Έτσι τιμά το ΠΝ τους πεσόντες του;

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

Αυτό που ξεχωρίζει έναν στρατιωτικό οργανισμό από οποιαδήποτε δημόσια υπηρεσία, είναι - πέραν της πειθαρχίας - κυρίως η αίσθηση της παράδοσης, της τιμής και του καθήκοντος. Αυτά είναι που επιβάλλουν την αντοχή στις κακουχίες, τη δουλειά πολύ πέραν του ωραρίου, ακόμα και την υπέρτατη θυσία της ζωής. Σε αυτά υπάκουσε και το πλήρωμα του ΠΝ 21, όταν απονηώθηκε για την αποστολή αυτοκτονίας της 31ης Ιανουαρίου 1996 στα Ίμια, παραβλέποντας όρια ανέμου, pitch, roll, crew rest κλπ.

Βασικό στοιχείο της παράδοσης, της τιμής και του καθήκοντος είναι και η απόδοση της πρέπουσας τιμής στους πεσόντες. Ένας στρατιωτικός οργανισμός που σέβεται τον εαυτό του τιμά τους πεσόντες του όπως επιβάλλει η θυσία τους: με τρόπο τελετουργικό και υποβλητικό. Με τρόπο που δείχνει σε όλους, και ιδιαίτερα στους συγγενείς των πεσόντων, ότι αυτός ο στρατιωτικός οργανισμός αναγνωρίζει τη θυσία τους. Με τρόπο λιτό ίσως, αλλά σε καμία περίπτωση πρόχειρο.

Η χθεσινή τελετή στο Ναυτικό Οχυρό Κοτρώνι στη μνήμη του πληρώματος του ΠΝ 21 δεν έγινε στο καλαίσθητο μνημείο που υπάρχει στον υπαίθριο χώρο, αλλά σε ένα υπόστεγο συντήρησης ελικοπτέρων, με ένα επισκευαζόμενο ελικόπτερο ως φόντο. Εννοείται ότι δεν έγινε τιμητική διέλευση ελικοπτέρων όπως συνηθιζόταν τα προηγούμενα χρόνια (λόγω κακοκαιρίας ή μήπως οικονομίας;) Τα στεφάνια κατατέθηκαν σε ένα πρόχειρο ξύλινο ταμπλώ στηριγμένο σε ξύλινο τρίποδο, επί του οποίου είχαν κολληθεί με πινέζες οι φωτογραφίες των πεσόντων.






Το πρόβλημα δεν είναι ούτε η κατάσταση του υποστέγου, ούτε το συγκεκριμένο ξύλινο ταμπλώ: προφανώς το προσωπικό της βάσης έτσι διατάχθηκε άνωθεν, και έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε. Το πρόβλημα είναι η νοοτροπία, που κρύβεται πίσω από την εντολή "μέσα λόγω κακοκαιρίας". Η νοοτροπία του δημοσίου υπαλλήλου. Είναι ήδη κακό, όταν κάποιες μονάδες "λόγω κακοκαιρίας" αλλάζουν πρόγραμμα εκπαίδευσης και κάνουν διαλέξεις στο ΚΨΜ. Είναι όμως κάκιστο, όταν για το λόγο αυτό παραβλέπεται ακόμα και ένα τελετουργικό, που αντανακλά τις αξίες για τις οποίες κάποιοι θυσιάστηκαν.

Πράγματι, επικρατούσε κακοκαιρία, και στο Κοτρώνι και παντού. Αδιάφορο. Ας έβγαιναν όλοι οι γαλονάτοι έξω στην κακοκαιρία. Και ο υπουργός. Και ο αρχηγός. Και όλοι οι κοστουμαρισμένοι επίσημοι. Δεν πειράζει, ας βρέχονταν λίγο - δεν είναι από ζάχαρη. Ας βρέχονταν και πολύ. Το πλήρωμα του ΠΝ21 βράχηκε πολύ περισσότερο πριν 16 χρόνια. Και ας μην γίνονταν οι διελεύσεις των ελικοπτέρων αν δεν το επέτρεπε ο καιρός. Αλλά ας ήταν η παρουσία των επισήμων εκεί, στο ύπαιθρο, στο μνημείο, στην κακοκαιρία, η δική τους μικρή θυσία σε ένδειξη αναγνώρισης της ύψιστης θυσίας των πεσόντων.

Όχι για τους πεσόντες - δεν περιμένουν εκείνοι την αναγνώριση από τέτοιες τελετές: βρίσκονται ήδη στο πάνθεον των ηρώων. Τη χρειάζεται όμως η κοινωνία μας αυτή την επίδειξη τιμής: για να διατηρήσει ζωντανές τις αξίες που έβγαλαν Ήρωες σαν τον Αντιπλοίαρχο Χριστόδουλο Καραθανάση, τον Αντιπλοίαρχο Παναγιώτη Βλαχάκο, τον Σημαιοφόρο Έκτορα Γιαλοψό. Είναι όρος επιβίωσης.



10 σχόλια:

Ανώνυμος 1 Φεβρουαρίου 2012 - 8:48:00 μ.μ. EET  

Σωστός.

Οι άλλοι να βρέχονται, όχι εμείς!!!

Ανώνυμος 1 Φεβρουαρίου 2012 - 11:31:00 μ.μ. EET  

Συγχαρητήρια για το άρθρο σας. Ντροπή...

Ανώνυμος 2 Φεβρουαρίου 2012 - 1:52:00 π.μ. EET  

"Τη χρειάζεται όμως η κοινωνία μας αυτή την επίδειξη τιμής: για να διατηρήσει ζωντανές τις αξίες"

Αμφιβάλω αν η κοινωνία θέλει να τις διατηρήσει, προτιμάει να ξεχνά, προτιμάει τη βιτρίνα, να "βρέχονται" οι "άλλοι".

Ανώνυμος 2 Φεβρουαρίου 2012 - 7:21:00 π.μ. EET  

Κακοκαιρία επικρατούσε και πριν από 16 χρόνια, αλλά το πλήρωμα του ΠΝ-21 δεν δίστασε να απονηωθεί.

Η σύγκριση είναι καταθλιπτική

perseas74 2 Φεβρουαρίου 2012 - 9:05:00 π.μ. EET  

ΘΑ ΕΡΘΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ! ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ!

SZAE 2 Φεβρουαρίου 2012 - 1:29:00 μ.μ. EET  

Η μεταλική πλακετα βρισκεται μονιμα αναρτημένη στην αριστερη πλευρά πριν μπεις στον διαδρομο του διοικητηριου της ΔΕΝ.
Η τελετη εγινε στο υποστεγο της ΜΕΝ2 καθαρα για να μην ταλαιπωρηθουν οι "προσκαλεσμενοι".
Συμφωνώ οτι επρπεπε να γινει σε εξωτερικο χωρο παρα της δυσμενείς συνθηκες οι οποίες στο Κοτρωνι ειναι ιδιαιτερα ακραιες.
Σημειωστε οτι το δοκιμαστικο της τελετής την προηγούμενη μέρα δεν πραγματοποιήθηκε.

Ανώνυμος 3 Φεβρουαρίου 2012 - 12:09:00 π.μ. EET  

Υπηρέτησα σε μάχιμη μονάδα. Πολέμησα στα Ίμια.
Αναφέραμε πρώτοι στην επικράτεια την ετοιμότητα: "Μεγίστη- Κατάσταση Μάχης".
Θυμάμαι ότι εκείνο το βράδυ, επικρατούσε θυελλώδης κακοκαιρία σε όλη την Ελλάδα. Παρ'όλα αυτά όλες οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας ήταν στο έλεος του Θεού, από τις 11:14 που δόθηκε η εντολή Μάχης από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Λιμπέρη. Θυμάμαι όταν έπεσε το ελικόπτερο... Χάθηκαν τα παλικάρια στα κύματα του Αιγαίου! Αιωνία τους η μνήμη.
Κακώς όμως που χάθηκαν χειμώνα, έπρεπε να είχαν πέσει καλοκαίρι για να μην κρυώνουν οι επίσημοι στις τελετές. ΣΑΝ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ! "Για την Ελλάδα και τους Έλληνες πολεμήσαμε- και όχι για αυτούς, τους χαρτογιακάδες".
Γιάννης

Ανώνυμος 3 Φεβρουαρίου 2012 - 4:41:00 π.μ. EET  

Είμαι από το Σίδνεϊ, Αυστραλία. Ένας από τους συγγενείς μου ήταν πάνω σε ένα Nordatals σε λειτουργία Nike το 1974. Το αεροπλάνο χτυπήθηκε 2 το πρωί από την κυπριακή Εθνική Φρουρά 2χλμ δυτικά της Λευκωσίας, το Διεθνές Αεροδρόμιο και σκοτώθηκε. Πέρσι φτιάξαμε ένα μπρούτζινο άγαλμα του στην Chavari, Hleias.

Έτσι, θα ήθελα να ρωτήσω πού είναι θαμμένοι οι τρεις στρατιώτες;















Είμαι από το Σίδνεϊ, Αυστραλία. Ένας από τους συγγενείς μου ήταν πάνω σε ένα Nordatals σε λειτουργία Nike το 1974. Το αεροπλάνο χτυπήθηκε 2 a.m. το πρωί από την κυπριακή Εθνική Φρουρά 2χλμ δυτικά της Λευκωσίας, το Διεθνές Αεροδρόμιο και σκοτώθηκε. Πέρσι φτιάξαμε ένα μπρούτζινο άγαλμα του στην Chavari, Hleias.

Έτσι, θα ήθελα να ρωτήσω πού είναι θαμμένοι οι τρεις στρατιώτες;

Petros

SZAE 5 Φεβρουαρίου 2012 - 9:25:00 μ.μ. EET  

@petros:
Ο Χρήστος στο νεκροταφείο Παπάγου
Ο Παναγιώτης στο νεκροταφείο Πειραιά (Αναστασεως)
Ο Εκτορας στο νεκροταφείο Πετρούπολης

Ανώνυμος 7 Φεβρουαρίου 2012 - 11:21:00 π.μ. EET  

Θυμάμαι μια εκδρομή στη Χασιά με χιόνια και κοντά παντελονάκια όταν ήμουν πρόσκοπος. Μέχρι και τα λυκόπουλα δεν αναβάλανε την εκδρομή τους λόγω "καιρού". [...]!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP