ΜΚ/Β NIKE: Η ..."απειλή"

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

MIM-14 με φόντο τη Μαρμαρίδα
Στον ελληνικό αμυντικό τύπο πρόσφατα δημοσιεύθηκαν άρθρα σχετικά με τη μεταφορά Μοιρών ΝΙΚΕ HERCULES στα μικρασιατικά παράλια ως νέα εξέλιξη που υποτίθεται οδήγησε τις ελληνικές υπηρεσίες πληροφοριών να συλλέξουν πληροφορίες και να καταλήγουν πως η τουρκική ενέργεια είχε διπλό σκοπό, τόσο σε ΑΣΕΠΕ-killer, όσο και σε βαλλιστικό. Το αποτέλεσμα, βάσει των δημοσιευμάτων, είναι να αλλάξει το status quo στο Αιγαίο, αφού τα EMB-145 θα αναγκαστούν πλέον να επιχειρούν δυτικότερα κι επειδή απειλούνται πλέον να ισοπεδωθούν αστικά κέντρα που βρίσκονται 150-200km από τα μικρασιατικά παράλια.

Στην πραγματικότητα η μεταφορά των ΝΙΚΕ στα μικρασιατικά παράλια δεν είναι νέα εξέλιξη, αφού οι Μοίρες αυτές μεταφέρθηκαν στα μέσα της περασμένης δεκαετίας, ενώ τα αστικά κέντρα στο Αιγαίο βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση από τα μικρασιατικά παράλια που καθιστά άνευ ουσίας το αυξημένο βεληνεκές των ΝΙΚΕ, αν υποτεθεί πως μπορούν πράγματι να χρησιμοποιηθούν σε αυτόν το ρόλο. Την εποχή που μεταφέρθηκαν, μια δεκαετία πριν, η Τουρκία διέθετε ήδη αξιολογότερα συστήματα μακρού πλήγματος με κρίσιμα συγκριτικά πλεονεκτήματα, όπως τη δυνατότητα εξαπόλυσης μεγαλύτερου, ταχύτερου κι ακριβέστερου όγκου πυρός από αυτοκινούμενα συστήματα που διασφάλιζαν ακρίβεια προσβολής, αιφνιδιασμό και την επιβίωση των μέσων.

Ιστορικό τουρκικών ΜΚ/Β ΝΙΚΕ

Η Τουρκία διέθετε οκτώ Μ/ΚΒ ΝΙΚΕ που βρίσκονταν στην Κων/πολη, μοιρασμένες σε δύο συγκροτήματα των τεσσάρων Μοιρών εκατέρωθεν του Βοσπόρου. Στο διαδίκτυο μπορεί εύκολα να βρει κανείς σχετικές αναφορές από ιστοσελίδες που ασχολούνται με την ιστορία της χρήσης των συγκεκριμένων α/α συστημάτων παγκοσμίως, με αναλυτικές λεπτομέρειες ως προς τις δυνατότητες, τις θέσεις και τη λειτουργία των Μοιρών αυτών, ενώ για τα δύο συγκροτήματα της Κων/πολης υπάρχουν σχετικά άρθρα ήδη από το 2009 όπως αυτό. Στην Κων/πολη οι Μοίρες του κάθε συγκροτήματος απείχαν έως 7νμ (12,5km) ενώ η μέγιστη απόσταση των πιο απομακρυσμένων Μοιρών, μεταξύ των δύο συγκροτημάτων, ήταν 35νμ (63km). Παρομοίως στην Ελλάδα η αντίστοιχη απόσταση δεν ξεπερνούσε τα 40νμ (72km), γεγονός που ομολογεί πως στην πράξη ικανοποιητική α/α προστασία (αυξημένο Pk), όπως κάθε α/α συστήματος, επιτυγχάνεται χονδρικά στη μισή από τη μέγιστη αναφερόμενη εμβέλεια, στην προκειμένη δηλαδή, στη μισή των ~80νμ (145km). Η απαίτηση εγκατάστασης σε αυτές τις αποστάσεις ήταν κρίσιμη διότι τα ΝΙΚΕ λειτουργούσαν σε εκτεταμένες σταθερές υποδομές που περιλάμβαναν τις τρεις περιοχές εξαπόλυσης βλημάτων με τις ράμπες των τριπλών εκτοξευτών, τις αποθήκες πυρομαχικών, τις εγκαταστάσεις RADAR, των γεννητριών κοκ (εικ.1) που αποτελούσαν σχετικά εύκολο στόχο μιας συνδυασμένης προσβολής, λόγω των εγγενών αδυναμιών του συστήματος και της έκτασης του.

Εικ.1 Διάταξη συγκροτήματος RADAR

Κύρια αδυναμία του συστήματος πέραν του ότι δεν είναι αυτοκινούμενο, είναι η δυνατότητα εξαπόλυσης ενός μόνο α/α βλήματος κάθε φορά και η απαίτηση καθοδήγησης του, που σημαίνει πως σε κάθε βολή το σύστημα αδυνατεί να εξαπολύσει άλλο βλήμα για 3-4 λεπτά, με αποτέλεσμα τα 9 διαθέσιμα βλήματα να αξιοποιούνται συνολικά σε χρόνο που προσεγγίζει τη μισή ώρα, ενώ η αναχορηγία των εκτοξευτών είναι χρονοβόρα διαδικασία. Άλλη αδυναμία του συστήματος αποτελεί το γεγονός πως την έρευνα, ιχνηλάτηση, αναγνώριση κι εγκλωβισμό στόχου και τη καθοδήγηση του βλήματος την αναλαμβάνουν διαφορετικά RADAR (εικ.2) με διακριτό ρόλο που πρέπει να συνεργάζονται απρόσκοπτα, ενώ η απώλεια είτε της καθοδήγησης του βλήματος, είτε του εγκλωβισμού του στόχου έχει ως αποτέλεσμα την αποτυχία της βολής

Εικ.2 Λειτουργία RADAR

Το RADAR έρευνας διαθέτει διαφορετικές κλίμακες σάρωσης θυσιάζοντας την ακρίβεια εντοπισμού με την εμβέλεια. Στη μεγαλύτερη κλίμακα η αύξηση της εμβέλειας έχει αντίτιμο τη μείωση ακρίβειας στον εντοπισμό στόχων, ειδικά μικρού μεγέθους σε χαμηλό ύψος. Η δε τεχνολογία και οι δυνατότητες των RADAR έρευνας (HIPAR/ABAR, LOPAR), ιχνηλάτησης και αποστασιομέτρησης στόχου (TTR/TRR) είναι παρωχημένη και δεν καλύπτει τις απαιτήσεις του σύγχρονου περιβάλλοντος απειλών, αφού το σύστημα αναπτύχθηκε τη δεκαετία του '60 με σκοπό την αναχαίτιση των σοβιετικών βομβαρδιστικών σε μεγάλο υψόμετρο και δευτερευόντως σε βαλλιστικό και αντιβαλλιστικό ρόλο καλύπτοντας ψυχροπολεμικές ανάγκες. Τα RADAR έρευνας είναι αμφίβολο αν μπορούν να εντοπίσουν σε μεγάλες αποστάσεις σύγχρονα μαχητικά, ενώ είναι βέβαιο πως χαμηλά ιπτάμενα στόχοι <100ft δεν εντοπίζονται πέραν των ~10νμ. Επίσης τα TTR/TRR είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν μπορούν να παρακολουθούν αδιαλείπτως σύγχρονα μαχητικά για όσο καθοδηγείται το α/α βλήμα (>2 λεπτά) από το MTR, ενώ η κάθε απώλεια ιχνηλάτησης στόχου ή βλήματος έχει αποτέλεσμα την αποτυχία της βολής. Αυτές και άλλες αδυναμίες του συστήματος το καθιστούν παρωχημένο σε α/α ρόλο έναντι σύγχρονων μαχητικών. Παρ όλες τις βελτιώσεις στα συστήματα, βλήματος και MTR, δεν απέτρεψαν ατυχήματα σε εκπαιδευτικές βολές τις περασμένες δεκαετίες στο πεδίο βολής της Κρήτης που φανερώνει το μέγεθος της αναξιοπιστίας του συστήματος και των βλημάτων ηλικίας μισού αιώνα. 

Μετακίνηση MK/B NIKE από Κων/πολη

Εικ.3 Παλαιότερη διάταξη Κων/πολης

Η μεταφορά των ΜΚ/Β ΝΙΚΕ στα μικρασιατικά παράλια ξεκίνησε πριν το 2002, αρχικά με την μεταφορά τριών Μοιρών, της 1ης, 2ης και 6ης όπως εμφανίζεται στην εικ.3, ενώ η 1η και η 6η από το 1987 δεν υπαγόταν στο ΝΑΤΟικό δίκτυο αλλά στο εθνικό. Σε δεύτερη φάση μεταφέρθηκαν η 5η και η 8η στα μέσα του 2005. Σε τρίτη φάση φαίνεται να διαλύθηκαν η 3η, 4η και 7η στα μέσα του 2006 όπου παραλήφθηκαν οι ΜΚ/Β HAWK, ενώ η 3η και η 7η αποτελούσαν τις διοικήσεις του κάθε συγκροτήματος διαθέτοντας HIPAR. Για τις τρεις τελευταίες Μοίρες που απέμειναν μέχρι την προμήθεια των HAWK δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σε ανοιχτές πηγές. Στον ελληνικό τύπο γίνεται αναφορά για μεταφορά Μοιρών ΝΙΚΕ από τα Δαρδανέλια, όμως εκεί δεν ήταν ποτέ εγκατεστημένες τέτοιες Μοίρες. Το μόνο βέβαιο είναι ότι έχουν μετακινηθεί και οι τρεις τελευταίες από την Κων/πολη εδώ και επτά χρόνια περίπου κι από το 2007 κάποια ίχνη τους εμφανίζονται ως στατικό έκθεμα.

ΜΙΜ-14Β και HIPAR, Μουσείο Πολεμικής Αεροπορίας, Etimesgut





Ως α/α απειλή στο Αιγαίο

Στον ελληνικό τύπο αναφέρεται πως η μεταφορά των ΜΚ/Β ΝΙΚΕ στα μικρασιατικά παράλια είχε σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως α/α απειλή για τα ΕΜΒ-145 που θα τα αναγκάσουν να επιχειρούν εκτός της μέγιστης τους εμβέλειας (140km) και παρουσιάζεται ως νέα εξέλιξη. Στην πραγματικότητα η μεταφορά των ΝΙΚΕ  πραγματοποιήθηκε πριν 11 χρόνια περίπου, περίοδος που σηματοδοτεί σημαντικές εξελίξεις στην ελληνική και τουρκική αεροπορία και στην α/α άμυνα. Το πρώτο μισό της δεκαετίας του '00 υπήρξε η προμήθεια νέων αεροσκαφών και πυρομαχικών με νέες δυνατότητες, ξεκίνησε το πρόγραμμα προμήθειας ΑΣΕΠΕ (2001) από την Ελλάδα που ολοκληρώθηκε τελικά το 2009, ενώ αναβαθμίστηκε η ελληνική αεράμυνα από την ένταξη των S-300PMU1 (2000), TOR-M1 και επιπλέον OSA/AKM (2001), Patriot (2003) και της ολοκλήρωσης της αναβάθμισης των MK/B HAWK (2006). Οι εξελίξεις αυτές αναβάθμισαν θεαματικά την ελληνική αεράμυνα έναντι της ΤΗΚ και της πενιχρής προστασίας που της πρόσφερε η μεταφορά των ΝΙΚΕ, η δε τουρκική προμήθεια 8 ΜΚ/Β HAWK (2005) και συστημάτων RAPIER τα προηγούμενα χρόνια, δεν κάλυπτε τις ανάγκες αλληλοϋποστήριξης ΤΗΚ-αεράμυνας σε ενδεχόμενο αεροπορικό πόλεμο στο Αιγαίο. Από τα δεδομένα αυτά η μεταφορά των ΝΙΚΕ στο Αιγαίο στις αρχές της δεκαετίας '00 ήταν μονόδρομος παρά το γεγονός πως είναι παρωχημένων δυνατοτήτων, αφού δεν υπήρχε άλλο α/α σύστημα μακρού βεληνεκούς για να μεταφέρουν ώστε να ισορροπήσουν την α/α κάλυψη των ε/τ συνόρων και την αλληλοϋποστήριξή της με την ΤΗΚ. Δεν είναι τυχαίο πως εκείνη την περίοδο η Τουρκία έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην αναβάθμιση και την περαιτέρω ανάπτυξη του δικτύου έγκαιρης προειδοποίησης στα παράλια, όπως και στις δυνατότητες μακρού πλήγματος από αέρος και ξηράς.

Τα ΝΙΚΕ θεωρητικά αποτελούν απειλή για αεροσκάφη μεγέθους μεταγωγικού, ειδικά εφόσον τα προσεγγίζουν, στην περίπτωση δηλαδή που κινούνται ανατολικά. Όμως είναι αυτονόητο πως σε ενδεχόμενη σύγκρουση οι πρώτοι στόχοι που θα προσβληθούν είναι οι σταθερές εγκαταστάσεις RADAR τόσο των ΝΙΚΕ όσο και του δικτύου έγκαιρης προειδοποίησης. Πολλοί τέτοιοι στόχοι βρίσκονται ακόμα κι εντός βεληνεκούς πυρών ΠΒ από τα ανατολικά νησιά. Κατα μία έννοια η μεταφορά των ΝΙΚΕ προβληματίζει περισσότερο ως προς τις δυνάμεις που θα δεσμευθούν στην έγκαιρη καταστροφή τους, παρά στο ότι συνιστούν αξιόλογη απειλή. Στο σενάριο δε απειλής μεταγωγικών που κινούνται ανατολικά προς ενίσχυση αμυντικών δυνάμεων κάποιου ανατολικού νησιού, πρέπει να ληφθεί υπόψη πως τέτοια επιχείρηση απαιτεί εναέρια επικράτηση, έστω τοπικά και χρονικά περιορισμένη. Για να επιτευχθεί αυτή είναι προφανές πως θα έχουν προσβληθεί με οποιοδήποτε τρόπο τα ΝΙΚΕ όπως και οι υπόλοιποι σταθεροί παραλιακοί στόχοι. 

ΑΣΕΠΕ-killer 

Στα ελληνικά δημοσιεύματα αναφέρεται πως το αυξημένο βεληνεκές των ΝΙΚΕ λειτουργεί ως φόβητρο για τα ΑΣΕΠΕ κι ως εκ τούτου θα αναγκαστούν να επιχειρούν δυτικότερα. Για να ισχύει αυτός ο φόβος θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως τα ΕΜΒ-145 θα επιχειρήσουν στο κεντρικό Αιγαίο και συγκεκριμένα ~150km από τις μικρασιατικές ακτές, το οποίο όμως στερείται λογικής διότι σε αυτήν την απόσταση κινδυνεύουν περισσότερο από τα τουρκικά F-16 κι όχι από τα ΝΙΚΕ.

Εικ.4 Απεικόνιση κάλυψης RADAR

Στην εικ.4 απεικονίζονται οι τρεις κάθετοι άξονες στο Αιγαίο στην απλοϊκή μορφή του θεάτρου αεροπορικών επιχειρήσεων σε άξονα Α-Δ:

1. Ανατολικός άξονας. Των μικρασιατικών παραλίων συμπεριλαμβανομένου των ανατολικών νησιών από όπου θα προσπαθούν να διεισδύσουν δυτικότερα τα τουρκικά μαχητικά για εναέρια υπεροχή και κρούση, γεωγραφικά από όλα τα ανατολικά σύνορα από Έβρο έως Καστελόριζο

2. Κεντρικός άξονας. Του κεντρικού Αιγαίου το οποίο θα προσπαθεί η ΕΠΑ να ελέγχει με τη συνδρομή των α/α δυνάμεων τόσο για την άμυνα στρατηγικών στόχων της ενδοχώρας και της Κρήτης, όσο για την εναέρια επικράτηση στο κεντρικό και ανατολικό Αιγαίο για την προστασία των φίλιων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένου επιθετικών επιχειρήσεων για την προσβολή στρατηγικών στόχων και δυνάμεων κατά προτεραιότητα. Γεωγραφικά από ανατολικά Χαλκιδικής έως ανατολικά Κρήτης.

3. Δυτικός άξονας. Του δυτικού Αιγαίου, γεωγραφικά από Θεσ/νικη, Εύβοια έως Κρήτη.

Οι εμβέλειες στα ανατολικά απεικονίζουν τις εμβέλειες των 5 ΜΚ/Β ΝΙΚΕ στην απόσταση των 83νμ και 42νμ (150km & 75km). Από την εικόνα φαίνεται ότι δεν είναι λογικό να θεωρεί κανείς πως τα ΕΜΒ-145 θα επιχειρούν στον κεντρικό άξονα διότι:

(α) Είναι παράλογο να πιστεύει κανείς πως η ΕΠΑ θα επιτύχει πλήρη αεροπορική υπεροχή έως τον ανατολικό άξονα απαγορεύοντας στα τουρκικά μαχητικά να διεισδύουν έως τον κεντρικό άξονα, ώστε να μην κινδυνεύουν τα ΑΣΕΠΕ.

(β) Στην προσπάθεια για το (α) θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως τα ΜΚ/Β ΝΙΚΕ με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα αδρανοποιηθούν ή/και θα καταστραφούν, λόγω των παρωχημένων δυνατοτήτων τους και των σταθερών τους εγκαταστάσεων. 

(γ) Τα ΕΜΒ-145 αν επιχειρήσουν στον κεντρικό άξονα, δηλαδή 50-70νμ από την περιοχή που θα διεξάγεται η εναέρια μάχη, θα αποτελέσουν δεδομένα προτεραιότητα για την ΤΗΚ αφού είναι υψηλής επιχειρησιακής αξίας στόχος. Σε τέτοια περίπτωση η απειλή F-16/AIM-120 είναι μεγαλύτερος κίνδυνος από τα ΝΙΚΕ/ΜΙΜ-14.

(δ) Στον κεντρικό άξονα τα ΕΜΒ-145 στερούνται την κάλυψη του πυκνού α/α δικτύου του δυτικού.

(ε) Απο τα παραπάνω προκύπτει η απαίτηση αυξημένης προστασίας αν επιχειρήσουν τα ΕΜΒ-145 στον κεντρικό τομέα, σε σχέση με το να επιχειρούσαν στο δυτικό, δεσμεύοντας μεγαλύτερο αριθμό αεροπορικών δυνάμεων που θα στερηθεί η ΕΠΑ από άλλες αεροπορικές  επιχειρήσεις.   

(στ) Στην εικόνα απεικονίζεται η εμβέλεια (350km) αποκάλυψης στόχου μεγέθους μαχητικού από το ΕΜΒ-145. Φαίνεται χαρακτηριστικά πως από τον δυτικό άξονα καλύπτει επαρκώς το Αιγαίο και τα μικρασιατικά παράλια μέχρι το ύψος των δυτικών αεροπορικών βάσεων της Τουρκίας, υπό την κάλυψη ισχυρού α/α δικτύου που θα αλληλοϋποστηρίζεται με τα αεροσκάφη συνοδείας και περιπολίας χωρίς να κινδυνεύει άμεσα από εχθρικά μαχητικά.

Στο παράδειγμα αυτό εξετάζεται μόνο η σύγκριση πιθανών περιοχών επιχειρήσεων ΑΣΕΠΕ, δηλαδή του κεντρικού και δυτικού άξονα του Αιγαίου, σε σχέση με τις δυνητικές απειλές ΜΙΜ-14Β/ΑΙΜ-120 και δεν συνυπολογίζονται οι υπόλοιποι παράγοντες που εμπλέκονται οι οριζόντιοι άξονες Μακεδονίας-Θράκης, Κρήτης-Καστελορίζου (και Κύπρου) και η ύπαρξη δυνητικών απειλών από σκάφη επιφανείας. Το πιο πιθανό είναι τα ΑΣΕΠΕ να επιχειρούν ακόμα πιο δυτικά από το δυτικό άξονα της εικ.4.

Τα ΜΙΜ-14 βαφτ(ιστ)ηκαν Yildirim

Στα πρόσφατα δημοσιεύματα αναφέρεται επίσης ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι Μοίρες ΝΙΚΕ μετακινήθηκαν στα μικρασιατικά παράλια όχι μόνο σε α/α ρόλο με σκοπό τον εκφοβισμό των ΑΣΕΠΕ, αλλά σε βαλλιστικό ρόλο με σκοπό την προσβολή αστικών κέντρων σε ακτίνα 150-200km. Ενισχυτικό του συμπεράσματος προβάλλεται και η υποτιθέμενη αλλαγή βαφής όπως των γνωστών Yildirim.
TR-.300, Αλμυρά Λίμνη 2010
Στην εικ.4 που με μαύρο χρώμα απεικονίζεται η εμβέλεια 150km των Μοιρών NIKE, βλέπει κανείς πως τα αστικά κέντρα που απειλούνται είναι αυτά των ανατολικών νησιών, κυριότερα Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου, Κω, Ρόδου που η απόστασή τους από τα μικρασιατικά παράλια κυμαίνεται από 9 έως 25km. Αυτό σημαίνει πως είναι εντός βεληνεκούς του τουρκικού ΠΒ, συνεπώς τα αστικά κέντρα και γενικά τα ανατολικά νησιά ποτέ δεν ήταν ασφαλή από χερσαία προσβολή για να ισχυρίζεται κανείς πως η προ δεκαετίας έλευση των ΝΙΚΕ άλλαξε την κατάσταση.

Εξετάζοντας τη δυνατότητα προσβολής στόχων στα νησιά από χερσαία τουρκικά συστήματα θα πρέπει επίσης να επισημανθεί πως πριν τη μεταφορά των ΜΚ/Β ΝΙΚΕ στα παράλια που πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2002-2005, η Τουρκία είχε προμηθευτεί ήδη από το 1997 μια Πυροβολαρχία με 5 ΠΕΠ ΤR-300 (WS-1A), με ελάχιστο βεληνεκές 20km και μέγιστο 80km, ενώ μέχρι το 1999 είχαν κατασκευαστεί άλλοι 25 εκτοξευτές συγκροτώντας συνολικά 6 Πυρ/χιες. Τουλάχιστον μία από αυτές εγκαταστάθηκε εξ αρχής στην Ίμβρο με αποστολή την προσβολή στόχων στη Λήμνο, το οποίο είχε αποκαλυφθεί το 2004 από τον τότε ΥΕΘΑ Σπ. Σπηλιωτόπουλο, ενώ το σύστημα παρουσιάστηκε επίσημα στην παρέλαση της 30.8.2006.


TR-300, Αλμυρά Λίμνη 4.4.2000

Η εξέλιξη αυτή ήταν στα πλαίσια του προγράμματος Kasirga που περιελάμβανε την προμήθεια, αλλά κι εγχώρια ανάπτυξη και παραγωγή ΠΕΠ έπειτα από την άρνηση των ΗΠΑ να αποδεσμεύσει τεχνογνωσία για την εγχώρια παραγωγή του πυραύλου Μ26 κι αργότερα του MGM-140 (ATACMS) του M270 (MLRS). Παράλληλα συνεχιζόταν από το 1995 το πρόγραμμα TOROS με ΠΕΠ των 230 και 260mm με βεληνεκές 65km και 110km αντίστοιχα και με τις πρώτες δοκιμαστικές βολές να σημειώνονται παρουσία δημοσιογράφων τον Φεβρουάριο του 2000 στο πεδίο βολής της Χήλης, τον Απρίλιο του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε βολή TR-300 στο πεδίο βολής της Αλμυράς Λίμνης.

T-260, Χηλή 10.2.2000

Παρά τα όσα έχουν γραφτεί στον ελληνικό τύπο σχετικά με τα Τ-230/260 δεν αποδεικνύεται η παραγωγή τους και η εισαγωγή στο τουρκικό οπλοστάσιο που φαίνεται να καλύπτεται με την προμήθεια των Μ270 MLRS και την παραγωγή κι ανάπτυξη των TR-300. Αντίθετα αποδεικνύεται η χρήση των ΠΕΠ Τ-122 με βεληνεκές της τάξης των 40km το οποίο αναπτύχθηκε επίσης την ίδια περίοδο, μέσα δεκαετίας '90 και μπήκε σε υπηρεσία το 1997 καλύπτοντας το κενό βεληνεκούς ανάμεσα στα πυροβόλα και τα τακτικά βλήματα των M270 και TR-300.

Την ίδια περίοδο εξελίχθηκε και το πρόγραμμα Jaguar που αφορά την προμήθεια κι εγχώρια ανάπτυξη και παραγωγή βαλλιστικού πυραύλου, που είχε ως αποτέλεσμα το 1998 να συναφθεί συμφωνία με την Κίνα για την ανάπτυξη του J-600T που ήταν αντίγραφο του B-611.

J-600T, Σινώπη 30.5.2012
Η πρώτη δοκιμαστική βολή έγινε το 2001 στα 120km και έφτασε τα 150km το 2003. Το κοινό πρόγραμμα της τουρκικής Roketsan και των κινεζικών CASIC και CPMIEC από το 1995 εώς το 2004 κατέληξε στο γνωστό Yildirim I με βάρος κεφαλής 480kgr και βεληνεκές 150km που παρουσιάστηκε επίσημα στην παρέλαση της 30.8.2007 ένα χρόνο μετά την επίσημη παρουσίαση του TR-300. Τούρκοι αξιωματούχοι ανάφεραν πως η συνεργασία αυτή δεν αφορούσε την παραγωγή του αντίστοιχου Β-611Μ με βεληνεκές 250km.

Ωστόσο η ανάπτυξη του βλήματος συνεχίστηκε και τον Μάρτιο του 2008 πραγματοποιήθηκε η πρώτη βολή του βελτιωμένου Yildirim II. Τον Μάιο του 2012 πραγματοποιήθηκαν νέες δοκιμές στο νέο πεδίο βολής της Σινώπης που βάσει τουρκικών πηγών πραγματοποιήθηκαν συνολικά 7 βολές βλημάτων με βεληνεκές από 40 έως 280km αποκαλύπτοντας την εμβέλεια των Yildirim II.

J-600T Χήλη, άγνωστη ημερομηνία από πρόσφατο video της ROKETSAN

Με τις δεδομένες δυνατότητες των τουρκικών χερσαίων συστημάτων ΠΒ και των stand off βλημάτων της ΤΗΚ, η ύπαρξη των ΝΙΚΕ δεν άλλαξε ουσιαστικά την απειλή μακρού πλήγματος αν κι εφόσον χρησιμοποιηθούν σε τέτοιο ρόλο. Η απειλή αυτή προϋπήρχε της μεταφοράς τους στα μικρασιατικά παράλια, που πραγματοποιήθηκε πριν μια δεκαετία περίπου κι όχι πρόσφατα. Η δε αναφορά σε εκατοντάδες βλήματα των ΝΙΚΕ που μπορούν να ισοπεδώσουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα αστικών κέντρων, αυτή τη φορά δεν συνοδεύτηκε από "προκλητικές αφίσες", αλλά από φωτογραφία που αν και περασμένης δεκαετίας, "αποδείκνυε" την πρόσφατη αλλαγή χρώματος όπως των Yildirim.

Εικ.5 Κρήτη, αριστερά 1971, δεξιά 1998

Στην πραγματικότητα τα βλήματα των ΝΙΚΕ είχαν δύο βασικούς τύπους χρωματισμού, τα αρχικά ΜΙΜ-14Α της δεκαετίας '60 είχαν λευκό χρώμα όπως οι πρώτες παρτίδες των βελτιωμένων ΜΙΜ-14Β. Η μεγαλύτερη παραγωγή των ΜΙΜ-14Β είχε χακί χρώμα, όπως και το σύνολο του ακόμα νεώτερου τύπου ΜΙΜ-14C.

Παρατηρεί κανείς στις παλαιότερες βολές βλήματα λευκού χρώματος αφού προφανώς αναλώνονταν τα αποθέματα των παλαιότερων τύπων και παρτίδων όπως φαίνεται στην εικ.5, ενώ αργότερα αφού εξαντλήθηκαν ή αποσύρθηκαν οι παλαιότεροι τύποι χρησιμοποιούνται νεώτερα βλήματα χρώματος χακί.

Εικ.6 Στατικά εκθέματα ΜΙΜ-14 στην Τουρκία

Αντιστοίχως στην Τουρκία αποσύρθηκαν πρώτα οι παλαιότεροι τύποι όπως αποδεικνύεται από το λευκό χρώμα (εικ.6) και κατόπιν τα νεώτερα χακί χρώματος, ενώ στις φωτογραφίες της δεκαετίας '00 κι έπειτα εμφανίζονται μόνο οι νεώτεροι τύποι χακί χρώματος (εικ.7, εικ.8).

Συγκρότημα εκτοξευτών και RADAR
Άγνωστο εν τούτοις παραμείνει η πραγματική σημερινή κατάσταση των Μοιρών αυτών, οι τυχών αναβαθμίσεις και ο ρόλος τους, δεδομένου ότι στις εικόνες δεν εμφανίζονται σε όλες τις περιπτώσεις η τυπική διάταξη όπως υπήρχε στην Κων/πολη. Σε κάποιες περιπτώσεις δεν φαίνεται το RADAR έρευνας HIPAR/ABAR, ενώ φαίνονται τα υπόλοιπα (LOPAR, MTR, TTR, TRR), σε κάποιες άλλες εμφανίζονται θόλοι RADAR αλλά και TRS-22XX, ενώ οι περιοχές εκτόξευσης με τις ράμπες των τριπλών εκτοξευτών είναι δύο κι όχι τρεις όπως συμβαίνει στη τυπική διάταξη μιας ΜΚ/Β ΝΙΚΕ. Σε κάθε περίπτωση είναι δεδομένο πως η Τουρκία μέχρι σήμερα έχει μεγάλο κενό ως προς την α/α προστασία μέσου-μεγάλου βεληνεκούς και για αυτό έχει ακόμα σε υπηρεσία κάποιες από τις αρχικές 8 ΜΚ/Β ΝΙΚΕ αν και περιορισμένης έως μηδενικής πραγματικής επιχειρησιακής αξίας έναντι σύγχρονων απειλών, μαχητικών και πυρομαχικών. Μέχρι να καλυφθεί το κενό αυτό η α/α προστασία των τουρκικών στόχων καλύπτεται από ανεπαρκές δίκτυο αεράμυνας. Η αδυναμία αυτή καλύπτεται έως τώρα από την ΤΗΚ, τη γεωγραφική έκταση, τον αριθμό α/δ με την ύπαρξη ενισχυμένων καταφύγιων αεροσκαφών, τη δυνατότητα εναέριου ανεφοδιασμού και το δίκτυο έγκαιρης προειδοποίησης. Οι δε ραγδαίες εξελίξεις στο βαλλιστικό οπλοστάσιο και στην απόκτηση stand off πυρομαχικών από την ΤΗΚ, ακυρώνει στην ουσία την αξία του ενδεχόμενου να κληθούν τα ΜΙΜ-14Β/C να χρησιμοποιηθούν σε ρόλο εδάφους-εδάφους.

25 σχόλια:

Φτωχός και μόνος κάου - μπόυ 26 Ιουνίου 2013 - 5:27:00 μ.μ. EEST  

Άλλο ένα άρθρο που βάζει τα πράγματα στη θέση τους (και το οποίο περίμενα από το εν κρυπτώ). Να ευχαριστήσουμε το Γεράκι για την χρήσιμη, κατανοητή και εμπεριστατωμένη προσέγγιση της "απειλής".

Ανώνυμος 26 Ιουνίου 2013 - 6:21:00 μ.μ. EEST  

Ωραίος! Άλλο ένα εξαιρετικό άρθρο που δικαιώνει τη φήμη του ΕνΚρυπτώ ως myth-buster...

Ανώνυμος 26 Ιουνίου 2013 - 6:39:00 μ.μ. EEST  

Εμεις γιατι δεν χρησιμοποιησαμε τους πυραυλους αυτους για τον ιδιο ρολο?
αφου δεν εχουμε πυρευαλους για αυτη τη δουλεια

Ευστάθιος Παλαιολόγος 26 Ιουνίου 2013 - 7:21:00 μ.μ. EEST  

Διερωτάται κανεις, αφού ένας μη επαγγελματίας μπορεί να συγκεντρώσει και να παρουσιάσει τόσο όμορφα στην μορφή του παρόντος άρθρου αυτές τις πληροφορίες γιατί δεν μπορούν οι "επαγγελματίες" δημοσιογράφοι να παρουσιάσουν έστω της μισής ποιότητας εργασία;
Εξαιρετική δουλείά! Τυπική του "Εν Κρυπτώ"

Υ.Γ.: Δεν περιμένω απάντηση στο αρχικό ερώτημα

Ανώνυμος 26 Ιουνίου 2013 - 7:37:00 μ.μ. EEST  

Aρθρο επιπέδου Εν Κρυπτώ.

Δεν υφίσταται απειλή από τους ΝΙΚΗ.

Νομίζω ότι γραφτικέ το άρθρο για τις λοιπές απειλές.

Παρακαλώ, ποιο ΜΜΕ έγραψε τέτοιες μπαρούφες.

Ο Αλάσκας.

Ανώνυμος 26 Ιουνίου 2013 - 8:03:00 μ.μ. EEST  

Γρήγορα να σηκωθούμε από κρεβάτια, καναπέδες, ντιβάνια να τρέξουμε να αγοράσουμε τους ρωσικούς S-400 και Iskander για να αναχαιτίσουμε τους Νίκη που απειλούν τις πόλεις μας και να απαντήσουμε με καταιγίδα πυραύλων στις τουρικές πόλεις. Η τουρκική απειλή των Νίκη δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη. Και να βάψουμε τους Ιskander με καλύτερο χρώμα από αυτό που έβαψαν οι τούρκοι τους Νίκη τους. Έτσι για να τους την βγούμε ότι βάφουμε με ανώτερα και ακριβότερα χρώματα.
Γρήγορα να τα ακουμπήσουμε στους ρώσους για να κονομήσει το ντιφενς νετ και ο Λιακό.

Πέρα την πλάκα, λυπάμαι τα παιδιά που πιστεύουν τα παραμύθια του ντιφενς νετ.

Το άρθρο είναι πολύ καλό.

Γιάννης

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2013 - 9:51:00 π.μ. EEST  

Είναι ένα σύστημα του οποίου τα ηλεκτρονικά δεν είναι ακριβώς ηλεκτρονικά είναι ηλεκτρολογικα-μηχανικά. Ο υπολογιστής βολής του, κορυφή της τεχνολογίας το 1960 είναι γύρω στις 1000 φορές πιο αργός από ένα ΑRM που έχει ένα τυπικό smartphone σήμερα. Το 1000 δεν είναι σχήμα λόγου. Είναι τόσο μεγάλη η πρόοδος που έχει γίνει στα ηλεκτρονικά που τη δουλειά που κάνουν ολόκληρα "ράφια" ηλεκτρονικών στο βανάκι ελέγχου, σήμερα θα μπορούσε να το κάνει ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα.. Οι πλακέτες και οι λυχνίες που χρησιμοποιούντε είναι απόλυτα μουσειακό είδος - έχω σπουδάσει ηλεκτρονικά αλλά πριν 20 χρόνια στη θητεία μου ήταν ήδη τόσο παλιά που μόνο μόνιμοι τεχνικοί που το είχαν διαβάσει μπορούσαν να το πειράξουν. Η τεχνολογία είχε ήδη ξεφύγει τελείως από τα εντελώς αναλογικά συστήματα και έπρεπε να κάνουν πατέντες οι μηχανικοί - είχαμε κάποια θέματα διαθεσιμότητας τότε, φαντάσου τώρα- πραγματικά αναρωτιέμαι οι τούρκοι πως μπορούν και τα κρατάν σε υπηρεσία. Υποπτεύομαι με μεγάλο κόστος και πολλά "imitation-πατέντες" ανταλακτικά. Από την άλλη σε Παρμενίωνα που όλοι δίναμε το καλό μας εαυτό, το σύστημα "πέταγε" και είχαμε επιτυχίες με εικονικές καταρρίψεις και ένα από τα ερωτηματικά που μου έχουν μείνει είναι γιατί ποτέ δεν φαινόταν να αντιδρούν οι "στόχοι" στον εγκλωβισμό του TTR. Δεν έτυχε να μελετήσω τι συχνότητες εκπέμπει το radar και να συγκρίνω με τα ηλεκτρονικά συστήματα προειδοποίησης των αεροπλάνων (όσα στοιχεία είναι γνωστά δηλ.) μήπως καταλάβω αν μας αγνοούσαν επίτηδες ή δεν μας "έπιαναν". Αυτά για τα ηλεκτρονικά γιατί από την άλλη τα βλήματα είχαν θεωρητικά εντυπωσιακές επιδόσεις και μεγάλη κεφαλή και πραγματικά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον στόχων επιφανείας. Όμως για τους τούρκους που όπως αναφέρει και το άρθρο έχουν τόσα άλλα συστήματα εδάφους-εδάφους δεν βλέπω άλλη αξία εκτός από το να χρησιμοποιήσουν το στοκ αφού το έχουν. Υποπτεύομαι επιχειρισιακή αγκύλωση και συντεχνιακή νοοτροπία της αεροπορίας τους. Προσωπική μου εντύπωση είναι πως είναι ένα πολύ παλιό σύστημα που σίγουρα πρέπει να έχει πολύ χαμηλή διαθεσιμότητα και νομίζω αυτό εξηγεί ως ένα βαθμό τις "περιέργες" διατάξεις των τούρκικων μετεγκαταστάσεων π.χ χωρίς Hipar που έχει το ρόλο κέντρου βολής που μοιράζει τους στόχους στις μοίρες. Υποθέτω τα έχουν βάλει για να "μπουκώσουν" διαδρόμους εισόδου στην ενδοχώρα έστω και σαν φόβητρο αφού η αξία του για χαμηλά ιπτάμενους στόχους είναι περιορισμένη. Από την άλλη, πιστεύω πως δεν πρέπει να τα αγνοήσουμε αφού π.χ. και ένα "γκρα" δεν έχει θέση σε μια ομάδα πεζικού αλλά υπό συνθήκες τη ζημιά του τη κάνει.

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2013 - 12:24:00 μ.μ. EEST  

Αν οι νίκη δουλεύουν θα έχουν χημική κεφαλή. α/α σύστημα ηλίκίας ίδιας με τα Μ48 είναι αστείο.

μηδενιστής

Μάριος 27 Ιουνίου 2013 - 3:29:00 μ.μ. EEST  

Αν τις αναφορές για τους "κινδύνους" των Nike-Hercules τις έγραψε το defencenet/Στρατηγική τότε η καρδιά μου πήγε... στη θέση της. Η κατρακύλα τους δεν έχει όριο ούτως ή άλλως. Είπαμε: Η συνταγή θέλει τρομολαγνεία χωρίς όριο, με γερές δόσεις συνωμοσιολογίας και Λιακοπουλισμού.

Αφρός δηλαδή...


Πάντως όπως είπε και ο Ανώνυμος 26/6 6:21:00, ένα σύστημα τέτοιου βεληνεκούς, έστω και παρωχημένο αποτελεί μία ακόμα απειλή και μία εκτόξευση απαιτεί σίγουρα λήψη μέτρων όπως εκτέλεση ελιγμών, εκπομπή παρεμβολών ή προσπάθεια προσβολής τους που από μόνα τους αποτελούν ενέργειες που μπορούν να διευκολούνουν άλλα φίλια μέσα στην αντιμετώπιση της απειλής.

Φανταστείτε βέβαια τι θα ήταν το Αιγαίο για τους Τούρκους αν αντί για τους Patriot είχαμε ισάριθμα συστήματα S-300.

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2013 - 5:33:00 μ.μ. EEST  

Μπράβο. Δεν είναι απλώς άρθρο, είναι χορταστική διατριβή για όσους ενδιαφέρονται έστω και μόνο για την τεχνολογία, την στρατηγική και την τεχνική. Και πάλι συγχαρητήρια. Και περιμένουμε κι άλλα τέτοια ανάλογα

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2013 - 5:52:00 μ.μ. EEST  



Θεωρητικά και κάτι κανόνια αν κατεβάσει κανείς απο το Πολεμικό Μουσείο ίσως συνδράμουν στο πεδίο μάχης.Η συνολική προσφορά και απόδοση όμως ενός παρωχημένου οπλικού συστήματος θεωρώ οτι ελάχιστα μπορεί να βοηθήσει,πόσο μάλλον να κάνει τη διαφορά,όντας εύκολος στόχος αυτό καθεαυτό πρώτ' απ'όλα.Ίσως αυτή τη στιγμή κάνουμε δυσανάλογα πολλή κουβέντα,για κάτι το οποίο έδωσε αφορμή ο γνωστός αναξιόπιστος και άσχετος ισότοπος....
Ευχαριστούμε θερμά πάντως το Γεράκι για το πληροφοριακό άρθρο.


Μέντωρ

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2013 - 6:15:00 μ.μ. EEST  

Όχι για να αθωώσω το defencenet αλλά την πρώτη αναφορά στην εγκατάσταση των τουρκικών ΜΙΜ-14 στα μικρασιατικά παράλια την έκανε η "Ετήσια Ανασκόπηση 2013-2014" του περιοδικού "Ελληνική Άμυνα και Τεχνολογία". Εκεί (σελίδα 96) αναφέρονται στο γεγονός, το παρουσιάζουν σαν καινούρια εξέλιξη (ενώ όπως μας λέει το Γεράκι έχει συμβεί εδώ και χρόνια) και αναπτύσσουν το σκεπτικό ότι μπήκε ως φόβητρο για τα ελληνικά Erieye. Μετά ήρθε το defencenet, έκλεψε το θέμα χωρίς αναφορά στην πηγή (όπως πάντα), πρόσθεσε σάλτσες και μπαχαρικά, και ιδού το αποτέλεσμα.

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2013 - 9:56:00 μ.μ. EEST  

Το ένα είναι στο ύψωμα με το περιβόητο ραντάρ στη Ντάτσα. Παλιά ιστορία. Ξέρετε αν ακόμη λειτουργεί σχολείο α/α εκεί;

Φωκίων

aviationlive 27 Ιουνίου 2013 - 10:41:00 μ.μ. EEST  

Τη πρώτη αναφορά για τη μετεγκατάσταση την έκανε το ενκρυπτώ το 2009.

http://www.enkripto.com/2009/11/to-trs-22xx-datca_24.html

Γεράκι 28 Ιουνίου 2013 - 2:10:00 π.μ. EEST  

Ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Το άρθρο σκέφτηκα να το γράψω όταν πριν λίγες βδομάδες κατακλύστηκε το διαδίκτυο με αναδημοσιεύσεις άρθρου που ήθελαν τα NIKE να μεταφέρονται πρόσφατα με σκοπό να σκορπίσουν πανικό σε αστικά κέντρα και ΑΣΕΠΕ. Άγνωστο τι ακριβώς ήθελε να πει ο ποιητής.

Το γνωστό που βρίσκει ο καθένας αναλώνοντας λίγο από τον ελεύθερο χρόνο του είναι, ότι ο βαλλιστικός κίνδυνος αλλά και η δυνατότητα προσβολής νησιών από χερσαία συστήματα υπήρχε πριν την έλευση των ΝΙΚΕ κι ότι υπήρχαν στα παράλια αρκετά χρόνια πριν γίνουν επιχειρησιακά τα ΑΣΕΠΕ, άρα δεν μπορεί να μιλάει κανείς για ανατροπή κάποιας κατάστασης και επιχειρησιακών σχεδίων.

Ο μηδενιστής αναφέρει τα χημικά, τέτοια αν θέλουν βάζουν και σε σύγχρονα βαλλιστικά βλήματα χωρίς τον φόβο να τους σκάσουν πάνω από τα κεφάλια τους, όπως έγινε στη Κρήτη το 1998. Προφανώς δεν μπορεί να αγνοηθούν, είναι τόσο απειλή, όσο τους επιτρέπει η παρωχημένη τεχνολογία τους. Κι εμείς αν δεν προμηθευόμασταν τα PATRIOT θα είχαμε ακόμα τα ΝΙΚΕ. Αντιστρέφοντας τον Μάριο, φανταστείτε αντί για ΝΙΚΕ να είχαν πχ PATRIOT. Δεν θα αργήσει να γίνει.

Αν και ρητορική η ερώτηση του Παλαιολόγου, η απάντηση διαχέεται κάπου ανάμεσα στα "βαριέμαι να ψάξω", "αυτά ξέρω, αυτά λέω", "δεν πουλάει", "φόρτος εργασίας", "σιγά το θέμα". Μονολεκτικά, "μεράκι", "αναζήτηση", "πραγματικότητα", κάτι που μερικές φορές εκνευρίζει διαφόρων ειδών ειδικούς, άλλος θα σου πει "και ποιος είσαι εσύ", κι άλλος πως "δεν στρίβει".

Δεν ήταν η πρώτη αναφορά αυτή ανώνυμε 6:15, αν δεν κάνω λάθος ήταν στο τεύχος Δεκεμβρίου 2012. Στο blog σχετική αναφορά υπάρχει από το 2009, στο άρθρο υπάρχει παραπομπή, τότε που ήταν της μόδας το ραντάρ τύπου "Ντάτσα" που αναχαίτιζε αεροσκάφη κι ελικόπτερα.

Ανώνυμος 28 Ιουνίου 2013 - 10:14:00 π.μ. EEST  

@Γεράκι
"Ο μηδενιστής αναφέρει τα χημικά..."

το ανέφερα γιατί τα νίκη είναι πρακτικά τζάμπα. αν φύγει έφυγε.

αυτό που δεν ανέφερα είναι οτι οι νίκη υπάρχουν και για άλλο σκόπο:
το βόλεμα αξκων σε ξαπλώστρες. εδώ έχουμε τα χωκ για παράδειγμα.

μηδενιστής.

Ανώνυμος 28 Ιουνίου 2013 - 3:10:00 μ.μ. EEST  

Πριν μερικά χρόνια είχα ρωτήσει στελέχη της Π.Α για τους τουρκικούς Νίκη και η απάντηση ήταν πως οι τούρκοι τους έχουν ακόμη σε υπηρεσία και μάλιστα έχουν αναβαθμίσει τα ηλεκτρονικά τους.

Στο Αιγαίο μία χαρά είναι οι Πάτριοτ οι οποίοι έχουν 100% επιτυχία. Κάτι για τους S-300, πλησιάζοντας το μέγιστο της εμβέλειας τους χάνουν σε ακρίβεια...
Γιάννης

Ανώνυμος 28 Ιουνίου 2013 - 4:54:00 μ.μ. EEST  

@Γιάννης

και τα Μ48 αναβαθμισμένα είναι ;)

σκέψου οτι μπήκε σε υπηρεσία το 1959. αν μιλάγαμε για μαχητικό θα λέγαμε για το F-5A ή πες για την τουρκική αναβαθμισμένη έκδοση. είναι αστείο να μιλάμε για οπλικά συστήματα που βγήκαν σε παραγωγή την εποχή που γεννήθηκαν οι πατεράδες μας.

μηδενιστής

Ανώνυμος 29 Ιουνίου 2013 - 2:39:00 μ.μ. EEST  

@μηδενιστής
Και το SA-3 μπήκε σε υπηρεσία το 1961 αλλά το 1999 οι σέρβοι κατέρριψαν με αυτό ένα α/φος στελθ. Πράγμα που δεν το περίμενε κανείς.

Τα τουρκικά αναβαθμισμένα F-5 την έκαναν μιά χαρά την δουλειά τους ως εκπαιδευτικά. Τώρα οι τούρκοι για λόγους οικονομίας τα αντικαθιστούν με αναβαθμισμένα Τ-38. Για την ιστορία το Τ-38 είναι ένα αόπλο διθέσιο F-5.

Τα M-48 MOLF στα νησιά μπορούν να ανοίξουν πολλές τρύπες στα τουρκικά αποβατικά σκάφη και στα άρματα Μ-60 που θα κάνουν απόβαση.
Γιάννης

Ανώνυμος 29 Ιουνίου 2013 - 5:28:00 μ.μ. EEST  

τι σχέση εχουν τα αναβαθμισμενα hawk με τα Nike

Ανώνυμος 1 Ιουλίου 2013 - 9:54:00 π.μ. EEST  

@Γιάννης

"Και το SA-3 μπήκε σε υπηρεσία το 1961 αλλά το 1999 οι σέρβοι κατέρριψαν με αυτό.."

κατέρριψαν με νέο ραντάρ, α/φ που πέταγε σε ευθεία γραμμή το ίδιο δρομολόγιο κάθε βράδυ (αμέρικαν αλαζόνια)
ταυτόχρονα τα ίδια συστήματα δεν πέτυχαν χριστό απο τα 1200 α/φ που έκαναν χωματερή τη χώρα. κοιτάμε την μια κωλόφαρδη επιτυχία και χάνουμε την τεράστια αποτυχία των σερβικών α/α. τεράστια αποτυχία.

"Τα τουρκικά αναβαθμισμένα F-5 την έκαναν μιά χαρά την δουλειά τους ως εκπαιδευτικά"

ακριβώς. ως εκπαιδευτικά. ως μαχητικά; γιατί το Νίκη μάχη θα κάνει και όχι εκπαίδευση. όταν θα φύγει το πρώτο βλήμα το προσωπικό θα τρέχει να κρυφτεί απο τα harm και τις paveway.

"Τα M-48 MOLF στα νησιά μπορούν να ανοίξουν πολλές τρύπες στα τουρκικά αποβατικά σκάφη και στα άρματα Μ-60 που θα κάνουν απόβαση."

μέχρι να πιάσει ακτή 3 χλμ δίπλα το επόμενο κύμα οπότε τα μ48 θα μείνουν στο σύνολο στο δρόμο απο βλάβες και θα καταστραφούν στην συνέχεια απο πυρά ΤΟΜΑ 25χλς. αρματομαχία Μ48-Μ60 το 2013 θα ήθελα πολύ να δω! ένας μέσα να βαράει, 3 έξω να διορθώνουν.
κάπου άκουσα οτι υπάρχουν MkΙ και A7V σε καλή τιμή. ας βάλουμε 1000 στελέχη να κάνουν διακοπές στην κω για να φάνε και τα εχθρικά αποβατικά!!!! απο το 1985 οι σουηδοί είχαν παράκτιους όλμους και hellfire με το 1/100 του κόσμου και τους κόστους (http://en.wikipedia.org/wiki/Swedish_coastal_artillery#Cold_War). τα νησιά και οι πεζοναύτες χρειάζονται υλικά του 1960 όσο ένα σπυρί στο κώλο. 10 επιλαρχίες με προσωπικό είναι 1 ΤΘΜ φουλ-κομπλε στην καβάλα. να αποφασίσουμε κάποτε αν θέλουμε να κερδίσουμε μια μάχη ή τον πόλεμο.

@29 Ιουνίου 2013 - 5:28:00 μ.μ. EEST


"τι σχέση εχουν τα αναβαθμισμενα hawk με τα Nike "

ότι και οι ρουκέτες ανάμεσα στις εκκλησίες το πάσχα στην χίο. πολύ εφέ πουλάνε στην τιβί, και ουσία καμία για την πασχαλινή κατάνυξη. ααα και 2-3 στο νοσοκομείο κάθε χρόνο με ατυχήματα.
αν βάλουμε τα στελέχη ανατολικά και δυτικά του αιγαίου που είναι σε α/α κατασκευής προ 2000 γεμίζεις ταξιαρχία. τα α/α πρέπει να είναι σαν τα α/φ. ή τελευταίας τεχνολογίας ή πάνε για σκουπίδια.

μηδενιστής.

Ανώνυμος 1 Ιουλίου 2013 - 2:09:00 μ.μ. EEST  

@μηδενιστής
Έχω γράψει πως σύμφωνα με τα λεγόμενα στελεχών της Π.Α οι τούρκοι έχουν αναβαθμίσει τους Νίκη.
Για τους SA-3 που γράφεις πως είχαν νέο ραντάρ, άρα ήταν αναβαθμισμένο σύστημα, οπότε το ίδιο γράφω και εγώ για τους Νίκη.
Η κατάρριψη του στελθ μαχητικού το 1999 από ένα σύστημα του 1961 θεωρήθηκε τεράστια επιτυχία και έχει γραφτεί στην ιστορία.

Στα άρματα Μ-48 στα νησιά έχεις υπηρετήσει πρόσφατα και γνωρίζεις σε τι κατάσταση βρίσκονται ??
Γιάννης

Γεράκι 2 Ιουλίου 2013 - 1:13:00 π.μ. EEST  

Είναι συζητήσιμο το τι ακριβώς εννοούμε "αναβάθμιση των NIKE", τέτοια είχε γίνει και τη δεκαετία του '80 στην Ελλάδα. Νομίζω ότι τα NIKE δεν συγκρίνονται με τα SA-3 που κατέρριψε το F-117A το 1999, αφού ήταν τελείως διαφορετικές οι συνθήκες και οι παράγοντες που χαρακτηρίζουν το γεγονός αυτό. Το SA-3 ήταν κινούμενο κι εκμεταλλεύτηκε τις δυνατότητες βραχέως βεληνεκούς του συστήματος με θερμική απεικόνιση και αποστασιομέτρηση laser επιτυγχάνοντας κατάρριψη στα 13km. Το "φόβητρο" των στατικών ΝΙΚΕ εκτείνεται στα 150km.

Τα διδάγματα των πολεμικών συγκρούσεων όμως απέδειξαν πως η ψυχροπολεμική φιλοσοφία α/α που χαρακτηρίζονταν από το μεγάλο βεληνεκές στατικών συστημάτων (όπως των ΝΙΚΕ και SA-5), ήταν παντελώς άχρηστα υπό πραγματικές συνθήκες μάχης. Την εποχή μάλιστα που δεν υπήρχε καν η δυνατότητα ακριβούς προσβολής ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών (GPS/INS) κι από ασφαλή απόσταση. Σε όλες τις συγκρούσεις τα στατικά α/α ενώ είχαν μεγαλύτερο βεληνεκές από τα SA-3 και SA-6, δεν αποτέλεσαν επί της ουσίας κίνδυνο και καταστράφηκαν σχετικά εύκολα. Αυτό έγινε και στη Σερβία, έτσι τα SA-3 παρά τη δυσκολία μετακίνησης επιβίωσαν όσο εκμεταλλευόταν αυτή η δυνατότητα, όπως και το συντριπτικό ποσοστό των αυτοκινούμενων SA-6 παρ' όλο που δέχθηκαν το σύνολο σχεδόν των επιθέσεων SEAD/DEAD. Στο παιχνίδι αυτό με τις τότε δυνατότητες το τίμημα επιβίωσης των α/κ α/α ήταν η εξαπόλυση α/α βλημάτων δίχως καθοδήγηση προς εκφοβισμό των αεροσκαφών, που παρεμπόδισε μεν, αλλά δεν απέτρεψε επί της ουσίας τις αεροπορικές προσβολές.

Δεν είναι τυχαίο πως τις τελευταίες δεκαετίες η φιλοσοφία των α/α συστημάτων χαρακτηρίζεται, πέραν των υπολοίπων, από την αυξημένη δυνατότητα μετακίνησης και της εξαπόλυσης σημαντικού αριθμού βλημάτων ταυτόχρονα σε πολλαπλούς στόχους, σε πλήρη αντίθεση με τα συστήματα περασμένων δεκαετιών όπως τα NIKE που ήταν στατικά και εξαπέλυαν ένα μόνο βλήμα. Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι κράτη που εξακολουθούσαν να έχουν σε υπηρεσία τα ανατολικά SA-2/SA-3 τα μετέτρεψαν σε πλήρως α/κ.

http://img189.imageshack.us/img189/6673/3lcb.jpg

Ανώνυμος 2 Ιουλίου 2013 - 9:33:00 π.μ. EEST  

@Γιάννης
"Η κατάρριψη του στελθ μαχητικού το 1999 από ένα σύστημα του 1961 θεωρήθηκε τεράστια επιτυχία και έχει γραφτεί στην ιστορία"

Στην ιστορία γράφτηκε η ανικανότητα νίκης πολέμου μόνο απο τον αέρα και όχι το ένα και μοναδικό α/φ που έπεσε. ο σέρβος αξκος έπαιξε τζόκερ και κέρδισε. 50 χρόνια πριν ο ρούντελ έφαγε το μαράτ με το ίδιο τζόκερ. είδες να διαλυθεί παγκοσμίως το πολεμικό ναυτικό; όχι. είδες να πετάνε τα στελθ οι αμερικάνοι; όχι.

"Στα άρματα Μ-48 στα νησιά έχεις υπηρετήσει πρόσφατα και γνωρίζεις σε τι κατάσταση βρίσκονται ??"

προ δεκαετίας+ και προ τρόικας. τα Μ48 κατασκευάστηκαν το 52-59. νεότερα άρματα πχ leo1, t72 έχουν αποδειχθεί πια σκουπίδια. είναι σαν να απαιτείς απο τον πατέρα σου να πάρει g3 και να κάνει πυρ και κίνηση.

@Γεράκι
σωστός. ο α/α πόλεμος εξελίχθηκε στο βιετνάμ και στον πόλεμο της φθοράς. τα νίκη ήταν ήδη τότε παρωχημένα.

Θοδωρής 24 Ιουλίου 2013 - 12:40:00 π.μ. EEST  

Εξαιρετική ανάλυση!Να προσθέσω ότι οι μέγιστες αποστάσεις εξαπολύσεις ενός Α/Α βλήματος είναι για στόχο που προσεγγίζει HEAD-ON..Για στόχους που πετάνε στο BEAM(δηλαδή παράλληλα ως προς τα παράλια) η απόσταση εξαπόλυσης πέφτει κατακόρυφα όπως επίσης και η απόδοση των RADAR...

με άλλα λόγια αν πέσεις από NIKH είσαι άξιος της μοίρας σου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP