Ελληνικοί μύθοι για την Τουρκία

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

του Γιάννη Μανδαλίδη

Συχνά στην Ελλάδα ερμηνεύουμε τις πολιτικές εξελίξεις με μύθους και ταμπέλες. Γιατί έτσι ίσως είναι πιο εύκολη η εξήγησή τους. Ο τρόπος με τον οποίο εκλαμβάνεται από σημαντική μερίδα της ελληνικής κοινής γνώμης η έκρηξη της λαϊκής οργής στην Τουρκία είναι μία από αυτές τις περιπτώσεις.

Ένας από τους μύθους για την Τουρκία που καταρρέει τις τελευταίες μέρες είναι εκείνος του Ερντογάν. Επί χρόνια ο ελληνικός Τύπος είχε κατακλυστεί από διθυραμβικά σχόλια υπέρ του μεταρρυθμιστή Τούρκου πρωθυπουργού. Η σύγκρουσή του με το στρατιωτικό κατεστημένο ερμηνευόταν από πολλούς ως μία δημοκρατική επανάσταση και η νεο-οθωμανική μετάλλαξη στην οποία οδηγούσε τη χώρα του χαρακτηριζόταν «μεταπολίτευση», με σαφείς παραλληλισμούς με την ελληνική μεταπολίτευση ή την πτώση καθεστώτος του Φράνκο στην Ισπανία.

Αρκετοί από εκείνους που επί χρόνια «ζαχάρωναν» με τα επιτεύγματα του Ερντογάν προσπαθούν τώρα να «πιάσουν στασίδι» στην πλατεία Ταξίμ.


Το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόταν η γειτονική χώρα ήταν επί χρόνια δυσδιάκριτο στην εδώ πλευρά του Αιγαίου. Στην πραγματικότητα, το δίλημμα της Τουρκίας ήταν ανάμεσα σε δύο ολοκληρωτικές προτάσεις: Το πολιτικό Ισλάμ -έστώ και στην μετριοπαθή του εκδοχή, που σημειωτέον δεν το έφερε στο πολιτικό προσκήνιο ο Ερντογάν, αλλά δεκαετίες νωρίτερα ο Ερμπακάν- και τον εθνικιστικό μιλιταρισμό που πρέσβευαν οι κεμαλικοί, με αιχμή του δόρατος τον στρατό.

Για τη Δύση η διαφορά μεταξύ των δύο συνίσταται στο γεγονός ότι έβρισκε στο πρόσωπο του Ερντογάν έναν ευήκοο συνομιλητή, ασχέτως αν αυτός είχε στραμμένο το βλέμμα του στην Ανατολή.

Δημοκρατία που να λειτουργεί πλήρως, με όλους τους θεσμούς, δεν υπήρξε ποτέ στη σύγχρονη Τουρκία. Η όποια προσπάθεια έγινε στις δεκαετίες του '60 και του '70 για την εγκαθίδρυση μιας δυτικής αστικής Δημοκρατίας αποδείχτηκε θνησιγενής, μέσα στο κλίμα της ακραίας πόλωσης και ένοπλης σύγκρουσης της εποχής εκείνης. Εξάλλου, στην Τουρκία κυριαρχεί μία αρκετά διασταλτική ερμηνεία για το τι είναι Δημοκρατία. Ακόμη και πραξικοπηματίες στρατηγοί ενίοτε αυτοπροσδιορίζονται ως δημοκράτες.

Πραγματικότητα που είναι ελάχιστα γνωστή στην Ελλάδα αποτελεί επίσης το γεγονός ότι το πλέον φιλελεύθερο Σύνταγμα της Τουρκίας είναι εκείνο που συνέταξε το στρατιωτικό καθεστώς μετά το πραξικόπημα του 1960 και έμεινε σε ισχύ μόνο για 20 χρόνια. Μετά το πραξικόπημα του στρατηγού Εβρέν το 1980 άρχισε ο ανελέητος διωγμός των αριστερών, γεγονός που έγειρε τη ζυγαριά υπέρ των ισλαμιστών. Δηλαδή, οι ίδιοι οι στρατιωτικοί συνέβαλαν στη σημερινή άνοδο των ισλαμιστών.

Στο σημείο αυτό εύλογα διερωτάται κανείς εάν υπάρχουν δημοκρατικοί πολίτες στην Τουρκία, με πολιτικές ευαισθησίες ανάλογες εκείνων που έχουν οι πολίτες σε χώρες της Ευρώπης. Η απάντηση είναι ότι σαφώς υπάρχουν και μάλιστα είναι πολλοί σε απόλυτους αριθμούς, με δεδομένο τον πληθυσμό της Τουρκίας. Μόνο που ποτέ δεν κατόρθωσαν να αποτελέσουν κρίσιμη μάζα ώστε να αγγίξουν την εξουσία. Ίσως για αυτό το λόγο έμειναν και πιο «αγνοί» όσον αφορά την ιδεολογική τους συγκρότηση και εκπέμπουν έναν ρομαντισμό άλλων εποχών στα μάτια του ελληνικού κοινού.

Τέλος, το ιστορικό αυτό υπόβαθρο αρκεί να αιτιολογήσει και τους λόγους για τους οποίους στερείται βάσης ο παραλληλισμός των διαδηλώσεων στην πλατεία Ταξίμ με εκείνες των «Αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα, όπως πολλοί επιχείρησαν να κάνουν, κυρίως μέσω των κοινωνικών δικτύων.

Πηγή

9 σχόλια:

Nick 9 Ιουνίου 2013 - 6:32:00 μ.μ. EEST  

Το θέμα δεν είναι το ποιος θα επικρατήσει στο τέλος ... δλδ το ήπιο ισλάμ ή οι στρατιωτικοί. Αυτή την καραμέλα δεν πρέπει να την πιπιλίσουμε. Θα πρέπει να μας απασχολεί (αφού είμαστε παθόντες και η ιστορία επαναλαμβάνεται) το πότε θα δημιουργηθούν στην Τουρκία συνθήκες σαν αυτές στην Ελλάδα του 2008. Αν παρατηρηθεί αύξηση στη χορήγηση δανείων σε συνδυασμό με μείωση στα κέρδη των τουρκικών τραπεζών τα προερχόμενα από τις τρέχουσες business τουρκικών οικοδομικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται κυρίως στην Ασία και την Μέση Ανατολή, θα είναι - λένε - ένας πολύ κακός οιωνός για την συνεχώς διογκούμενη φούσκα της «ακμάζουσας» τουρκικής οικονομίας ... η υπερθέρμανση της φούσκας προ των πυλών;;;

Ανώνυμος 10 Ιουνίου 2013 - 10:23:00 π.μ. EEST  

Ατυχής σύγκριση του Ερντογάν με τους 'εθνάρχες' της μεταπολίτευσης.

Η τουρκία είναι πολυεθνικό κράτος 37 εθνοτήτων μια απο τις οποίες είναι η 'τουρκική'. Συνονθύλευμα λαών κάτω απο μια παλιά απλή χαζή γλώσσα. Για να κάνει κάποιος κουμάντο μια τέτοια χώρα πρέπει να βρει ένα συνδετικό ιστό: ένα πρόσωπο ή μια θρησκεία. Πάνω στο 2ο βασίστηκε ο Ερντο. Πήρε μια χώρα που το νόμισμα έκανε μόνο για χαρτί υγείας και την έφτασε στο G20.

Φυσικά και θα είχε αντιδράσεις. Φυσικά και θα τον πολεμούσαν. Φυσικά και κάποια στιγμή θα τον φάνε αφού έκανε αυτό που θεωρούταν αδιανόητο: την ανάσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μέσα σε 12 χρόνια έφτασε σε χρήμα και ισχύ τις δυτικοευρωπαικές δημοκρατίες. Την προηγούμενη φορά που έγινε αυτό οι τούρκοι σταμάτησαν έξω απο την βιέννη.

Συγκρίσεις με τσουτσούνες στα δυτικά της σύνορα είναι πλέον ατυχείς.

Μας βολεύει αφάνταστα να τελειώσει η βασιλεία του σύντομα. Μας βολεύει να φτιάξουν δημοκρατία με σοσιαλιστές με μερσεντές με αριστερούς με πισίνες και με δεξιούς με εξοχικά στις μπαχάμες. Μας βολεύει να γλυκαθούν απο το χρήμα των σκληρά εργαζόμενων, και να γίνουν όλοι κλέφτες. Μας βολεύει να γίνουν ελλάδα μπας και σωθούμε απο μια ολική καταστροφή.

Το ποιός θα επικρατίσει μετά έχει να κάνει απο πια πρωτεύουσα θα έρθει με αεροπλάνο ο εκλεκτός, μετά την εθνική καταστροφή που θα πάθουν, η οποία και έρχεται και μάλλον θα είναι διχοτόμιση της ανατολικής κουρδικής περιοχής. Αν η ελλάδα είχε τώρα περισσότερο ισχύ απο την μάλτα, ίσως να μας έβαζαν και μας στο κόλπο όπως έβαλαν οι άγγλοι τους γείτονες το 74.

όπως και να ναι κερδισμένοι θα βγούμε μέσα στα χάλια μας. και μετά παρέα και οι χώρες χέρι χέρι με τρόικα για στέμμα και την κύπρο στην τσίτα για να πέφτει η στάχτη στα μάτια.

μηδενιστής

Ανώνυμος 10 Ιουνίου 2013 - 2:40:00 μ.μ. EEST  

Και 2 ακόμη πραγματάκια:

1. μην συγκρίνετε το 2008 με τις εξελίξεις στην τουρκία. σκοπός των τούρκων διαδηλωτών δεν είναι η καταστροφή του κράτους - μόνο η ειρηνική και ελεύθερη συνέχεια αυτού. Στην ελλάδα σκοπός ήταν η φασιστική επικράτιση με δόλια μέσα της αντιπολίτευσης.

2. αν είχαμε κράτος, αν είχαμε πολιτική, αν είχαμε διπλωματία, αν είχαμε αίσθηση ασφάλειας και αυτοσυντήρισης κάποια τυχαία βολίδα των 5,56 θα είχε βρει ένα διαδηλωτή στο κεφάλι και μια 2η έναν αστυφύλακα. φυσικά και μας ήταν αδύνατο αφού την τελευταία φορά που μαζεύτηκαν οι αξ πληροφοριών της χώρας όλοι μαζί για κουβέντα ήταν στον ρέμο.

μηδενιστής.

ΥΓ κάποια στιγμή θα κάτσω να μαζέψω όλες τις χοντρομλκς της χώρας μας και θα βγάλω βιβλίο. στην συνέχεια θα πουληθεί σε χώρες όπως το ισραήλ, τη ν κορέα, την ταιβάν κτλ σαν βιβλίο ανεκδότων αλα αρκά. θα χεστώ στο χρήμα

Ανώνυμος 10 Ιουνίου 2013 - 5:45:00 μ.μ. EEST  

Μα και το "πολιτικό ισλάμ" είναι εθνικιστικό. Το δίλλημα είναι καθαρά θέμα προσώπων, και οι 2 πλευρές είναι το ίδιο επικίνδυνες για μας και όλη την περιοχή.

Φτωχός και μόνος κάου - μπόυ 10 Ιουνίου 2013 - 10:37:00 μ.μ. EEST  

@Μηδενιστή
Αν εξαιρεθεί το ατυχέστατο σχόλιο με τις βολίδες των 5,56 που θυμίζει άλλα Δεκεμβριανά θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου. Και θα κάνω γι'αυτό την αυτοκριτική μου.

Όσο για το Ισλάμ δεν υπάρχει καλό και κακό. Όταν ένα καθεστώς εξαρτάται από ιερείς, ποτέ δεν μπορεί να γίνει καλό γιατί κουβαλά μέσα του τη μισαλλοδοξία. Και μην αρχίσει πάλι η ιστορία με το Βυζάντιο γιατί εκεί το κράτος συστηματικά χρησιμοποιούσε πολιτικά τη θρησκεία ενώ μόνο μεμονωμένα και περιστασικά συνέβη το αντίθετο. Μπορώ να το αναλύσω αλλά θα πρέπει να γράψω άρθρο ολόκληρο.

Ανώνυμος 11 Ιουνίου 2013 - 9:21:00 π.μ. EEST  

@ΦΚΜΚ

Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν θες να δεις δεκεμβριανά και αλλού;
Σκέψου το λίγο. Με μια 3ετία εμφύλιο στην ελλάδα επέζησαν αλβανοί και βούλγαροι που θα τους είχαμε κάνει πάρκινγκ, οι άγγλοι κράτησαν την κύπρο, οι αμερικάνοι μας έκαναν δούλους τους και δεν σηκώσαμε κεφάλι απο τότε. Γιατί να μην συμβεί και σε άλλους;
Το @@@@ το συμφέρον μας θα το κοιτάξουμε ποτέ;;;;;;

Λες οτι το καθεστώς εξαρτάτάται απο ιερείς. Μα δεν συμβαίνει και στην ελλάδα τώρα αυτό; έχεις πάει σε γραφείο βουλευτή ποτέ; ποιό πολλές εικόνες και απο το πανηγύρι έξω απο την τήνο τον 15γουστο. μέχρι και ο άθεος αλεξάκης σκύβει και φυλάει τα χεράκια.

Η 'καλή' (αδιάφορη) μορφή του ο.χ είναι το ίδιο με μια 'καλή'(αδιάφορη) μορφή του ισλάμ. Δες τον λίβανο πριν το 74. Παράδεισος και για τις 2 θρησκείες.

μηδενιστής

strategy 11 Ιουνίου 2013 - 12:11:00 μ.μ. EEST  

Θα συμφωνήσω με το Μηδενιστή. Για τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν τα μυστικά κονδύλια.

Φτωχός και μόνος κάου - μπόυ 11 Ιουνίου 2013 - 1:17:00 μ.μ. EEST  

@μηδενιστή
Δεν κατάλαβα ότι αναφερόσουν σε πιθανά τούρκικα Δεκεμβριανά. Προφανώς και δε με ενδιαφέρει ποιος και πώς θα επικρατήσει στην Τουρκία και θα συμφωνήσω ότι όσο πιο δύσκολα και όσο πιο αργά και επώδυνα κριθεί ο νικητής, τόσο το καλύτερο για μας. Γίνεται να πλακώνονται για ένα χρόνο ή και δύο; Μέχρι τότε θα έχουμε την ησυχία μας. Αν και οι γείτονες είναι μανούλες στην εξαγωγή εσωτερικών κρίσεων, κάτι που πρέπει να μας ανησυχήσει.Εγώ ψηφίζω στρατηγούς πάντως. Εγγυημένα διεφθαρμένοι και ανίκανοι. Νοσταλγώ την εποχή Σουσουρλούκ και το ξύλο που έτρωγαν από το PKK.

Mithridates 19 Ιουνίου 2013 - 3:24:00 π.μ. EEST  
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP