A-10 Thunderbolt II: Αποτελούν συμφέρουσα λύση για την Π.Α.;

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Γράφει ο Γ.Μ

Η δημοσιονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια αναμφίβολα έχει επηρεάσει σημαντικά και τις Ένοπλες Δυνάμεις, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει η δυνατότητα για καμία νέα προμήθεια κύριου οπλικού συστήματος η άλλου μέσου για την κάλυψη των αναγκών τους. Μοιραία λοιπόν, η όποια προσπάθεια/ελπίδα στρέφεται στην προσεκτική εξέταση αξιόλογων περιπτώσεων μεταχειρισμένου υλικού που αποσύρεται την περίοδο αυτή

Στην περίπτωση των μέσων που πιθανώς να ενδιέφεραν την Π.Α. και γενικά του οποιουδήποτε αεροπορικού υλικού, η κατάσταση είναι σαφώς πιο περίπλοκη καθώς παράγοντες όπως το κόστος χρήσης και πολλοί άλλοι έχουν αυξημένη βαρύτητα λόγω διαφορετικής τάξης μεγέθους Είναι εύλογο ότι η δαπάνη για την ένταξη, επί παραδείγματι, ενός επιπλέον τύπου μαχητικού αεροσκάφους στο σύστημα λογιστικής υποστήριξης είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από την αντίστοιχη για ένα τεθωρακισμένο όχημα Το κόστος αυτό πολλαπλασιάζεται όταν μιλάμε για μικρούς αριθμούς μέσων.

Παρ’ όλα αυτά όποτε κάποια δυτική αεροπορία διαθέτει προς πώληση από τα πλεονάσματα της κάποιον τύπο αεροσκάφους, δεν είναι λίγοι εκείνοι που (καλοπροαίρετα κατά κανόνα) τον θεωρούν αυτομάτως ως μια λύση για την κάλυψη των αναγκών της Π.Α. Μια χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση που ανέκυψε σχετικά πρόσφατα, είναι εκείνη των επιθετικών αεροσκαφών A-10 Thunderbolt II, με κάποιους να υποστηρίζουν πως η απόκτηση μερικών εξ αυτών για τον εξοπλισμό 1-2 Μοιρών θα ητο ιδανική λύση για την αντικατάσταση των γερασμένων A-7 Corsair II. Αφορμή στάθηκε η ανακοίνωση -στο πλαίσιο των γενικότερων περικοπών στις Αμερικάνικες Ένοπλες Δυνάμεις της απόφασης για απόσυρση ενός σημαντικού αριθμού τέτοιων αεροσκαφών από την USAF και την ANG (Air National Guard), που αποτελούν και τους μοναδικούς χρήστες του τύπου διεθνώς

Περί τίνος πρόκειται

Η ιστορία του A-10 ανάγεται στα μέσα της δεκαετίας του ’60, όταν η USAF εξέφρασε το ενδιαφέρον της για ένα αεροσκάφος χωρίς ιδιαίτερες πτητικές επιδόσεις αλλά με μεγάλη ισχύ πυρός και αντοχή στα πυρά του εχθρικού αντιαεροπορικού πυροβολικού. Αυτό θα ήταν το αντίδοτο στις ορδές των Σοβιετικών τεθωρακισμένων τα οποία αποτελούσαν σοβαρότατη απειλή για τους δυτικούς, εν μέσω της κορύφωσης του Ψυχρού Πολέμου Έξαλλου, τα συμπεράσματα της χρήσης των ελικοφόρων αεροσκαφών Α-1 Skyraider σε αποστολές CAS στο πόλεμο του Βιετνάμ, προσέθεσαν άλλη μια παράμετρο στις σχετικές απαιτήσεις της USAF. Τελικά η απάντηση σε αυτές έλαβε «σάρκα και οστά» με την μορφή του YA-10A της Fairchild Republic, το οποίο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 10 Μαΐου του 1972 και μερικούς μήνες αργότερα επικράτησε στον σχετικό διαγωνισμό με αντίπαλη σχεδίαση του Northrop YA-9A.

Το A-10 ουδέποτε διεκδίκησε δάφνες αεροδυναμικής σχεδιάσεως ή πτητικών επιδόσεων. Ωστόσο έγινε σύντομα γνωστό για την αξιοπιστία του, την ισχυ πυρός του και την αντοχή του σε εχθρικά πλήγματα. Ουσιαστικά «χτίστηκε» γύρω από το θηριώδες πυροβόλο GAU-8/A Avenger των 30mm, το οποίο βάλλει μεταξύ άλλων και τα διατρητικά βλήματα PGU-14/B API με πυρήνα απεμπλουτισμένου ουρανίου (DU). Το αεροσκάφος μπορεί επίσης να φέρει 7.260kg οπλισμού που περιλαμβάνει βλήματα Maverick, καθοδηγούμενες και μη βόμβες, περιλήπτες υποπυρομαχικών και ατρακτίδια ρουκετών. Όπως αναφέραμε και πιο πάνω, κύρια αποστολή του A-10 είναι ο αντιαρματικός αγώνας και δευτερευόντως η εγγύς αεροπορική υποστήριξη (CAS).
Το Thunderbolt II δεν γνώρισε εξαγωγική επιτυχία, αλλά χρησιμοποιήθηκε από την USAF σε πολλούς πολέμους (Ιρακ, Κοσσοβο, Αφγανισταν κλπ.) με σημαντική επιτυχία. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί, πως σε όλες τις περιπτώσεις, η χρήση του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους άρχιζε μόνο αφότου οι φίλιες δυνάμεις είχαν εξασφαλίσει τη πλήρη αεροπορική υπέροχη. Το 2005 άρχισε ο εκσυγχρονισμός μέρους του στόλου στο επίπεδο A- 10C. Επίσης σε 242 αεροσκάφη (το σύνολο των A-10C και αρκετά A-10A) εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα επέκτασης του ορίου ζωής (SLEP), που περιλαμβάνει την αντικατάσταση της πτέρυγας με νέα, και το οποίο θα ολοκληρωθεί το 2018. Στόχος των προγραμμάτων αυτών είναι τα αεροσκάφη να μπορέσουν να παραμείνουν σε υπηρεσία τουλάχιστον έως το 2028. Ωστόσο, στο πλαίσιο των περικοπών που ανακοινώθηκαν το 2012, αποφασίστηκε η προαναφερθείσα μείωση κατά 102 μονάδες (5 Μοίρες) του στόλου των 348 ευρισκόμενων σε υπηρεσία A-10A/C. Προφανώς η πλειοψηφία -αν όχι το σύνολο των A-10 που θα αποσυρθούν θα αφορά αεροσκάφη που δεν έχουν υποβληθεί σε εκσυγχρονισμό.

Α-10 για την Πολεμική Αεροπορία;

Η απόσυρση των 102 αυτών αεροσκαφών προκάλεσε πολλές συζητήσεις για το αν ένας αριθμός εξ αυτών θα μπορούσε να αποκτηθεί (είτε με παραχώρηση, είτε έναντι συμβολικού τιμήματος) στην Π.Α. προς αντικατάσταση των A-7E/TA-7C που επιχειρούν με την 336 Μοίρα Βομβαρδισμού και έχουν εξαντλήσει σχεδόν πλήρως τα περιθώρια επιχειρησιακής τους αξιοποίησης
Εδώ θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ανάλογες προτάσεις υπήρξαν και στις αρχές της δεκαετίας του ’90 όταν και πάλι είχε αποσυρθεί ένας αριθμός A-10. Μάλιστα τότε κυκλοφορούσε έντονα η φήμη ότι 40-50 εξ αυτών θα παραχωρούνταν στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία Συνεπώς και εμείς «θα έπρεπε να επιδιώξουμε κάτι ανάλογο». Τελικά τίποτα από τα δυο συνέβη
Επιστρέφοντας όμως στο σήμερα, ας επιχειρήσουμε να θέσουμε το θέμα επί ρεαλιστικής βάσης. Κανείς δεν αμφισβητεί τις αποδεδειγμένες αρετές του Α-10, ούτε αμφιβάλει ότι αυτό θα αποτελούσε σοβαρό «πονοκέφαλο» για τις αντίπαλες τεθωρακισμενες, μηχανοκίνητες και αμφίβιες δυνάμεις. Ειδικά σε συνδυασμό με τα επιθετικά ε/π AH-64A+/D της Αεροπορίας Στρατού, θα αποτελούσαν μια θανατηφόρα δύναμη, εντυπωσιακής ισχύος, τόσο για το θέατρο επιχειρήσεων του Αιγαίου, όσο και του Έβρου.

Στο σημείο αυτό όμως θα πρέπει να σκεφτούμε και τα μειονεκτήματα που θα είχε η ένταξη του συγκεκριμένου τύπου στο ελληνικό οπλοστάσιο, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα της ανάγκης για ελαχιστοποίηση των λειτουργικών δαπανών. Τα σημαντικότερα εξ αυτών είναι:
- Ένταξη ενός εντελώς νέου τύπου σε υπηρεσία, την στιγμή που το ιδανικό θα ήταν η μείωση των ήδη υπαρχόντων.
- Ένταξη ενός νέου τύπου κινητήρα (TF34) που ουδεμία σχέση έχει με κάποιον από τους υφιστάμενους. Μάλιστα, το γεγονός ότι το A-10 είναι δικινητήριο, αυτομάτως αυξάνει κατά πολύ το δυνητικό κόστος χρήσης/υποστήριξης, αλλά και τις ανάγκες συντήρησης.
- Το τεράστιο εκπέτασμα (17,53m) πιθανότατα θα απαιτούσε σοβαρές και πολυδάπανες παρεμβάσεις στις υπάρχουσες υποδομές εδάφους (υπόστεγα, χώροι στάθμευσης κλπ.) καθώς είναι μακράν μεγαλύτερο από εκείνο οποιουδήποτε άλλου μαχητικού υπηρέτησε η υπηρετεί με τα ελληνικά χρώματα.
- Δεν έχει διευκρινιστεί εάν τα αεροσκάφη που αποσύρονται θα είναι διαθέσιμα προς δωρεάν παραχώρηση η προς πώληση και με πιο τίμημα.
- Δεν έχει διευκρινιστεί εάν τα υπό απόσυρση αεροσκάφη συγκαταλέγονται σε εκείνα που υποβλήθηκαν σε πρόγραμμα SLEP. Αν όχι (κάτι πολύ πιθανό), ο όποιος μελλοντικός χρήστης του θα πρέπει να αναλάβει το σχετικό κόστος εφαρμογής, αλλιώς το όριο δομικής ζωής των αεροσκαφών θα λήξει πολύ σύντομα. Διευκρινίζεται πως το κόστος αυτό δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο, δεδομένης της ανάγκης αντικατάστασης της πτέρυγας με νέα.

Πέραν της καθαρά οικονομικής διάστασης του θέματος, υπάρχουν και πολλά επιχειρησιακά εμπόδια που δεν γίνεται να παραβλεφθούν:
- Όπως αναφέραμε και πιο πάνω, το βασικό όπλο των Α-10 είναι το πυροβόλο των 30mm που σε μεγάλο βαθμό στηρίζει την αποτελεσματικότητα του στα πυρομαχικά DU. Ωστόσο, η μη απόκτηση/χρήση τέτοιων πυρομαχικών αποτελεί πάγια θέση της χώρας μας.
- Το άλλο κύριο όπλο των Α-10, ο πύραυλος AGM-65D/G Maverick δεν υφίσταται σε επαρκείς αριθμούς στο ελληνικό οπλοστάσιο (έκδοση “G2”) για να εξοπλίσει έναν ακόμη τύπο.

Το Α-10 δεν μπορεί να φέρει κάποιο όπλο μακρού πλήγματος, καταστολής αεράμυνας η ναυτικής κρούσης. Αντίθετα, το A-7 είναι πιστοποιημένο για χρήση HARM, Shrike, Harpoon κ.α., άσχετα αν οι δυνατότητες αυτές δεν αξιοποιούνται από την Π.Α.
- Η έκδοση Α-10A δεν διαθέτει ούτε σύγχρονο σύστημα αυτοπροστασίας (εν αντιθέσει με τα Α-7Ε), ούτε σύγχρονο σύστημα IFF.
- Το Α-10 είναι εξειδικευμένο αεροσκάφος αντιαρματικού αγώνος/CAS, την στιγμή που η Π.Α. χρειάζεται μαχητικά πολλαπλού ρόλου με αυξημένες επιδόσεις στην εναέρια μάχη, για ευνόητους λόγους. Οι ικανότητες του Α-10 σε αυτόν τον τομέα είναι σχεδόν ανύπαρκτες.
- Οι πτητικές επιδόσεις (ταχύτητα, ευελιξία) και τα σχεδιαστικά χαρακτηριστικά του αεροσκάφους το καθιστούν εξαιρετικά τρωτό σε ένα περιβάλλον όπως το Αιγαίο, το οποίο βρίθει εναέριων, επίγειων και θαλάσσιων απειλών.
- Όπως αναφέραμε και πιο πάνω η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων του Α-10 απαιτεί την εκ των προτέρων εξασφάλιση πλήρους αεροπορικής υπεροχής στη περιοχή που θα επιχειρήσει. Κάτι τέτοιο μπορεί άνετα να επιτευχθεί από την USAF, αλλά στην απευκταία πιθανότητα μιας -σε κάθε περίπτωση ολιγοήμερης η ολιγόωρης- ελληνοτουρκικής σύγκρουσης αποτελεί άπιαστο όνειρο και για τις δυο πλευρές.

Οι υπέρμαχοι της απόκτησης των A-10 σίγουρα θα πουν -και όχι άδικα- ότι τα τρία τελευταία μειονεκτήματα υφίστανται και για το Α-7 που υπηρετεί εδώ και δεκαετίες στην Π.Α. και που υποθετικά θα μπορούσε να αντικατασταθεί από το πρώτο. Θα πρέπει όμως προηγουμένως να λάβουμε υπόψη τα εξής:
- Το Α-7 παρουσιάζει σημαντικά καλύτερες επιδόσεις (30% υψηλότερη μέγιστη ταχύτητα, μεγαλύτερη αυτονομία, πολύ υψηλότερη ευελιξία σε όλα τα επίπεδα) σε σχέση με το Α-10, που το καθιστούν σαφώς δυσκολότερο στόχο.
- Όταν το Α-7 πρωτοεισηχθη σε ελληνική υπηρεσία (δεκαετία του ’70) οι δυνατότητες τις τουρκικής αεράμυνας ήταν απειροελάχιστες σε σχέση με τις σημερινές και ιδιαίτερα με αυτές που προβλέπεται να αποκτηθούν στο άμεσο μέλλον. Συνεπώς το 1975 η το 1980, αεροσκάφη με τις επιδόσεις του Α-7 η και του Α-10 ενδεχομένως να μπορούσαν να διεισδύσουν στην εχθρική ενδοχώρα, διατηρώντας υψηλές πιθανότητες επιβίωσης. Όμως, εν ετει 2012, κάτι τέτοιο μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο.
- Αποτελεί κοινό μυστικό πως το Α-7 ουδέποτε απετέλεσε την πρώτη επιλογή για την Π.Α. Αιτία ίσως να ήταν οι ανασταλτικοί λόγοι που αναφέρθηκαν πιο πάνω και για το Α-10. Αντιθέτως, κατά την δεκαετία του ’70, αρχικός στόχος ήταν να αποκτηθεί ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός ικανοτέρου αμερικάνικου μαχητικού πολλαπλών ρόλων που ήταν διαθέσιμο εκείνη την εποχή. Αυτό δεν ήταν αλλο από το F-4E Phantom. Όμως οι Αμερικανοί, αφενός δεν έβλεπαν με καλό μάτι την χορήγηση του σε μεγάλους αριθμούς στην χώρα μας, αφετέρου έψαχναν τρόπους να ενισχύσουν και την σχετικά «ριγμένη» Vought (κατασκευάστρια εταιρεία των «Κουρσάρων»).

Δεδομένου ότι τότε όλες οι αγορές στρατιωτικού υλικού γίνονταν σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσω κονδυλίων της Αμερικανικής Στρατιωτικής Βοήθειας η/και μέσω χαμηλότοκων αμερικανικών δανείων, ήταν πολύ εύκολο για τις ΗΠΑ να επιβάλουν παρασκηνιακά στους αγοραστές (εν προκειμένω στην Ελλάδα) τους τύπους που εκείνες ήθελαν. Από την άλλη πλευρά σημαντικό ρόλο στην τελική επιλογή του Corsair έπαιξε και η δυνατότητά του να μεταφέρει πυρηνικά όπλα, κάτι που ελάχιστα από τα τότε διαθέσιμα μπορούσαν να προσφέρουν (σήμερα δεν υφίστανται παρόμοιες απαιτήσεις/αναγκες). Κάπως έτσι η προσφυγή στο Α-7 αποτελούσε ουσιαστικά μονόδρομο για την Π.Α., χωρίς αυτό να μειώνει καθόλου τις δυνατότητες και την συνολική επιχειρησιακή αξία του τύπου.

Επιίλογος

Στόχος της παρούσας αναφοράς δεν ήταν να αμφισβητηθούν ούτε το Α-10 ως αεροσκαφος -αντίθετα, ο γραφων συγκαταλέγεται σε εκείνους που θαυμάζουν τις εντυπωσιακές επιχειρησιακές του δυνατότητες- ούτε οι καλές προθέσεις εκείνων που το προτείνουν ως λύση για την Π.Α. Στόχος ηταν να εξεταστούν μεσω συγκεκριμένων επιχειρημάτων τα σημεία εκείνα που, κατα προσωπική μου άποψη, καθιστούν μια τέτοια περίπτωση ανεδαφική. Υπό άλλα δεδομένα ίσως αυτό να μην φάνταζε τόσο απόλυτο, όμως τα οικονομικά μεγέθη ειναι αμείλικτα και όλοι μας οφείλουμε να προσαρμοστούμε σε αυτά.
Συμπερασματικά, τέτοιες επιλογές θα δημιουργούσαν πολλά περισσότερα προβλήματα απο οσα θα έλυναν. Συνεπώς, όλοι οι διαθέσιμοι πόροι της Πολεμικής Αεροπορίας θα πρέπει να στραφούν στην καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του υπάρχοντος υλικού με ταυτόχρονη προσπάθεια επαύξησης των δυνατοτήτων όλων των τύπων αεροσκαφών της (απ'οκτηση νέων όπλων και λοιπών μέσων, προγράμματα αναβάθμισης και ομοιογενειοποίησης οπου αυτό ειναι εφικτό, αύξηση της διαθεσιμότητας στα υψηλότερα δυνατά επίπεδα, εξασφάλιση της απρόσκοπτης ροής ανταλλακτικών και αναλώσιμων, ρεαλιστική εκπαίδευση του προσωπικού).

Η οποια προταση απόκτησης μεταχειρισμενων αεροσκαφων θα πρεπει να περιοριστει στους ήδη υπάρχοντες -ή παρομοιους των υπαρχοντων- τυπους (κυριως F-16C/D και, δευτερευοντως, Mirage 2000- 5/-9), με την προυποθεση οτι το υλικο αυτο θα βρισκεται σε καλη κατασταση και θα εχει αξιολογο υπολοιπο ωφελιμης ζωης. Οι ιδιες οι συνθηκες, δυστυχως, καθιστουν ασυμφορη και μη ρεαλιστικη οποιαδηποτε πιθανοτητα εισαγωγης καποιου «νεου» τυπου σε υπηρεσια.

66 σχόλια:

Ανώνυμος 8 Ιουνίου 2012 - 11:22:00 π.μ. EEST  

ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΩΣ ΤΩΝ MIRAGE ?????

Ανώνυμος 8 Ιουνίου 2012 - 12:23:00 μ.μ. EEST  

Να τα πάρουμε μόνο αν διαθέτουμε αρκετό στόκο για να βουλώσουμε τις τρύπες που φέρουν από τους πολέμους στους οποίους έχουν συμμετάσχει. Αμάν πια με την κάθε σαβούρα...

Ανώνυμος 8 Ιουνίου 2012 - 12:54:00 μ.μ. EEST  

..ε σιγα μην εχουμε (ειδικα στη χωρα αυτη) ελλειψη απο στοκο!! :D

Ανώνυμος 8 Ιουνίου 2012 - 1:22:00 μ.μ. EEST  

Αγαπητέ Ανώνυμε 11:22:00
Λέω "δευτερευόντως των Mirage" μόνο και μόνο επειδή αυτά είναι δυσεύρετα, λίγα είναι συμβατά με τα υπάρχοντα και αν αυτά καταστούν διαθέσιμα μάλλον θα πρέπει να τα χρυσοπληρώσουμε.
Αντιθέτως F-16 υπάρχουν (και θα υπάρξουν) πολλά διαθέσιμα και σε χαμηλές τιμές (ίσως και δωρεάν μελλοντικά). Από αυτά θα μπορούσαμε να επιλέξουμε κάποια που βρίσκονται σε κατάσταση και που εξασφαλίζουν τη μέγιστη δυνατή ομοιοτυπία με τις υπάρχουσες εκδόσεις.
Γ.Μ.

HBS 8 Ιουνίου 2012 - 1:33:00 μ.μ. EEST  

Πολύ περιεκτικό και ενδιαφέρον ανάγνωσμα αγαπητέ Γ.Μ.

Alexandros 8 Ιουνίου 2012 - 1:43:00 μ.μ. EEST  

Κι εγώ συμφωνώ με τον αρθρογράφο, νομίζω δεν έχουμε κανένα όφελος να ασχολούμαστε με τέτοια προμήθεια, την δουλειά αυτή την κάνουν τα A-7 και δεν υπάρχει κανένας λόγος να ενδιαφερθούμε για ένα παμπάλαιο αεροπλάνο και να χρυσοπληρώσουμε υποστήριξη, ένταξη, εκπαίδευση τη στιγμή που προέχει η συντήρηση των υπαρχόντων αεροπλάνων και η οποια ενίσχυση είναι απαραίτητη έχει να κάνει με σύγχρονα αεροπλάνα πολλαπλών ρολων, ίσως με έμφαση στην εναέρια υπεροχη μάλιστα, αν αναλογιστεί κανεις την υπεροχη της απέναντι πλευράς σε αριθμούς. Συμφωνώ δε για τα μεταχειρισμένα F-16 και Mirage, ενώ είμαι της άποψης πως αν ποτε εντάξουμε νέο μαχητικό θα πρέπει να είναι ο,τι πιο σύγχρονο και θα πρέπει να γίνει έτσι ώστε να αποτελέσει τη βάση "αναπτυκησης" της εγχώριας βιομηχανίας, μεταφορά τεχνολογίας και συναρμολόγηση εδώ δηλαδή και απόλυτη συνεργασία των εγχωριων εταιρειών με την εταιρεία στην οποια θα ανήκει ο τύπος!

Φτωχός και μόνος κάου - μπόυ 8 Ιουνίου 2012 - 3:19:00 μ.μ. EEST  

Περίμενα ένα τέτοιο άρθρο για το θέμα των Α-10 και τελικά ο αρθογράφος δικαίωσε με το παραπάνω τις προσδοκίες μου. Βέβαια στο ζήτημα της εγγύς υποστήριξης η λύση των Α-7, παρά την ηλικία τους,είναι όντως μονόδρομος. Εγώ θα πρότεινα μάλιστα να ψάξουμε κατά Αριζόνα μεριά μπας και πάρουμε και καμμια 20αρια ακόμη και άλλα τόσα για ανταλλακτικά.

Δε γίνεται να δεσμεύεις πανάκριβα αεροπλάνα για εγγύς υποστήριξη όταν όλοι στο ρόλο χρησιμοποιούν ως και εκπαιδευτικά. Άλλωστε το Α-7 αντέχει σε πλήγματα όπως έχει δειξει η εμπειρια ΝΑΜ. Βέβαια είναι πια γερόλυκοι και δεν ξέρω τι δομικές ανροχές έχουν αλλά και τα A-4 στα Φώκλαντς ήταν εντελώς ξεπερασμένα και ακατάλληλα για το ρόλο τους αλλά τη ζημιά την έκαναν.

Το Α-10 είναι γοητευτικό ως ιδέα αλλά απελπιστικά εξειδικευμένο (αντιαρματικός ρόλος). Και εδώ έχω από καιρό μια σκέψη: Εντάξει, τα Απάτσι είναι πανάκριβα αλλά υπάρχουν και φτηνότερες λύσεις με Α/Τ ελικόπτερα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ποικιλοτρόπως. Προσωπικά θεωρώ οτι το CSH-2 Rooivalk θα ήταν μια εξαιρετική λύση με σοβαρές δυνατότητες συμπαραγωγής - έστω μερικής - και με οπλισμό που μπορεί να αποκτηθεί και μέσω Ισραήλ. Άσε που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε αποστολές CAS. Βέβαια, τέτοια ώρα τέτοια λόγια...αλλά είπα τον πόνο μου (θαυμαστής του Rooivalk)

Ανώνυμος 8 Ιουνίου 2012 - 3:50:00 μ.μ. EEST  

Ταπεινή μου άποψη είναι πως το μόνο ρεαλιστικό σενάριο αντικατάστασης των Α7 είναι μεταχειρισμένα Φ16. Σίγουρα δεν έχει τις επιδόσεις προσβολής του αλλά είναι αξιοπρεπής, πετυχαίνει ομοιοτυπία και έχει (σχετικά)χαμηλό κόστος. Δυστυχώς όμως το πιθανότερο είναι απλά να αποσυρθούν τα Α7 όταν δεν θα μπορούν να υποστηριχθούν οικονομικά

Ανώνυμος 8 Ιουνίου 2012 - 4:04:00 μ.μ. EEST  

Αρχικά θα ήθελα να θέσω το ερώτημα, από που έσκασε πάλι αυτό το θέμα; και πότε;
Σε ότι αφορά το Α-10 ήταν μια φοβερή σχεδίαση των τελών της δεκαετίας του 60 από τον Pierre Sprey και την ομάδα του οι οποίοι συμβουλεύτηκαν το γερμανό πιλότο των Στούκας Χανς Ούλριχ Ρούντελ για το τι πρέπει να μπορεί να κάνει ένα αεροπλάνο CAS και ενσωμάτωσαν στη σχεδίαση αυτές τις πληροφορίες. Το θέμα μας έχει δυο κλαριά, κατά πρώτο αν πρέπει να έχουμε ένα τέτοιο αεροπλάνο και κατά δεύτερο αν πρέπει να έχουμε το συγκεκριμένο. Εκτιμώ ότι το αεροπλάνο αυτό είναι πολύ ιδιαίτερο και στη σχεδίαση αλλά και στο επιχειρησιακό περιβάλλον που υποτίθεται ότι σχεδιάστηκε να δράσει την εποχή που σχεδιάστηκε. Νομίζω ότι έχει λίγες ομοιότητες με το πιθανό ελληνικό περιβάλλον επιχειρήσεων χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα ήταν επιχειρησιακά αποτελεσματικό. Όμως η παλαιότητα του μέσου νομίζω ότι δε δικαιολογεί την παραμικρή σκέψη εμπλοκής με αυτό. Επίσης αν υποθέσουμε ότι η ΠΑ θέλει ένα αεροπλάνο για να καλύψει τέτοιες απαιτήσεις δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να πάει σε αυτή τη λύση και όχι σε κάτι πιο νέο. Φυσικά κάτι νεώτερο σε αυτή την κατηγορία δεν υπάρχει οπότε μήπως θα πρέπει να αναρωτηθούμε για ένα τέτοιο εγχείρημα. Σε ότι αφορά τα F-16 είναι σαφώς πιο δόκιμη λύση, όμως υπάρχει τέτοια ποικιλία διαμορφώσεων (λογικό μετά από τόσα χρόνια) που θέλει πολλή προσοχή η ενδεχόμενη επιλογή.

Ανώνυμος 8 Ιουνίου 2012 - 4:25:00 μ.μ. EEST  

Προς όσους φίλους μιλούν για μεταχειρισμένα F-16, τέτοια αγορά ή παραχώρηση αποκλείεται να γίνει. Απλά θα παλιώσουν όσα ήδη έχουμε. Τα Block 30 θα μπορούσαν να επιτελέσουν αυτό το ρόλο, αλλά μην εκπλαγείτε αν τα δείτε να πηγαίνουν για σκραπ. Οι οροφές θα πέσουν κι άλλο, αυτό είναι μαθηματικώς βέβαιο. Σε βάθος (αλλά πολύ βάθος) χρόνου θα δουμε καμιά τριανταριά F-35. Τα υπόλοιπα ως έχουν. Και τα Μιράζ ως έχουν και για όσο αντέξουν. Περιγράφω μια δυσάρεστη πραγματικότητα. Τα υπόλοιπα είναι wishful thinking.

HBS 8 Ιουνίου 2012 - 4:47:00 μ.μ. EEST  

Τα Α-7 πρόκειται να παραμείνουν έως το 2015 (τουλάχιστον) και για μένα ΠΟΛΥ καλά θα κάνουν. Το αμέσως επόμενο βήμα όσον αφορά στην ΠΑ είναι ο εκσυγχρονισμός των F-16 blk50/52+ στο επίπεδο των Adv προς ομογενοποίηση του στόλου. Αυτά τα 125 αεροσκάφη συν τα 25 Mirage2000-5 Mk2 (σύνολο 150 αφη /η Τουρκία θα διαθέτει περί τα 204 F-16 αναβαθμισμένα στο αυτό επίπεδο) θα αποτελέσουν την αιχμή του δόρατος της ΠΑ για τις επόμενα χρόνια. Με δεδομένες τις καθυστερήσεις και τις υπερβολικές οικονομικές απαιτήσεις αγοράς και συντήρησης των F-35 προβλέπω πως η ΠΑ θα κερδίσει κάποιο χρόνο με σκοπό να μαζέψει τα ολοένα και περισσότερα στοιχεία που θα αποδεσμευτούν για το αεροσκάφος ώστε να διαμορφώσει καθαρότερη εικόνα για τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ του δυνατότητες ώστε να προβεί σε αγορά των κατάλληλων αεροσκαφών...

NF 8 Ιουνίου 2012 - 5:10:00 μ.μ. EEST  

O HBS κανει ενα λαθος. Απο την ιστοσελιδα της Lockheed και απο τον ελληνικο αμυντικο τυπο προκυπτει οτι οι Τουρκοι αγορασαν μονο 117 CCIP kits απο τη Lockheed, εκ των οποιων τα 37 ειναι CCIP Lite για τα f-16 Block 30. Κανεις δεν ξερει τι θα κανουν με τα υπολοιπα 94 F-16, ισως καποια χαμηλου κοστους αναβαθμιση με εγχωρια συστηματα.

HBS 8 Ιουνίου 2012 - 5:35:00 μ.μ. EEST  

Αγαπητέ NF, τα CCIP F-16 των τούρκων αναλύονται σε 73 F-16C/D blk50 και 101 F-16C/D blk40= 174 αεροσκάφη επιπέδου Adv. Εάν σε αυτά προσθέσεις τα 30 F-16C/D blk50+ Adv που αγόρασαν φτάνεις τα 204 επιπέδου Adv τα οποία θα έχουν έως το 2015. Τα 37 blk30 θα υποστούν το ελαφρύτερο CCIP Lite.

ΑΧΕΡΩΝ 8 Ιουνίου 2012 - 9:05:00 μ.μ. EEST  

Χαὶρομαι που ο φὶλος ΓΜ εμπλουτὶζει το ''Εν κρυπτὼ''και με αναρτὴσεις εκτὸς απὸ σχὸλια.Με τον ΓΜ γνωρὶζομαι διαδικτυακὰ απὸ το ιστολὸγιο ''Ἂς μιλὴσουμε επιτὲλους'',ὸπου μαλλιοτραβηχτἢκαμε ως σχολιαστὲς,και η εκτὶμηση εὶναι αμοιβαὶα.
Στο θὲμα της αναρτὴσεως,προσωπικὰ μου ασκεὶ μὶα γοητεὶα το Α-10,ὶσως επειδὴ εὶναι πολὺ ιδαὶτερο α/φ,και διαφωνὼ ως προς την χαμηλὴ του ευελιξὶα.Απλὼς δεν εὶναι α/φ αερομαχὶας.Ὸμως,στα μικρὰ ὺψη,με μειωμὲνο φορτὶο,''χορεὺει''ανὰμεσα σε χαρὰδρες,ἂν σας λὲει κὰτι αυτὸ.
Δεν γνωρὶζω ἂν υφὶσταται θὲμα αποκτὴσεως Α-10 απὸ την ΠΑ,δεν γνωρὶζω ἂν ανακινεὶται με ελληνικὴ πρωτοβουλὶα,ἠ καθ´υπὸδειξιν των Αμερικανὼν(οπὸτε θα ὲπρεπε να ακολουθὴσουμε εντελὼς διαφορετικὴ προσὲγγιση)και ὲτσι θα περιοριστὼ σε διαχειριστικὴ θεὼρηση.
Με την δεδομὲνη οικονομικὴ στενὸτητα,ὲνας επιπλὲον τὺπος α/φ,ακὸμη και κατα δωρεὰν παραχὼρηση,θα εὶναι δαπανηρὴ υπὸθεση,σε χρὴμα,σε χρὸνο(δεν ξὲρω πὸσον ὲχουμε στη διὰθεσὴ μας),και σε προσωπικὸ.Για τον λὸγο αυτὸ,συντὰσσομαι με τον ΦκμΚ,και την πολὺ προσγειωμὲνη προτὶμησὴ του σε επιπλὲον Α-7 απὸ Αριζὸνα (DAVIS MONTHAN A.B),ὼστε εὶτε να εξασφαλισθοὺν πλὼ'ι'μα α/φ,εὶτε ανταλλακτικὰ σε τιμὲς εκποιὴσεως.Με τον τρὸπο αυτὸν,θα ὲχουμε ὰμεση απὸδοση της επενδὺσεως,αφοὺ το Α-7 το ὲχουμε ὴδη κατακτημὲνο.Δεν γνωρὶζω τι θα απαιτηθεὶ για να ενσωματωθεὶ η Spice στα Α-7,αλλὰ νομὶζω ὸτι τα Corsair εὶναι ο ιδανικὸς φορὲας για τὲτοια ὸπλα,καθὼς ὸλα τα υπὸλοιπα α/φ F-16,Mirage,F-4AUP,θα ὲχουν προφανὼς δουλειὲς με φοὺντες για να αναχαιτὶσουν την ΤΗΚ,εφὸσον εμεὶς ὲχουμε παραιτηθεὶ της πρωτοβουλὶας.

Ανώνυμος 9 Ιουνίου 2012 - 12:18:00 π.μ. EEST  

Αγαπητέ Αχέρωντα
Σε ευχαριστώ (όπως και όλους του υπόλοιπους) για τα καλά λόγια.
Μια διευκρίνιση: δεν έχω γράψει ποτέ στο ιστολόγιο "Ας μιλήσουμε επιτέλους", το οποίο και δεν γνωρίζω. Πράγματι είχαμε κάποιους διαλόγους αλλά αυτοί ήταν αποκλειστικά στο "ΕνΚρυπτώ". Προφανώς στο άλλο ιστολόγιο διαφώνησες με κάποιον που τυγχάνει να χρησιμοποιεί την ίδια "υπογραφή" με εμένα. Ελπίζω να μην υπήρξε κάποια παρεξήγηση εκεί και να την "χρεώθηκα" εγώ.
Όπως και να έχει, από τα εδώ σχόλιά σου, η εκτίμησή μου προς εσένα είναι δεδομένη.
Γ.Μ.

Ανώνυμος 9 Ιουνίου 2012 - 1:49:00 π.μ. EEST  

"να βουλώσουμε τις τρύπες που φέρουν από τους πολέμους στους οποίους έχουν συμμετάσχει. Αμάν πια με την κάθε σαβούρα..."

Ναι, ναι! όπως με τις τρυπες στα Α-7Ε ή τα F-4E/SRA. Μιζέρια κατάσταση εδώ και 2 δεκαετίες... χάλια λέμε! Eνώ τα γυαλιστερά, ευρωπαϊκά NH-90 ή C-27J είναι τρανταχτά παραδείγματα αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας.

ΑΧΕΡΩΝ 9 Ιουνίου 2012 - 2:08:00 π.μ. EEST  

Φὶλε Γ.Μ
Δεν ὲγινε κὰποια παρεξὴγηση στο ''Ἂς μιλὴσουμε επιτὲλους''με τον συνὼνυμὸ σου σχολιαστὴ,απλὼς αντιπαρὰθεση επιχειρημὰτων,η οποὶα ὲγινε μὲν με στιβαρὸτητα,αλλὰ και ευπρὲπεια.Εξ οὺ και η αμοιβὰια εκτὶμηση.Καθὼς ο συνὼνυμὸς σου ὲδειχνε καλὰ καταρτισμὲνος,ὸπως και εσὺ,και καθὼς επὶσης δεν εὶναι δα και αμὲτρητοι ὸσοι ενδιαφὲρονται για την ὰμυνα στην μικρὴ μας χὼρα,θεὼρησα-εσφαλμὲνα ὸπως αποδεικνὺεται-ὸτι επρὸκειτο περὶ ταυτοπροσωπὶας.Το ελπιδοφὸρο σε αυτὴν την περὶπτωση,εὶναι ὸτι προφανὼς οι ενδιαφερὸμενοι για την ὰμυνα εὶναι κὰπως περισσὸτεροι απ´ὸτι πὶστευα.
Το ''Ἂς μιλὴσουμε επιτὲλους'' εὶναι προτεινὸμενος σὺνδεσμος στο ''Εν κρυπτὼ'',και το επισκὲπτομαι καθημερινὼς.Εὰν δεν το ὲχεις επισκευθεὶ,σου συνιστὼ να κὰνεις μὶα περιὴγηση εκεὶ.
Και πὰλι,επαναλαμβὰνω,θεωρὼ ὸτι εμπλουτὶζεις το παρὸν ιστολὸγιο,και αυτὸ,με κὰθε ειλικρὶνεια.

Nicholas 9 Ιουνίου 2012 - 5:40:00 π.μ. EEST  

I think that the author of the article conducted a decent analysis. But, I’d like to add the following:

1) The A-10 might be lacking an integrated electronic countermeasures suite, but it can carry the SUU-42A/A flare and chaff dispenser pod and the AN/ALQ-131 or AN/ALQ-184 ECM pods.

2) The GAU-8/A Avenger gun can fire both the PGU-14/B API Armored Piercing Incendiary Depleted Uranium and the PGU-13/B HEI High Explosive Incendiary 30 mm shells.

3) It will be unwise, counterintuitive and a big military blunder to send any close air support aircraft or helicopter to any battlefield without maintaining air superiority and before having conducted SEAD (Suppression of Enemy Air Defenses) missions. In the modern air warfare environment, fighter jets such as the F-16 C and the Mirage 2000-5 MKII will have to conduct missions that they’re best at, air-to-air and SEAD, in order to allow the A-10 to do what it does best. That is, to decimate the armored vehicles, the AAAs and short range air defense systems with Maverick missiles, troop concentrations, artillery and landing craft of the enemy. Therefore, the claim that the A-10 is extremely vulnerable to the environment of the Aegean doesn’t hold water.

4) If the A-10 replace the A-7 Corsair, and more used F-16Cs replace the F-4Es AUP then the HAF will have only two multi-role aircraft. The A-10 could be the third type dedicated to execute CAS, anti-armor and anti-landing missions.

5) The AH-64A/Ds are valuable military assets, but they’re expensive to operate and require hundreds of millions of dollars to upgrade a number of AH-64As to the D Block II standard. Why does our country have to succumb to Boeing’s “blackmail”? We can purchase spare parts from England to support our AH-64As as the Israelis already did with theirs. Moreover, we can ask the US government if they have any surplus AH-64 As. If one compares the Apache with the Warthog will soon realize the following: 1) The A-10 is vastly superior to the AH-64 A/Ds in range, speed, weapons payload and weapons range, crew protection, survivability and maintainability. 2) The A-10 has air refueling capability which the AH-64 is presently lacking.

6) The claim that the A-10 will be more expensive to operate because it has two engines is debatable. The cost greatly depends on the engine’s dependability, reliability, cost of spare parts, serviceability and maintainability. The A-10 has been designed to operate with one engine and with half of one of its wings missing. What it will happen to the F-16 C, the Mirage 2000-5 MKII and the A-7 if for whatever reason “lose” their single engine?

Continued

Nicholas 9 Ιουνίου 2012 - 5:42:00 π.μ. EEST  

Continued

7) Isn’t absolutely necessary to equip the A-10 with new wings, but an extensive SLEP could allow it to remain operational for another 15-20 years.

8) The claim that a possible war between Greece and Turkey will last for hours or for a few days is speculative. No one knows how long it will last.

9) Let’s assume that there’s a Greek interest for the A-10, no one knows if the US government will agree to transfer a number of A-10 squadrons to Greece free of charge, at a symbolic cost, at a specific cost, or deny the request. The only thing I know is that we will never going to find out if we don’t ask.

10) Only a cost benefit analysis in conjunction with a meticulous inspection by Greek technical experts will conclusively demonstrate the A-10s suitability for the needs of the HAF.

11) In the event that all the options already mentioned above for the AH-64As are not materialize, there’s a less desirable option. That is, to use a number of existing Apaches for spare parts in order to keep operational the remaining ones. Under that scenario, in the event that there’s an interest from the HAF for the A-10 and a positive cost benefit analysis, then the following questions arise. What order of magnitude the CAS, anti-armor and anti-landing capabilities of the Hellenic Armed Forces will increase, if two or more squadrons of A-10s become operational? What would be the operational cost of the A-10 fleet if an additional squadron is used as a source for spare parts?

12) The USAF have tried a number of times in the past to retire the A-10 in favor of a specialized version of the F-16, and a decade ago with a version of the F-35 A Lightning II. I firmly, believe that these efforts have failed for a very simple reason. As the USAF found out in Iraq, Bosnia, Kosovo, Afghanistan and recently in Libya, the A-10 is irreplaceable and simply the best CAS and anti-armor aircraft in its inventory. That’s why they are planning to re-wing and further upgrade 242 A-10s in order to keep them operational until 2040.

Ανώνυμος 9 Ιουνίου 2012 - 8:51:00 π.μ. EEST  

@1:49

Έχεις απόλυτο δίκιο, τα αεροπλάνα είναι σαν το ουίσκι, όσο πιο παλιό τόσο πιο καλό, ας γυρίσουμε λοιπόν στα Spitfire ή στο δίπλανο των αδελφών Ράιτ. Έχεις επίσης δίκιο ως προς την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα των σύγχρονων προγραμμάτων. Όλοι ξέρουμε πόσο απλό είναι να αναπτυχθεί ένα καινούριο αεροσκάφος. Προφανώς οι χιλιάδες αεροναυπηγοί και μηχανικοί που ασχολούνται πρέπει να είναι ανόητοι. Άλλωστε τεχνικές δυσκολίες και υπερβάσεις προϋπολογισμού μόνο στα NH-90 και στα C-27 συνέβησαν...

Ανώνυμος 9 Ιουνίου 2012 - 10:09:00 π.μ. EEST  

Το Α-10 είναι ένα απόλυτα εξειδικευμένο αεροσκάφος CAS, όπως επίσης το Νο1 αεροσκάφος για την καταστροφή τεθωρακισμένων σχηματισμών στο αμερικανικό οπλοστάσιο. Δεν είναι δυνατόν να συγκριθεί με αεροσκάφη που έχουν σχεδιαστεί για άλλες αποστολές.
Στην ελληνική περίπτωση, το αεροσκάφος αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε μια σειρά από αποστολές. Το θέμα είναι ότι η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να έχει ένα τόσο εξειδικευμένο αεροσκάφος στις τάξεις της.

Ανώνυμος 9 Ιουνίου 2012 - 12:12:00 μ.μ. EEST  

Nicholas, η επιλογη των ΑΗ-64 ήταν ένα πολύ μεγάλο λάθος και κανένας δεν μπορεί πλέον να το αμφισβητήσει. Το ίδιο έχει αποδειχτεί και η αγορά των CH-47. Και τα δυο προϊόντα της Boeing, σε δεσμεύουν να εκσυγχρονίσεις υποχρεωτικά τα μέσα που κατέχεις στο επίπεδο που αυτοί επιθυμούν ή να τα αποσύρεις. Ο απόλυτος εκβιασμός.

Σε ότι έχει να κάνει με το Α-10, το αεροσκάφος αυτό πράγματι είναι πολύ χρήσιμο για τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Μπορεί πολύ αποδοτικά να χρησιμοποιηθεί σε πάρα πολλά μέτωπα, εκτελώντας μια σειρά από αποστολές πολύ πιο ικανοποιητικά από διάφορα μέσα που χρησιμοποιούμε αυτήν την στιγμή όπως τα ΑΗ-64 και τα F-16 που εντυπωσιάζουν.

Alexandros 9 Ιουνίου 2012 - 2:06:00 μ.μ. EEST  

Nichola:

Δε διαφωνώ σε πολλά από αυτά που γραφεις αλλα θα συμφωνήσω με τον ανώνυμο, ο οποιος γραφει πως το αεροπλάνο πρόκειται για πολυτέλεια, ανά είχαμε 140 F-16 Block 50/52 και 80 Mirage 2000-5 θα σου έλεγα 50-60 A-10 είναι ο,τι πρέπει, όμως καλύτερα αυτή την προσέγγιση προς την Αμερική να την κάνουμε για ανταλλακτικά για τα Apache η μεταχειρισμένα Apache η μεταχειρισμένα F-16, τα οποια θα πρέπει να επιλεγουν πολύ προσεκτικά, όπως πολύ σωστά γραφει ένας φίλος, διότι η ποικιλομορφία στα F-16 είναι τεραστια αλλα και πολλά είναι καταταλαιπωρημένα! Επίσης, άλλος φίλος γραφει πως θα μειωθούν παρα πολύ οι αριθμοί της Πολεμικής Αεροπορίας και δυστυχώς από ο,τι φαίνεται έχει δίκιο εκεί οδεύουν τα πράγματα, ενώ δυστυχώς τα F-16 Block-30 είναι πιθανό να καταλήξουν για scrap, αν συνεχιστεί η ίδια πολιτική. Τέλος τα αναβαθμισμένα F-16 της τουρκίας θα είναι πάνω από 200 όπως πολύ σωστά γραφει άλλος φίλος, συν τον μεγάλο αριθμό F-4 τα οποια έχουν και αυτά κάποιες αναβαθμίσεις και τα οποια θα αντικατασταθούν κάποια στιγμή από τα F-35. Αυτά για πόλεμο μερικών ωρών είναι τουλάχιστον μπούρδες, ενώ εκτος των άλλων ακόμα και αυτό να είναι το σενάριο οι μερικές ώρες είναι πραγματικά πολλές, για οποιον έχει υπηρετήσει σε νησιά ξέρει ποσο κρίσιμη είναι η πρώτη ώρα της εισβολής αλλα και ποσο κρίσιμη είναι η πρώτη ώρα για την εναέρια υπεροχη, αν ο πόλεμος κρατήσει μερικές ώρες τότε μετά την πρώτη ώρα άντε μετά τη δεύτερη θα μπορούν να επιχειρήσουν τα A-7 αν έχουμε εξασφαλίσει εναέρια υπεροχη

Ανώνυμος 9 Ιουνίου 2012 - 3:31:00 μ.μ. EEST  

δεν θα μπορουσαν τα καθηκοντα του Α-10 να τα αναλαβουν μερικα (αρκετα) παραπανω τεξανακια? δεν ειναι βεβαια pc21 ή super tucano, αλλα για λογους ομοιοτυπιας καθαρα...

Ανώνυμος 9 Ιουνίου 2012 - 5:24:00 μ.μ. EEST  

Αγαπητέ Alexandros
Θεωρώ πως στην απευκταία περίπτωση μαις ελληνοτουρκικής σύρραξης, αυτή θα περιοριζόταν σε διάρκεια μερικών ωρών ή ημερών* απλά και μόνο επειδή το αντίθετο (υπό τις παρούσες συνθήκες) δεν θα συνέφερε τον διεθνή παράγοντα. Θεωρώ βέβαιο ότι μια παρέμβαση (προφανώς υπερατλαντική) για τον τερματισμό των εχθροπραξιών θα ήταν ζήτημα ωρών, άσχετα με το αν αυτό θα ευνοούσε την μια ή την άλλη αντιμαχόμενη πλευρά. Μη κάνεις το λάθος να συγκρίνεις την στάση (θεσμική, πολιτική, νομική και παρασκηνιακή) της διεθνούς κοινότητας π.χ. κατά την εισβολή στην Κύπρο με την δυνητική στάση της στην περίπτωση γενικευμένης ελληνοτουρκικής σύρραξης.

Τέλος θα σε παρακαλούσα να ανακαλέσεις τα περί "μπούρδας" όσον αφορά την κριτική σου για την άποψή μου αυτή επί του θέματος. Τέοιοι χαρακτηρισμοί περνούν στο επίπεδο της προσωπικής προσβολής και κάθε άλλο παρά υγειή κριτική ή διάλογο αποτελούν.

*αυτό πιστεύω ότι επιβεβαιώνεται και από τις προδιαγραφές που έθεταν τα Γενικά Επιτελεία για τα υπό εξέταση οπλικά συστήματα στα διάφορα εξοπλιστικά προγράμματα (την περίοδο που αυτά υφίσταντο...). Αν το ψάξεις θα δεις ότι σε κάθε περίπτωση οι απαιτήσεις προέβλεπαν αποθέματα πυρομαχικών και αναλωσίμων το περισσότερο για 7-10 ημέρες αγώνα μέσης έντασης.

Φιλικά
Γ.Μ.

Ανώνυμος 9 Ιουνίου 2012 - 8:11:00 μ.μ. EEST  

Πολυ ενδιαφερων αρθρο.
Πιστεω ακραδαντα οτι τα A-10 Thunderbolt ειναι μια πολυ καλη επιλογη κ συμφερουσα (συμφωνα με τις παρουσες συνθηκες) για την Π.Α.
Υπαρχουν Βεβαιως κ αλλες πιο ακριβες λυσεις οπως τα F/A-18 Hornet, η τα F-15E Strike Eagle. Αλλα αυτα ειναι για μας απιαστα..

Alexandros 9 Ιουνίου 2012 - 9:20:00 μ.μ. EEST  

Καταρχάς αν σε προσέβαλα σου ζητώ συγγνώμη, στη δική μου αντίληψη όπως ανέφερες την συγκεκριμένη άποψη θεώρησα πως επρόκειτο για αναφορά γενική και όχι πως συμμερίζεσαι την άποψη αυτή. Όπως και να έχει δεν είχα σκοπό να σε προσβάλλω!
Από εκεί και μετά νομίζω πως είναι αδόκιμο μια χώρα να προετοιμάζεται αμυντικά για λίγες ώρες ή και μέρες, αποδείχτηκε περίτρανα και αποδεικνύεται ακόμα δηλαδή πως τα συμφέροντα όλων των διεθνών παραγόντων αλλάζουν μέσα σε λίγες μέρες ή και ώρες πολλές φορές, ενώ καμία σύγκρουση δεν έχει διαρκέσει λιγότερο από μερικούς μήνες εκτός από τον πόλεμο των έξι ημερών. Όσο για τα περί ΝΑΤΟ και ΕΕ, η δεύτερη είναι ήδη στα πρόθυρα της διάλυσης, ενώ τα συμφέροντα στο ΝΑΤΟ δεν κοιτούν από συμμαχίες. Ο διεθνής παράγοντας αλλάζει πολύ γρήγορα και πολλές φορές η χώρα έχει εκτεθεί υπολογίζοντας λανθασμένα όσον αφορά τη σταθερότητα του διεθνούς παράγοντα, χαρακτηριστικό παράδειγμα το πρόβλημα με τα Σκόπια. Αλλά ακόμα και για λίγες ώρες πολέμου να προετοιμαζόμαστε αν μιλάμε για λίγες ώρες πολέμου σε πολλαπλά μέτωπα, κάτι για το οποίο οφθαλμοφανώς προετοιμάζεται ο αντίπαλος, θα πρέπει να είμαστε ουσιαστικά προετοιμασμένη για ολοκληρωτική σύγκρουση! Είναι σίγουρο ακόμα και από τις ασκήσεις που διεξάγει ο εχθρός, υπό την επίβλεψη του διεθνούς παράγοντα που λέγαμε παραπάνω, ότι θα επιτεθεί σε πολλά νησιά ταυτόχρονα, ίσως και στη Θράκη.
Τέλος, νομίζω πως υποτιμούμε πάρα πολύ τους κινδύνους στα βόρεια σύνορά μας.

Ανώνυμος 9 Ιουνίου 2012 - 10:14:00 μ.μ. EEST  

Αγαπητέ Alexandros
Κατανοώ την παρανόηση των λεγομένων μου και η όλη μικροπαρεξήγηση θεωρείται λήξασα.
Κανένα πρόβλημα φίλε!

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου ότι το ΝΑΤΟ και γενικά ο διεθνής παράγων (βλέπε ΗΠΑ και στις δύο περιπτώσεις) βάζει πάνω από όλα το συμφέρον και όχι τις συμμαχίες. Γι' αυτό ακριβώς και θεωρώ πως θα παρενέβαινε άμεσα σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης. Ο λόγος είναι ότι ανέκαθεν η Δύση φοβόταν μήπως ο ηττημένος (ή ο δυσαρεστημένος) μιας σύγκρουσης μεταξύ μελών της θα μπορούσε να την εγκαταλείψει στρεφόμενος προς μια πιο ανεξάρτητη (ή και φιλορωσική) πολιτική. Έτσι φροντίζει πάντοτε να τηρεί κάποιες "ισορροπίες" (φυσικά τις "ισορροπίες" όπως τις θεωρεί αυτή...). Όλα αυτά προκύπτουν από όλες τις γεωπολιτικές θεωρήσεις των τελευταίων δεκαετιών. Κάθε αντίθετη άποψη για περεταίρω συζήτηση είναι ευπρόσδεκτη...
Όσο για την "από Βορράν απειλή" δεν πιστεύω ότι την υποτιμούμε αλλά ότι ως κράτος της προσδίδουμε εντελώς λάθος υπόσταση. Εμείς, οι από αυτήν την πλευρά ακρίτες, βιώνουμε τα αποτελέσματα καθημερινώς και ποικιλοτρόπως....
Γ.Μ.

Alexandros 9 Ιουνίου 2012 - 10:53:00 μ.μ. EEST  

Φίλε Γ.Μ

Το πρόβλημα είναι πως " Ο λόγος είναι ότι ανέκαθεν η Δύση φοβόταν μήπως ο ηττημένος (ή ο δυσαρεστημένος) μιας σύγκρουσης μεταξύ μελών της θα μπορούσε να την εγκαταλείψει στρεφόμενος προς μια πιο ανεξάρτητη (ή και φιλορωσική) πολιτική. Έτσι φροντίζει πάντοτε να τηρεί κάποιες "ισορροπίες" (φυσικά τις "ισορροπίες" όπως τις θεωρεί αυτή...)" έχει αλλάξει. Ο στόχος, όπως έχει εκφράσει ξεκάθαρα ο Νταβούτογλου, είναι η Τουρκία να ασκεί εξωτερική πολιτική αφ' υψηλού έναντι των γειτονικών χωρών και αυτό το έχει καταφέρει. Έχουν γίνει τόσο απαραίτητοι στους Αμερικάνους ώστε έχουν τη δυνατότητα να ασκούν ανεξάρτητη πολιτική έναντι της Ρωσίας αλλά και της Κίνας και επειδή οι Αμερικάνοι θέλουν να τους ικανοποιούν για να τους έχουν με το μέρος τους και να μην "παρασυρθούν" μπορεί και να τους κάνουν παραπάνω χατίρια, το ίδιο γίνεται και με τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις, για αυτό πρέπει να είμαστε και στρατιωτικά προετοιμασμένοι αλλά πρέπει να αναζωογονήσουμε και την διπλωματία μας!

Γοργίας 9 Ιουνίου 2012 - 11:39:00 μ.μ. EEST  

Ξεχνάτε ότι υπάρχουν και τα Α/ΤΑ-7P (portugal)που είναι πιό καινούργια απο τα δικά μας... τώρα γιατί τα πήραν οι Πορτογάλλοι.. τι να πώ;; Ισως να τα πουλάνε κιόλας παρκαρισμένα είναι απο την αρχή, ποιόν να βομβαρδίσουν;; την Ισπανία ή τη Γαλλία!!

Ανώνυμος 10 Ιουνίου 2012 - 2:05:00 π.μ. EEST  

@Alexandros
Σωστά όλα όσα αναφέρεις για την ισχύ και την επιρροή της Τουρκίας. Φυσικά όμως από αυτό έως το ενδεχόμενο να μην παρέμβουν αποφασιστικά και άμεσα οι ΗΠΑ σε περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης, υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση. Το αν η Τουρκία έχει καταφέρει να είναι απαραίτητη στις ΗΠΑ και να εξαργυρώνει τα οφέλη αυτού, είναι αποτέλεσμα κυρίως της συστηματικής και φιλόδοξης εξωτερικής πολιτικής της και πολύ λιγότερο των διεθνών συγκυριών. Είναι λοιπόν στο χέρι μας να υπενθυμίσουμε σε κάποιους ότι και εμείς τους είμαστε απαραίτητοι αλλά πάνω από όλα να το καταλάβουμε εμείς οι ίδιοι.
Όσο για τα λεγόμενά σου περί ανάγκης καλύτερης στρατιωτικής και διπλωματικής προετοιμασίας από πλευράς μας, τα συνυπογράφω πλήρως.
Γ.Μ.

Nicholas 10 Ιουνίου 2012 - 4:51:00 π.μ. EEST  

1) I don’t believe that Greece should acquire the A-10 just because Turkey might show some interest in the future to procure it. The decision should be based among others on the aircraft’s acquisition cost, possible upgrade cost, delivery time, life-cycle costs, its suitability to fulfill the HAF operational requirements, combat performance, the need for a specialized aircraft, the availability of spare parts, standardization of weapons systems, infrastructure costs and its capacity to diminish Turkey’s extensive armor, artillery and beach landing capabilities.

2) I’d respectfully disagree that the procurement of the A-10 is a luxury that we can’t afford right now. I hope that the HAF will proceed as planned with the upgrade of its F-16 Cs to the Block 50/52 Advanced standard. Moreover, a limited upgrade of its 19 Mirage 2000 EGM/BGM will also be carry out. It might be wishful thinking, but isn’t out of the realm of possibilities to ask and get the 21 F-16Cs presently serving with the Iowa Air National Guard and planned to be withdrawn from service in a year from now. I will take it one step further, depending on the availability of funds, to have these F-16Cs upgraded to the Block 50/52 Advanced standard. Under this hypothetical scenario, the HAF could end up having standardize its entire fleet of 178 F-16 Cs and have another 25 Mirage 2000-5 MKII and 19 Mirage 2000 EGM/BGM with SLEP and AUP upgrades in its inventory. These planned upgrades will allow the HAF to retire both the F-4 Es AUP and the A-7s Corsair in the next 3-5 years. Then it’s a matter of conducting the following important analysis. A detailed comparison between the A-10 the F-16 C and the Mirage 2000-5 MKII when they execute the same CAS, anti-armor and anti-landing missions. The areas of comparison among others could be the hourly operational cost, the maintenance hrs to flight hr ratio, the RAMS (Reliability, Availability, Maintainability, Serviceability), combat mission effectiveness and survivability.

When the time comes for the HAF to select its new fighter jet the option of the F-16 Viper is a serious one. The aircraft could be equipped among others with CFTs (Conformal Fuel Tanks), the AN/APG 80 AESA radar, the Northrop Grumman AN/ASQ-28 IFTS (Internal FLIR and Targeting System), the ASPIS III, an advanced version of the ASPIS II, with an increased performance P&W or GE engine and with an improved modular mission computer.

3) In my humble opinion developing air superiority against the THK doesn’t involve just winning dogfights and BVR (Beyond Visual Range) engagements. It’s also about been able to jam the enemy’s FCRs (Fire Control Radar) and the communications between fighter pilots with ground and airborne radar stations. Furthermore, been able to destroy the enemy’s aircraft when they’re most vulnerable. That is, on airbases even inside hardened aircraft shelters, while refueling both on the ground and been airborne and when they’re rearming. In addition, been able to destroy their force multipliers such as the AWACS and the air refueling tankers either on the ground and/or on the air. Moreover, to destroy ammunition depots, aviation fuel storage tanks and maintenance hangars. The A-10 could be proven very effective in executing some of the missions mentioned above.

ΑΧΕΡΩΝ 10 Ιουνίου 2012 - 4:57:00 π.μ. EEST  

@Γοργὶας
Τα Α-7Ρ της Πορτογαλλὶας εὶναι αναβαθμισμὲνα A-7Α,με κινητὴρα TF-30P408,ενὼ τα δικὰ μας Α-7H και A-7E φὲρουν τον TF-41.Εὶναι σαφὼς παλαιὸτερα τὸσο των A-7H,ὸσο και των A-7E.
@Γ.Μ και Alexandros
H διατὴρηση μεγὰλων πολεμικὼν αποθεμὰτων αποτελεὶ μὴλον της ὲριδος μεταξὺ ''στρατηγὼν'' και ''διαχειριστὼν''.Τα εισαγωγικὰ τα χρησιμοποιὼ εν προκειμὲνω για να να σχετικοποιὴσω τον διαχωρισμὸ,συνὴθως εὶναι στα ὶδια τα επιτελεὶα ὸπου παρουσιὰζεται η διχογνωμὶα σχετικὰ με το απαραὶτητο μὲγεθος των αποθεμὰτων.
Και στο δικὸ μας ΓΕΣ εὶχε παρουσιαστεὶ ὲντονη διὰσταση πρὶν το 1940.
Σὴμερα,η εν γὲνει τὰση εὶναι για λελογισμὲνα αποθὲματα,εδὼ ὸμως υπεισὲρχεται η πολὺ σημαντικὴ λεπτομὲρεια του ἂν εὶσαι παραγωγὸς,ἢ εισαγωγὲας,και βεβαὶως,το επὶπεδο της απειλὴς.
Στην περὶπτωσὴ μας,η κὺρια απειλὴ,η Τουρκὶα δηλαδὴ,διατηρεὶ σημαντικὰ αποθὲματα,τουλὰχιστον διπλὰσια απὸ τα δικὰ μας.Αυτὸ πρὲπει να προβληματὶσει.Γιατὶ συσσωρεὺουν οι Τοὺρκοι πυρομαχικὰ,ὸταν κομπὰζουν ὸτι εὶναι σε θὲση να λὺσουν το πρὸβλημα της Ελλὰδος εντὸς ολὶγων εικοσιτετραὼρων;
Η δικὴ μου ερμηνεὶα βρὶσκεται στην αξιολὸγηση της εμπειρὶας του αττὶλα:μετὰ απὸ δυὸμισυ εικοσιτετρὰωρα εχθροπραξιὼν,οι Τοὺρκοι ζητοὺν,και εμεὶς τους δὶνουμε,εκεχειρὶα,στις 22 Ιουλὶου 1974,και ὼρα 16.00.
Απὸ την 22α Ιουλὶου λοιπὸν,και επὶ 3 και πλὲον εβδομὰδες,ο μὸνος που τηρεὶ την εκεχειρὶα,εὶναι η ελληνικὴ πλευρὰ(οὺτε κἂν ο ΟΗΕ).
Στις 14 Αυγοὺστου εξαπολὺεται ο αττὶλας 2,και καταλαμβὰνεται το 37% της Κὺπρου.
Προφανὼς οι Τοὺρκοι,ὲχοντας επιβραβευθεὶ ὴδη μὶα φορὰ γι´αυτὴν τους την στὰση,αισιοδοξοὺν ὸτι θα επιβραβευθοὺν για μὶα ακὸμη.Ὸμως,επειδὴ σε τὲτοιες περιπτὼσεις επιβὰλλεται και κὰποιο εμπὰργκο στους αντιμαχὸμενους,θὲλουν να ὲχουν το πλεονὲκτημα,ως καλὺτερα εφοδιασμὲνοι.
Η δικὴ μου θεὼρηση εὶναι ὸτι τα λελογισμὲνα αποθὲματα εὶναι διαχειριστικὼς(ἢ μὰλλον ταμειακὼς)επαρκὴς λὺση,ὸταν βασὶμως ελπὶζεις ὸτι θα ὲχεις γονατὶσει τον αντὶπαλο πρὶν αρχὶσεις να σκουπὶζεις τις αποθὴκες σου,ὸπως το Ισραὴλ το 1967.
Πὸσο μοιὰζουμε ως περὶπτωση,η Ελλὰς του 2012,με το Ισραὴλ του 1967,εν συγκρὶσει εννοεὶται και με τους αντιπὰλους μας;

HBS 10 Ιουνίου 2012 - 10:52:00 π.μ. EEST  

Well put, dear Nicholas.
But, let us face it; HAF cannot afford to upgrade its fleet of M2000 EGM-BGM/F-16 Blk30. As I mentioned above in the near future HAF will (hopefully) look like this: 150 F-16 CCIP 52+ Adv/M2000-5 Mk2, plus 40-60 new fighters, plus 50-60 A-7H/E.

A-7 (with higher speed, more than 15.000lbs of load(!), already well known and supported) is the ULTIMATE bomb-truck and is FAR more useful and suitable for Greece than A-10.

I love F-16's, BUT I am pretty sure that HAF's next aircraft will be a 4,5-5th generation one (of course NOT the F-35). My tuppence worth..

Alexandros 10 Ιουνίου 2012 - 12:56:00 μ.μ. EEST  

Άχερων συμφωνώ μαζί σου. Ακόμα και αν η περίπτωση μιας Ελληνοτουρκικής σύρραξης είναι διαφορετική από αυτό που έγινε στην Κύπρο, ωστόσο όλες οι ισορροπίες αλλάζουν εις βάρος μας και μάλιστα γρήγορα, έχει δίκιο σε αυτό που λέει ο Γ.Μ. ότι πρέπει να υπενθυμίσουμε και τη δικη μας σημασία, αλλα μάλλον δεν είναι κανεις διατεθειμένος να κάνει κάτι τέτοιο, οποτε είναι καλύτερο και πιο σίγουρο να να αποφύγουμε να βρεθούμε προ τετελεσμένων γεγονότων με κατειλημμένα νησιά η κομμάτι της Θράκης, διότι εγώ τουλάχιστον δεν μπορώ να ξέρω αν οι ΗΠΑ αποφασίσουν πως ίσως η Τουρκια έχει κάποια "δικαια" αιτήματα για επαναπροσδιορισμό των συνόρων. Επίσης, πολλοί λένε πως οι Τούρκοι έχουν μεγάλα αποθέματα γιατί στήνουν τις δυνάμεις τους όχι με βάση την Ελλάδα αλλα τα ανατολικά σύνορα τους. Αφού είναι έτσι πως και τα πιο σύγχρονα άρματα μάχης είναι στον Ευρώ? Για ποιο λόγο έχουν παραγγείλει 10 αποβατικά πλοία, καινούριες Κορβέτες και ετοιμάζουν και φρεγάτες και για ποιο λόγο όλες οι ασκήσεις τους έχουν ως στόχο την Ελλάδα και τα Ελληνικά νησιά? Οι Κούρδοι είναι ένα πρόβλημα για αυτούς όμως δεν αποτελούν ουσιαστικό στρατιωτικό κίνδυνο και το Iraq παρότι φαίνεται να μην έχει και τις καλύτερες σχέσεις με την Τουρκια, τώρα τουλάχιστον δεν αποτελεί ούτε αυτό σοβαρή απειλή, τουλάχιστον όχι σοβαρότερη από αυτή την απειλή που θα αποτελούσαν τίποτα UCK οι Σκοπιανοί για εμάς. Το μοναδικό πρόβλημα σοβαρό για αυτούς είναι η Syria, αλλα η Syria είναι περικυκλωμένη και το μονο που τους κρατάει είναι η Ρωσία και η Κίνα και το ότι δεν τους επιτίθεται κανεις και ειδικά η Τουρκια γιατί οι Τούρκοι θέλουν τα πυρηνικά από αυτούς. Και μην αμφιβάλλει κανεις πως οι Τούρκοι θα προχωρήσουν στην απόκτηση πυρηνικών άμεσα και πως τα εργοστάσια ενέργειας είναι προπέτασμα, ήδη έχουν προετοιμάσει την κοινή γνώμη για αυτό βγάζοντας δημοσκοπήσεις πως ο Τουρκικος λαός είναι της άποψης πως η Τουρκια πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά αν το Iran αποκτήσει και κατά βάθος οι Τούρκοι θέλουν το Iran να αποκτήσει πυρηνικά! Οι δημοσκοπήσεις είναι φανερές είχαν δημοσιευτεί στο strategy reports αν κάποιος θέλει να τις δει θα ψάξω κι εγώ να αναρτήσω κάποιο link αλλα αν μπείτε και στο strategy reports θα τις βρείτε.
Και αν κάποιος θεωρεί έναν τόσο γενικευμένο πόλεμο τραβηγμένο εγώ θα ρωτήσω ποιος μπορεί να τον σταματήσει και σε ποσο χρόνο εφόσον συμβεί. Θα περάσουν μερικές μέρες τουλάχιστον? Εδώ το ΝΑΤΟ έκανε 6 μήνες να ρίξει τον Gkantaffi και αν κάποιος μου πει ότι αυτό έγινε γιατί δεν έστειλαν δυνάμεις στο έδαφος εγώ θα ρωτήσω αν είχαν τη δυνατότητα να στείλουν? Ποσο καιρό θα πάρει ώστε να επικρατήσει η λογική, μια εβδομάδα? Τι θα έχει γίνει μέχρι τότε ένας Θεός ξέρει!

Nichola αν γίνουν αυτά που λες με τα F-16 και τα Mirage ας προσπαθήσουμε να πάρουμε και τα A-10, αλλα πρώτα τα αλλα που λες!

Nicholas 10 Ιουνίου 2012 - 7:55:00 μ.μ. EEST  

Dear HBS

You might be right, since all the upgrades mentioned above are contigent upon the availability of funds. Let’s hope that our cash strap country will find the financial resources to proceed even with a limited upgrade of the HAF F-16 C Block 30 and Mirage 2000 EGM/BGM fighter jets. Namely, to execute limited SLEP (Service Life Extension Program) and AUP ( Avionics Upgrade Program) upgrades.

I believe that the A-7 Corsair will be retired in the next 3-5 years. In my humble opinion, the A-10 is one of the best or the best CAS (Close Air Support), anti-armor and anti-landing aircraft in the world. Its superb combat performance in numerous conflicts around the world and the decision of the USAF (United States Air Force) to extend its service life until 2040, are resounding testaments to the aircraft’s capabilities and irreplaceability.

The F-16 Super Viper is a 4.5 generation aircraft. The US Government defines 4.5 generation fighter aircraft as fourth generation jet fighters that have been upgraded with AESA radar, high capacity data-link, enhanced avionics, and "the ability to deploy current and reasonably foreseeable advanced armaments.

Nicholas 11 Ιουνίου 2012 - 1:43:00 π.μ. EEST  

Dear HBS

Everything boils down to answering a simple but fundamental question. According to Wikipedia the Turkish Armed Forces have 3,800 main battle tanks, 6,400 IFVs (Infantry Fighting Vehicles) and APCs (Armored Personnel Carriers), 9,300 Howitzers and SPH (Self Propelled Howitzers), nearly 1,500 MRLs (Multiple Rocket Launchers), 3,100 AAAs (Anti Aircraft Artillery) and SHORADSs ( Short Range Air Defense Systems), 65 LSTs (Tank Landing Ship) and LCTs (Tank Landing Craft) and hundreds more LCMs (Mechanized Landing Craft).

What’s the most cost efficient, combat proven and most combat survivable aircraft to decimate the Turkish Armed Forces extensive armor, anti-aircraft, artillery and beach landing capabilities? The choices among others are the F-16 C, the Mirage 2000-5 MKII, the Mirage 2000 EGM/BGM, the A-7 Corsair, the F-4E AUP and the AH-64 A+/D. With the F-16 C Block 50/52+/Advanced and the Mirage 2000-5 MKII maintaining air superiority over the battlefield, there’s no doubt in my mind it’s the A-10 by wide margin.

Nicholas 11 Ιουνίου 2012 - 8:39:00 π.μ. EEST  

@ HBS

Μερικές φορές δεν υπάρχει ανάγκη να δαπανήσεις πολλά χρήματα, αλλά να σκεφτείς out of the box. Όσον αφορά τον εκσυγχρονισμό των 19 Mirage 2000 EGM/BGM τα πράγματα δεν είναι σαφή. Δεν ξέρουμε αν το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει ήδη αποφασίσει να ακυρώσει την αναβάθμιση αυτών των μαχητικών αεροσκαφών. Αν το έκανε, πριν να τους επικρίνουμε θα πρέπει να τους αφήσουμε να εξηγήσουν το σκεπτικό τους. Είναι γεγονός ότι αυτά τα μαχητικά αεροσκάφη πετούν με την ΠΑ για περισσότερα από 20 χρόνια. Είναι επίσης αλήθεια ότι υπάρχει ανάγκη για ένα SLEP (Πρόγραμμα Eπέκτασης Διάρκειας Λειτουργίας) και για ένα AUP (Πρόγραμμα Aναβάθμισης Avionics). Είναι επίσης αλήθεια ότι σε περίπου 3-5 χρόνια τόσο το F-4E AUP όσο και το A-7E/H Corsair θα φθάσουν στο τέλος της επιχειρησιακής ζωής τους. Αυτό δεν είναι αλήθεια σχετικά με τα Avionics των F-4E AUP.

Συστήνω να υπάρξει μια μελέτη σκοπιμότητας για τον εκσυγχρονισμό των Mirage 2000 EGM/BGM χρησιμοποιώντας τον ίδιο εξοπλισμό του Peace Icarus 2000. Δηλαδή, την εγκατάσταση και την ολοκλήρωση του ραντάρ AN/APG-65 GY, MFD (Multi Function Displays), προηγμένο IFF, κλπ. Θα πρέπει να αξίζει τον κόπο για το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να ξεκινήσει διερευνητικές επαφές με την IAI (Ισραήλ Aerospace Industries) ή με την EADS (European Aeronautic Defense Space). Σε συνεργασία με την ΕΑΒ, μία από τις δύο αυτές εταιρείες θα μπορούσε να καταστήσει δυνατή την αναβάθμιση. Αν είναι μια οικονομικά αποδοτική λύση, θα κάνει το Mirage 2000 EGM/BGM ένα προηγμένο πολλαπλού ρόλου μαχητικό. Θα το καταστήσει ικανό να εκτοξεύει πυραύλους AMRAAM, IRIS-T, να είναι σε θέση να φέρει το Rafael Litening II pod, καθώς και να να ρίξει βόμβες της σειράς GBU.

Για να βεβαιωθούμε ότι το ραντάρ του F-4E ταιριάζει στο Mirage-2000 EGM/BGM οι διαστάσεις του AN/APG-65 (GY) και του RDM θα πρέπει να συγκριθούν. Μπορεί να απαιτήσει τον επανασχεδιασμό του radome του Mirage 2000 EGM/BGM χωρίς αύξηση της αεροδυναμικής οπισθέλκουσας του αεροσκάφους. Μπορεί να απαιτούνται πιο εκτεταμένες τροποποιήσεις.

Άλλοι σημαντικοί παράγοντες είναι: Πρώτον, η αξιοπιστία του ραντάρ AN/APG-65 GY, όπως μετριέται από την πραγματική MTBF (μέσο χρόνο μεταξύ βλαβών). Δεύτερον, η απόδοση και η αντοχή του σε ηλεκτρονικά αντίμετρα. Τρίτον, οι απόψεις σχετικά με το ραντάρ, όπως εκφράζωνται από τους πιλότους των F-4E και τους μηχανικούς τους. Τέταρτον, είναι το κόστος των υφιστάμενων αναβαθμίσεων του ραντάρ AN/APG-65 που προσφέρονται από την Raytheon. Οι αναβαθμίσεις περιλαμβάνουν: υψηλότερη απόδοση επεξεργαστή, μεγαλύτερη χωρητικότητα μνήμης, την ευκινησία συχνότητας, βελτιωμένη αξιοπιστία και ευκολότερη συντήρηση. Τέτοιες αναβαθμίσεις θα εξασφαλίσουν ότι αυτό το ραντάρ θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις συνεχώς εξελισσόμενες απειλές από την άλλη πλευρά. Αυτοί είναι οι λόγοι γιατί μια μελέτη σκοπιμότητας, feasibility study, καθώς και μια ανάλυση κόστους και οφέλους είναι απαραίτητες.

Συγγνώμη για τα άσχημα ελληνικά μου.

HBS 11 Ιουνίου 2012 - 9:45:00 π.μ. EEST  

Dear Nicholas,
the F-16V gets AESA radar, an upgraded mission computer and architecture, and an improved “glass” (digital) cockpit. It is two and half tons heavier at empty weight than the F-16A model although the aerodynamics and performance are pretty settled. IMHO, I don't think we need another F-16 to do the job, we need something SUPERIOR to Turkish F-16s, capable to detect and track F-35, with more thrust and better aerodynamic performance, something like Rafale AESA RBE2 (capable to launch SCALP, Mica IIR, and AM-39 Exocet missiles).

The A-7 is scheduled to be in service with the HAF until 2015 and possibly later -that should buy us some time. Right now (constrained by economic circumstances), the most VITAL thing for the HAF is to upgrade its fleet of F-16.

However, your analysis is excellent and on the mark. You almost convinced me about the practicality and versatility of the A-10 (concerning HAF)..

HBS 11 Ιουνίου 2012 - 11:38:00 π.μ. EEST  

Αγαπητέ Nicholas, τα ελληνικά σου είναι υπέροχα.
Τόσο για τα M2000 EGM/BGM όσο και για τα F-16 Blk30 τα πράγματα είναι απλά: δεν πρόκειται να εκσυγχρονιστούν (αυτό άλλωστε κατέδειξε και η πρόσφατη απόφαση του ΚΥΣΕΑ). Το σκεπτικό είναι πως τα αεροσκάφη αυτά έχουν υποστεί σοβαρές δομικές καταπονήσεις σηκώνοντας επί μία δεκαετία μόνα τους το βάρος των ελληνικών αναχαιτίσεων, είναι πλέον τεχνολογικά ξεπερασμένα και το οποιοδήποτε πρόγραμμα διευρυμένου εκσυγχρονισμού τους ΔΕΝ αξίζει τα ΜΕΓΑΛΑ έξοδα που απαιτούνται. Βασικά κριτήρια εκτέλεσης αυτών των αναβαθμίσεων, είναι ο υπολοιπόμενος χρόνος ζωής του συστήματος και το αναμενόμενο επιχειρησιακό αποτέλεσμα προς το κόστος εκτέλεσης ( Operational Effectiveness and Cost Effectiveness). Επέτρεψε μου να πω πως ο εκσυγχρονισμός που προτείνεις είναι ουσιαστικά οικονομικά ανέφικτος και εξαιρετικά πολύπλοκος δίχως καθόλου εγγυημένα επιχειρησιακά αποτελέσματα. Σε αυτήν την ΚΡΙΣΙΜΗ φάση που βρίσκεται τόσο η ΠΑ όσο και η χώρα ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ καθαρές και ΣΙΓΟΥΡΕΣ λύσεις. Έχω γράψει και άλλες φορές πως θα άξιζε τον κόπο να γίνει ένας απλός δομικός εκσυγχρονισμός στα Mirage ώστε να διατηρηθούν με ασφάλεια άλλα 10 χρόνια ως αεροσκάφη ναυτικής κρούσης (AM-39 Exocet) και μόνο, αν και, από τα λίγα που μπορώ να εκτιμήσω σχετικά με τις προθέσεις της ΠΑ θαρρώ πως το νέο μαχητικό 4,5 γενιάς το οποίο προκρίνουν ως επόμενο ελληνικό μαχητικό είναι το γαλλικό Rafale AESA το οποίο μπορεί να εκτελέσει και τον ρόλο της ναυτικής κρούσης (όσο και αυτού της αεροπορικής υπεροχής/στρατηγικής προσβολής) κάνοντας χρήση του εν λόγω πυραυλικού αποθέματός μας.

Alexandros 11 Ιουνίου 2012 - 11:53:00 π.μ. EEST  

@ HBS,

Στο ένα σκέλος, στο ότι δεν προβλέπεται καμια αναβάθμιση για τα Mirage και τα Block 30 έχεις δίκιο, δεν προβλέπεται όμως και παραγγελια καινούριου μαχητικού τουλάχιστον μέχρι το 20, οποτε δεν ξέρω μήπως θα έπρεπε να επανεξεταστούν κάποια πράγματα, διότι διαφορετικά θα πέσουν επικίνδυνα οι αριθμοί των μαχητικών.

HBS 11 Ιουνίου 2012 - 1:07:00 μ.μ. EEST  

Αγαπητέ Αλέξανδρε, όπως προείπα τα πράγματα όσον αφορά την ΠΑ είναι ξεκάθαρα: ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ο εκσυγχρονισμός των F-16blk50/52+. Ίσως μάλιστα, η καθυστέρηση του εν λόγω προγράμματος εκσυγχρονισμού (θυμίζω πως η τούρκοι τον αποφάσισαν το 2005) μας βγει τελικά σε ΚΑΛΟ. Πώς? Παίρνοντας την απόφαση να εκσυγχρονίσουμε τελικά ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ των F-16 blk50/52+/52+Adv στο επίπεδο των F-16V!
ΔΗΛΑΔΗ, 125 αεροσκάφη με ραντάρ AESA και υπέρτερο υπολογιστή, έτοιμα να υποδεχτούν το F-35, ανώτερα από τα εκσυγχρονισμένα αντίστοιχα τουρκικά τα οποία (150 σε συνδυασμό με το Dash 5 ) θα μας δώσουν ΚΙ ΑΛΛΟ χρόνο ώστε να αντιμετωπίσουμε και να μελετήσουμε τα πρώτα F-35 ώστε να αποφασίσουμε με βάση την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ απειλή που θα συνιστά το εν λόγω αεροσκάφος την επόμενη αγορά του αιώνα. Αν δηλαδή πρόκειται για αεροσκάφος πέμπτης γενιάς που θα αλλάξει τις ισορροπίες στο Αιγαίο, ή ένα “δήθεν” stealth, με πάρα πολλά προβλήματα ανάπτυξης και με ΤΡΑΓΙΚΟ κόστος αγοράς, χρήσης και συντήρησής.

Alexandros 11 Ιουνίου 2012 - 2:41:00 μ.μ. EEST  

@HBS

Από όσα γνωρίζω και ξεκαθαρίζω πως δεν είμαι ειδικός, αλλα ασχολούμαι λίγο παραπάνω με την αεροπορία και επειδή έχουμε τις ίδιες ανησυχίες, απλώς γράφω ο,τι γνωρίζω, δεν έχει να κάνει με διαφωνία, γιατί αυτά που γραφεις είναι πολύ αισιόδοξα και μακάρι να έχεις δίκιο!

Έχουμε 30 advanced Block 52, τα 56 block 52 που έχουμε είναι να τους βάλουν το σύστημα αυτοπροστασίας, αυτό το πολυσυζητημένο, για περαιτέρω αναβάθμιση δεν έχει γίνει καμια συμφωνία, ούτε έχει παρθεί καμια απόφαση, για τα 39 Block 50 δεν υπάρχει τίποτα. Το F-16 viper είναι πολύ πρόσφατη πρόταση της Lockheed στην Αμερικανικη αεροπορία λόγω της καθυστέρησης του F-35, οποτε πρόκειται για ένα θεωρητικό αεροσκάφος και όχι υπαρκτό, δεν γνωρίζω να έχει τοποθετηθεί AESA σε F-16.

Το κόστος μιας τέτοιας υποθετικής αναβάθμισης την κρίνει σίγουρα απαγορευτική επί του παρόντος, αν βεβαια υπάρξει τέτοιο αεροσκάφος τότε πρόκειται για μια πολύ καλή επιλογή, αλλα στο απώτερο μέλλον.

Το F-35 δεν γνωρίζω και κανένας νομίζω δεν γνωρίζει τι "φρούτο" είναι ακριβώς, αλλα όπως και να έχει αυτό το αεροσκάφος θα πρέπει να συμπεριληφθεί σε ένα πρόγραμμα διαγωνισμού για μελλοντικό μαχητικό αεροσκάφος όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο . Όσο και αν διαφωνώ, ωστόσο δεν πρόκειται να δούμε τέτοιο διαγωνισμό η απόφαση για νέο μαχητικό πριν το 20, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, αυτά βεβαια αλλάζουν διαρκώς.
Τώρα το ποτε θα εισέλθει σε υπηρεσία το F-35, ένας θεός ξέρει....αλλα και όταν θα έρθουν τα πρώτα θα είναι 2 και τα οποια θα χρησιμοποιηθούν για εκπαίδευση φαντάζομαι

Μanolis 11 Ιουνίου 2012 - 3:22:00 μ.μ. EEST  

Νομιζα οτι ειχε τελειωσει ο διαλογος για τα Α-10, αλλα διαψευτηκα. Φυσικα συμφωνω με τον αρθρογραφο και προσθετω οτι βασικος λογος αποκτησης των Α-7 το 1975 ηταν και η πολυ μεγαλη αυτονομια του (για τον Κουρσαρο η Κυπρος ΔΕΝ ηταν μακρυα)με μεγαλο οπλικο φορτιο και ακριβεια ριψεως , που δεν ειχε το F-4. Εφερε δε, το 1ο πραγματικο head up display (HUD) στην ΠΑ, αφου το Φαντομ δεν ειχε και του F-1 ειχε μονο βασικες λειτουργιες. Ακομη και ρολο αναχαιτησης επαιξε στην ΠΑ το '80 στην περιοχη νοτια της Κρητης.

HBS: ΔΕΝ χρειαζεται δομικός εκσυγχρονισμός στα Mirage ώστε να διατηρηθούν με ασφάλεια άλλα 10 χρόνια ως αεροσκάφη ναυτικής κρούσης. Τα Μιραζ 2000BGM - οπως και τα F-1 - δεν εχουν τα δομικα προβληματα των F-16, λογω κατασκευης , χρησης στην ΠΑ (Αναχαιτιση και οχι ΔΒ) και κινητηρα μικροτερης ισχυος , οπως αποδειχθηκε στον εκσυγχρονισμο των ΜΚ-2. Μην ξεχνας οτι εχουν νεα εγχρωμη οθονη ρανταρ και νεο αδρανειακο συστημα πλοηγησης (των ΜΚ2) Αλλου ειναι το προβλημα, ο ηλ. εξοπλισμος και τα οπλα τους, δεν τα βοηθα πλεον να αντιμετωπισουν αποτελεσματικα τις εναεριες απειλες. Οπως ακριβως και στα Α-7 , για να μη μιλησουμε για τα ...αργοκινητα αγριογούρουνα (Α-10 Warthogs).

Μanolis 11 Ιουνίου 2012 - 3:33:00 μ.μ. EEST  

Dear Nicholas, I see you spread your Α-10s opinion strongly and widely on different blogs. So can you please hire me to your (promotion , I suppose) company , because Greece is out of money, and I promise I’ll give my hart and soul to bring A-10s here , even if we operate them with … single engine (coooool!!!) and no ammunition. We’ll paint to all of them the shark’s mouth and Turk tankmen will change daipers once per hour…What else we have to read from you, though you write like a person who actually seems to know things…Do you really read artickles from Greece, or you stopped doing it the last 2 years? You are writing long artickles for replacing A-7s from … even older constructed A-10s , which need new wings (If we buy half wings , will it fly?), when -for ex.- nobody knows what happens with the gifted 3 almost new minehunters from USNavy , were are no money not even to bring them to Greece, in order to replace wooden ships made in …’60s ??? And consider WE ASKED for them... Eleos (Mercy) , as we say in Greece…
Contrary, your idea for re-using APG-65 radar and avionics on Mirage BGMs is not a crazy idea (though it will cost non existing funds). For your info, ΕΑΒ is not human resource capable to complete already existing contracts.

HBS 11 Ιουνίου 2012 - 3:48:00 μ.μ. EEST  

Η ύπαρξη του προγράμματος F-16V αποκαλύφθηκε τον Φλεβάρη κατά τη διάρκεια του Singapore Airshow 2102. Για την ακρίβεια υπάρχουν 2 εκδόσεις AESA διαθέσιμες για το F-16V: το Northrop Grumman’s SABR και το Raytheon’s RACR. Με βάση δε την επιτυχία που είχαν τα προηγούμενα προγράμματα αναβάθμισης του τύπου και το γεγονός πως η USAF αποφάσισε να εκσυγχρονίσει 350 από τα Fighting Falcon που διαθέτει, το μοντέλο αυτό πρόκειται να αποτελέσει το σημείο αναφοράς των F-16 σε υπηρεσία από δω και στο εξής.
Υπολογίζω, πως μια ενδεχόμενη απόφαση (ΑΜΕΣΑ ΟΜΩΣ) εκσυγχρονισμού σε αυτό το επίπεδο (και όχι σε αυτό των 52+Adv) πέρα από ΑΠΟΛΥΤΑ επιχειρησιακή είναι ΚΑΙ οικονομική καθώς με ΠΟΛΥ λιγότερα χρήματα από αυτά που απαιτούνται για αγορά νέων αφων εκσυγχρονίζει στο ανώτατο επίπεδο τον βασικό κορμό αφών της ΠΑ, με το AESA προλαμβάνει την είσοδο σε υπηρεσία του κύριου όγκου των τουρκικών F-35 και έτσι μπορεί να εκτιμήσει αποτελεσματικότερα τις δυνατότητές του εν λόγω αφους ώστε να βοηθήσει την ΠΑ να πάρει την καλύτερη απόφαση σχετικά με το νέο της μαχητικό μετά το 2020. (Εννοείται πως σε αυτόν τον εκσυγχρονισμό θα εμπεριέχεται ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ και η εγκατάσταση των συστημάτων αυτοπροστασίας).

* Δεν γράφω πως αποφασίστηκε κάποιος εκσυγχρονισμός, απλά παρακολουθώ τις εξελίξεις και προσπαθώ να τις ερμηνεύσω. Στις 17 Ιανουαρίου ενημερώθηκε η Ειδική Διαρκής Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων, σχετικά με την πρόθεση αναβάθμισης των μαχητικών αεροσκαφών F-16 Block 50 και 52+ της Πολεμικής Αεροπορίας. Η ΠΑ από καιρό έχει απορρίψει την προοπτική εκσυγχρονισμού των Mirage2000 EGM/BGM και όπως φάνηκε από την παραπάνω ενημέρωση και των F-16blk30 για τους λόγους που ανέφερα στο προηγούμενο σημείωμά μου.

Alexandros 11 Ιουνίου 2012 - 4:33:00 μ.μ. EEST  

Bravo τότε ήταν στη Σιγκαπούρη κι εγώ τότε το είδα, αν όντως οι Αμερικανοι αποφάσισαν να αναβαθμίσουν 350 αεροπλάνα τότε θα έπρεπε και εμείς να βάλουμε με κάποιον τρόπο τα δικά μας. Σίγουρα είναι πολύ καλή επιλογή να εκσυγχρονίσεις 125 αεροπλάνα κατ' αυτόν τον τρόπο, το κόστος δεν το γνωρίζω, σίγουρα θα είναι μικρότερο από το να πάρεις νέο αεροσκάφος αλλα θα είναι μεγάλο. Αυτή η ενημέρωση της επιτροπής, θεωρώ πως δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, μάλλον για τα ματια του κόσμου. Όσον αφορά τα Mirage κάπου είχα διαβάσει πως είχαμε ζητήσει να αναβαθμιστούν 15 αεροπλάνα ακόμα, αλλα οι Γάλλοι είχαν αρνηθεί γιατί είχε κλείσει η γραμμή παραγωγής, βεβαια και χωρίς να ξέρω κατά ποσον ισχύει το παρα πάνω, οι Ινδοί θα αναβαθμίσουν τα 50 δικά τους, αν υπήρχε αυτό το ενδιαφέρον από την PA ίσως είναι και αυτό μια ευκαιρία να βάλουμε και τα δικά μας, αν πάντα είναι επιθυμία της PA. Τα A-7 εφόσον δεν προβλέπεται νέο μαχητικό τώρα σύντομα, όπως και τα F-4 καλο θα είναι να τα κρατάμε όσο το δυνατόν πιο αξιόμαχα και να επιδιώξουμε να βρούμε όσο το δυνατόν περισσότερα ανταλλακτικά, άλλωστε τα A-7 είναι και τα εκπαιδευτικά πριν το F-16 για να μην ξεχνιόμαστε, δεν είναι έτσι απλή η αντικατάσταση τους!

HBS 11 Ιουνίου 2012 - 4:41:00 μ.μ. EEST  

Αγαπητέ Μανώλη, η παρατήρηση που μου έκανες σχετικά με τη δομική αντοχή των M2000 EGM/BGM είναι απολύτως εύστοχη.

Nicholas 11 Ιουνίου 2012 - 6:33:00 μ.μ. EEST  

Dear HBS

A) I’d respectfully disagree with you that the upgrade of the Mirage 2000 EGM/BGM utilizing the F-4E’s AUP radar, MFDs, IFF and other electronics, is financially unattainable, complicated and without guaranteed operational benefits. The main reasons are the following:

1) The completion of a feasibility study and a cost benefit analysis will allow the HAF’s experts to conclusively ascertain the financial and engineering attainability of the AUP.

2) Maintaining standardization of weapons and equipment such as the AMRAAM and IRIS-T missiles, Litening II targeting pods, and the GBU series bombs is of paramount importance.

3) For more than a decade the mechanics and the pilots of the F-4E AUP have developed the expertise to maintain and operate the electronics of the aircraft. Moreover, the availability of sufficient quantities of spare parts and diagnostic equipment provide additional economic benefits. Furthermore, the fact that the HAF has detailed records regarding the RAMS (Reliability Availability Maintainability Serviceability) of the F-4E AUP electronics can greatly assist in the development of an accurate cost benefit analysis.

4) The upgrade of the AN/APG 65 radar offered by the Raytheon Corporation will enhance its operational capabilities and improve its reliability and maintainability.

5) The German company EADS has the knowledge and expertise to make such upgrade possible. EADS was responsible for the integration of the new Avionics, the development of the source code, the final assembly, testing and the certification of the new weapons on the F-4E AUP.

6) The Mirage 2000 EGM/BGM with a SLEP upgrade could extend its operational life by another 15-20 years.

7) The enhanced air-to-air and air-to-ground capabilities of the Mirage 2000 EGM/BGM AUP will make it a true multi-role fighter jet.

8) The complexity of the undertaking shouldn’t be underestimated and when possible the risks should be minimized. But, since we had both the EAB and the EADS already involved in all the phases of the upgrade, and the whole program was successfully completed, the risks are greatly reduced.

9) The current state of the Greek Economy dictates cost efficiency, namely more bang for our Euro. We already know that the overall cost of upgrading 35 F-4Es (AUP & SLEP) was under € 300 million. To make similar AUP upgrades on the remaining 19 Mirage 2000 EGM/BGM, with most of the Avionics already on hand, it should cost significantly less than € 300 million.

10) The certification of the Exocet AM-39 Block 2 as well as other existing and new weapons systems on the Mirage 2000 EGM/BGM AUP should be essential priorities.

Continued

Nicholas 11 Ιουνίου 2012 - 6:34:00 μ.μ. EEST  

Continued

B) Regarding the 4.5 generation F-16 Super Viper, it’s an the aircraft having the potential to become a serious contender for the new fighter jet of the HAF. That’s because it could have advanced features such as the AN/APG-80 AESA radar, the ASPIS III electronic warfare suite, CFTs (Conformal Fuel Tanks), a built in FLIR/laser targeting system, a P&W or GE engine with increased thrust, advanced all-color glass cockpit with three large displays, helmet-mounted cueing system, more powerful mission computer and the capacity to integrate future equipment and weapons systems.

Please remember that the HAF has already selected different versions of the F-16 C Fighting Falcon on four separate occasions under the Peace Xenia I,II,III,IV programs.
Both the Rafale and the Typhoon are excellent multi role fighter jets but their acquisition costs are between 80-100% higher than that of the F-16 Super Viper. If you include the additional costs of supporting, training on and arming an entirely new type of aircraft, their higher costs per flight hour, it makes the selection of the F-16 even more attractive. If the HAF decides that the Super Viper has significant more capabilities that the most modern F-16 C of the THK and is capable of winning both dogfights and BVR engagements with the F-35 A lighting II, then the F-16 will have increased chances to become the new fighter jet of the HAF.

Ανώνυμος 11 Ιουνίου 2012 - 7:27:00 μ.μ. EEST  

Φίλε HBS
Κατά τη γνώμη μου έχεις απόλυτο δίκιο σε όσα αναφέρεις για έναν δυνητικό εκσυγχρονισμό των ελληνικών F-16. Ας μη ξεχνάμε και την ανάγκη εγκατάστασης ζεύξης Link-16
Θα μου επιτρέψεις να συμπληρώσω στην συζήτησή σου με το φίλο Alexandros πως, εκτός από τα RACR και SABR, σε αεροσκάφη F-16 έχει τοποθετηθεί (και μάλιστα αρκετά νωρίτερα) και ένα άλλο ραντάρ AESA: το APG-80 που ήδη χρησιμοποιείται επιχειρησιακά στα F-16E/F Block-60 των ΗΑΕ (έχουν εντελώς διαφορετική αρχιτεκτονική ηλεκτρονικών από τα υπόλοιπα F-16 και πιθανότατα το ραντάρ αυτό είναι ασύμβατο με όλες τις υπόλοιπες εκδόσεις του αεροσκάφους).
Επίσης, το ιαπωνικό Mitsubishi F-2 (μεγενθυσμένη έκδοση του F-16) διαθέτει το ραντάρ J/APG-2 που επίσης είναι AESA αλλά πρώτης γενιάς (κατ' άλλες πηγές δεν είναι AESA αλλά PESA).
Προφανώς οι περιπτώσεις αυτές δεν αφορούν την ΠΑ αλλά τις αναφέρω για μεγαλύτερη πληρότητα στην συζήτηση.
Τέλος, να αναφέρω στον αγαπητό Alexandros πως η εγκατάσταση του συστήματος αυτοπροστασίας ASPIS 2 στα F-16 Block52+ και η αναβάθμιση των ASPIS 1 στα παλαιότερα μοντέλα επιτέλους ξεκίνησε (η αποκάλυψη έγινε και επισήμως, προ διμήνου περίπου, κατα την ενημέρωση της αρμόδιας Επιτροπής της Βουλής από τον τότε ΥΕΘΑ Αβραμόπουλο)!
Γ.Μ.

HBS 11 Ιουνίου 2012 - 9:11:00 μ.μ. EEST  

Αγαπητέ Nicholas, δυστυχώς εξακολουθώ να πιστεύω πως το (εξαιρετικά δομημένο οφείλω να ομολογήσω) πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των Mirage2000 EGM/BGM που αναλύεις είναι ανέφικτο. Ένα πρόγραμμα τόσο μοναδικού και ευρύτατου εκσυγχρονισμού όσο αυτός προϋποθέτει χρόνο, κεφάλαια και μια ισχυρή ΕΑΒ. Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή, δεν διαθέτουμε τίποτα από όλα αυτά.

Απόλυτα σωστές οι παρατηρήσεις σου φίλε Γ.Μ.

Ανώνυμος 11 Ιουνίου 2012 - 9:54:00 μ.μ. EEST  

Ευχαριστώ φίλε ΗBS
Συμφωνω και επαυξάνω σε όσα λες για το ανέφικτο (και από οικονομικής και από τεχνικής/τεχνολογικής πλευράς) του προγράμματος εκσυγχρονισμού που με κάθε καλή πρόθεση προτείνει ο αγαπητός Nicholas. Αλλά και εφικτό να ήταν, υπάρχει και το θέμα της πιστοποίησης που κατά καιρούς έχει αποτελέσει εμπόδιο για πολύ απλούστερα προγράμματα...
Γ.Μ.

ΑΧΕΡΩΝ 11 Ιουνίου 2012 - 10:01:00 μ.μ. EEST  

@Nicholas
The APG-65 does not fit to Mirage-2000,it is much too big for it´s radom.

Alexandros 12 Ιουνίου 2012 - 12:23:00 π.μ. EEST  

Και πάνω τη πιστοποίηση που λέει ο Γ.Μ. να προσθέσω πως αυτός είναι και ένας σοβαρός λόγος που τα exocet δεν χρησιμοποιούνται από τα 2000-5, πάντως μιας και έχουμε εισέλθει σε τελείως θεωρητική συζήτηση, για να προβοκάρω λίγο την κουβέντα, το AESA του Rafale έχει δοκιμαστεί και σε MIRAGE 2000.....

Ανώνυμος 12 Ιουνίου 2012 - 12:51:00 π.μ. EEST  

Σωστός φίλε Alexandre. Εκτός από το ραντάρ, πάνω σε Mirage-2000 (αλλά μόνο ως πλατφόρμα δοκιμών και όχι για πλήρως επιχειρησιακή χρήση) έχουν εγκατασταθεί και το παθητικό ηλεκτροοπτικό σύστημα και το σύστημα αυτοπροστασίας του Rafale...
Όμως, όπως ορθώς αναφέρεις, όλα αυτά μόνο θεωρητική βάση μπορούν να έχουν στην κατάσταση που βρισκόμαστε.
Γ.Μ.

Nicholas 12 Ιουνίου 2012 - 6:35:00 π.μ. EEST  

HBS, Γ.Μ., ΑΧΕΡΩΝ

I’ve found out over the years that what seems at the moment both financially and technically not feasible, it very soon becomes both cost efficient and relatively easy to integrate. It often requires thinking out of the box, conducting a cost benefit and a feasibility analyses, and finding the right company at the right price to make it happen.

Please consider that nearly $ 200 million of valuable electronic equipment will be either stored, or scrapped or hopefully sold when the 35 F-4Es AUP are going to be retired in the next 3-5 years. Redesigning the radome of the Mirage 2000 EGM/BGM is a minor undertaking. I’m aware that there were numerous technical problems with the Peace Icarus 2000 program and many delays. But at the end the efforts of DASA (now EADS) really paid off and after extensive tests the HAF accepted the F-4E AUP in its inventory. That fact alone is one more proof that engineering problems aren’t insurmountable. If EADS can successfully integrate new electronic equipment on the F-4E AUP why not do the same on the Mirage 2000 EGM/BGM? The electronics are basically going to be the same, the hard points of the aircraft will have to be modified to accommodate new weapons, the programming and the wiring diagrams will likely have to be changed if the company is asked to certify new weapons systems. There’s a distinct possibility that the HAF will request among others the certification of the Exocet AM-39 Block 2. I’ve estimated that the cost of performing both SLEP and AUP upgrades on the Mirage 2000 EGM/BGM is going to be € 3-4 million per aircraft.

Basically it boils down to have the weapons inventory and the electronic equipment transferred from the F-4 E AUP to the Mirage 2000 EGM/BGM AUP.

WHEN THERE’S A WILL THERE’S A WAY!!!

Μanolis 12 Ιουνίου 2012 - 9:23:00 π.μ. EEST  

HBS , δυστυχως ειναι οπως τα λες. Εδω το ιδιο το ΜΚ2 δεν παραλαμβανοταν απο την ΠΑ διοτι το νεο του συστημα αυτοπροστασιας , παρεμβαλε και το ιδιο το ρανταρ RDY2! Και τη λυση θα την εδινε η κατασκευαστρια η ιδια! Φαντασου τι εχει να γινει με το συνδυασμο APG-65 και ICMC - Mk1 , ποιος θα τλυσει τετοια θεματα, η EADS , η DASSAULT ή η ΕΑΒ? Παρόλα αυτα , θεωρω γονιμη τη συζητηση για αξιοποιηση των APG-65 σε αλλο α/φος. Γιατι οχι σε F-16?

ΑΧΕΡΩΝ 12 Ιουνίου 2012 - 11:54:00 π.μ. EEST  

@Nicholas,Manolis
Το APG-65 δεν χωρὰ οὺτε στο F-16,οὺτε στο Mirage-2000,εὶναι θὲμα φυσικὼν διαστὰσεων.Υπ´ὸψιν,το Mirage-2000 που τροποποιὴθηκε για να φὲρει το RBE-2,δεν διατηρεὶ απεριὸριστο το εγκεκριμμὲνο πλαὶσιο ευελιξὶας του τὺπου,οὺτε και τις επιδὸσεις ταχὺτητος,αλλὰ ὲχει σοβαροὺς περιορισμοὺς,και πρακτικὼς δεν εὶναι πλὲον αεροσκὰφος αερομαχὶας.

Alexandros 12 Ιουνίου 2012 - 12:28:00 μ.μ. EEST  

Άχερων, πιο πολύ την ευθύνη για αυτό που λες τη ρίχνουν στο OSF του Ραφάλε που "τοποτητετιθικε" μαζί και όχι στο AESA, με κάθε επιφύλαξη βεβαια αυτά που γράφω, αλλα λογικό μου ακούγεται αν αναλογιστεί κανεις ποσο εύκολη είναι η μετατροπή του ΠΕΣΑ του Ραφάλε σε AESA, χαρακτηριστικά αναφέρεται πως το έκαναν οι ίδιοι οι πιλότοι σε μια επίδειξη του αεροσκάφους.

Μanolis 12 Ιουνίου 2012 - 2:03:00 μ.μ. EEST  

Αχερων, δεν διαφωνω και δεν διεκδικω δαφνες ειδικου , ερασιτεχνης γαρ. Παντως στις γιορτες ΠΑ που εχω βρεθει και συνυπαρχουν Mirage , F-4 , F16, δεν μου φανηκε το ρυγχος του Φαντομ μεγαλυτερο απο τα αλλα και ειδικα απο το - πεπλατυσμενο - του F-16. Αυτα ομως τα αφηνουμε για πιο ειδικους. Ακομη και αν χωρουσε απο θεμα διαστασεων , δεν ειναι απαραιτητο οτι μπορει και να ολοκληρωθει σε αλλο α/φος.

ΑΧΕΡΩΝ 13 Ιουνίου 2012 - 7:15:00 μ.μ. EEST  

Μανωλη,οὺτε εγὼ εὶμαι ειδικὸς,ὸμως οι φυσικὲς διαστὰσεις εὶναι σχετικὰ εὺκολα προσλὴψιμες και σε ανειδὶκευτους.Εὰν δεὶς Φὰντομ σε διαδικασὶα επιθεωρὴσεως(ανακατασκευὴ την λὲμε στον Στρατὸ)με τον κὼνο και το ραντὰρ να ὲχουν αφαιρεθεὶ,θα καταλὰβεις ὸτι πρὸκειται για αχανὴ επιφὰνεια,εν συγκρὶσει με του F-16.
Δυστυχὼς,δεν βρὴκα κὰπου τις διαστὰσεις των ραντὰρ που μας απασχὸλησαν στον σχολιασμὸ,αλλὰ ειδικὰ για το APG-65,θα πρὲπει να ὲχουμε υπ´ὸψιν ὸτι αναπτὺχθηκε για το F/A-18,που ὲχει και αυτὸ μεγαλὺτερο ρὺγχος απο το F-16 και το Mirage-2000.
Eπὶσης,το APG-65 ενσωματὼθηκε στο F-4 ὸχι πρὼτα στα δικὰ μας F-4E,αλλὰ στα γερμανικὰ F-4F,δηλαδὴ η τεχνογνωσὶα προ'υ'πὴρχε,και την εὶχαν πληρὼσει ὰλλοι.
Παρ´ὸλα αυτὰ,και το δικὸ μας πρὸγραμμα Peace Icarus δεν υπὴρξε απροβλημὰτιστο.

Nicholas 13 Ιουνίου 2012 - 10:06:00 μ.μ. EEST  

@ Μanolis και ΑΧΕΡΩΝ

Υπάρχει μια αρκετά απλή λύση εφαρμοσμένης μηχανικής για το πρόβλημα της εγκατάστασης. Η δομή τοποθέτησης στην μύτη του Mirage 2000 EGM/BGM μπορεί να τροποποιηθεί έτσι ώστε τόσο το ραντάρ AN/APG-65 GY όσο και το radome του F-4 Ε AUP θα μπορούσαν να εγκατασταθούν με ασφάλεια σε αυτή. Η προκύπτουσα μηχανολογική αλλαγή θα γίνει με τέτοιον τρόπο ώστε να μην αυξηθεί η αεροδυναμική οπισθέλκουσα του αεροσκάφους.

Ανώνυμος 13 Ιουνίου 2012 - 11:50:00 μ.μ. EEST  

Το APG-65 είναι ραντάρ μεγαλύτερου όγκου και βάρους, καθ' όσον χρησιμοποιεί υδρόψυξη, σε σχέση με το αερόψυκτο APG-68 και τον πρόγονο του τελευταίου, ήτοι το APG-66. Το τελευταίο ήταν το ραντάρ που σχεδιάσθηκε για εγκατάσταση στο F-16A, το δε νεώτερο APG-68 αποτελεί σύστημα που βασίστηκε σ' αυτό. Στο έκτο αεροσκάφος Πλήρους Κλίκακας Ανάπτυξης (FSD) F-16A (serial number 75-0750) εγκαταστάθηκε δοκιμαστικά το ραντάρ APG-65, με αποτέλεσμα να διαφοροποιηθεί ριζικά το ρύγχος του, το οποίο ήταν μακρύτερο και ογκωδέστερο.
A.E.

Μanolis 15 Ιουνίου 2012 - 2:20:00 μ.μ. EEST  

Απο το διαδυκτιο: διαμετρος κωνου ρανταρ συγχρονων μαχητικων:

F-16 => ~660mm (APG-66, APG-68, APG-80 families)
F-18 => ~700mm (APG-65, APG-73, APG-79 families)
F-35 => ~700mm (APG-81)
F-22 => ~900mm (APG-77)

Gripen => ~500mm (PS/05 family)
M2000 => ~500mm (RDM, RDI, RDY families)

Μanolis 15 Ιουνίου 2012 - 2:27:00 μ.μ. EEST  

ΑΧΕΡΩΝ , Απο τη στιγμη που τα radome μονο σε φωτογραφιες τα εχω δει ανοικτα , δεν διαφωνω μαζι σου.

Nicholas , μακαρι να εχεις δικιο.
Παντως οταν μιλαμε για τα Mirage 2000 EGM ειναι μονο 19(σημερα) και θα ειναι μοναδικα στον κοσμο με τετοια μεταροπη, ενω τα διαθεσιμα ρανταρ APG-65 , 35 στον αριθμο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP