Ηττημένα μα και Ανόητα Μυαλά…

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2013


Με τον Λάζαρο Μαύρο

Λ Ε Ξ Ε Ι Σ , ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, παράγραφοι εκφωνούμενων δημηγοριών, από επισημότατα τής εξουσίας χείλη. Στη συνήθη πρακτική της εκμετάλλευσης των μνημοσύνων των υπέρ ελευθερίας θυσιασθέντων. Για τη συνηθέστατη, γνώριμη ανέκαθεν, δημαγωγία. Λέξεις, προτάσεις, παράγραφοι, όμως, οι οποίες δείχνουν - αλίμονο - πόσο αιχμάλωτη, εγκλωβισμένη, βαλτωμένη, στις προπατορικές ψευδαισθήσεις τής επί 39 χρόνια αποτυχημένης πολιτικής στο Κυπριακό, παραμένει απελπιστικά η ύπατη εξουσία:

Χ Θ Ε Σ ΣΤΗΝ Άρμου της Πάφου, για το μνημόσυνο των θυσιασθέντων στις μάχες της Τηλλυρίας το 1964 εναντίον των Τούρκων, Ανδρέα Χαραλαμπίδη και Ανδρέα Χ’’Θεωρή, εκφώνησε στον επιμνημόσυνό του ο πρόεδρος Αναστασιάδης και τα εξής:

«Οφείλομε να συνεχίσουμε να διεκδικούμε μια συνολική και βιώσιμη λύση, εθνικά έντιμη και αξιοπρεπή, μέσα στα πλαίσια ενός αναπόφευκτου, ιστορικού συμβιβασμού, μια λύση στα πλαίσια των όσων έχουν κατά καιρούς συμφωνηθεί, και που λαμβάνει όμως υπόψη τις νέες ευρωπαϊκές πραγματικότητες»…

Δ Υ Ο ΕΙΝΑΙ τα ουσιαστικότερα των όσων εκφώνησε. Αυτά που συγκροτούν και συνοψίζουν τον εγκλωβισμό τών αδιόρθωτα Ηττημένων Μυαλών, που μετά την εθνική καταστροφή του 1974 τις παρήγαγαν:

(α) «Στα πλαίσια ενός αναπόφευκτου ιστορικού συμβιβασμού» και

(β) «Στα πλαίσια των όσων έχουν κατά καιρούς συμφωνηθεί».

Κ Ι ΕΝΝΟΕΙ ως… αναπόφευκτο, αναπότρεπτο, μη ανατρέψιμο, και ως αδήριτη ανάγκη των ηττημένων, προκειμένου να συνθηκολογήσουν με τον νικητή, τον «ιστορικό συμβιβασμό» και «όσα έχουν συμφωνηθεί», με τους Τούρκους κατακτητές, από το 1977 τής συμφωνίας Μακαρίου - Ντενκτάς, μέχρι τον «Συνεταιρισμό Δύο Συνιστώντων Στέιτς» των Χριστόφια - Ταλάτ της 23ης Μαΐου 2008, στις λεγόμενες «διακοινοτικές» συνομιλίες. Και που δεν άρκεσαν, βεβαίως, μέχρι τώρα, επί 39 συναπτά έτη, για να επιτευχθεί η «αμοιβαία αποδεκτή», «συνολική και βιώσιμη» και τρέχα γύρευε «λύση». Άρκεσαν, όμως, αμφότερα, ως έκτοτε επιτυχίες της Τουρκίας, για να εδραιώσει τα κεκτημένα της κατοχής και βασίμως να προσδοκά και τη νομιμοποίησή τους με τις υπογραφές των προθύμως «ιστορικά συμβιβασθέντων».

Π Ρ Ο Κ Ε Ι Τ Α Ι ΠΕΡΙ της προπατορικής και διαρκούς ψευδαισθήσεως, η οποία επί 39 χρόνια επιμένει ν’ αποσιωπά και να παραγνωρίζει το ασυμβίβαστο των τουρκικών, επίμονων, διαχρονικά αναβαθμιζομένων κι εκπεφρασμένων, στρατηγικών επιδιώξεων, ακόμα και με τις ελαχιστότατες προϋποθέσεις της εν ελευθερία επιβιώσεως του Ελληνισμού στην Κύπρο. Η διάρκεια ζωής της ψευδαίσθησης, φανερώνει ότι δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με Ηττημένα, αλλά και με Ανόητα Μυαλά….
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ
Η καλή μας η ΕΔΟΝ (της εξ απαλών ονύχων παραγωγής Ακελιστών), η ούτω αυτοπροσδιοριζόμενη ως «Προοδευτική» κίνηση φοιτητών κι ο προσκεκλημένος ινστρούχτορας αμφοτέρων κ. Φανής Χριστοδούλου τού Π.Γ. της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, δεν άκουσαν άραγε ότι ο Χριστόφιας τους, όταν για κακή μοίρα τής Κύπρου ανήλθε (δυστυχώς) στο προεδρικό αξίωμα, πήγε στον πρωθυπουργό τής Χερ Μάτζεστι Γκόρντον Μπράουν (1η φορά στην ιστορία… αρθρογράφο της κομματικής ΧΑΡΑΥΓΗΣ της συντρόφισσας Γκιούροβας) και του κκοτσιάνιασε τις Βάσεις των Εγγλέζων εν Κύπρω, άχρι our children and grandchildren;
Λάζ. Α. Μαύρος

Πηγή Σημερινή

6 σχόλια:

Ανώνυμος 29 Ιουλίου 2013 - 1:27:00 μ.μ. EEST  

μηδενιστή είσαι εδώ?
διαβάζεις το λόγο του αναστασιάδη?
ιστορικό συμβιβασμό, στα πλαίσια των όσων έχουν συμφωνηθεί...
και γω προσθέτω:
...και που λαμβάνει όμως υπόψη τις νέες ευρωπαϊκές πραγματικότητες…
λύσσαξες μαζί μας (νενέκοι και τα ρέστα) όμως ο καμπόης προ πολλού είχε γράψει για τελειωμένα πράγματα.
συνεπώς βλέπεις που πάνε τα πράγματα? ΑΔΙΚΑ έφυγαν τόσα παλληκάρια και τόσες ψυχές αμάχων.
που ακούστηκε κράτος-μέλος της ΕΕ και να έχει στρατό κατοχής? φαντάζεσαι τη γαλλία ή το βέλγιο διχοτομημένες χώρες στην ΕΕ? κι όμως με μας συμβαίνει και αυτό και θέλουν να το φάμε.
όμως θα επανέλθω δριμύτερος γιατί είμαι εν υπηρεσία και τρέχουμε.

Ανώνυμος 29 Ιουλίου 2013 - 3:02:00 μ.μ. EEST  

@29 Ιουλίου 2013 - 1:27:00 μ.μ. EEST

ανώνυμε ο αναστασιάδης δεν αποτελεί πρότυπο ούτε πρότυπο έλληνα ούτε γενικά πρότυπο πρωθυπουργού κυρίαρχης χώρας. θυμίζει συνεργάτη κατοχικού στρατού.
φυσικά βγήκε με εκλογές δείγμα του χαμηλού επιπέδου που έχει ξεπέσει ο ελληνισμός.

μου προκαλούν αηδία και τα δύο.

μηδενιστής



Alexandros 29 Ιουλίου 2013 - 3:14:00 μ.μ. EEST  

Απαράδεκτα και ανήκουστα πράγματα! Δεν μπορεί αυτοί οι άνθρωποι να διαπραγματεύονται το μέλλον της πατρίδας μας!

Ευστάθιος Παλαιολόγος 29 Ιουλίου 2013 - 6:34:00 μ.μ. EEST  

Να που συμφωνώ και μια φορά απόλυτα με τον μηδενιστή

AXEΡΩΝ 29 Ιουλίου 2013 - 11:56:00 μ.μ. EEST  


Ἐγώ περιμένω με ἑνδιαφέρον να ἐπανέλθει δριμύτερος ὁ
29 Ιουλίου 2013 - 1:27:00 μ.μ. EEST

Ανώνυμος 30 Ιουλίου 2013 - 7:38:00 π.μ. EEST  

Ο Αναν-στασιάδης ήταν σεσημασμένος προδότης από την εποχή του σχεδίου Ανάν.
Και μη ξεχνάμε τις πληροφορίες που έλεγαν ότι είχαν ρίξει τότε 260 εκατομμύρια δολάρια για στήριξη των Ανανιστών και στο τέλος τους τα ζήταγαν πίσω.
Και παρόλα αυτά τον ψήφισαν...
Καλά να πάθουν τέτοιος τους αξίζει.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP