H Επική Μάχη Κιλκίς-Λαχανά

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Λαϊκή λιθογραφία της εποχής.
Η νίκη των ελληνικών δυνάμεων στην τριήμερη μάχη Κιλκίς -Λαχανά υπήρξε αποφασιστική για την τελική έκβαση του Β' Βαλκανικού Πολέμου: ο ηττημένος βουλγαρικός στρατός αναγκάστηκε να υποχωρήσει προς βορράν, καταδιωκόμενος από τον ελληνικό στρατό, νικητή και στις άλλες σκληρέςμάχες που ακολούθησαν(Βαλκανικοί Πόλεμοι 1912-1913, εκδ. ΙΕΕΕ - ΓΕΣ)

Ευχαριστούμε τον φίλο που μας το επεσήμανε. Από τις πρώτες αναρτήσεις του Εν Κρυπτώ το 2008, ήταν και αυτή:

http://www.enkripto.com/2008/06/h.html

6 σχόλια:

Ανώνυμος 24 Ιουνίου 2012 - 11:06:00 π.μ. EEST  

πολύ σημαντική επέτειος.
Αλλά δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι σε όλη την νεότερη στρατιωτική ιστορία του έθνους μας από το 1912 έως και το 1974 και τον αδιαμφισβήτητο ηρωισμό αξιωματικών και στρατιωτικών η ανώτατη ηγεσία συνεχώς χρησιμοποιούσε αλόγιστα το αίμα των στρατιωτών μας με ανούσιες μετωπικές επιθέσεις σε καλά οργανωμένες θέσεις ή σε επιθέσεις σε δευτερεύοντες στόχους. από το Σαραντάπορο όπου χρησιμοποιήθηκαν υπερβολικές δυνάμεις μετωπικά ενώ θα έπρεπε απλώς να ασκούν πίεση έως ότου υπερφαλαγγιστεί η τοποθεσία, από το Κιλκίς όπου εφορμούσαν κατά μέτωπο της οργανωμένης τοποθεσίας χωρίς προσπάθεια υπερφαλάγγισης, στην Μικρά Ασία με ποιο χαρακτηριστική περίπτωση τον Σαγγάριο όπου μετά από συνεχείς εφόδους στις γραμμές άμυνας των Τούρκων και στα πολυβολεία, την τελευταία νύχτα και μετά την εξάντληση των πυρομαχικών ήλθε η βλακωδέστατη διαταγή ότι δεν μπορούσαν να σταλούν πυρομαχικά και τα ξημερώματα, οι κατάκοποι άνδρες από την υπερπροσπάθεια θα έκαναν επίθεση στην τελευταία γραμμή μόνο με τις ξιφολόγχες, ωσάν να βρισκόμασταν στους Ναπολεόντειους πολέμους! Λες και οι ανώτατοι αξιωματικοί δεν πέρασαν από τις στρατιωτικές σχολές και δεν διδάχθηκαν τους ελιγμούς και τις υπερφαλαγγίσεις λες και δεν διδάχθηκαν ότι πρέπει να έχεις τον εχθρό σε άγνοια και να μην ενεργείς εκεί που αυτός περιμένει, ώστε να τον διατηρείς εκτός ισορροπίας, σαν να είναι δειλία αν δεν επιτεθείς κατά μέτωπο αλλά χρησιμοποιήσεις τις αδυναμίες του εχθρού σου για να πάρεις το πλεονέκτημα. Και στην Κύπρο το 1974 τα ίδια λάθη. Αφού έγινε πασιφανές ότι οι Τούρκοι έκαναν απόβαση και η Αθήνα δεν είχε πρόθεση να στείλει σημαντική βοήθεια, υπήρχε ακόμα ελπίδα να συντριβεί το προγεφύρωμα. Αντί να συγκεντρώσουν όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις (ΕΛΔΥΚ, ΛΟΚ, άρματα και ότι άλλες δυνάμεις μπορούσαν να συγκεντρωθούν) για μια αποφασιστική νυχτερινή έφοδο στο αδύναμο ακόμα προγεφύρωμα την πρώτη νύχτα, την ΕΛΔΥΚ την έστειλαν να επιτεθεί στον τουρκοκυπριακό θύλακα στο Γκιόνελι χωρίς υποστήριξη πυροβολικού μέρα μεσημέρι με την Τούρκικη αεροπορία να αλωνίζει, τα ΛΟΚ στον Αγιο Ιλαρίωνα και τα πέριξ υψώματα οργανωμένα από χρόνια και με την υποστήριξη αλεξιπτωτιστών, τα Τ-34/85 διασκορπισμένα παντού στην κυπριακή επικράτεια! δεν μπορούσαν να αντιληφθούν στοιχειωδώς τα μείζονα από τα επουσιώδη. η μάχη για την Κύπρο θα κρινόταν από το αποτέλεσμα της απόβασης και όχι από τους διάσπαρτους Τουρκο-κυπριακούς θύλακες. Συνεχώς διαχρονικά τα ίδια στρατηγικά λάθη και παράβαση των θεμελιωδών αρχών του πολέμου.
Πέτρος

NF 24 Ιουνίου 2012 - 12:22:00 μ.μ. EEST  

Ο προλαλησας Πετρος εχει δικαιο σε γενικες γραμμες για την Κυπρο.
Συστηνω σε ολους το εκπληκτικο βιβλιο του Σαββα Βλασση "Ο απορρητος Αττιλας" Εκδοσεις Δουρειος. Θα καταλαβετε τα παντα για εκεινον τον πολεμο.Κανει μονο 12 ευρω.

Ανώνυμος 24 Ιουνίου 2012 - 11:33:00 μ.μ. EEST  

Το ιστορικό αυτό τραγούδι της τάβλας περιγράφει με μοναδικό τρόπο τη πορεία του ελληνικού στρατού από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούλιο του 1913 όταν και συνθηκολόγησε η Βουλγαρία.
Ηχογραφήθηκε το 1917 στην Γερμανία

Γιαννάκης Καλάρης*

Αϊντε ρε που πας Γιαννάκη ωρέ στρατηγέ
αϊντε ρε μέραρχε Καλά/ μωρέ Καλα(κα)ρη
βρε που το πας Γιάννη μ΄ το πε/ αϊντε το πεζι(κε)κό
αϊντε βρε που το πας το πεζικό
αϊντε ρε ευζώνους και φαντά/ μωρέ φαντα(κα)ρους

Μέσα στα Γιάννενα πιδιά μ΄ μωρέ πιδιά μ΄τους πάου
Μέσα στα Γιάννενα τους πάου
α ρε φτου κάτου στου Μπιζά/ μωρέ Μπιζάνι
στου Λαχανά πιδιά μ΄ και στο μωρέ και στο Κι(κε)λκίς
αντε στου Λαχανά και στο Κιλκίς
αϊντε ρέ στα στενά της Κρε μωρέ Κρέ(κε)σνας
της Τζουμαγιάς το γέ/ το γέρο τόπο

*Πρόκειται για τον Κωνσταντίνο Καλλάρη του Γεωργίου.
(Πηγή: Αρχ. Μαρίας Καλλάρη και ΓΕΣ/ΔΙΣ)
Ο τραγουδιστής χρησιμοποίησε (δάνειο) την μελωδία του γνωστού και παλαιότερου δημοτικού "Γιαννάκης Καραλής" από την Πελοπόννησο.

Η ιστορία των ηχογραφήσεων του '17 και του Δ΄Σώματος που βρέθηκε στη Γερμανία 1916/1919 εδώ:
http://www.paradoxon.gr/paramithi/goerlitz.html

http://paradoxon-klangorchester.de/paramithi/arthra/kato-o-polemos.html

TED 25 Ιουνίου 2012 - 12:09:00 π.μ. EEST  

Στην προαναφερθείσα ανάρτηση που το "ΕνΚρυπτώ" είχε κάνει για το θέμα το 2008, κάποιος ανώνυμος (http://www.enkripto.com/2008/06/h.html#comment-1348846354797980138) σχολιάζει επί λέξει:

"οι βουλγαροι πυροβολουσαν
με ελευθερους σκοπευτες
τουσ αξιωματικους
οι θρασυδειλοι"

Μα αυτή είναι από τις βασικές αποστολές του ελεύθερου σκοπευτή, τουλάχιστον στη σημερινή εποχή.

Ξέρει κάτι παραπάνω ο ανώνυμος σχολιαστής; Απαγόρευε τότε κάποιος "κώδικας τιμής" τη χρήση ελευθέρων σκοπευτών;

alexeyev 25 Ιουνίου 2012 - 1:11:00 μ.μ. EEST  

Εν συνεχεία του 1ου ανώνυμου...
Η εκστρατεία του ΕΣ στο Ελβασάν αντί για επίθεση στην Αυλώνα και κλείσιμο του Αλβανικού μετώπου.
H άρνηση σύμπτηξης του μετώπου στον Όλυμπο από τον "Στρατάρχη" (των οικοπεδοφάγων) Παπάγο και τον διαμελισμό του στρατού σε Αλβανία και Βουλγαρία.
H "άμυνα" του Πάγκαλου στον Έβρο (μετάφραση: παράδοση της Αν. Θράκης αναίμακτα).
O εξοστρακισμός του ΕΣ στην Μέση Ανατολή αντί για απόβαση στην Κρήτη.
Οι ελλαδίτες (και σε καμιά περίπτωση Έννηνες) ανώτατοι αξιωματικοί ήταν πάντα δούλοι των μεγάλων δυνάμεων και είχαν φτηνό το αίμα των φαντάρων και του λαού.
Αυτοί έδωσαν τα "φωτα" στα παιδιά και εγγόνια τους για να χλευάζουν σήμερα και με αριστερό προσωπείο, το αίμα και τις κατακτήσεις αυτού του λαού.
Είτε θέλουμε να το πιστέψουμε είτε όχι, οι Μπονάνοι και οι Αραπάκηδες είναι ο κανόνας στα ανώτατα κλιμάκια. Οι Κατσιμήτροι και Αλευρομάγειροι είναι οι εξαιρέσεις.

ΟΠΛΙΤΗΣ 25 Ιουνίου 2012 - 2:10:00 μ.μ. EEST  

''...η ανώτατη ηγεσία συνεχώς χρησιμοποιούσε αλόγιστα το αίμα των στρατιωτών μας με ανούσιες μετωπικές επιθέσεις σε καλά οργανωμένες θέσεις ή σε επιθέσεις σε δευτερεύοντες στόχους.''
Με αφορμή τα γραφόμενα του πρώτου σχολιαστή, θα ήθελα να επισημάνω ότι και στο μέλλον τα ίδια τραγικά λάθη θα συμβούν και αλόγιστα θα χρησιμοποιηθεί το υπερπολύτιμο έμψυχο υλικό του ελληνικού λαού.Χρόνια τώρα οι εκάστοτε ηγεσίες δίνουν την εντύπωση ότι έχουν την ψευδαίσθηση της διάθεσης αστείρευτων εφεδρειών και αδιαφορούν για τη στοιχειώδη προστασία του προσωπικού, με τη προμήθεια υλικών, τη πραγματοποίηση τροποποιήσεων σε ΤΟΜΠ,ΤΟΜΑ κ.α, επίσης με την υιοθέτηση νέων τακτικών.Το κωμικοτραγικό είναι ότι διαρκώς μονότονα επαναλαμβάνεται το πόσο πολύτιμο είναι το προσωπικό και τηην ίδια στιγμή πράττουμε το αντίθετο.Εν κατακλείδι, δόξα και τιμή στα παιδιά της Ελλάδος που έπεσαν για να μπορούμε εμείς σήμερα να καίμε με ''επαναστατικό'' φανατισμό τη Σημαία μας.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP