Συνωστισμένες στο Ζάλογγο

Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013

του Γιώργου Καραμπελιά

Τις τελευταίες δεκαετίες, η αποσύνθεση των εθνικών ταυτοτήτων, κατέστη ο κυρίαρχος στόχος της δυτικής ιστορικής και κοινωνιολογικής σκέψης, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στα έθνη της περιφέρειας. Ένας λόγος «αντιεθνικιστικός», ενίοτε και «ταξικός», απεδείχθη ο πλέον πρόσφορος για να αποδώσει την τρέχουσα παγκοσμιοποιητική/αυτοκρατορική ιδεολογία και ορισμένοι αριστεροί διανοούμενοι μεταβλήθηκαν στο σκεύος εκλογής αυτού του ιδεολογικού εγχειρήματος.

Στον βαθμό που αναπτυσσόταν και εδραιωνόταν αυτή η «νέα ιστορία», θα έπρεπε αναπόφευκτα να αναμετρηθεί και με το αγωνιστικό/ανταγωνιστικό στοιχείο των προεπαναστατικών και επαναστατικών χρόνων. Θα έπρεπε να «απομυθοποιηθεί» το κρυφό σχολειό, η 25η Μαρτίου, η κατάληψη της Τριπολιτσάς, τα Ορλωφικά, εν τέλει η ίδια η «κλεφτουριά».

Ιδιαίτερα, θα έπρεπε να αποσιωπηθούν ή να υποβαθμιστούν τα επαναστατικά γεγονότα τα οποία προηγούνται της Επανάστασης του ’21.
Διότι αυτά ακριβώς καταδεικνύουν πως η αφετηρία της παλιγγενεσίας δεν ήταν αποκλειστικώς οι λόγιοι, που προσέλαβαν τις ιδέες της γαλλικής Επανάστασης και τις διοχέτευσαν σε μια, λίγο πολύ, αδιαφοροποίητη εθνικά μάζα. Οι λόγιοι αποτελούσαν μία και
μόνο συνιστώσα ενός εθνικού κινήματος. Μια άλλη, αποφασιστικής σημασίας, συνιστώσα υπήρξαν οι ένοπλες συσσωματώσεις των
Ελλήνων, που συγκρούονται με τους Τούρκους, αδιάκοπα, από τον Κροκόνδειλο Κλαδά, τον 15ο αι., έως τους Σουλιώτες,
τους Χειμαριώτες, την κλεφτουριά και τα ένοπλα σώματα των Επτανήσων και των παραδουνάβιων Ηγεμονιών.

Στα πλαίσια λοιπόν της «αποδόμησης των εθνικών μύθων», προνομιακή θέση κατέχει προφανώς και η κατάρριψη του «μύθου» των Σουλιωτών, μιας από τις ισχυρότερες καταγωγικές αφηγήσεις του νεώτερου ελληνισμού. Και πράγματι, οι Σουλιώτες καταλαμβάνουν κεντρικό ρόλο στη νεώτερη ελληνική ιστορική συνείδηση, εξ αιτίας του μακρόχρονου και ανυποχώρητου αγώνα τους, επί
δύο αιώνες, ενάντια στους Τούρκους και της –αποφασιστικής σημασίας– συμμετοχής
τους στην Επανάσταση.

Αυτό το εγχείρημα εκφράζεται κυρίως μέσω της αποσιώπησης – χαρακτηριστικά, στο ιστορικό ντοκιμαντέρ του Σκάι για την Τουρκοκρατία, στις αρχές του 2011, εκθειάζεται ο Αλή πασάς και αποσιωπούνται ολοκληρωτικά οι Σουλιώτες. Τέλος, επιχειρείται και ένα βήμα πιο
πέρα, δηλαδή η ανοικτή αμφισβήτηση του «εθνικού μύθου» του Σουλίου και των Σουλιωτών.

Η εθνοαποδομητική ιστορική σχολή θα πρέπει να καταδείξει, έστω και διά της χειραγώγησης/αποσιώπησης,
ή, αν χρειαστεί, και του βιασμού των ιστορικών στοιχείων, πως οι Σουλιώτες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια συνένωση
από μάλλον πρωτόγονες φάρες, αλβανικής καταγωγής και γλώσσας, οι οποίες δεν διέθεταν κάποια εθνική ή
έστω πρωτοεθνική συνείδηση, αλλά μόνο μια χριστιανική ταυτότητα, ανταγωνιστική προς τη μουσουλμανική
του Αλή Τεπελενλή και των Τουρκαλβανών του. Αν το επιτύχει, τότε θα έχει προσθέσει ένα ακόμα λιθαράκι στο
βασικό ιδεολογικό της πρόταγμα: η εθνική συνείδηση είναι απούσα
από τους Έλληνες πριν από την Επανάσταση του ’21 και, επομένως, το ελληνικό
έθνος διαμορφώνεται κυρίως, μέσω του κράτους. Οι Σουλιώτες «δεν είναι» Έλληνες,
αλλά «εξελληνίζονται» επιγενέστερα, πολύ μετά τη σύγκρουσή τους με τον Αλή. :

Την ίδια εποχή,
εξελληνισμός και ενσωμάτωση στην υπόθεση της Ελληνικής Επανάστασης, τους
πολιτικο-στρατιωτικούς στόχους και το εθνικό της όραμα, αποτελούν τις δύο όψεις
της νέας πραγματικότητας, στην οποία εντάσσονται οι Σουλιώτες[1].

Επειδή
το Κούγκι, ο Σαμουήλ, οι Τζαβελαίοι, το Ζάλογγο, η Δέσπω και ο πύργος του
Δημουλά, αποτελούν λέξεις/σημαίνοντα, που στο υποσυνείδητο των Ελλήνων
ταυτίζονται με την αγωνιστική διάσταση, όχι μόνο του Σουλίου, αλλά της νεώτερης
ελληνικής ταυτότητας γενικά, θα πρέπει, εν τέλει, να πλήξουμε την αληθοφάνεια
των γεγονότων και τον ηρωικό χαρακτήρα ατόμων και πράξεων. Σε τέτοιο βαθμό,
ώστε να αμφισβητηθεί, χωρίς μάλιστα καμία ιστορική αντένδειξη, και ο χορός του
θανάτου του Ζαλόγγου, δηλαδή μια πράξη συνδεδεμένη με το βαθύτερο
συναισθηματικό και ψυχολογικό υπόστρωμα των νεώτερων Ελλήνων, από το
νηπιαγωγείο έως τα γερατειά.

Το Ζάλογγο καθίσταται, έτσι, μαζί με το «κρυφό σχολειό», προνομιακός στόχος
του εθνο-αποδομητικού εγχειρήματος, όπως καταδεικνύεται και από σχετικό κείμενο
του Αλέξη Πολίτη για τον χορό του Ζαλόγγου – ανακοί­νωσή του σε
συνέδριο, με τον εύγλωττο τίτλο, «Μύθοι και ιδεολογήματα στη σύγχρονη Ελλάδα»,
που πραγματοποιήθηκε στις 23-24 Νοεμβρίου 2005, στη Σχολή Μωραΐτη. Ο Α.
Πολίτης, γράφει

Ο Χορός του Ζαλόγγου αποτελεί, μαζί με τις μυθοποιημένες εκδοχές των
κλεφταρματολών και των αλλεπάλληλων εξεγέρσεων κατά των Οθωμανών, το
συμπληρωματικό ταίρι του Κρυφού σχολειού: παιδεία και ανδρεία συνιστούν τα
αγκωνάρια κάθε ιδεολογήματος για την εξαιρετική ελληνική φυλή[2].

Ο στόχος έχει τεθεί: αφού έχει πλέον ευρύτατα απονομιμοποιηθεί το «Κρυφό Σχολειό»
–δηλαδή, οι αγώνες για την παιδεία και η σχετική συμβολή της Ορθοδοξίας, στη
διάρκεια της Τουρκοκρατίας–, θα πρέπει το έργο να ολοκληρωθεί με την
απονομιμοποίηση της κλεφτουριάς. Και τι πιο συμβολικό από το Σούλι και τον χορό
του Ζαλόγγου;

Ας προσέξουμε όμως.
Αν το Κρυφό σχολειό αποτελεί μια κατασκευή εκ του μηδενός, ο πυρήνας των γεγονότων του Ζαλόγγου υπήρξε. Βέβαια οι υπερασπιστές κι οι προδότες του Σουλίου, όπως κι οι γυναίκες που αυτοκτόνησαν, δεν είχαν –εκείνα ακόμα τα χρόνια, 1803– ενταχθεί ολοκληρωτικά στην εθνική ομάδα των Ελλήνων· Αρβανίτες ήταν, δηλαδή Αλβανοί – αυτό είναι όμως άλλο ζήτημα. Ως προς
το ίδιο το γεγονός, η μυθοποίηση βρίσκεται μονάχα στην εξιδανίκευση, στο χορό αυτό άλλωστε είναι το διαφορετικό και το εξαιρετικό, επειδή αυτοκτονίες απελπισμένων, ακόμα και
ομαδικές, δεν είναι κάτι το πρωτόγνωρο στην ανθρώπινη ιστορία[3].

Στο Σούλι, λοιπόν, συνωστίζονταν οι
«υπερασπιστές» του, οι «προδότες» καθώς και οι «γυναίκες που αυτοκτόνησαν»,
κάτι, που όπως δηλώνει ο συγγραφέας, δεν συνιστά αφ’ εαυτού τίποτε το
εξαιρετικό. Αποσιωπά, βέβαια, τα μωρά και τα παιδιά που έριξαν οι Σουλιώτισσες
στο βάραθρο, «για να μη γίνουν σκλάβοι στα χέρια των εχθρών τους», όπως
αναφέρει ο Χόλλαντ! Άλλωστε –έσχατο επιχείρημα– οι Σουλιώτες δεν ήταν… καν
Έλληνες! Αξιοπρόσεχτη και η τεχνική της στρέβλωσης. Η απόφανση ξεκινά με μια
ήπια σχετικώς διατύπωση: «δεν είχαν ενταχθεί ολοκληρωτικά στην εθνική
ομάδα των Ελλήνων», για να καταλήξει «Αρβανίτες ήταν, δηλαδή Αλβανοί»!

Όσο για την Ψιμούλη, στην ίδια κατεύθυνση, αμφισβητεί ακόμα και το ίδιο το γεγονός της αυτοχειρίας.

Έτσι στρατεύματα του Αλή επιτίθενται αιφνιδιαστικά στους
Σουλιώτες που έχουν καταφύγει στο Ζάλογγο. [ ] Στη διάρκεια της διεξαγόμενης σε
στενωπούς και μονοπάτια του όρους, μάχης, μέρος των γυναικοπαίδων κατακρημνίστηκε
είτε απωθούμενο στην άκρη του γκρεμού από τους οπισθοχωρούντες μαχητές είτε με
απόφαση των γυναικών να προτιμήσουν γι’ αυτές και τα παιδιά τους τον εκούσιο
θάνατο παρά μια οδυνηρή αιματοχυσία και αιχμαλωσία. [4].

Ίσως, εν
τέλει, εδώ να βρίσκεται η αφετηρία του φάσματος του «συνωστισμού», που
κατατρύχει τους Έλληνες αποδομητές, συνωστισμένοι στη Σμύρνη…, συνωστισμένες
στο Ζάλογγο.

* Απόσπασμα από το ομώνυμο βιβλίο του συγγραφέα [Γιώργος
Καραμπελιάς, Συνωστισμένες στο Ζάλογγο. Οι Σουλιώτες, ο Αλή πασάς και η
αποδόμηση της ιστορίας, Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2011]
____________________


[1] Βάσω Ψιμούλη, Σούλι και Σουλιώτες, Εστία, Αθήνα 2006, σ. 471.

[2] Αλέξης Πολίτης , «Ο “χορός του Ζαλόγγου”.
Πληροφοριακοί πομποί, πομποί αναμετάδοσης, δέκτες πρόσληψης», στο Μύθοι και
ιδεολογήματα στη σύγχρονη Ελλάδα, ΕΣΝΠΓΠ–ΣΜ, Αθήνα 2007, σσ. 267-298.
σ. 282.

[3] Α. Πολίτης, «Ο “χορός του Ζαλόγγου”…», ό.π., σ.
282.

[4] Β. Ψιμούλη, Σούλι…, ό.π., σσ. 439-440.
Πηγή






16 σχόλια:

Ανώνυμος 2 Ιουνίου 2013 - 4:16:00 μ.μ. EEST  

ΟΠΩΣ ΠΑΝΤΑ ,Ο ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ ΚΑΙΡΙΟΣ ΚΑΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΟΣ..ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ..ΣΤΟ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΕΝΤΑΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ,ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ..ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ..ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ,,ΝΕΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ..ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΕΥΑΓΓ.ΛΟΥΒΗ ΚΑΙ ΔΗΜ.ΞΙΦΑΡΑΣ..ΣΕΛ.153..ΟΛΟΣ Ο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ 8 ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΕΜΑΤΕΣ ΤΡΑΓΙΚΑ ΨΕΜΜΑΤΑ..''ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ Β ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ 'ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ' ΠΟΥ ΕΝΤΕΛΕΙ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΖΥΡΙΧΗΣ...ΠΟΤΑΜΟΙ ΑΙΜΑΤΟΣ ΧΥΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ .ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ..ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟΣΙΩΠΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ,ΑΛΛΑ ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΛΕΕΙ ΨΕΜΜΑΤΑ..Η ΛΕΞΗ ΕΝΩΣΗ ,ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΝΝΟΕΙΤΑΙ ΕΝΑ ΨΕΜΑ..ΟΤΙ ΟΙ ΓΕΝΕΕΣ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ 'ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ'..

Ανώνυμος 2 Ιουνίου 2013 - 4:32:00 μ.μ. EEST  

Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία ...
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος
να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».
Μίλαν Κούντερα (Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης)

Ανώνυμος 2 Ιουνίου 2013 - 7:37:00 μ.μ. EEST  

δε παν΄να λένε ότι θένε!
ΕΜΕΙΣ διδάσκουμε την ιστορία του Γένους στα παιδιά μας και αφήνουμε στην άκρη τον κάθε κερατά, που θέλει να ξεριζώσει οτιδήποτε το Ελληνικό!
μεγάλη σημασία τους δίνουμε και που ασχολούμαστε μαζί τους!

Γιάννης

oikologia-gea 3 Ιουνίου 2013 - 9:30:00 π.μ. EEST  

Ο αναγνώστης του "Εν Κρυπτώ" δεν μπορεί παρά να συγχαρεί τους συνεργάτες του, για την σπουδαία αυτή ανάρτηση.

Αν διαβάσει ο μέσος Έλληνας όσα αφηγείται ο Γαλαξειδιώτης Κωνσταντίνος Σάθας στα βιβλία του, για τους αγώνες των Ελλήνων εναντίον του Οθωμανού Τούρκου δυνάστη επί τετρακόσια χρόνια και τους ποταμούς αίματος του Ελληνισμού, θα μείνει έκπληκτος.

Η ψευδοθεωρία που κατά καιρούς ακούγεται, πως δήθεν "400 χρόνια μας άρεσε η Οθωμανική τυρανία" και δεν θελήσαμε να απελευθερωθούμε, είναι τόσο έωλη όσο έωλοι και γελοίοι είναι οι ψεύτες και απάτριδες που την υποστηρίζουν.

Αντίθετα, κανείς τους εκτός από τον φίλο των Τούρκων Δημήτρη Κιτσίκη, δεν αναφέρει πόσοι ηγήτορες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ήσαν Ελληνικής καταγωγής.

Όλοι ξεχνούν ότι το καλλίτερο τμήμα του Οθωμανικού Στρατού, το πλέον επίλεκτο, ήσαν οι γενίτσαροι, δηλαδή οι Ελληνόπαιδες του "ντεβσιρμέ", του παιδομαζώματος!

Ακόμη και σήμερα, ο νεοσουλτάνος των Τούρκων Ταγίπ Ερντογάν "αυθέντης" (εφέντη),(Ποιών Τούρκων και ποιάς Τουρκίας; Όπως πολύ σωστά γράφει ο Αντιστράτηγος Δρ. Φραγκούλης Φράγκος!) είναι απόγονος εξωμοτών χριστιανών ορθοδοξων Ελλήνων Ποντίων, οι οποίοι προκειμένου να επιζήσουν υπό τον τουρκικό ζυγό, εξισλαμίσθησαν.

Τέτοιο μίσος που εκτοξεύεται εναντίον των Ελλήνων, χρειάζεται οπωσδήποτε έναν αντιρατσιστικό Νόμο ο οποίος να προστατεύει τους Έλληνες, από τους ανθέλληνες απάτριδες "χρήσιμους ηλιθίους και συμφεροντολογους".


Ευμένης Καρδιανός

Ανώνυμος 3 Ιουνίου 2013 - 10:55:00 π.μ. EEST  

αξιζει να μελετησετε και να διαβασετε τον Καραμπελια. Το 1204 η γεννηση του νεωτερου ελληνισμου, την θεμελιωδη παρέκλιση κλπ.
Η γραφή του αμεση, τα βιβλια υψηλού επιπέδου, και ο ιδιος μαλλον μοναχικος αγωνιστης στην τοπικη διανόηση.

Φωτοβολος Τοξοτης 3 Ιουνίου 2013 - 11:32:00 π.μ. EEST  

Ειχα την καλη τυχη να παω αρκετα χρονια πριν στην μονη ...στο βουνο..εκει πισω απο δενδρα και θαμνους μια μικρη ξυλινη πορτα..ανοιξε ο μοναχος και με το φως του κεριου μας οδηγεσε μεσα. Ενα μερος του βραχου ειχε βαφτει ασπρο και μετεπειτα η ιστορια του ανθρωπινου γενους με ζωγραφιες παλιες τον Αδαμ την Ευα, συνεχιζε σαν ενα δρομος που οδηγουσε στο Ελληνικο γενος και μετα στον Χριστο. Προχωρησαμε πιο βαθεια μεχρι που φτασαμε σε ενα στρογγυλο ανοιγμα. Εκει πετρες και μικρα σκαμνακια. Ρωτησα ποιοι ερχοντουσαν εδω. Μικρα παιδακια, μικρα παιδακια επι Τουρκοκρατιας με το φως του φεγγαριου στα κρυφα ερχοντουσαν και διαβαζαν απο την Καινη Βιβλο, απαντησε ο γεροντας. Εκει μεσα στο θαμπο φως σηκωσε λιγο το κερι πιο ψηλα. ¨Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ, να πηγαίνω στο σκολειό, να μαθαίνω γράμματα, του Θεού τα πράματα¨
(κράτησα το όνομα της μονης,και τον τόπο μπορεί να είναι σε χρήση στο εγγύς μέλλον) Δεν ξεχνω.

Φτωχός και μόνος κάου - μπόυ 3 Ιουνίου 2013 - 3:12:00 μ.μ. EEST  

Ο Καραμπελιάς έχει αρχίσει να κάνει τα ίδια μεθοδολογικά σφάλματα με τους αντιπάλους του. Συμφωνούμε ότι σπερματικά η ελληνική εθνική συνείδηση ξεκινά να διαμορφώνεται κοντά στα 1204 αλλά αυτό δε σημαίνει ότι επεκτάθηκε ομοιόμορφα σε χώρο και χρόνο ούτε ότι υιοθετήθηκε αμέσως από όλες τις ομάδες του πληθυσμού στη Βυζαντινή αυτοκρατορία. Πολύ αμφιβάλλω αν θα διαμόρφωναν ελληνική εθνική συνείδηση οι ελληνοαλβανικής καταγωγής και δίγλωσσοι κάτοικοι των χωριών του Σουλίου αν δεν ήταν χριστιανοί και αν δεν ήταν υποκείμενοι σε διώξεις από τον Αλή Πασά που μάλιστα τόνιζε τη θρησκευτική διαφορά τους στους μουσουλμάνους Αλβανούς στρατιώτες του για να τους φανατίσει. Δεν αρνιέμαι ότι η επαφή τους μέσω της Πάργας κυρίως (εμπόριο) με προοδευτικά στοιχεία του ελληνισμού (λόγιοι, έμποροι, φωτισμένοι κληρικοί) τους άνοιξε τα μάτια σε εθνικό επίπεδο, όμως αυτό ποτέ δεν θα είχε συμβεί αν δεν είχαν την ελληνορθόδοξη θρησκευτική ταυτότητα. Και δεν είναι ντροπή να πούμε ότι η τελική μορφή της εθνικής συνείδησης διαμορφώθηκε μέσα στα πλαίσια του ελληνικού κράτους. Δυστυχώς έτσι έγινε, γι'αυτό και ο νεοέλληνας ταύτισε έθνος και κράτος με τραγικά για το έθνος αποτελέσματα. Άλλα υποστήριξε ο Διαφωτισμός άλλα έπραξε το γερμανοκρατούμενο ελληνικό κράτος. Το να απορρίπτει έργα όπως της Ψιμούλη (με τα όποια ατοπήματα ή και σκοπιμότητες ακόμη) ή του Κιτρομελίδη ακόμη με την κατηγορία του εθνομηδενισμού, μετατρέπει τον ίδιο από πατριώτη σε εθνικιστή. Έφτιαξε μια θεωρία και αντιτίθεται σε ό,τι δε χωρά σε αυτήν. Εκτός και αν θέλει να πάρει πάνω του τον αντιρεπουσιανό αγώνα. Να προσέξει μόνο τότε τους συμμάχους του: ό,τι είναι αυτοί που μας στηρίζουν, αυτό είμαστε ή θα γίνουμε.

Ανώνυμος 3 Ιουνίου 2013 - 6:24:00 μ.μ. EEST  

φτωχε καουμπου με τα ΑΝ ουτε γινεται ουτε εξηγειται η ιστορια.

αν δεν ηταν χριστιανοι φυσικα και δεν θα εξξεληνιζονταν και εκρωμειζονταν. αυτο το λεει και ο καραμπελιας αλλωστε.

αλλα ετσι ηταν τα πραγματα, ηταν χριστιανοι, αγωνιστηκαν στον κοινο δυναστη, και ταυτιστηκαν με τον ελληνισμο.

Ανώνυμος 3 Ιουνίου 2013 - 10:51:00 μ.μ. EEST  

Και για ενισχύσω τα λεγόμενα του κου καθηγητή, διαβάστε το εξαίρετο βιβλίο "Γράμματα προς την Βιέννη" (Π.Κ. Ενεπεκίδης), αλλά και το "Γενίτσαροι και Μπεκτασιμός" (Ε.Χ. Ζεγκίνη), εάν τα βρείτε.

Ανώνυμος 4 Ιουνίου 2013 - 12:25:00 π.μ. EEST  

Φιλτατοι, πιθανως διαφωνω με πολλες αποψεις της κας Ρεπουση. ομως εχει και αυτη δικαιωμα να λεει την αποψη της ΑΝ αυτη η αποψη προκυπτει ως επιστημονικη της θεση η απλα τεκμιριωμενη αποψη ενως πολιτη.
ΑΝ ΟΜΩΣ αυτη η αποψη δεν ειναι αποψη αλλα ΕΝΤΟΛΗ καποιου ΕΘΝΙΚΟΑΠΟΔΟΜΗΤΙΚΟΥ συνομοσιολογικου παρασκηνιου ΤΟΤΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ....
ΑΛΛΑ αντε να το αποδειξεις αυτο.

Ανώνυμος 4 Ιουνίου 2013 - 11:06:00 π.μ. EEST  

δεν ειναι αποψη οταν τις γενοκτονιες τις αναγνωριζει με την εξαιρεση των ποντιων.
δεν ειναι αποψη οταν με αυτες τις αποψεις βγαζει προς το ζην, project, επιχορηγησεις κλπ
δεν ειναι αποψη οταν τις περναει για επιστημονικη αληθεια και οχι για αποψεις της
δεν ειανι αποψη οταν τις χρησιμοποιει για να τραβηξει 2.500 θλιβερους σταυρους που τις αρκουν για να βγει βουλευτης

και στο κατω κατω εγω στον Μιχαλολιακο της ΧΑ δεν του αφηνω χωρο ουτε για "αποψη" Το ιδιο κανω και στην Ρεπουση

Γεράκι 7 Ιουνίου 2013 - 11:28:00 π.μ. EEST  

Αναφέρει στην αρχή ο αρθρογράφος "Ένας λόγος «αντιεθνικιστικός»" συγχέοντας το "αντεθνικός" με το "αντιεθνικιστικός" που έχει τόσο σχέση το ένα με το άλλο όσο σχέση έχουν μεταξύ τους οι όροι "πατριωτισμός" και "εθνικισμός".

Το δικό του ενδιαφέρον παρουσιάζει η σχετική κριτική του Σαραντάκου που είχε κρίνει αρνητικά με παράθεση στοιχείων ένα άλλο βιβλίο της Ρεπούση.

http://sarantakos.wordpress.com/2013/06/06/zaloggo/

Φτωχός και μόνος κάου - μπόυ 7 Ιουνίου 2013 - 2:40:00 μ.μ. EEST  

@Γεράκι
Δεν κάνει λάθος ο Καραμπελιάς. Ο όρος "αντιεθνικιστικός" μπαίνει μέσα σε εισαγωγικά για να δείξει ότι ως τέτοιος παρουσιάζεται από τους φορείς του. Ως δήθεν αντιεθνικιστικός και δήθεν ταξικός ενώ στην πραγματικότητα είναι ξεκάθαρα αντι - εθνικός, εφόσον τελικός στόχος είναι, αποδεδειγμένα πια, η έννοια του έθνους όπως μας έχει από καιρό ξεκαθαρίσει ο μέντορας της ομάδας ο Αντώνης Λιάκος). Πρόσφατα έσπευσε να υπερασπιστεί τις αθλιότητες της Ρεπούση για τον ποντιακό ελληνισμό τόσο ο ίδιος όσο και ο γνωστός παπαρολόγος Νίκος Δήμου. Και μάλιστα στο χώρο της αριστεράς δεν τολμά κανείς να διαφωνήσει με τις βλακείες που εκτοξεύουν οι παραπάνω μην και τον πουν εθνικιστή, Γι αυτό ο τόπος πάει από το κακό στο χειρότερο: οι δεξιοί δεν είναι δεξιοί αλλά αντιαριστεροί και αντίστοιχα ούτε οι αριστεροί είναι αριστεροί αλλά αντιδεξιοί.

Ανώνυμος 7 Ιουνίου 2013 - 2:46:00 μ.μ. EEST  

Η παράθεση είναι εντός εισαγωγικών, συνεπώς δεν είναι δική του η χρήση , απλά τους παραθέτει. Τους όρους τους συγχέουν, σκόπιμα ή μη, εκείνοι που χρησιμοποιούν την συγκεκριμένη ρητορική και τους οποίους αποδομεί ο Καραμπελιάς.

Οδυσσέας 7 Ιουνίου 2013 - 5:26:00 μ.μ. EEST  

"Γι αυτό ο τόπος πάει από το κακό στο χειρότερο: οι δεξιοί δεν είναι δεξιοί αλλά αντιαριστεροί και αντίστοιχα ούτε οι αριστεροί είναι αριστεροί αλλά αντιδεξιοί".
Πάρα πολύ σωστό.

Γεράκι 8 Ιουνίου 2013 - 4:05:00 π.μ. EEST  

Πράγματι ένα θέμα είναι το λάθος, το άλλο είναι πως η επιχειρηματολογία μας χαρακτηρίζει κι όχι τα εισαγωγικά. Εθνομηδενιστικές παπαρολογίες βρίσκονται και στον καπιταλιστικό διεθνισμό και στον αντικαπιταλιστικό. Ο δρόμος της θεωρητικής επανάστασης προς τη μετακομμουνιστική κοινωνία είναι στρωμένος από τέτοιες.

Για τη δε αποδόμηση που έγινε αναφορά, θεωρώ ως τέτοια μια τεκμηριωμένη απάντηση με συγκεκριμένα ιστορικά στοιχεία όπως αυτή: Για τα “Μαρασλειακά” της Μ. Ρεπούση

Τα υπόλοιπα είναι απόψεις που εμπεριέχουν πολιτική που αυτοτροφοδοτούν τη σχετική αντικαπιταλισιτκή, αντεθνική και αντιεθνικιστική αρθρογραφία. Το πρόσφατο επεισόδιο ρεπουλιάδας που της δίνει κι αξία, αφού δεν την αποδομεί, έχει σχέση κυρίως με το αν ο "χορός του Ζαλόγγου" είναι ιστορικό γεγονός. Πιθανώς να μην είναι, το σημαντικό, κι αυτή είναι η ουσία που δεν στέκονται, είναι πως η λεπτομέρεια αυτή δεν αναιρεί το αδιαμφισβήτητο ιστορικά γεγονός του αγώνα, του ρόλου και του ηρωισμού των Σουλιωτών στην ελληνική επανάσταση.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP