Καταδρομικά Ticonderoga για το ΠΝ;

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Πρόσφατη ανάρτησή μας σχετικά με την απόσυρση πλοίων του USN προκάλεσε αρκετά σχόλια από αναγνώστες, σε σχέση με τη δυνατότητα και σκοπιμότητα της απόκτησης αποσυρόμενων καταδρομικών κλάσης Ticonderoga του USN από το ΠΝ. Επειδή η συζήτηση μπήκε σε ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, κρίνουμε σκόπιμη μία ξεχωριστή ανάλυση εδώ.

Εδώ στο "Εν Κρυπτώ" έχουμε επανειλημμένα τονίσει ότι σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που είναι αναγκασμένη να διατηρεί ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις ενώ ταυτόχρονα οι οικονομικές της δυνατότητες είναι περιορισμένες (πολύ περισσότερο λόγω της κρίσης), κάθε ευκαιρία για απόκτηση αξιόμαχου μεταχειρισμένου υλικού δωρεάν ή σε χαμηλές τιμές πρέπει να αξιοποιείται.

Στις αρχές της δεκαετίας του '90, η παραχώρηση μεταχειρισμένων αεροσκαφών, πλοίων και αρμάτων μάχης επέτρεψε την απόσυρση πεπαλαιωμένου υλικού, τη μείωση της πολυτυπίας, αλλά έδωσε και νέες δυνατότητες στρατηγικού χαρακτήρα, όπως την αεράμυνα περιοχής για το ΠΝ, που πρόσφεραν τα Α/Τ κλάσης "Κίμων" (Charles F. Adams). Ένα πρόσφατο δείγμα επιτυχημένης απόκτησης μεταχειρισμένου υλικού ήταν η απόκτηση 223 Α/Κ πυροβόλων Μ-109Α3GEA2 από τα γερμανικά αποθέματα, που αναβάθμισαν ριζικά τις ικανότητες του πυροβολικού του ΕΣ, με τίμημα μόλις 18 εκ. Ευρώ. Αντίθετα, οι υψηλού κόστους αγορές οπλικών συστημάτων "από πρώτο χέρι" συχνά μετατρέπουν τις ΕΕΔ σε πειραματόζωα και αποδεικνύονται επωφελείς μόνο για την τσέπη των αντιπροσώπων μεγάλων εταιρειών και όσων κρατικών λειτουργών τους "συναναστρέφονται".

Αν προσθέσουμε στα παραπάνω το γεγονός ότι η οικονομική κρίση αποκλείει κάθε σκέψη για απόκτηση νέου κύριου υλικού μεσοπρόθεσμα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι τέτοιες ευκαιρίες απόκτησης μεταχειρισμένου υλικού πρέπει να θεωρούνται "μάννα εξ ουρανού". Το ερώτημα όμως που τίθεται, ειδικά σε σχέση με τα συγκεκριμένα πλοία, είναι (α) αν ταιριάζουν στις ελληνικές αμυντικές ανάγκες και (β) αν η σχέση κόστους - απόδοσης που παρουσιάζουν είναι βιώσιμη και αποδεκτή.

Α. Οι ελληνικές αμυντικές ανάγκες

Όπως είχαμε γράψει και παλιότερα, οι σημαντικότερες στρατηγικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει διαχρονικά το ΠΝ στο πλαίσιο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης είναι
(1) η διασφάλιση των θαλάσσιων διόδων μεταξύ ηπειρωτικής Ελλάδας και νήσων Αν. Αιγαίου από τον κίνδυνο (κυρίως) των τουρκικών υποβρυχίων και
(2) η ναυτική παρουσία πλησίον της Κύπρου, όπου ο βασικός κίνδυνος είναι η τουρκική αεροπορία (μάλιστα η πρόσφατη "κινητικότητα" στη ΝΑ Μεσόγειο λόγω των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, ενδεχομένως θέτει ως πρωταρχική απαίτηση την ανάγκη παρουσίας πλησίον της Κύπρου).
Οι δύο αυτές προκλήσεις προδιαγράφουν τους τομείς όπου κυρίως απαιτείται να είναι ικανές οι μεγάλες μονάδες του ΠΝ:
(α) ανθυποβρυχιακός αγώνας και (β) αντιαεροπορική άμυνα περιοχής.
Άλλες αποστολές όπως η "καταναυμάχηση" των εχθρικών μεγάλων μονάδων επιφανείας ή η μεταφορά πυραύλων πλεύσης (cruise) για την επίτευξη πληγμάτων στο εχθρικό έδαφος (ικανότητα που είναι πολύ "της μόδας" τελευταία σε σχέση με το ενδεχόμενο παραγγελίας φρεγατών FREMM οπλισμένων με πυραύλους SCALP) είναι στρατηγικά δευτερεύουσες και μπορούν να εκτελεστούν επιτυχέστερα από άλλα ναυτικά μέσα (ΤΠΚ κατά μεγάλων εχθρικών μονάδων, υποβρύχια ως ανεντόπιστοι φορείς πυραύλων cruise), καθώς και από την ΠΑ (Mirage 2000 ως φορείς Exocet/SCALP).

Επομένως οι κύριες μονάδες του ΠΝ απαιτείται να έχουν ικανότητες (α) ανθυποβρυχιακές και (β) αντιαεροπορικές. Στον ανθυποβρυχιακό τομέα μπορεί να ειπωθεί ότι οι ικανότητες των φρεγατών τύπων MEKO και Standard που υπηρετούν είναι επαρκείς, ιδίως επειδή τα οργανικά ελικόπτερα S-70B Aegean Hawk παραμένουν στην αιχμή της τεχνολογίας. Στον αντιαεροπορικό τομέα όμως, οι ικανότητες των φρεγατών του ΠΝ περιορίζονται στην αυτοπροστασία τους, έστω σε ελαφρώς ευρύτερη ακτίνα μετά την προσθήκη του ESSM. Η ικανότητα Α/Α άμυνας περιοχής, που είναι κρισιμότατη για την ενίσχυση της Κύπρου και γενικά για τη ναυτική παρουσία του ΠΝ στην Αν. Μεσόγειο, απωλέσθηκε με τον παροπλισμό του τελευταίου από τα Α/Τ κλάσης Charles F. Adams, του Α/Τ Κίμων, το 2004. Οι προτάσεις για αντικατάστασή τους με απόκτηση 4 αμερικανικών αντιτορπιλικών κλάσης Kidd δεν ευοδώθηκαν, κι έτσι το ΠΝ έκανε ένα μεγάλο στρατηγικό βήμα πίσω. Μαζί του και οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ως σύνολο: γιατί τα πλοία αυτού του είδους, πέρα από την ευρεία Α/Α κάλυψη που μπορούν να παράσχουν με το δικό τους οπλικό σύστημα σε μια μοίρα του στόλου κατευθυνόμενη προς Κύπρο, μπορούσαν να διευκολύνουν και με πολλούς άλλους τρόπους (τακτική εικόνα ραντάρ, αναμετάδοση τηλεπικοινωνιών κ.ά.) τις ελληνικές ενέργειες προς υποστήριξη της Κύπρου, και ιδιαίτερα τις επιχειρήσεις της ΠΑ.


Το Α/Τ Κίμων (D-218) εκτοξεύει πύραυλο SM-1. Από την είσοδό του σε υπηρεσία (1991) και ως την απόσυρσή του (2004) παρείχε στο ΠΝ (μαζί με τα Νέαρχος, Φορμίων και Θεμιστοκλής) αντιαεροπορική άμυνα περιοχής. Μετά...


Η διαθεσιμότητα αμερικανικών σκαφών με ικανότητα Α/Α άμυνας περιοχής δίνει τη δυνατότητα να ξαναγίνει ένα "βήμα μπροστά" και να καλυφθεί το κενό. Πριν λίγο καιρό είχε συζητηθεί το ενδεχόμενο παραχώρησης αντιτορπιλικών της κλάσης Arleigh Burke "με ελκυστικούς όρους" (δηλ. όχι δωρεάν), της οποίας η τύχη αγνοείται. Όμως με δεδομένο ότι τα 4 αποσυρόμενα καταδρομικά τύπου Ticonderoga ανήκουν σε παλιότερη κλάση και προορίζονται για διάλυση (όχι για πώληση όπως οι αποσυρόμενες φρεγάτες), ίσως σε αυτή την περίπτωση θα ήταν εφικτή μια δωρεάν παραχώρηση, εφ' όσον υπάρξει η κατάλληλη πολιτική πίεση.

Εννοείται δε, ότι τα συγκεκριμένα πλοία θα κάλυπταν πλήρως τις ελληνικές ανάγκες παρουσίας στην Αν. Μεσόγειο. Με ικανότητα ταυτόχρονης έρευνας, ιχνηλάτησης και καθοδήγησης βλημάτων για πάνω από 100 εναέριους στόχους ταυτόχρονα, χάρη στο ραντάρ παθητικής διάταξης τύπου SPY-1Β(V), καρδιά του συστήματος αεράμυνας AEGIS, ένα τέτοιο καταδρομικό θα μπορούσε να ελέγξει αποτελεσματικά το κρίσιμο τρίγωνο Κρήτης - Καστελλορίζου - Κύπρου. Πλήρεις είναι επίσης οι αισθητήρες ανθυποβρυχιακού πολέμου, με παθητικό σόναρ AN/SQR-19 TACTAS και ενεργό σόναρ AN/SQS-53B/C/D, ενώ μεταφέρονται και δύο ελικόπτερα Seahawk. Από τους κάθετους εκτοξευτές (VLS) Mk41 122 θέσεων (σε δύο μονάδες των 61 θέσεων εκάστη, μία στην πλώρη και μία στην πρύμνη) μπορεί να βληθεί μεγάλη ποικιλία βλημάτων, όπως Standard, Tomahawk, κάθετα εκτοξευόμενοι ASROC (VLA) και ESSM. Ο οπλισμός συμπληρώνεται με 8 πυραύλους επιφανείας- επιφανείας Harpoon, δύο CIWS Phalanx, δύο πυροβόλα των 5"/54 και δύο τριπλούς τορπιλοσωλήνες Mark 32. Επίσης τα συγκεκριμένα πλοία (σε αντίθεση με τα νεώτερα Arleigh Burke) έχουν υποδομή για φιλοξενία διοικητή ναυτικής δύναμης, κάτι που τα καθιστά ιδανικά για ναυαρχίδες του στόλου.

Από κάποιες πλευρές τέθηκε το ερώτημα, αν τα συγκεκριμένα σκάφη, κατασκευασμένα μεταξύ 1991 και 1994, μπορούν να ανταποκριθούν σε νέες ανάγκες και απειλές, όπως τα υποβρύχια τύπου 214 και τα αεροσκάφη F-35 που αναμένεται να ενταχθούν στο τουρκικό οπλοστάσιο. Αν και μια πλήρης ανάλυση του θέματος είναι αδύνατη εδώ, θεωρούμε ότι σε σχέση με τη μελλοντική υποβρύχια απειλή κρίσιμη σημασία θα έχουν οι ικανότητες του οργανικού ελικοπτέρου, και σε αυτόν τον τομέα το ΠΝ ακολουθεί τις εξελίξεις "κατά πόδας". Όσο για τη μελλοντική εναέρια απειλή, ουδείς μπορεί να εγγυηθεί την αντιμετώπισή της. Το βέβαιο όμως είναι ότι το ραντάρ SPY-1 είναι ένα σύστημα που έθεσε νέα στάνταρ στον τομέα του και εξακολουθεί ακόμα και σήμερα, σχεδόν τριάντα χρόνια μετά την εισαγωγή του σε υπηρεσία, να εξοπλίζει νέα πλοία.

Β. Σχέση κόστους - απόδοσης

Οπωσδήποτε τα σκάφη της κλάσης Ticonderoga, με μήκος 173 μέτρων, εκτόπισμα σχεδόν 10.000 τόνους και πλήρωμα σχεδόν 400 άτομα, είναι έξω από τα σημερινά "στάνταρ" του ΠΝ. Και μάλιστα ειδικά σε εποχή οικονομικής κρίσης, που κάθε Ευρώ μετράει. Είναι επομένως λογικό να εκφραστούν αμφιβολίες για τη σκοπιμότητα της απόκτησης των συγκεκριμένων σκαφών, που θα αφορούσαν κυρίως το κόστος απόκτησης, εισαγωγής σε υπηρεσία και χρήσης τους, τις ανάγκες επάνδρωσης, καθώς και τις απαιτήσεις τους σε υποδομή.

Ξεκινώντας από το κόστος απόκτησης, ας ξεκαθαρίσουμε αμέσως ότι εννοούμε μόνο την πιθανότητα δωρεάν παραχώρησης, η οποία θα έπρεπε να επιδιωχθεί πιεστικά, με πολιτικά μέσα. Ο,τιδήποτε άλλο θα ήταν εκτός των δυνατοτήτων της ελληνικής οικονομίας - όπως είναι και κάθε νέα ναυπήγηση πλοίων τέτοιας κλάσης.

Εφ' όσον λοιπόν υπάρξει δυνατότητα δωρεάν παραχώρησης, τίθεται το ζήτημα του αρχικού κόστους εισαγωγής του τύπου σε υπηρεσία. Αυτό το κόστος φαίνεται ανεκτό, δεδομένου ότι τα περισσότερα οπλικά συστήματα των Ticonderoga υπηρετούν στο ΠΝ (ESSM, Harpoon, Phalanx, πυροβόλα Mk45, τορπιλοσωλήνες Mk 32, SRBOC, Nixie) ή υπηρετούσαν σε άλλες εκδόσεις τους (ASROC, SΜ-1). Εξ ίσου γνωστοί (από τις φρεγάτες κλάσης Ύδρα) είναι και οι αεριοστρόβιλοι LM2500 που αποτελούν το προωστήριο σκεύος. Το κυρίως κόστος εισαγωγής θα αφορά την εκμάθηση και υποστήριξη του ηλεκτρονικού εξοπλισμού, καθώς και το οπλικό φορτίο των πυραύλων SM-2 (που πάντως θα μπορούσε να επιδιωχθεί η δωρεάν παραχώρησή τους). Αλλά σε γενικές γραμμές, αν τα πλοία μεταβιβασθούν σε κατάσταση λειτουργίας (hot transfer), το αρχικό κόστος δεν φαίνεται σημαντικό.

Στη συνέχεια τίθεται το ζήτημα του κόστους χρήσης. Σύμφωνα με αυτήν και αυτήν την πηγή που μας υπέδειξε αναγνώστης μας, η λειτουργία ενός καταδρομικού τύπου Ticonderoga (συμπεριλαμβανομένης μισθοδοσίας, καυσίμων και συντήρησης) το 2010 κόστιζε περί τα 60 εκ. δολλάρια, δηλαδή περίπου €50 εκατομμύρια ετησίως, με αυξητική τάση. Για να υπάρξει μια συγκριτική αξιολόγηση, το ετήσιο αυτό κόστος θα έπρεπε να συγκριθεί με το αντίστοιχο κόστος χρήσης μιας φρεγάτας γενικών καθηκόντων, όπως οι ΜΕΚΟ-200 (κλάσης Ύδρα) και Standard (κλάσης Έλλη) που υπηρετούν στο ελληνικό ΠΝ. Επειδή όμως τέτοια στοιχεία δεν μας είναι διαθέσιμα και επιπλέον στον υπολογισμό του κόστους λειτουργίας οι ανωτέρω πηγές συνυπολογίζουν το κόστος μισθοδοσίας (που διαφέρει σημαντικά μεταξύ USN και ΠΝ), αποφασίσαμε να συγκρίνουμε το ετήσιο κόστος λειτουργίας των καταδρομικών Ticonderoga με αυτό των φρεγατών Oliver Hazard Perry στο USN. Η λογική της σύγκρισης είναι ότι οι Ο.Η.Perry είναι φρεγάτες γενικών καθηκόντων, που σε πολλά χαρακτηριστικά τους (ηλικία, εκτόπισμα, μέγεθος πληρώματος) είναι συγκρίσιμες με την κλάση Standard (Έλλη) του ΠΝ. Η μόνη κρίσιμη διαφορά μεταξύ των δύο τύπων είναι το προωστήριο σκεύος: αμφότερες χρησιμοποιούν αεριοστροβίλους, αλλά οι φρεγάτες Perry εμφανίζονται οικονομικότερες (με 2 αεριοστρόβιλους συνολικής ισχύος 41.000 HP) σε σύγκριση με τις Standard που χρησιμοποιούν τέσσερις αεριοστρόβιλους κινητήρες συνολικής ισχύος 60.000 HP. Επομένως είναι λογικό να υποτεθεί αυξημένη κατανάλωση καυσίμου για τα ελληνικά πλοία.

Αν λοιπόν συγκρίνουμε τα στοιχεία κόστους χρήσης των καταδρομικών Ticonderoga που προκύπτουν από την προαναφερθείσα πηγή με τα στοιχεία κόστους χρήσης φρεγατών O.H. Perry που προκύπτουν από αυτήν την πηγή, βλέπουμε ότι για το έτος 1993 το μέσο κόστος χρήσης μιας φρεγάτας O.H. Perry ήταν περίπου 16 εκ. δολλάρια, ενώ ενός καταδρομικού Ticonderoga περίπου 37 εκ. δολλάρια. Αν θεωρήσουμε το ετήσιο κόστος χρήσης των ελληνικών φρεγατών Standard ως ελαφρώς υψηλότερο αυτού των O.H.Perry λόγω μεγαλύτερης κατανάλωσης καυσίμων, προκύπτει κατά προσέγγιση ότι το κόστος χρήσης ενός καταδρομικού τύπου Ticonderoga από το ΠΝ θα ήταν περίπου το διπλάσιο του κόστους χρήσης μιας φρεγάτας κλάσης "Έλλη". Αυτή η εικόνα αντιστοιχεί και προς τους απαιτούμενους αριθμούς πληρώματος, όπου τα καταδρομικά απαιτούν περίπου το διπλάσιο πλήρωμα.

Είναι αυτοί οι αριθμοί απαγορευτικοί; Κατά τη γνώμη μας, όχι.

Το ΠΝ νομοτελειακά θα αποσύρει σχετικά σύντομα τις τέσσερις φρεγάτες κλάσης Standard που δεν υποβλήθηκαν σε εκσυγχρονισμό. Ο λόγος δεν είναι μόνο η πίεση για οικονομίες, αλλά και η φθορά του χρόνου και η δυσκολία υποστήριξης παλιών συστημάτων. Ήδη αποσύρθηκε η Φ/Γ Μπουμπουλίνα (F 463) και προφανώς θα ακολουθήσουν οι Φ/Γ Κανάρης (F 464), Θεμιστοκλής (F 465) και Νικηφόρος Φωκάς (F 466). Οι τέσσερις αυτές φρεγάτες θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από δύο καταδρομικά κλάσης Ticonderoga χωρίς προβλήματα εξοικείωσης με το κύριο υλικό, χωρίς να προκύψει μεγαλύτερο κόστος χρήσης, και χωρίς πρόσθετες ανάγκες σε προσωπικό (θα μπορούσε να εξεταστεί και η προμήθεια δύο πρόσθετων σκαφών, αλλά μόνο ως πηγών ανταλλακτικών). Μια τέτοια κίνηση θα επέφερε μείωση των μεγάλων μονάδων του ΠΝ σε 12, αλλά στην πραγματικότητα η συνολική ισχύς πυρός του θα πολλαπλασιαζόταν, καθώς οι διαθέσιμοι προς εκτόξευση πύραυλοι από τα δύο αυτά καταδρομικά (260) θα ξεπερνούσαν το σύνολο των διαθέσιμων πυραύλων των δεκατριών φρεγατών του στόλου στη σημερινή του σύνθεση! Και αν η βελτίωση της ισχύος πυρός μπορεί να ποσοτικοποιηθεί σε αριθμό πυραύλων, η βελτίωση της τακτικής εικόνας και του συντονισμού επιχειρήσεων που θα προσέφερε ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός των Ticonderoga, είναι απλά ανεκτίμητη.

Μία ένσταση που συχνά προβάλλεται κατά της προμήθειας τόσο μεγάλων σκαφών από το ΠΝ είναι η ανάγκη δημιουργίας νέων υποδομών, που προκύπτει από τις διαστάσεις τους και ιδίως το βύθισμά τους (10,2 μέτρα έναντι π.χ. 6 μέτρων της φρεγάτας "Ύδρα").
Κατ' αρχήν καλό είναι να υπομνησθεί ότι τέτοια μεγέθη πλοίων δεν είναι εντελώς άγνωστα για το ΠΝ: ενδεικτικά, το ΠΓΥ "Προμηθεύς" (Α-374) έχει ακόμα μεγαλύτερο εκτόπισμα και βύθισμα.
Επιπλέον όμως, η "ασυμβατότητα" με τις εγκαταστάσεις του Ναυστάθμου Σαλαμίνας πρέπει πια να πάψει να αποτελεί κριτήριο, γιατί οι νέες στρατηγικές συνθήκες επιβάλλουν στο ΠΝ την εντατικότερη αξιοποίηση του Ναυστάθμου Κρήτης: Αφ' ενός η λειτουργία του ναυστάθμου του Ακσάζ έχει συντομέψει σημαντικά την πρόσβαση του TDK προς τα Δωδεκάνησα και το Καρπάθιο, επιβάλλοντας αντίστοιχη συντόμευση του χρόνου αντίδρασης του ΠΝ, και αφ' ετέρου το διακύβευμα στην περιοχή της Αν. Μεσογείου έχει "βαρύνει" πολύ με την ανακάλυψη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Μπροστά σε αυτές τις νέες συνθήκες, η προσκόλληση στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας (που κατά τις κακές γλώσσες έπαιξε καίριο ρόλο στην απόρριψη των Kidd...) φαίνεται αρτηριοσκληρωτική, για να μην πούμε συντεχνιακή.

Σε τελική ανάλυση...

Σε τελική ανάλυση, η δωρεάν παραχώρηση πλοίων αυτής της κλάσης στην Ελλάδα θα αποτελούσε μείζονα κίνηση από πλευράς ΗΠΑ, και θα απαιτούσε κατάλληλη προετοιμασία σε πολιτικό επίπεδο. Το κρίσιμο ζήτημα όμως είναι ότι οι ΗΠΑ φαίνονται πράγματι διατεθειμένες λόγω της γεωπολιτικής συγκυρίας να ρίξουν το βάρος τους στην πλάστιγγα και να στηρίξουν την Ελλάδα με τρόπους που πριν λίγα χρόνια θα φαίνονταν αδιανόητοι, και με κόστος αμελητέο σε σύγκριση με τις προσφερόμενες δυνατότητες. Είναι μια ευκαιρία που πρέπει να εκμεταλλευτούμε.

Αυτή η διάθεση στήριξης της Ελλάδας από πλευράς των ΗΠΑ είχε φανεί και από την προσφορά παραχώρησης των 400 αρμάτων μάχης Abrams, που θα ανέτρεπε (θα ανατρέψει;) το ελληνοτουρκικό ισοζύγιο χερσαίας ισχύος. Αυτή η διάθεση στήριξης είχε εκδηλωθεί και στο πλαίσιο της ελληνικής κρίσης χρέους, με την αμερικανική κυβέρνηση να πιέζει ασφυκτικά τις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες (ιδιαίτερα σε προηγούμενα στάδια της κρίσης) να βοηθήσουν τη χώρα μας.
Μία πιθανή αιτία για αυτή τη στάση των ΗΠΑ ενδεχομένως είναι η σαφής αντίληψή τους, ότι τυχόν αποσταθεροποίηση της Ελλάδας θα σήμαινε κίνδυνο απώλειας ενός σταθερού συμμάχου και ενός κομβικής σημασίας κράτους (σε αυτό το πλαίσιο άλλωστε απέκρουσαν τις προσπάθειες των Σκοπίων να εκμεταλλευτούν την απόφαση του ΔΔΧ επαναφέροντας αίτημα ένταξης στο ΝΑΤΟ).
Μία δεύτερη πιθανή αιτία είναι η, μετά από πολλά χρόνια, σύμπλευση των ελληνικών συμφερόντων με αυτά του Ισραήλ και των ΗΠΑ, με αιχμή το ενεργειακό ζήτημα. Είναι προφανές ότι η διαμάχη για τη νομή των υδρογονανθράκων της Αν. Μεσογείου βρίσκεται μόλις στην αρχή της, και η θεαματική σύμπλευση Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ θα δοκιμαστεί σύντομα στην πράξη, από τις αξιώσεις μιας Τουρκίας υπερφίαλης και γεμάτης νεοοθωμανική αυτοπεποίθηση.
Το Ισραήλ είναι ισχυρό σε πολλά πεδία ισχύος, αλλά όχι στη θάλασσα. Άρα, παρά τις αεροπορικές ασκήσεις, η σημαντικότερη ελληνική συνεισφορά στη συνολική ισορροπία ισχύος μεταξύ Τουρκίας - Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας θα ήταν μια ισχυρή ναυτική δύναμη, με δυνατότητα κυρίαρχης παρουσίας στην Αν. Μεσόγειο. Επομένως κάθε ελληνικό αίτημα προς τις ΗΠΑ για οπλικά συστήματα που θα επιτρέψουν κυρίαρχη ναυτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο, λογικά θα τύχει της ισραηλινής υποστήριξης σε όλα τα επίπεδα...

Όπως είχε πει κάποτε ένας Άγγλος επιτελής, "τώρα που τελείωσαν τα λεφτά, είναι καιρός να χρησιμοποιήσουμε το μυαλό μας". Αυτό ισχύει και στην περίπτωσή μας: οι γεωπολιτικές εξελίξεις δεν θα περιμένουν την Ελλάδα να ξεπεράσει την οικονομική κρίση. Η χώρα πρέπει να περιφρουρήσει τα συμφέροντά της, και έχει ήδη αργήσει. Στις 31 Μαρτίου 2013 ίσως μπορούμε να κερδίσουμε αρκετό από το χαμένο χρόνο...

30 σχόλια:

Αριστοτέλης 19 Μαρτίου 2012 - 9:24:00 μ.μ. EET  

Μπράβο. Εξαιρετικό.

Συμφωνώ απόλυτα.

Ανώνυμος 19 Μαρτίου 2012 - 10:23:00 μ.μ. EET  

Συγχαρητήρια για το άρθρο και τα επιχειρήματα. Θα σταθώ σε 2 σημεία: 1)τη σωστή αναγνώριση ότι σε μια τέτοια κίνηση με σωστή προετοιμασία θα μας υποστηρίξουν και οι Ισραηλινοί. Οι οποίοι έχουν το μυαλό να καταλάβουν ότι καλός ο 6ος στόλος αλλά σε ένα περιφερειακό ενεργειακό τσαμπουκά είναι πολύ πιθανόν να μην θέλουν/μπορούν εμπλακούν οι ΗΠΑ. Ειδικά αν η κρίση αποκτήσει τη διάσταση διλήματος "στηρίζω το Ισραήλ, χάνω τη Τουρκία". Για εμάς αυτό δεν ισχύει, μια κρίση θα αφορά την ΑΟΖ ή/και εθνικά ζωτικά συμφέροντα του Ελληνισμού. 2) το ανέφερα στη προηγούμενη ανάρτηση, το επαναλαμβάνω γιατί νομίζω έχει αξία. Καλώς ή κακώς (κακώς) η διεθνής πολιτική και ειδικά των ΗΠΑ λειτουργεί με συνθήματα και ένα από τα πρόσφατα είναι η αντιπυραυλική ασπίδα. Με σωστές πολιτικές κινήσεις θα μπορούσαμε να συνεισφέρουμε 1 ή 2 σκάφη ιδανικά κάτω από κάποιο οικονομικό πρόγραμμα του ΝΑΤΟ. Με τη καούρα των ΗΠΑ μου φαίνεται εύκολο (τουλάχιστον εξ αποστάσεως) να ανεβούμε στο "κύμα" της "αντιπυραυλικής ασπίδας" και να κάνουμε τη δουλειά μας στόχο της συμμαχίας. Είναι και επαρκής δικαιολογία για της ΗΠΑ (αν όντως θέλουν) να υποστηρίξουν τον άξονα Ελληνισμού-Ισραήλ χωρίς να προβοκάρουν τη Τουρκία.
Τελος, μια τέτοια κίνηση αποτελεί ως ένα βαθμό αλαγή δόγματος. Από εκεί που φυλάω τα νησάκια με καραούλη βγαίνω με τσαμπουκά στην ανοιχτή θάλασσα και διεκδικώ ότι μου αξίζει στην Ανατολική Μεσόγειο. Νομίζω πως μπορεί να γίνει πολύ καλά ο επιχειρισιακός σχεδιασμός από τους στρατιωτικούς αλλά το κομμάτι των πολιτικών.. ε, είμαι απαισιόδοξος.κ@

Alexandros 19 Μαρτίου 2012 - 11:27:00 μ.μ. EET  

Πολύ σωστή και χρήσιμη ανάλυση, καλό θα ήταν αν ξέρετε περισσότερες λεπτομέρειες για το radar που έχουν τα συγκεκριμένα πλοία, γιατί το Aegis έχει κάποιες παραλλαγές

Ανώνυμος 20 Μαρτίου 2012 - 12:00:00 π.μ. EET  

όντως εξαιρετικό...άντε τώρα αβραμόπουλε να σε δούμε...

Ανώνυμος 20 Μαρτίου 2012 - 12:08:00 π.μ. EET  

Όντας ο αναγνώστης που ξεκίνησε τα σχόλια στο προηγούμενο σχετικό άρθρο σας, βρήκε τις πηγές για το κόστος των πλοίων και εξέφρασε τον προβληματισμό ως προς την επιχειρησιακή ικανότητα των Ticonderoga απέναντι στις προσεχείς απειλές (υποβρύχια 214 και αεροσκάφη F-35), σας συγχαίρω τόσο για το βήμα διαλόγου που προσφέρετε, όσο και για την ενδελεχή μελέτη του ζητήματος.

Όπως έγραψα και σε ένα άλλο σχόλιό μου στο ίδιο άρθρο, η προσεχής (όχι τυχαία για τον ίδιο) επίσκεψη Αβραμόπουλου στις ΗΠΑ, μαζί με τα Abrams, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να τεθεί το θέμα.

Ας ελπίσουμε για το καλύτερο, αφού η ελπίδα, τουλάχιστον, είναι ακόμα δωρεάν! :-)

Ανώνυμος 20 Μαρτίου 2012 - 12:29:00 π.μ. EET  

και θα μπορουσαμε μετα να ενταχθουμε και στην αντιπυραυλικη ασπδα για να μπουμε και στο ματι της ρωσσιας ε;..

Μπουρνακης Βαγγελης 20 Μαρτίου 2012 - 8:54:00 π.μ. EET  

Στην οικονομικη συγκριση αναφεραται οτι η φρεγατες μας κλασης ΕΛΛΗ ειναι πιο ακριβες σε κοστος χρησεις λογω 4 κινητηρων.οι φρεγατες αυτες εχουν 4 αεριοστροβιλους 2 olympus και 2 tyne.οι tyne χρησιμοποιουνται σε οικονομικη πλευση μεχρι ταχυτητας περιπου 18 κομβων.
αντιστοιχα οι ΥΔΡΑ εχυν για αυτο το σκοπο
2 ΜΤU.αυτο για την λεπτομερεια.
μακαρι να γινει η προμηθεια αλλα εχω βαρεθει να ονειρευομαι...πολιτικοι και καριεριστες στρατιωτικοι μας εχουν γονατισει,δεν ειναι τυχαιο που λενε για το ΠΝ οτι ειναι για δεξιωσεις...

Μanolis 20 Μαρτίου 2012 - 11:18:00 π.μ. EET  

Πολυ καλη η -αρχικη αυτη- αναλυση. Παντως εαν α)Οι Αμερικανοι δεν τα προσφερουν, β) οι Τουρκοι δεν βαλουν λυτους και δεμενους να το εμποδισουν και γ)το ΠΝ δεν μπει στον κοπο να εκφρασει ενδιαφερον, δεν προκειται και οι πολιτικοι μας να μπουν στη διαδικασια να το συζητησουν - και αυτη τη φορα δεν θα φταινε καθολου. Και ας φωναζουμε εμεις στα μπλογκς, οπως καποτε τα αμυντικα περιοδικα φιλολογουσαν για τα Kidd και αργοτερα για τα ...Spruance (ολα ιδιο σκαφος με τα Ticonderoga).

Οδυσσέας 20 Μαρτίου 2012 - 11:25:00 π.μ. EET  

@ Ανώνυμο 19.3, 10.23:
Σωστή η σκέψη ότι θα μπορούσαμε να επικαλεστούμε συμμετοχή στην αντιπυραυλική ασπίδα, αλλά βέβαια έχει και πολιτικές παρενέργειες, όπως φαίνεται από την αντίδραση του Ανώνυμου 20.3,12.29

@ Ανώνυμο 19.3, 11.27:
Γενικά οι επιδόσεις του ραντάρ αναφέρουν ακτίνα εντοπισμού 250 μιλίων και ικανότητα διαχείρισης πάνω από 100 στόχων. Ως προς την έκδοση, όλες οι πηγές αναφέρουν ότι τα καταδρομικά με αριθμούς από CG-59 CG-73 (στα οποία περιλαμβάνονται τα τέσσερα που αποσύρονται, CG-63 Cowpens, CG-68 Vicksburg, CG-69 Anzio, CG-73 Port Royal) φέρουν αναβαθμισμένο ραντάρ της έκδοσης SPY-1B(V). Οι βελτιώσεις σε σύγκριση με το προηγούμενο SPY-1A αφορούν το μικρότερο βάρος, την αντοχή σε ηλεκτρονικά αντίμετρα (ECM), καθώς και αυξημένη ακτίνα καθοδήγησης για τον SM-2. Λεπτομέρειες εδώ και εδώ.

Ανώνυμο 20.3, 12.08:
Συγχαρητήρια και σε εσάς για την έρευνα, ευχαριστούμε για τις πηγές και τα ερεθίσματα προβληματισμού.

@ Μπουρνάκη Βαγγέλη:
Πράγματι οι φρεγάτες κλάσης Έλλη διαθέτουν 2 αεριοστρόβιλους Tyne (ισχύος 4.900 HP έκαστος) που χρησιμοποιούνται για οικονομική πλεύση και 2 αεριοστρόβιλους Olympus (ισχύος 25.700 HP έκαστος) που χρησιμοποιούνται για μεγάλες ταχύτητες. Δεν εννοούσα ότι χρησιμοποιούνται πάντα όλοι οι αεριοστρόβιλοι - προφανώς για οικονομική ταχύτητα χρησιμοποιούνται μόνο οι Tyne. Αλλά συγκρίνοντας τη συνολική ισχύ των κινητήρων μιας φρεγάτας κλάσης Έλλη (61.200 ΗΡ) με αυτήν μια φρεγάτας Oliver Hazard (που φέρει δύο αεριοστρόβιλους LM2500 συνολικής ισχύος 41.000 HP), προκύπτει η εύλογη υπόθεση ότι η πρώτη έχει μεγαλύτερο κόστος καυσίμων.

Ανώνυμος 20 Μαρτίου 2012 - 11:37:00 π.μ. EET  

Να έχετε υπόψη σαν ότι το θέμα παραχώρησης 2 Arleigh Burke ακόμη ακούγεται στα ελληνικά περιοδικά του ειδικού τύπου. Όσον αφορά όμως τα Ticonderoga, μιλάμε για πλοία που καλύπτουν απόλυτα τις ανάγκες του ΠΝ σε όλους τους τομείς. Όσον αφορά τις ανθυποβρυχιακές του δυνατότητες που πολλοί προβληματίζονται, το πλοίο μπορεί να μεταφέρει όχι ένα αλλά 2 S-70B. Επίσης πρέπει να γνωρίζετε ότι οι ανθυποβρυχιακοί αισθητήρες του πλοίου είναι υπερπλήρεις και με δυνατότητες ανώτερες από αυτές των υπαρχόντων σκαφών του ΠΝ.

Ανώνυμος 20 Μαρτίου 2012 - 12:15:00 μ.μ. EET  

Νομίζω, ότι υπάρχει μια παρανόηση. Το ότι τα πλοια θα οδηγηθούν στο διαλυτήριο δεν σημαίνει οτι και ο (πανακριβος) εξοπλισμός τους θα διαλυθεί. Προφανώς θα αποψιλωθούν και θα χρησιμοποιηθούν αλλού. Γιατί να μας τα χαρίσουν ; Μιλάμε για πολλά χρήματα. Επίσης δεν υπολογίζεται το γνωστό "επικοινωνιακό κόστος" ότι τάχα μου η ελλάδα κάνει προμήθειες σε περίοδο μνημονίου κλπ Για την αντίδραση των Γάλλω ειδικά .... καταλαβαίνετε. Ας γυρίσουμε πλευρό να δούμε άλλο όνειρο.

Οδυσσέας 20 Μαρτίου 2012 - 1:01:00 μ.μ. EET  

@ Ανώνυμο 20.3, 11.37:
Κι εμείς για δύο ελικόπτερα γράψαμε, όχι για ένα. Όσο για τα Arleigh Burke, στην πιθανότητα παραχώρησής τους είχαμε αναφερθεί θετικά εδώ. Προφανώς είναι προτιμότερα, αφού είναι νεώτερα των Ticonderoga κατά 10 χρόνια και έχουν βελτιωμένο ραντάρ (SPY-1D(V). Από την άλλη πλευρά όμως έχουν και μειονεκτήματα, όπως χαμηλότερο ύψος κεραίας ραντάρ (και άρα μικρότερη ακτίνα) και έλλειψη υποδομών ναυαρχίδας. Κυρίως όμως, φαίνεται απίθανο να παραχωρήσουν οι Αμερικανοί δωρεάν τέτοια πλοία που ακόμα ναυπηγούνται, ενώ αντιμετωπίζουν προβλήματα χρηματοδότησης και κάνουν περικοπές (άλλωστε και οι σχετικές πληροφορίες μιλούσαν για "ευνοϊκούς όρους", όχι δωρεάν παραχώρηση). Κι εμείς στην παρούσα οικονομική κατάσταση μόνο δωρεάν υλικό μπορούμε να στοχεύσουμε.

@ Ανώνυμο 20.3 12.15:
Πολύ σωστή παρατήρηση, κι εμείς επισημάναμε ότι τα Ticonderoga αποσύρονται προς διάλυση. Η διαθεσιμότητά τους για δωρεάν παραχώρηση είναι ζητούμενο, όχι δεδομένο. Απλά εμείς λέμε ότι οι γεωπολιτικές συνθήκες ίσως μας δίνουν την ευκαιρία να επιδιώξουμε τη δωρεάν παραχώρηση.

Emerson 20 Μαρτίου 2012 - 1:46:00 μ.μ. EET  

Το επικοινωνιακό κόστος πάντως μπορείς να το διαχειριστείς λέγοντας στους Γάλλους και τους Γερμανούς ότι το Κυπριακό, το Ισραηλινό και ίσως και ελληνικό φυσικό αέριο που θα βοηθήσει στην απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο (αφού υποτίθεται ότι αυτός είναι ο στρατηγικός στόχος της Ευρώπης) πρέπει κάποιος να το προστατέψει!

http://www.econews.gr/2012/03/20/fusiko-aerio-agwgos/

Οδυσσέας 20 Μαρτίου 2012 - 7:02:00 μ.μ. EET  

@ Μπουρνάκης Βαγγέλης:
Μήνυμα ελήφθη. Να είσαι καλά κι εσύ.

Ανώνυμος 20 Μαρτίου 2012 - 8:52:00 μ.μ. EET  

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο.
Είναι γνωστή η υποστήριξη του enkripto προς την απόκτηση μεταχειρισμένων και φτηνών λύσεων που θα καλύψουν τις τρύπες στις Ε.Δ.
Δεν είδα όμως και την ίδια κάψα για απόκτηση των μτχ Mirage 2000-9 των Η.Α.Ε
Γιατί;
Επειδή δεν είναι Αμερικανικά;

Nicholas 20 Μαρτίου 2012 - 9:35:00 μ.μ. EET  

Ας κάνουμε τις εξής υποθέσεις:

1) Το Πολεμικό Ναυτικό θα αποκτήσει από το Ναυτικό των ΗΠΑ 2-4 Ticonderoga class cruisers με hot ship transfer. 2) Τα πλοία θα μεταφερθούν στο Πολεμικό Ναυτικό με συμβολικό ή με μηδενικό κόστος. 3) Η αμερικανική κυβέρνηση και το Κογκρέσο θα εγκρίνει την πώληση των SM-2 πυραύλων στην Ελλάδα.

Θα είναι σχεδόν απίθανο ότι το Ναυτικό των ΗΠΑ θα δώσει τους SM-2 και ESSM πυραύλους στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό δωρεάν. Το κόστος απόκτησης επαρκών ποσοτήτων για τους δύο πυραύλους θα μπορούσε να φτάσει σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια. Για παράδειγμα, στις 8 Σεπτεμβρίου 2009 η εταιρεία Raytheon απονεμήθηκε σύμβαση 151 εκατομμύρια δολάρια από το US Navy NATO Sea Sparrow Program Office να παράγει 186 ΕSSM’s με μια επιλογή για 210 εκατομμύρια δολάρια για να παραγάγουν μια πρόσθετη ποσότητα 255 πυραύλων. Η συμφωνία θα παράσχει επίσης στο NSPO ναυτικό μέλος της κοινοπραξίας ανταλλακτικά και containers πυραύλων.

Το κόστος των SM-2 πυραύλων εξαρτάται από το μπλοκ το ελληνικό πολεμικό ναυτικό θα αποφασίσει τελικά να αποκτήσει. Την 1 Νοεμβρίου του 2010 ή Υπηρεσία Συνεργασίας Ασφαλείας των ΗΠΑ κοινοποιήσε το Κογκρέσο για πιθανή πώληση 13 SM-2 Block IIIB Tactical Standard πυραύλων και συναφούς εξοπλισμού στην Ιαπωνία. Mε την FMS συμφωνία των $ 33m η Ιαπωνία θα παραλάβει επίσης 13 AN/DKT-71A τηλέμετρα, κιτ μετατροπής, containers, ανταλλακτικά και εξαρτήματα επισκευής, εξοπλισμό υποστήριξης, και άλλη συναφή υλικοτεχνική υποστήριξη.

Οδυσσέας 21 Μαρτίου 2012 - 6:40:00 π.μ. EET  

@ Ανώνυμο 20.3, 8.52:
Λες ότι δεν είχαμε την "ίδια κάψα" για την απόκτηση των Mirage 2000-9 των ΗΑΕ και μάλιστα σπεύδεις να ρίξεις και τη μπηχτή ότι μας ενδιαφέρουν μόνο αμερικάνικα συστήματα.
Άντε να δεχτώ ότι είσαι νέος αναγνώστης και δεν έχεις δει το άρθρο μας του 2010 που μάλλον ήταν το πρώτο στην Ελλάδα που υπέδειξε την ευκαιρία των Mirage 2000-9 των ΗΑΕ...
Αλλά δεν είδες ούτε το σημερινό άρθρο που επαναφέρει το θέμα;
Ή απρόσεκτος είσαι, ή περαστικός προβοκάτορας...

Ανώνυμος 21 Μαρτίου 2012 - 7:22:00 π.μ. EET  

μηπως πρεπει πρωτα να βρουν το φυσικο αεριο και μετά να συζητάτε ποια πλοια να παρουμε για να το φυλάμε;

enkripto 21 Μαρτίου 2012 - 9:03:00 π.μ. EET  

Η αντιαεροπορική άμυνα περιοχής είναι επιχειρησιακή απαίτηση του ΠΝ βρούμε-δεν βρούμε αέριο..

Emerson 21 Μαρτίου 2012 - 10:25:00 π.μ. EET  

Το θέμα του αερίου καλύπτει την "επικοινωνιακή" πλευρά της υπόθεσης!

Φυσικό αέριο βρέθηκε ήδη....το θέμα είναι ποια διαδρομή θα ακολουθήσει για να φτάσει στην Ευρώπη.

Τι θα γίνει σε περίπτωση που αποκτήσει η Τουρκία Ticonderoga δεν είδα να συζητάμε...

Ανώνυμος 21 Μαρτίου 2012 - 1:55:00 μ.μ. EET  

η noble energy αναθεωρει τις αρχικές εκτιμησεις, και δεν ξερουμε αν συμφέρει τελικά να αρχισουν στις γεωτρησεις ;)
@ enkrypto, αν δεν βρεθει αεριο δεν υπάρχει καμμία επιχειρησιακή απαιτηση ;)

Ανώνυμος 21 Μαρτίου 2012 - 2:25:00 μ.μ. EET  

Δηλαδή ρε φίλε η κάλυψη της Κύπρου δεν είναι απαίτηση; Πριν βρούμε αέριο δε στέλναμε καράβια και αεροπλάνα κάτω; Αμα δε βρεθεί αέριο ξεχνάμε την Κύπρο στη μοίρα της;

Ανώνυμος 21 Μαρτίου 2012 - 5:02:00 μ.μ. EET  

όχι δεν την ξεχνάμε, αλλά αλλάζουν οι προτεραιοτητες...

Ανώνυμος 21 Μαρτίου 2012 - 5:14:00 μ.μ. EET  

Ωραίο το άρθρο αλλά απευθύνεται σε ένα άλλο ΠΝ μια άλλη Ελλάδα, ένα ΠΝ κάπου κοντά στο 1980-90 τότε που όταν πήραν τις φρεγάτες και τις ΤΠΚ οργάνωσαν με τον καλύτερο τρόπο το συνεργειακό υπόβαθρο των πλοίων,προμήθεια ανταλλάκτικά, τα σχολεία συντηρήσεως-επισκευών,τις μονάδες,το προσωπικό .
Τώρα χωρίς υποδομή με τα συνεργεία διαλυμένα,έμπειρο προσωπικό να αποστρατευεται γρηγορότερα ,έλειψη τεχνογνωσίας,συνταξιοδότηση τεχνικών υπαλλήλων,μη πρόσληψη νέων τεχνιτών ,έλειψη εξειδικευμένου προσωπικού αποτέλεσμα επισκευές να πηγαίνουν στο εξωτερικό, πως θα καλύψεις τα χιλιάδες Euro κόστος των επισκευών , με χαμηλόμισθο προσωπικό, και πάλι κονδύλια επισκευών ή μήπως ο τζάμπας ζει και στην[Αμερική-Γερμανία-Γαλλία-Ιταλία-Ολλανδία].
Δυστηχώς !!προβλέπω και εύχομαι να κάνω λάθος, να μείνουμε με αυτά που έχουμε όπως γράφτηκε "καραούλι πίσω απο τα νησάκια", άλλωστε στο καραούλι και στον κλεφτοπόλεμο έχουμε ειδικότητα.

Ανώνυμος 21 Μαρτίου 2012 - 5:34:00 μ.μ. EET  

Δεν είμαι ειδικός σε αυτά τα θέματα αλλά για ρίξτε σας παρακαλώ μια ματιά σε αυτήν την σελίδα.

http://navysite.de/cg/cg47philly.htm

Αυτά τα πλοία βρίσκονται ήδη σε κατάσταση προχωρημένης αποσάθρωσης του κύριου σκάφους τους. Δεν ξέρω βέβαια αν στην ίδια κλάση υπάρχουν αλλα σκάφη σε πολύ καλή κατάσταση, αλλά αν είναι και τα άλλα σαν αυτό μήπως θα πετάξουμε τα λεφτά μας, έστω αυτά της συντήρησης τους και εκπαίδευσης 400 μελών πληρώματος;;;

Ανώνυμος 21 Μαρτίου 2012 - 5:38:00 μ.μ. EET  

@ Ανώνυμος 21 Μαρτίου 2012 1:55:00 μ.μ. EET

"η noble energy αναθεωρει τις αρχικές εκτιμησεις, και δεν ξερουμε αν συμφέρει τελικά να αρχισουν στις γεωτρησεις ;)"

Να υποθέσω ότι κι αυτό κάπου το είδες αλλά δε θυμάσαι που, και δικό μας πρόβλημα να το βρούμε;

"αν δεν βρεθει αεριο δεν υπάρχει καμμία επιχειρησιακή απαιτηση ;)"

Μάλιστα, άμα δεν υπάρχει αέριο, χαρίζουμε την Κύπρο και βγάζουμε το Καστελόριζο στο σφυρί.

Ό,τι πεις, Μεχμέτ.

(hint: ένα χαζό σχόλιο δε γίνεται έξυπνο άμα του βάλει κανείς ματάκι που κλείνει στο τέλος...)

Ανώνυμος 21 Μαρτίου 2012 - 8:50:00 μ.μ. EET  

Σαν εμπορικη διαφημιση κεκαλυμμενη απο τις αναγκες του Εθνικου συμφεροντος μου φαινεται η καμπανια τουτη για τη προμηθεια πολεμικων σκαφων με το αζημειωτο. Και μεταχειρισμενων.
Αν ισχυαν οντως αυτα που γρα;φεις επρεπε να μας τα παραχωρουν εντελως δωρεαν και παρακαλετά απαντες οι συμμαχοι μας, και ενα παραπανω οι πλανηταρχηδες.

Αν παλι ισχυουν οντως και δε τα βλεπουν, ή δε φαινονται ή, εν παση περιπτωσει, προσποιουνται κατι τετοιο προς ιδιον οφελος, (αγορες πωλησεις...) επρεπε καποιος...ηγετης (πουντονε!!) να τους υποχρερωσει να τα δουν και εφεξης να τα βλεπουν ετσι.
Αφου αυτο ειναι το συμφερον ολων μας. Εμας ως σταυροδρομι και εγγυς των εχθρων, και αυτων ως σκοπιαζοντων τουτους μεσω των παρεχομενων και καταλεηλατημενων ημετερων εδαφων...

Manolis 21 Μαρτίου 2012 - 10:24:00 μ.μ. EET  

Ανωνυμε 21 Μαρτίου 2012 5:34:00 μ.μ. EET
Ειναι τα πρωτα πλοια της κλασης με τους 2πλους εκτοξευτες, αποσυρμενα εδω και χρονια.

Ανώνυμος 21 Μαρτίου 2012 - 11:27:00 μ.μ. EET  

@ 21 Μαρτίου 2012 1:55:00

Μήπως εισαι ο @ 17 Μαρτίου 2012 10:52:00 + 17 Μαρτίου 2012 8:03:00

Για πάμε μια επανάληψη προηγουμένων γιατί μάλλον έχεις χάσει επεισόδια!

Υπουργός Εμπορίου: «Δεν είναι μικρότερα τα αποθέματα στο «Οικόπεδο 12»:

http://www.sigmalive.com/news/local/470764

Noble Energy: Δεν αναιρούνται οι υπολογισμοί μας για το φυσικό αέριο στην κυπριακή ΑΟΖ:

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_08/03/2012_431897

Δεν λιγόστεψαν τα τρις:

http://www.sigmalive.com/simerini/politics/reportaz/471011

Α ρε Τάσσο, έτσουξες πολλούς με τα οικόπεδά σου!

Ανώνυμος 28 Μαρτίου 2012 - 6:18:00 μ.μ. EEST  

Όσο αφορά την αντιπυραυλική ασπίδα η Ρωσία έχει προτείνει στις ΗΠΑ κοινή αντιπυραυλική ασπίδα και έχει κολλήσει μόνο σε τεχνικές λεπτομέρειες (η πρόταση της Ρωσίας ήταν για "ένα ενοποιημένο σύστημα με πλήρη διαλειτουργικότητα" σε αντίθεση με τις ΗΠΑ που πρότειναν δύο ξεχωριστά). Η Ρωσία έχει αποδείξει ότι δεν την ενοχλούν αντιβαλλιστικά συστήματα στην Ελλάδα (επέτρεψε την εγκατάσταση των S300 σε αντίθεση με την Τουρκία που έχει δώσει προειδοποιήσεις αν προσπαθήσει να το προμηθευτεί από την Ουκρανία). Στην πραγματικότητα η Ελλάδα μπορεί να αποτελεί την ιδανική λύση στο θέμα και να ικανοποιεί παράλληλα τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP