του δεν το πονάνε. Για να ενδιαφέρεσαι και να πονάς για ένα μαγαζί (από μίνι μάρκετ μέχρι αυτοκινητοβιομηχανία) πρέπει να είναι δικό σου.
Στην Ελλάδα η πολεμική βιομηχανία έχει αποτύχει με τόσο πάταγο που είναι μεγαλύτερος από αυτό της έκρηξης της βόμβας στην Χιροσίμα.

Οι πολεμικές βιομηχανίες πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν, αλλά να τις πάρουν σωστοί επιχειρηματίες. Και το κράτος πρέπει να έχει συνέπεια απέναντι τους. (πράγμα πολύ δύσκολο...)

Το ότι η χ ή ψ βιομηχανία δεν κολλάει απλά λαμαρίνες δεν λέει κάτι..... Αν π.χ φτιάχνει διαστημικά λεωφορεία αλλά μπαίνει μέσα με τα μούτρα για 10ετίες πρέπει να νιώθουμε ικανοποιημένοι ??
Γιάννης

Ευστάθιος Παλαιολόγος 2 Οκτωβρίου 2013 - 11:30:00 π.μ. EEST  

Μήπως πρέπει να διαχωρίσουμε δύο πράγματα;
Το ότι οι όποιες αμυντικές βιομηχανίες φυτοζωούν ή υπολειτουργούν ή πάσχουν από διαφθορά ή οτιδήποτε άλλο θέλετε, άρα χρήζουν εξυγείανσης ή εκ των βάθρων αναδόμηση(το ένα) από την ανάγκη διατήρησης τους ή γενικά της ύπαρξης αμυντικής βιομηχανίας(το δεύτερο);
Δεν νομίζω το κλείσιμο τους έτσι απλά αποτελεί λύση.

Ανώνυμος 13 Οκτωβρίου 2013 - 1:46:00 π.μ. EEST  

Στη σωστή κατευθυνση το άρθρο. Κρατικοδιαιτες είναι όλες οι στρατιωτικές βιομηχανίες ανα τον κόσμο... απλά τα κράτη-πελάτες υπερασπίζονται και στηρίζουν τις βιομηχανίες τους, όπως και οι συνειδητοποιημένοι πολίτες. Κοινώς δεν μηδενίζουν (παρά τα προβλήματα) λόγω της στρατηγικής σημασίας των. Δυναμικό δείχνει να υπάρχει, αλλά πρωτίστως πρέπει να βρούμε θέση εντός της Δυτικής βάσης προστιθέμενης αξίας. Μπορούμε να το επιτύχουμε χρησιμοποιώντας την εξωστρέφεια μας και λειτουργώντας ως γέφυρα με την Ανατολή που επι του παρόντως αναζητά προσβάσεις χαμηλού επιπέδου όπως η Ελλάδα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP