Δεκέμβριος 1940 : Η άφιξη της Luftwaffe στα Δωδεκάνησα

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

Τον Δεκέμβριο του 1940 οι βρετανικές δυνάμεις στη Μεσόγειο προετοίμαζαν την κατάληψη των νησιών της Δωδεκανήσου: Ρόδου, επιχείρηση Cordite, Καρπάθου, επιχείρηση Αrmature,
Καστελορίζου, επιχείρηση Mandible (το Καστελόριζο είχε ιδιαίτερη σημασία λόγω της μικρής απόστασης απο την Κύπρο). Αναπάντεχα, στις 20 Δεκεμβρίου η Luftwaffe απέστειλε στη Ρόδο αεροπορικές δυνάμεις προς ενίσχυση της Ιταλικής Αεροπορίας στην περιοχή (!). Επρόκειτο για 17 βομβαρδιστικά Heinkell He 111 της II/KG26, μερικά αεροσκάφη αναγνώρισης Junkers JU88D της I(F)121 και μεταγωγικά JU52/3M που μετέφεραν προσωπικό και εφόδια στο νησί απο τη Σικελία. Tα αεροσκάφη αυτά στάθμευσαν αρχικά στο αεροδρόμιο Γαδουρά – Καλάθου Ρόδου και σε λίγες ημέρες ήταν έτοιμα να αναλάβουν τις πρώτες αποστολές.

Αεροδρόμιο Γαδουρά Καλάθου Ρόδου

Η άφιξη του αποσπάσματος της Luftwaffe στο ΝΑ Αιγαίο σήμανε για τους Βρετανούς την ανάγκη επιτάχυνσης της επιχείρησης Mandible. Τα λιμάνια της Κρήτης στο εξής θα αποτελούσαν το εφαλτήριο για την εξόρμηση των συμμαχικών αποβατικών σκαφών, όταν θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν και να οργανωθούν εκεί για να αρχίσουν την προσπάθεια κατάληψης της Δωδεκανήσου.

Τη νύχτα της 30 προς 31 Δεκεμβρίου 1940 η γερμανική αεροπορική δύναμη στη Ρόδο πραγματοποίησε την πρώτη επιχείρηση  απο το νησί. Επρόκειτο για την αποστολή  μερικών He 111 της ΙΙ/KG26, που πραγματοποίησαν αεροναρκοθέτηση στην θαλάσσια ζώνη της Διώρυγας του Σουέζ. Πάνω απο τη περιοχή του στόχου τα πληρώματα αντιμετώπισαν σποραδικά αντιαεροπορικά πυρά αλλά όλα επέστρεψαν με ασφάλεια στη βάση τους. Η τελευταία ημέρα του 1940 σηαμδεύτικε απο τις πρώτες Γερμανικές απώλειες στη Ρόδο, όταν ένα JU52/3M συνετρίβη στο νησί σκοτώνοντας το 3μελές πλήρωμά του.

Ο Ιανουάριος της νέας χρονιάς κύλησε με σχετική αδράνεια στον τομέα των επιχειρήσεων στο Αιγαίο. Οι αντίπαλοι προσπαθούσαν να ενισχύσουν τις δυνάμεις και την παρουσία τους στην περιοχή. Όμως η κακοκαιρία εμπόδιζε τις πτήσεις.

Αεροδρόμιο Μαριτσών Ρόδου

Στις αρχές Φεβρουαρίου του 1941 οι Βρετανοί άρχισαν ένα νέο κύκλο αεροπορικών επιδρομών κατά των αεροδρομίων της Ρόδου, προσπαθώντας να εξουδετερώσουν τις δυνάμεις του Άξονα. Έτσι τη νύχτα της 4 προς 5 Φεβρουαρίου 3 βομβαρδιστικά Wellington της 37 μοίρας πετώντας απο βάση της Αιγύπτου βομβάρδισαν και πολυβόλησαν αεροσκάφη και εγκαταστάσεις στο αεροδρόμιο των Μαριτσών Ρόδου. Τέσσερις νύχτες αργότερα, στις 8 προς 9 Φεβρουαρίου 1941, δύο ακόμα Wellington της ίδιας μοίρας επέδραμαν εναντίον της αεροπορικής βάσης Γαδουρά Καλάθου Ρόδου καταστρέφοντας αεροσκάφη και ποσότητες αποθηκευμένων καυσίμων στο έδαφος. Λίγο αργότερα, πάνω απο τη ίδια περιοχή εμφανίστηκαν 8 ακόμα Wellington της 38 μοίρας που επανέλαβαν τον βομβαρδισμό ενώ η βάση φωτιζόταν απο τις πυραγιές που είχε προκαλέσει η προηγούμενη επιδρομή. Την επόμενη νύχτα οι Βρετανοί, αξιολογόντας τις αναφορές των πληρωμάτων που συμμετείχαν στις προηγούμενες επιδρομές, εξαπέλυσαν μια ακόμα επίθεση με 7 βομβαρδιστικά της 37 μοίρας εναντίον του αεροδρομίου Γαδουρά, προκαλώντας κυρίως καταστροφές εφοδίων και μερικών Ιταλικών αεροσκαφών που ήταν σταθμευμένα.

Μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης του Καστελορίζου , στις 25 Φεβρουαρίου του 1941, οι Βρετανοί επικεντρώθηκαν στην αεροπορική κάλυψη της Κρήτης και των συμμαχικών νηοπομπών στο Αιγαίο, συγκεντρώνοντας αεροπορικές δυνάμεις απο το υστέρημά τους απο το βορειο αφρικανικό μέτωπο και τα αεροπλανοφόρα του Στόλου της Μεσογείου.

Η Luftwaffe εδρεόνοντας τη θέση της στα Δωδεκάνησα, μαζί με την Ιταλική αεροπορία, συνέχισαν τις επιδρομές εναντίον νηοπομπών και προετοιμάζοντας το έδαφος για την κατάλυψη της Κρήτης.

Πηγή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP