Δομή Δυνάμεων ΕΣ - Οι Ειδικές Δυνάμεις, Μέρος Α΄

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

γράφει ο Βελισάριος

Μετά το σημείωμα για τη δομή των μειζόνων σχηματισμών του ΕΣ στο πλαίσιο μιας αναδιοργάνωσης, το θέμα που επανέρχεται πιο επίμονα είναι αυτό της δομής των Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ, όχι κατ’ ανάγκην γιατί είναι το πιο σημαντικό, αλλά γιατί εμπλέκει ένα δημοφιλές κι εντυπωσιακό τμήμα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Όπως και σε άλλα στρατιωτικά προβλήματα, η δομή των “Ειδικών Δυνάμεων” του ΕΣ δεν είναι ένα μεμονωμένο πρόβλημα, αλλά διαπλέκεται με άλλα προβλήματα της οργάνωσης και της λειτουργίας του οργανισμού του, και δε μπορεί να λυθεί ανεξάρτητα από αυτά. Για το λόγο αυτό, το σημείωμα που ακολουθεί δεν αφορά απλώς την πρόταση για τη δομή των “Ειδικών Δυνάμεων” αλλά και ορισμένα άλλα βασικά προβλήματα που σχετίζονται με αυτές.


Προκαταρκτικές Παρατηρήσεις

Επίλεκτες Δυνάμεις και Ειδικές Δυνάμεις


Μία από τις βασικές αιτίες απώλειας ταυτότητας και, τελικά, απαξίωσης των Ελληνικών “Ειδικών Δυνάμεων” είναι η βασική σύγχυση που υφίσταται στον ΕΣ ανάμεσα στις ειδικές δυνάμεις και τις επίλεκτες δυνάμεις (κυρίως) ελαφρού πεζικού. Είναι μια βασική διάκριση η οποία έχει προκύψει τόσο ιστορικά όσο και πρακτικά από τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του σύγχρονου (και όχι μόνον) πολέμου. Αν και η διαφορά αυτή είναι σαφώς διαμορφωμένη ήδη με τη λήξη του Β’ ΠΠ και έχει διανύσει μεγάλη διαδρομή από τότε, ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του ’60, στον ΕΣ παραμένει σκόπιμα ασαφής. Για τη σύγχυση αυτή υπάρχουν αρκετοί λόγοι, όμως η βαθύτερη αιτία φαίνεται να είναι η άρνηση των περισσοτέρων αξιωματικών των ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων (δηλαδή του επίλεκτου ελαφρού πεζικού) να αναγνωρίσει τη διαφορά αυτή για λόγους γοήτρου. Η αναγνώριση του ιδιαίτερου χαρακτήρα των πραγματικών Ειδικών Δυνάμεων – που αυτομάτως θέτει την απαίτηση και για διαφορετικά κριτήρια επιλογής και για πολύ μικρότερο αριθμό στελεχών – γίνεται αντιληπτή ως απειλή για τη συμμετοχή σε ένα σύνολο που περιβάλλεται από την αχλή του θρύλου και από τη φήμη υπεράνθρωπων ικανοτήτων. Αντιθέτως, ο χαρακτηρισμός δυνάμεων ελαφρού πεζικού ως “επιλέκτων” ακούγεται, σε αντιδιαστολή, ως υποτιμητικός, ή εν πάση περιπτώσει συγκριτικά “λίγος” και πρακτικά εξομοίωση με το “απλό” πεζικό, από το οποίο οι περισσότεροι αξιωματικοί επιδιώκουν να διαφοροποιηθούν με την ένταξή τους στις Ειδικές Δυνάμεις. Πρόκειται για αντίληψη που μαρτυρά ανασφάλεια, που δεν ανταποκρίνεται ούτε στα πράγματα ούτε στις απαιτήσεις επαγγελματισμού που απαιτούνται από έναν σοβαρό στρατό και που υποτιμά τόσο την επιχειρησιακή σημασία όσο και την αίγλη των επίλεκτων δυνάμεων. Η στάση αυτή φαίνεται να αγνοεί το διακριτό και βασικό ρόλο του επίλεκτου πεζικού στις πολεμικές επιχειρήσεις και του κύρους που αυτές του έχουν προσδώσει. Η αντίληψη αυτή υποτιμά επίσης (ή αγνοεί) την προσαρμογή των επιλέκτων δυνάμεων κάθε χώρας στις ιδιαίτερες επιχειρησιακές απαιτήσεις της χώρας και κάθε στρατού.

Για τους λόγους αυτούς, στο παρόν κείμενο, εφεξής η αναφορά στις υπάρχουσες “Ειδικές Δυνάμεις” του ΕΣ θα γίνεται με τον όρο “Επίλεκτες Δυνάμεις”, που είναι ακριβέστερος, με εξαίρεση συγκεκριμένα και γνωστά μικρά τμήματα των όντως ειδικών δυνάμεων.

Περί υπαγωγής των Επιλέκτων Δυνάμεων

Ένα θέμα που συνήθως τίθεται στο πλαίσιο της συζήτησης για τη δομή των επίλεκτων δυνάμεων είναι η κοινή υπαγωγή των δύο ή τριών ταξιαρχιών που αυτές συγκροτούν σε μία κοινή διοίκηση, κατά το πρότυπο της ΙΙΙ Μεραρχίας Ειδικών Δυνάμεων που υπήρχε μέχρι το 1988. Το επιχείρημα που προβάλλεται είναι ότι η ενότητα της διοίκησης, και μάλιστα από (υπο)στράτηγο, θα επανέφερε το πνεύμα του επίλεκτου κι επιχειρησιακά εξειδικευμένου τμήματος του ΕΣ, το οποίο αποσαθρώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες.

Η θέση αυτή είναι λανθασμένη και η υιοθέτησή της δεν πρόκειται να προσθέσει οτιδήποτε στην ποιότητα και τις δυνατότητες των επιλέκτων δυνάμεων, ενώ αντίθετα αγνοεί τις πραγματικές πηγές των προβλημάτων που, όντως, υπάρχουν.

Μία μεραρχία είναι ένας επιχειρησιακός σχηματισμός, και συγκροτείται όταν υπάρχει ανάγκη ή πρόθεση επιχειρησιακής εμπλοκής ενός όγκου δυνάμεων που χρειάζεται

i. ενιαία επιχειρησιακή διοίκηση και στενό συντονισμό, και
ii. διάθεση από κοινού (και κατά την κρίση του επικεφαλής) κοινών μεραρχιακών πόρων: πυροβολικό, μηχανικό, διαβιβάσεις, διοικητική μέριμνα, αεροπορικά μέσα. Όμως, στην περίπτωση των επιλέκτων σχηματισμών, δεν προβλέπεται σε κάποιο ρεαλιστικό σενάριο η από κοινού δράση τους, ως ενιαίο σύνολο. Ακόμη και στην περίπτωση που το σύνολο των επιλέκτων δυνάμεων διατεθεί στον ίδιο μείζονα σχηματισμό, οι ταξιαρχίες δεν πρόκειται να αναλάβουν κοινή μεταξύ τους ενέργεια, και μάλιστα ευκρινώς διαχωρισμένη από τις άλλες δυνάμεις, ώστε να έχει νόημα η επιχειρησιακή τους διοίκηση ως μεραρχία. Το πιθανότερο (και πλέον σκόπιμο) είναι, λόγω ακριβώς του εξειδικευμένου επιχειρησιακού τους χαρακτήρα, να διατεθούν κατά ταξιαρχία (ή και πιο διασπασμένες) σε ειδικότερους αντικειμενικούς σκοπούς που απαιτούν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους.

Αναμένεται επίσης ότι η διοίκηση «από στρατηγό» (δηλαδή από υποστράτηγο), με το κύρος που την περιβάλλει, θα επαναφέρει το πνεύμα επιλέκτου σχηματισμού που έχει ατονήσει. Το σκεπτικό αυτό εμπεριέχει δύο λάθη:

i. Οι ταξιαρχίες των επιλέκτων δυνάμεων διοικούνται από ταξιάρχους. Ο ταξίαρχος είναι, ήδη, ανώτατος αξιωματικός, δηλαδή στρατηγός. Η ιδέα ότι η διοίκηση από αξιωματικό κατά ένα βαθμό αρχαιότερο θα έχει κάποια ουσιώδη επίδραση στην ποιότητα των επιλέκτων δυνάμεων φανερώνει και ψευδαισθήσεις περί του ρόλου του ίδιου του βαθμού, και άγνοια περί των παραγόντων που πραγματικά διαμορφώνουν την ποιότητα του σχηματισμού, και αδικαιολόγητη έλλειψη εμπιστοσύνης σε οριακά, μόνον, νεώτερους αξιωματικούς, απλώς και μόνον επειδή είναι νεώτεροι. Είναι άστοχο να θεωρεί κανείς ότι ένας ταξίαρχος που δε μπορεί να επιβάλει το απαιτούμενο πνεύμα στην ταξιαρχία που διοικεί θα μπορέσει να το κάνει αυτό στην μεραρχία του τρία-τέσσερα χρόνια αργότερα, όπως είναι επίσης άστοχο να θεωρεί κανείς ότι θα έχει μεγαλύτερη βαρύτητα στο ΓΕΣ ο λόγος ενός υποστρατήγου απ΄ ότι έχει ο λόγος ενός ταξιάρχου, με αποτέλεσμα να προασπίζει καλύτερα τη θέση του σχηματισμού του. Όσο το Α.Σ.Σ. πάσχει από αρτηριοσκλήρυνση, αγνοεί εξ ίσου άνετα, απερίσκεπτα και αδικαιολόγητα και ταξιάρχους και υποστρατήγους.
ii. Κατ’ εξοχήν υπεύθυνη για την διαμόρφωση του ιδιαίτερου χαρακτήρα των επιλέκτων δυνάμεων είναι, σε οργανωτικό επίπεδο, η Διεύθυνση Ειδικών Δυνάμεων. Αυτός είναι ο οργανωτικός υπεύθυνος για τα βασικά που χαρακτηρίζουν και διαμορφώνουν τις επίλεκτες δυνάμεις ως τέτοιες: διαμόρφωση δόγματος, απορρόφηση δόγματος και διδαγμάτων από τις πολεμικές συγκρούσεις, διεθνείς συνεργασίες και συνεκπαιδεύσεις, διαμόρφωση διαδικασιών για την επιλογή ανθρώπινου δυναμικού και υλοποίηση του, κι εν συνεχεία διαχείριση του ανθρωπίνου δυναμικού. Αν, για διαφόρους λόγους η ΔΕΔ (όπως και οι περισσότερες Διευθύνσεις) έχει ατονήσει στον έργο της – κι αυτοί οι λόγοι είναι που έχουν σημασία – κι έχει καταστεί απλώς ένα όργανο για τον ορισμό τοποθετήσεων και μεταθέσεων, τότε το πρόβλημα δε λύνεται με την συγκρότηση μεραρχίας. Η μεραρχία, όσο καλή και να είναι, δε δύναται να υποκαταστήσει τη διεύθυνση στο ρόλο της, γιατί απλούστατα δεν έχει αυτή την αποστολή, ούτε και τα μέσα. Το επιτελείο μιας μεραρχίας δεν είναι προσανατολισμένο για να παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις και τη διεθνή εμπειρία (σύγχρονη αλλά και παλαιότερη), δεν επεξεργάζεται δόγμα με δοκιμές, δεν συντάσσει μελέτες, δε συλλέγει πληροφορίες για τεχνικά θέματα. Πολύ περισσότερο, δε μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο για διαφορετικές κι εξειδικευμένες ταξιαρχίες και είδη επιχειρήσεων (αερομεταφερόμενες επιχειρήσεις, αμφίβιες, ορεινός αγώνας κ.α.). Το επιτελείο μιας μεραρχίας έχει ρόλο στην κάθετη δομή του οργανισμού, και οι επίλεκτες δυνάμεις του ΕΣ (όπως, άλλωστε, και τα περισσότερα όπλα και σώματα) πάσχουν στην οριζόντια διαχείρισή τους. Το ζητούμενο είναι η αποκατάσταση της δυναμικής λειτουργίας της Διεύθυνσης, κι αυτό δεν είναι, μόνον, ή και κυρίως, οργανωτικό θέμα, αλλά και θέμα επιλογής συγκεκριμένων προσώπων. Μικρή επαφή με το χώρο επιβεβαιώνει ότι υπήρξαν διευθυντές επί των οποίων η Διεύθυνση απέδιδε περισσότερο, ίσως όχι πάντα γιατί ο συγκεκριμένος Διευθυντής ήταν καθ’ όλα “καλύτερος” από προηγουμένους κι επομένους ομολόγους του, αλλά επειδή αντιλαμβανόταν και διαχειριζόταν καλύτερα το συγκεκριμένο ρόλο. Έχει, μάλιστα, συμβεί, επί αδιάφορων (αλλά όχι αρνητικών σε όλα) διευθυντών η ΔΕΔ να αποδίδει πολύ καλύτερα, ακριβώς επειδή η αδιαφορία έδινε περιθώριο πρωτοβουλίας σε νεώτερους αξιωματικούς, με επαγγελματικό ζήλο και παραστάσεις από σύγχρονες πρακτικές, να εισηγηθούν και να επιβάλουν σύγχρονες αντιλήψεις.

Η ιστορική τάση των καταδρομέων, ήδη από τον Εμφύλιο, αλλά και καθ’ όλη τη μεταπολεμική περίοδο, για συγκεντρωτική διοίκηση των δυνάμεών τους είχε το εξής νόημα: σε έναν – τότε – μεγάλο στρατό, συγκροτημένο σε μεραρχίες, οι δυνάμεις των καταδρομών ήταν συγκροτημένες σε μονάδες (μοίρες ή συντάγματα – “τακτικές διοικήσεις”) οι οποίες δεν ενεργούσαν ως ειδικές δυνάμεις αλλά ως δυνάμεις ελαφρού πεζικού στο πλαίσιο τακτικών επιχειρήσεων, υπαγόμενες στους σχηματισμούς του απλού πεζικού. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την τάση να “χάνονται” οι ανεξάρτητες αλλά μικρές μονάδες μέσα σε αλλότριους σχηματισμούς, τόσο σε επιχειρησιακό επίπεδο (κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου οι Καταδρομείς απέδωσαν τα μέγιστα όταν έδρασαν συγκεντρωτικά, προϊόντος του πολέμου) και ενείχε τον κίνδυνο να μην χρησιμοποιούνται σωστά από τις προϊστάμενες διοικήσεις, παρ’ όλο που τότε ο ρόλος τους, εν πολλοίς, ήταν συχνά υποβοηθητικός των μεγάλων σχηματισμών

Ο “κίνδυνος” αυτός έχει, πλέον, εκλείψει: Αφ’ ενός η μεραρχία σαν οργανικός σχηματισμός του ΕΣ έχει καταργηθεί και έχει αντικατασταθεί από την ταξιαρχία, αφ’ ετέρου οι ίδιες οι επίλεκτες δυνάμεις έχουν – ορθώς – λάβει σχηματισμούς ταξιαρχίας. Αυτό σημαίνει ότι ούτως ή άλλως, στα πλαίσια των μειζόνων σχηματισμών, οι ελαφρές δυνάμεις έχουν επιχειρησιακή και οργανωτική αυτονομία, η οποία δεν ενισχύεται σε τίποτα από τη συγκρότηση μεραρχίας. Είναι γεγονός ότι η διάλυση της ΙΙΙ ΜΕΔ υπήρξε, με τα δεδομένα της εποχής, σοβαρότατο λάθος (που είχε τη ρίζα του σε λόγους μη στρατιωτικούς…), το οποίο παροξύνθηκε από τον τελείως ανορθόλογη υπαγωγή των συνιστωσών μονάδων: 32α Ταξιαρχία Πεζοναυτών στην… Στρατιά, 2ο ΣΑΛ στην ΑΣΔΕΝ, 1ο ΣΚΔ στο Γ’ ΣΣ και 13ο ΣΑΚ απ’ ευθείας στη ΔΕΔ (δηλαδή, κατά βάσιν με κριτήριο τη γεωγραφική έδρα της διοίκησης…). Όμως οι συνθήκες για την ανασυγκρότηση της ΙΙΙ ΜΕΔ ή παρεμφερούς σχηματισμού έχουν εκλείψει σήμερα.

Συνεπώς, αν πρόκειται να αναζωογονηθούν οι επίλεκτες δυνάμεις του ΕΣ, θα πρέπει, μεταξύ των άλλων, να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στη λειτουργία της Διεύθυνσης Ειδικών Δυνάμεων, καθώς και σε κεντρικούς μηχανισμούς διαμόρφωσης δόγματος και εκπαίδευσης. Ενδεικτικά, και μόνον: είναι σημαντικό να αξιοποιείται και να μην καταπνίγεται η δημιουργικότητα και η εμπειρία νέων στελεχών τα οποία παρακολουθούν τις εξελίξεις του χώρου τους, από παλαιά, αρτηριοσκληρωτικά στελέχη που παραμένουν προσκολλημένα σε πρότυπα λειτουργίας του Β’ ΠΠ. Καμία οργανωτική αλλαγή δεν πρόκειται να επιτύχει κάτι τέτοιο.

belisarius21.wordpress.com

29 σχόλια:

Ανώνυμος 12 Ιανουαρίου 2012 - 10:29:00 π.μ. EET  

Αυτονόητα πράγματα, άντε όμως να τα χωνέψουν οι γαλονάδες.

Ανώνυμος 12 Ιανουαρίου 2012 - 4:48:00 μ.μ. EET  

Πολύ καλό θέμα. Επαναφέρει το θέμα της οργάνωσης αλλά δυστυχώς τις πιο πολλές φορές κρύβει τις σκοπιμότητες. Αν κοιτάξουμε στο πρόσφατο παρελθόν το πόσες φορές έχουμε προχωρήσει σε αναδιοργάνωση θα πρέπει να πιστέψουμε ότι κάτι πολύ στραβό υπάρχει. Πάντοτε οι λόγοι είναι να κάνουμε πιο αποτελεσματικό το στρατό στη λειτουργία του. Ποτέ όμως δεν έγινε κάτι τέτοιο με αποτέλεσμα να καλούμαστε να επαναλάβουμε τη διαδικασία. Δυστυχώς η αρχική κατανομή του στρατού μετά τον εμφύλιο είχε λογική ενίσχυσης της χωροφυλακής στην αντιμετώπιση του "εσωτερικού" εχθρού. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρχουν τόσα πολλά στρατόπεδα σε όλη τη χώρα και φυσικά να είναι δύσκολο τώρα να κλείσουν κάποια από αυτά. Επιπλέον το υπερβολικό φούσκωμα των Ε.Δ. οδήγησε στην προαγωγή στους βαθμούς των στρατηγών και αντιστοίχων πολύ περισσότερων αξιωματικών από ότι θα έπρεπε. Κάποια στιγμή τη δεκαετία του 90 δημιουργήθηκε με το πρόσχημα των κινήτρων για προαγωγή των καλύτερων διαφορά στη μισθολογική κλίμακα για τους ανώτατους αλλά αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθούν οι ανώτατοι και όχι να πάνε στις θέσεις οι καλύτεροι απαραίτητα. Τώρα κάνουμε αναδιοργανώσεις και γεννάμε απαιτήσεις για θέσεις, εδώ ένα ς αντιστράτηγος εκεί ένα υποναύαρχος και πάρα κάτω ένας υποπτέραρχος. Έλεος, αν ο ίδιος αξιωματικός είχε ένα βαθμό λιγότερο ως διοικητής θα διοικούσε χειρότερα; γιατί αυτή η υπερπροσφορά; γιατί αυτός ο πληθωρισμός ανωτάτων. Πριν από μερικές μέρες διάβαζα ένα βιβλίο για τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Γιατί εκεί οι διοικητές μπαρουτοκαπνισμένων σχηματισμών να είναι συνταγματάρχες και ταξίαρχοι, σε κάποιες περιπτώσεις επίστρατοι, κι εδώ σε έναν στρατό βιτρίνας (υπό την έννοια ότι δεν έχει συμμετάσχει σε πολεμικές επιχειρήσεις τα τελευταία χρόνια) να απαιτούνται Υποστράτηγοι και αντιστράτηγοι; Τι παραπάνω ξέρουν; Τα ράσα κάνουν τον παπά τελικά; Με την ευκαιρία να σχολιάσω κάποιες κατά καιρούς προβληθείσες απαιτήσεις ΕΠΟΠ ΕΜΘ και Υπαξιωματικών. Κύριοι όταν πήγατε να υπηρετήσετε την πατρίδα το κάνατε για να γίνετε οι νέοι Πλαστήρες και Παπάγοι; για τις περισσότερες περιπτώσεις έχω τις αμφιβολίες μου. Αν ένας επαγγελματίας υπαξιωματικός είναι καλός δε χρειάζεται ούτε βαθμούς ούτε διοικητικές θέσεις για να το αποδείξει. Το αποδεικνύει καθημερινά με το έργο του και λαμβάνει την αναγνώριση των συναδέλφων του και της υπηρεσίας που υπηρετεί. Το να γίνει αξιωματικός και να πάρει θέση διοίκησης ή ευθύνης δε θα πρέπει να είναι ο στόχος της προσπάθειάς του. Θα πρέπει να δοθούν άλλα κίνητρα ας πούμε ηθικά. Δηλαδή οι Υπαξιωματικοί στον αμερικανικό στρατό που δεν γίνονται αξιωματικοί ποτέ με ποιό κίνητρο πάνε στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, ίσως με τα χρήματα, ίσως με την αναγνώριση του συστήματος μέσα από ηθικές αμοιβές και κάποιες παροχές όπως συντελεστές φορολόγησης. Ίσως κάτι άλλο, σε καμμιά περίπτωση όμως με προαγωγές τους σε Υπολοχαγούς όπως διάβασα σε κάποια μπλογκς. Συνοπτικά είμαι υπέρ ενός στρατού "σφιχτού" με λιγότερους αξιωματικούς και ικανότερους, με περισσότερους υπαξιωματικούς με λιγότερα προβλήματα και πιο προσηλωμένους σε αυτό που κάνουν και όχι σε αυτό που θα ήθελαν να κάνουν. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει πρώτα να κόψουμε μεγάλα κεφάλια για να μπορούμε να πάμε και προς τα κάτω. Με λιγότερους και ικανότερους αξιωματικούς σίγουρα θα περιοριστούν στο ελάχιστο και οι απαιτήσεις αναδιοργάνωσης.

Ανώνυμος 12 Ιανουαρίου 2012 - 5:32:00 μ.μ. EET  

όπως μας έλεγε και ένας επιλοχίας στο Πευκο, ειδικές δυνάμεις ειναι μονο η Ζ ΜΑΚ, το ΕΤΑ και τα ΟΥΚ, όλα τα άλλα παπατζες.

Ανώνυμος 12 Ιανουαρίου 2012 - 9:14:00 μ.μ. EET  

Κάποτε γνώρισα ένα (πολύ αξιόλογο κατά τα άλλα) υπολοχαγό των Ειδικών Δυνάμεων που υπηρετούσε σε Μοίρα Καταδρομών στην Μακεδονία.
Ο άνθρωπος παραδέχτηκε ότι επέλεξε την Μονάδα με βασικό στόχο να βγει γρηγορότερα στην σύνταξη, και θεωρούσε π.χ τους ΟΥΚάδες "τρελούς"...

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2012 - 9:17:00 π.μ. EET  

Ομολογώ ότι τα άρθρα γιά τις ειδικές δυνάμεις είναι η αδυναμία μου.Συγχαρητήρια στον αρθρογράφο ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟ όπως και στους φίλους σχολιαστές.Είτε μας αρέσει είτε όχι αυτή είναι η πραγματικότητα στον χώρο των Ειδικών Δυνάμεων.Κάποτε ο εξαίρετος κύριος Σάββας Βλάσσης,τότε,στο περιοδικό Περίπολος είχε τον εξής τίτλο σε άρθρο του για τα κακώς κείμενα στις Ειδ.Δυν.ΕΦΕ ΜΠΟΥΦΕ ΜΠΕΡΕ.Τα επιρράματα δυνάμεις καταδρομών ένθεν και ένθεν στα μανίκια μας μάραναν και οι μπερέδες.Βέβαια όσα και να γράφουμε όσα και να λέμε στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.Σίγουρα τα ράσα δεν κάνουν τον παπά και όταν δεν τα τιμάς ή δεν τα αξίζεις προκαλείς δικαίως τον γέλωτα.Τα έχω ξαναγράψει αλλά θα επιμείνω γιατί αγαπώ αυτό το χώρο των Ειδ.Δυν. 1.Αν εξαιρέσουμε την Δ.Υ.Κ,όπου γινόταν και γίνεται σόβαρη δουλειά και επιλογή,και το Ε.Τ.Α γιά την Ζ.Μ.Α.Κ το συζητάμε.Γιατί έπρεπε να δημιουργηθεί άλλη μία μοίρα όταν όλες οι άλλες υπολειτουργούν η είναι για κλάματα;Η Γ.ΜΑΚ τι κάνει μπρίκια κολλάει.Τα πράγματα νομίζω είναι απλά.Λιγότερες Μοίρες λιγότεροι άνδρες περισσότερη εκπαίδευση αυστηρότατη-σκληρότατη επιλογή γιατί ΟΥΚ ΕΝ ΤΩ ΠΟΛΛΩ ΤΟ ΕΥ. Αυτοί που το έλεγαν λέτε να ήξεραν λιγότερα από εμάς τους απόλεμους.Μια αγαθή κοντρίτσα συναγωνισμού επιλογής και εκπαιδεύσεως με την Δ.Υ.Κ θα ανέβαζε το επίπεδο των ταλαίπωρων ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΩΝ. 2.Είναι απαράδεχτο να βλέπουμε Καταδρομείς γραφιάδες, καψιμιτζήδες ή οδηγούς των περίφημων λόχων δοικήσεων,αυτά μπορούν να τα κάνουν πεζικάριοι.Βέβαια αν αυτοί οι Άχρηστοι και Επικίνδυνοι πολιτικοί μας ήθελαν σοβαρές ειδ. δυν.θα τις είχαν φτιάξει αλλά όταν δεν έχεις σκοπό να πολεμίσεις ΠΟΤΕ γιατί να μπείς σε τέτοιο κόπο.Όσον αφορά τους πολλούς Στρατηγούς εδώ παίζεται το ψυχολογικό παιχνίδι από τους πολιτικούς μας,πολλοί Στρατηγοί λίγη έως καμία αξία,που να τους έβλεπες ΠΑΠΑΓΟ,έτσι και αυτοί ξεπουλιώντε και [διαγραφή λέξης] για τις υψηλές συντάξεις και τα εφαπαξ του Στρατηγού. 3.Κλείνοντας η ταπεινή μου άποψη,ως έχων ολίγη σχέση με τον χώρο αυτό,είναι να θεσπιστεί όσοι εθελοντές θέλουν να γίνουν πραγματικοί commandos να υπηρετούν τρία χρόνια η και περισσότερα για να μπορούν να προετοιμάζονται για να περάσουν τα απαραίτητα σχολεία και ο στρατός να μην τους χάνει γρήγορα.Όσοι δεν τα καταφέρνουν να φεύγουν υπηρετώντας στο πεζικό την δωδεκάμηνη πιά θητεία τους.Γιά αυτούς που θα τα καταφέρουν να υπάρχουν απολαβές όπως κάποιο επίδομα κατά την διάρκεια της θητείας τους και αφού έχουν κάποιες απαραίτητες γραμματικές γνώσεις να διορίζονται εάν αργότερα το επιθυμούν μοριοδοτούμενοι στα σώματα ασφαλείας ή να παραμένουν στο στράτευμα . Hellas marine.

proteus2 13 Ιανουαρίου 2012 - 11:24:00 π.μ. EET  

Toυς "ταλαίπωρους καταδρομείς" τους έκαναν ταλαίπωρους τα ρουσφέτια των πολιτικών που τους τοποθετούσαν στους τόπους καταγωγής.
Κανένα άλλο κίνητρο ...

Μετά τους αποτέλειωσε η "αποκατάσταση" στην Αστυνομία ή στην Πυροσβεστική.
Εκεί είδαμε δείκτη μάζας σώματος άνω του 30 και γυαλιά μυωπίας...
Αργότερα ήρθε και η εξομοίωση με άλλα Τάγματα "ειδικών δυνάμεων" και τους πήρε και τους σήκωσε, να τρέχουν ολοχρονίς για να καλύψουν ελλείψεις κομανταράδων που παγούρι δεύτερο δεν είχαν, αλλά κυκλοφορούσαν με τα χιτώνια από μέσα...
Οι γνώστες ξέρουν...
Κι' αν βρισκόταν και κανένας αξιωματικός να έχει κάτι να πει ή προσφέρει, ισοπεδώνονταν από την απύθμενη βλακεία του κάθε καρεκλοκένταυρου που βεβαίως στις ώρες συγκεκριμμένων "ασκήσεων" τους τιμούσε με την απουσία τους.

Και τώρα βεβαίως, μετά από θητεία πόσων ετών, και κάμποσων επιστρατεύσεων, καλούμαστε να πληρώσουμε για να μας αναγνωριστούν συντάξιμα τα χρόνια που φάγαμε πλάτες και πόδια σε "τουρισμό" στην Ελλάδα, και με το σφύριγμα του μεμέτη από το F4 όταν ασε σημαδεύει σε gpm ακόμα στα αυτιά...

Γι' αυτό είμαστε ταλαίπωροι οι καταδρομείς: Γιατί αφήσαμε να γίνουμε πολλοί.

Proteus2

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2012 - 1:29:00 μ.μ. EET  

Ανακεφαλαιώνοντας παλαιότερη ανάρτησή μου στο ΄΄εν κρυπτώ΄΄και επεκτείνοντάς την καταλήγω στις παρακάτω προτάσεις για τον ΕΣ.

1. Σε ανώτατο βαθμό να δημιουργηθεί ένα Ενιαίο Αρχηγείο Εθνικής Άμυνας ή Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΓΕΕΘΑ ή ΕΓΕΕΔ), με συγχώνευση των απολύτως απαραίτητων στοιχείων και υπηρεσιών των επιμέρους επιτελείων ΓΕΣ, ΓΕΝ, ΓΕΑ σε αυτό για την επίτευξη της ενιαίας διοικήσεως των ΕΔ, την οικονομία δυνάμεων και τον συντονισμό των επιμέρους Κλάδων.

2. Να (επαν)ιδρυθεί Ένα Αρχηγείο Στρατού, σύνθεση του ΓΕΣ και της 1ης Στρατιάς, Σε αυτό μπορούν να περιέλθουν όλες οι επιχειρησιακής, εκπαιδευτικής (για παράδειγμα οι Διευθύνσεις των Οπλων και Σωμάτων) και λογιστικής υποστήριξης υπηρεσίες του ΓΕΣ, που πιστεύω ότι θα μπορούσε να διοικήσει τον ολιγάριθμο πλέον ΕΣ, με σαφή επιχειρησιακό σχεδιασμό και συντονιστικό χαρακτήρα.

Σε αυτό να υπάγονται τα απολύτως απαραίτητα ΣΣ, δηλαδή

Το Α΄ ΣΣ/ΑΣΔΕΝ με ΖΕ το Αιγαίο
Το Β΄ ΣΣ με ΖΕ τα ΘΕ Αλβανίας, Σκοπίων μέχρι τον Στρυμόνα
Το Γ΄ ΣΣ με ΖΕ την περιοχή ανατολικά του Στρυμόνα και την Θράκη

Καθώς και η ΑΣΔΥΣ και η Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων

Ο υπόλοιπος Στρατός μπορεί να οργανωθεί στις παρακάτω απαραίτητες Μεραρχίες, που θα αναλάβουν την διοίκηση όλων των στρατιωτικών Μονάδων και Σχηματισμών και Υπηρεσιών της ΖΕ τους.

1η Μεραρχία Υποστηρίξεως Αθήνα
2η Μεραρχία Υποστηρίξεως Θεσσαλονίκη
3η Μεραρχία Ειδικών Δυνάμεων Αθήνα
4η Μεραρχία Ειδικών Δυνάμεων Θεσσαλονίκη
5η Mηχανοκίνητη Μεραρχία Ν.Αιγαίο
6η Mηχανοκίνητη Μεραρχία Κ.Αιγαίο
7η Mηχανοκίνητη Μεραρχία Β.Αιγαίο
8η Mηχανοκίνητη Μεραρχία Ηπειρος
9η Mηχανοκίνητη Μεραρχία Δ.Μακεδονία
10η Mηχανοκίνητη Μεραρχία Κ.Μακεδονία
11η Mηχανοκίνητη Μεραρχία Α.Μακεδονία
12η Τεθωρακισμένη Μεραρχία Θράκη
13η Τεθωρακισμένη Μεραρχία Θράκη
14η Τεθωρακισμένη Μεραρχία Ν.Έβρος
15η Τεθωρακισμένη Μεραρχία Κ.Έβρος
16η Τεθωρακισμένη Μεραρχία Β.Έβρος

Με δύναμη 5000 ανδρών σε ειρηνική περίοδο και 15000 ανδρών σε πλήρη πολεμική δύναμη εκάστη Μεραρχία (συνολικές δυνάμεις 80000 και 240000 αντίστοιχα), θεωρώ ότι εξασφαλίζεται η ολοπλευρη, πολύπλευρη και ευέλικτη άμυνα της χώρας, στον κατά ξηράν αγώνα, με ισχυρό αποτρεπτικό και αμυντικό χαρακτήρα αλλά και επιθετικό προσανατολισμό, προσανατολισμένο ορθά στην διαχρονική γεωστρατηγική ταυτότητα της χώρας, τις σημερινές δυνατότητες αλλά και τις τρέχουσες και άμεσα προβλεπόμενες γεωπολιτικές εξελίξεις.

Οι υπόλοιπες 10000 άνδρες, μπορούν να διατεθούν στην κάλυψη των αναγκών προσωπικού των ανωτέρω κλιμακίων και των διαφόρων υπηρεσιών.

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2012 - 1:36:00 μ.μ. EET  

Η σημερινή πολύπλοκη δομή των ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ σήμερα (ΔΕΔ, Β΄ ΣΣ, Ι ΜΠ, ΤΑΞΕΔ), μάλλον ΄΄βραχυκυκλώνει΄΄ την ουσιαστική τους δυναμική.
Ως γνωστόν οι ΕΔ, παγκοσμίως, διακρίνονται για την απλή και σχετικά ελαφρά διοικητική τους δομή, που αναπληρούται όμως από την έννοια αυτών των ίδιων των ΕΔ, ως επιλεκτων δυνάμεων, και τον προσανατολισμό τους στην έννοια της άμεσης και ευέλικτης δράσης, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Δεν είναι τυχαίο ότι η ιστορική ΙΙΙ ΜΚΔ, είχε μόνο τις ιστορικές πέντε ΜΚ (Α΄, Β΄, Γ΄, Δ΄, Ε΄), δύο ΤΞΚΔ τακτικού χαρακτήρα, το 480 ΤΔΒ και το ΚΕΜΚ.

Από αυτή την πλευρά, η προσωπική μου άποψη είναι απλή και ακολουθεί το πρότυπο που προτάθηκε παραπάνω για την ΑΣΔΥΣ.

Η σημερινή ΔΕΔ, υπαγόμενη στο προτεινόμενο ΑΣ, να μετονομαστεί σε Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων και να αναλάβει σε στρατηγικό επίπεδο την κεντρική διοίκηση των ΕΔ του ΕΣ.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο η ύπαρξη της Ι ΜΠΖ, νομίζω ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει όλο το φάσμα της επιχειρησιακής ανάγκης των ΕΔ του ΕΣ και κυρίως την ανάγκη πιθανής αντιμετώπισης πολλαπλών επιχειρησιακών μετώπων.

Για αυτό προτείνεται επίσης δημιουργία δύο Μεραρχιών Ειδικών Δυνάμεων, με έδρα επίσης την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, με προσανατολισμό και πάλι τα ΘΕ του Αιγαίου και της Β. Ελλάδας αντίστοιχα.

Όσο αφορά τις σημερινές Ταξιαρχίες (ΤΞΚΔ/ΑΛ, ΔΕΕ, ΤΞΠΝ, ΑΜΤΞ), που ουσιαστικά αποτελούν τις ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις, αυτές πρέπει να αναδιοργανωθούν σε πέντε Συντάγματα Ειδικών Δυνάμεων πολλαπλής σύνθεσης και πολλαπλού ρόλου, με ενοποίηση των υφισταμένων μονάδων επιπέδου Τάγματος των ΕΔ, με σαφή επιχειρησιακό προσανατολισμό.

Συγκεκριμένα προτείνεται η ίδρυση δύο ορεινών ΣΕΔ με προσανατολισμό τα ΘΕ Αλβανίας-Σκοπίων και Βουλγαρίας-Αν. Θράκης αντίστοιχα, δύο αμφιβίων ΣΕΔ με προσανατολισμό τα ΘΕ Ν. και Β. Αιγαίου και ένα αερομεταφερόμενο ΣΕΔ με προσανατολισμό όλη την επικράτεια και το ΠΟΤ πέραν αυτής.

Συμπληρωματικά τον ρόλο των ΕΔ ως ελαφρό Πεζικό(κάτι που λείπει σήμερα από τον ΕΣ), μπορεί να επωμισθούν επανιδρυόμενα τα ιστορικά Συντάγματα Ευζώνων, που δυστυχώς σήμερα αποτελούν όχι μάχιμες μονάδες α΄ γραμμής αλλά ΚΕ και ΤΔ.

Τα ΣΕ αυτά μπορούν να τεθούν, αναδιοργανούμενα αντίστοιχα, στην διάθεση των προτεινομένων ΜΕΔ, ως ενδιάμεσοι τακτικοί σχηματισμοί Ελαφρού Πεζικού.

Αυτοί μπορούν να επιχειρούν σε συνδυασμό με τα ΄΄κανονικά΄΄ ΣΕΔ, σε πρώτο ή δεύτερο χρόνο, σε ιδιαίτερα περιβάλλοντα (πχ. ορεινό έδαφος της βόρειας μεθορίου, ζωτικές περιοχές με ιδιαίτερες ευαισθησίες όπως η ορεινή Θράκη, ορεινοί όγκοι μεγάλων νήσων).

Σε αυτές τις Μεραρχίες επίσης μπορούν να υπαχθούν και από ένα Σύνταγμα ή Τάγμα της Αεροπορίας Στρατού, που θα προσδώσουν ιδιαίτερη κινητικότητα και την κάθετη επιχειρησιακή διάσταση, τόσο στον επιχειρησιακό τομέα όσο και στον ζωτικό τομέα της εναέριας υποστήριξης όσο και της διοικητικής μέριμνας.

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2012 - 2:09:00 μ.μ. EET  

Δηλαδή όλοι οι πεσόντες ΚΔ από το 1942 και εξής, ήταν απλά επίλεκτες δυνάμεις πεζικού ;;;;

και επίσης σήμερα μόνο οι -συγνώμη για την έκφραση - ΄΄καραβανάδικες΄΄ επαγγελματικές μονάδες (Z' MAK, ETA, OYK)είναι Ειδικές Δυνάμεις;
Αλήθεια ποιές μάχες κέρδισαν;; H μήπως τις ΄΄μάχες΄΄ των ιλουστρασιόν περιοδικών του στρατιωτικού τύπου;;;

Oι έφεδροι τι ήμασταν και τι είμαστε;;; Μήπως τίποτε ΄΄πυροβολημένοι΄΄ ή ΄΄στρατόκαυλοι΄΄;;;

Δεν μπορούσαμε να πάμε τίποτε ΣΕΜ, ΥΓ κ.λ.π. και να σας πω και την αλήθεια δίχως 80άρες, ασκήσεις, πρωινή γυμναστική;;

AΛΛΑ ΟΧΙ!!!

Ξεκινήσαμε από τα φτωχικά στην συντριπτική πλειοψηφία μας σπίτια, από όλη την Ελλάδα, παιδιά αγροτικών και μικροαστικών ελληνικών οικογενειών, με ιδανικά, φλόγα και θέληση να πάμε στο Μ.Πεύκο, να αντέξουμε το ξεδιάλεγμα (από την σειρά μου 184/1986 από σχεδόν επτακόσιους νεοσύλλεκτους του ΚΕΕΔ, μείναμε στο τέλος περίπου διακόσιοι πενήντα το πολύ) και από κει στις Μοίρες μας με το γνωστό καταδρομικό ΄΄τρέξιμο΄΄.

Και όταν απολυθήκαμε, ήμασταν -και είμαστε- περήφανοι γιατί αξιωθήκαμε να υπηρετήσουμε, δίχως επιδόματα κλπ, στις Ειδικές Δυνάμεις, τίτλος τιμής που θα μας συνοδεύει ως τον τάφο!!!!

45άρης ΚΔ/Α΄ΜΑΚ

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2012 - 3:43:00 μ.μ. EET  

Οι έφεδροι που πηγαίνουν στις "ειδικές" δυνάμεις το κάνουν για να έχουν να το λένε για όλη την υπόλοιπη ζωή τους. Πραγματικές ειδικές δυνάμεις χωρίς επαγγελματισμό δεν γίνονται. Επομένως Ζ' ΜΑΚ, ΕΤΑ, ΟΥΚ. Τα υπόλοιπα έχουν μόνο το όνομα.

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2012 - 9:08:00 μ.μ. EET  

Μην γενικεύουμε και μην τα ισοπεδώνουμε όλα.
Υπάρχουν Ειδικές Δυνάμεις επανδρωμένες από κληρωτούς (conscripts) που έχουν επιδείξει ΘΑΥΜΑΣΙΑ αποτελέσματα και ΕΙΝΑΙ Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων, αλλά σε χώρες που η θητεία είναι 3 χρόνια και όχι... 9 μήνες !
Με 9 ή 12 μήνες θητεία πραγματικές Ειδικές Δυνάμεις δεν φτιάχνεις.
Με 18 ή 21 μήνες όμως αλλάζουν τα πράγματα ΑΝ υπάρχει ΒΟΥΛΗΣΗ.
Παράδειγμα η ΜΥΚ η οποία έπαιρνε κληρωτούς όταν η θητεία ήταν 21 μήνες στο Ναυτικό, καθώς μπορούσαν να ολοκληρώσουν το 6μηνο σχολείο των βατραχανθρώπων και το 6μηνο στην ΣΧΑΛ.
Απέδιδαν αυτοί οι μη-επαγγελματίες λιγότερο απ΄τους επαγγελματίες που πολλές φορές πηγαίνουν για τα επιδόματα και τα διπλά χρόνια υπηρεσίας ;
Δεν νομίζω, και εν πάσει περιπτώσει δεν έχουμε διαβάσει κάποια μελέτη που να το λέει αυτό.
Κατ' εμέ χώρες σαν την Ελλάδα με πολλές και πολυσύνθετες απειλές ΔΕΝ έχουν την πολυτέλεια να έχουν αμιγώς επαγγελματικές Ειδικές Δυνάμεις, αλλά χρειάζονται αξιόλογους κληρωτούς.
Πως τους εξασφαλίζεις αυτούς ;
Σίγουρα όχι με 9μηνη θητεία, και χωρίς καμμία μέριμνα για όποιον αποφασίσει να πάει.
Θα μπορούσε να υπάρξει ένα ημιεπαγγλεματικό μοντέλο, στο οποίο θα μπορούσε να δηλώνει κάποιος Ειδικές Δυνάμεις, να υπηρετεί σ' αυτές ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ η οποία θα του καλύπτει τις βασικές ανάγκες αν υπηρετεί στα σύνορα ΚΑΙ με ασφάλιση.
Παράδειγμα, δεν μπορεί να επιθυμεί κάποιος να υπηρετήσει στην ΜΥΚ, και σε περίπτωση σοβαρού τραυματισμού εν ώρα υπηρεσίας (πράγμα πολύ πιθανό), το Ναυτικό να του καλύπτει τα έξοδα νοσηλείας ΜΟΝΟ κατά την διάρκεια της θητείας του, χωρίς καμμία μέριμνα για μετά ζωή του, ειδικά αν του αφήσει κάποια μόνιμη αναπηρία.
Υπάρχουν κάποια θέματα που πρέπει να επιλυθούν αν επιθυμούμε σοβαρούς κληρωτούς στις Ειδικές Δυνάμεις, καθώς οι καιροί είναι δύσκολοι, και το να συντηρεί μια οικογένεια σήμερα έναν στρατιώτη για 2-3 χρόνια απλά για να κάνει την κ@υλ@ του (Ειδικές Δυνάμεις), είναι πολύ δύσκολο όπως καταλαβαίνουμε όλοι.
Με μια θητεία 2-3 χρόνων με κάποια αποζημίωση, απόλυση μετά και πριμοδότηση για πρόσληψη στα Σώματα Ασφαλείας, δημιουργείς μια αξιόλογη δεξαμενή εκπαιδευμένων ανδρών, απ' την οποία θα αντλείς δυναμικό όταν το χρειαστείς.
Π.χ στην Ήπειρο όπου έχουν αναφερθεί αλυτρωτικές κινήσεις εξτρεμιστικών αλβανικών στοιχείων, θα μπορούσαν να υπάρξουν ενεργοποιήσεις ενεργοποιήσεις ντόπιων εφέδρων που γνωρίζουν καλύτερα τα εδάφη και τον πληθυσμό.
Εν ολίγοις λύσεις βρίσκεις ΑΝ επιθυμείς αξιόλογο Στρατό και όχι Στρατό παρελάσεων και ειρηνευτικών αποστολών.

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2012 - 10:44:00 μ.μ. EET  

Τι είναι καλύτερο, να είσαι για πάντα περήφανος ως Καταδρομέας ή κοινώς ΄΄Λοκατζής΄΄, έστω και με τα πολιτικά σου ή κρυβόμενος ΄΄καραβανάς΄΄, με μπουφάν πάνω από το χιτώνιο και τον μπερέ στην μέσα τσέπη, εκτός στρατοπέδου;

45άρης ΚΔ/Α΄ΜΑΚ

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2012 - 11:00:00 μ.μ. EET  

Καλός ο επαγγελματισμός αλλά για αυτό υπάρχουν οι απόφοιτοι της ΣΣΕ και της ΣΜΥ.

Η ΄΄ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ΄΄ όμως ανήκει - ή πρέπει να ανήκει- στον απλό ΄΄ΕΛΛΗΝΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ΄΄, δηλ. τον μέσο Έλληνα πολίτη.

Το πως θα γίνει αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.

Εάν Ειδικές Δυνάμεις, σημαίνει πρωτίστως ΄΄ψυχή΄΄ και ΄΄καρδιά΄΄ αυτό πρέπει να συμβαίνει και εκεί.

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2012 - 11:27:00 μ.μ. EET  

@proteus2
για ποιον λόγο να αναγνωριστούν σε εσάς συντάξιμος χρόνος της θητείας και όχι στους άλλους, εθελοντικά δεν πήγατε; Όταν υπηρετούσατε αναγνωριζόνταν σαν συντάξιμος; Ούτε.
Το άδικο ειναι τα χρήματα που κοστιζει πλέον να αναγνωριστεί η θητεία, ο πατέρας μου την αναγνωρισε με 27.000 δραχμές και πλέον κοστίζει κάμποσες χιλιάδες ευρώ...

proteus2 13 Ιανουαρίου 2012 - 11:40:00 μ.μ. EET  

@ Aνώνυμο 3:43

Και μαγκιά τους/μας.

Μετά από Παν/μια και Πολυτεχνεία, -των 19000- μονάδων έστω και αυτή η "γιαλαντζί" επιλογή μας να ακολουθήσουμε αυτό που γουστάραμε,
600 χλμ απ'τα σπίτια μας,μάλλον δεν είναι κάτι το συνηθισμένο, δεν νομίζεις ;

" 2,,5 Χρόνια διακοπές" το λέγαμε.

Και κάμποσοι από μας με Βραχείες Ανακατατάξεις.

'Ολοι μας δε,με προγόνους στις ίδιες Μοίρες να μας καθορίζει από τα γεννοφάσκια μας.
Και το ίδιο και τα παιδιά μας.
Και όσο "επαγγελματίες" γίναμε, γίναμε.
Τα περαιτέρω τα αφήσαμε για τα μόνιμα στελέχη...

Και ποτέ δεν πατήσαμε σε "εφεδροδυναμικές" Λέσχες.
Αλλά το δικαίωμα να μιλάμε "και για όλη μας τη ζωή" όπως λες, τόχουμε κερδίσει. Γαμημένα.

Καλή συνέχεια στους νέους

Proteus2

Ανώνυμος 14 Ιανουαρίου 2012 - 2:28:00 π.μ. EET  

Προς Proteus2

έτσι είναι τα πράγματα!!!!

Ολοι γουστάρανε να γίνουν ειδικές δυνάμεις και το επίπεδο πρέπει να έχει πέσει δραματικά!!!

Από την άλλη ο ΄΄αμερικανισμός΄΄ των Special Forces, νομίζω ότι έχει διαβρώσει το πραγματικό νόημα των παλαιών καλών ελληνικών Δυνάμεων Καταδρομών και το καλώς εννοούμενο ΄΄καταδρομικό πνεύμα΄΄.

Το κόμπλεξ κατά της ΙΙΙ ΜΚΔ, μετά τον Εμφύλιο και κυρίως μετά το 1974 και το 1981, έχει διαλύσει την αίσθηση των πραγματικών ΄΄Κομμάντος΄΄. Αλεξιπτωτιστές (1956), Πεζοναύτες 1968), ΙΙΙ ΜΕΔ(1974 και μετά, Ταξιαρχίες, αναδιοργανώσεις και κουραφέξαλα, ΔΕΔ, Ι ΜΠΖ!!!, Β΄ ΣΣ κλπ, μπορεί να δείχνουν όγκο και μαγκιά, με πολύχρωμους μπερέδες, φουλάρια και reyban αλλά η ουσία είναι μία!!!

Kάποτε ΄΄γ.....με΄΄ και ΄΄δέρναμε΄΄ στον Γράμμο και τον Κύπρο(επχση ΄΄Νίκη΄΄, Πενταδάκτυλος) και μετά γίναμε τα αγήματα του κάθε λαλημένου ΥΠΕΘΑ,τύπου Αβραμόπουλου και ΄΄στρατιωτάκια βιτρίνας΄΄.

Όπως είπες το θέμα πρέπει να χάλασε από τότε που γίναμε πολλοί!!!

Αυτό εξηγεί και το γεγονός του διχασμού που εμφανίζεται σε αυτή την ανάρτηση για επαγγελματικές ΄΄ειδικές δυνάμεις΄΄ και δευτεροκλασσάτες ΄΄επίλεκτες δυνάμεις΄΄ και την συνακόλουθη διάκριση επαγγελματιών-εφέδρων, που προκάλεσε την οργή από ότι βλέπω αρκετών.

Αν οι έφεδροι 19άρηδες δεν κάνουν για Καταδρομείς, τότε να κλείσουν και όλοι οι σχηματισμοί και οι μονάδες ή να πάρουν τους ΕΠΟΠ από τα μαγειρεία των άλλων Οπλων και Σωμάτων, να επανδρώσουν τις Ειδικές Δυμάμεις τους!!!

45άρης ΚΔ/Α΄ ΜΑΚ

Ανώνυμος 14 Ιανουαρίου 2012 - 6:01:00 π.μ. EET  

Το άρθρο είναι σε εντελώς λάθος βάση. Ναι, ειδικές δυνάμεις είναι και όχι επίλεκτο πεζικό.
Αν μιλάγαμε για επίλεκτο πεζικό θα έπρεπε να έχουν και "επίλεκτα" ΤΟΜΑ. Εξάλλου οι ειδικές αυτές δυνάμεις, ακόμα και τώρα μπορούν να εκτελέσουν ειδικές αποστολές ή αποστολές δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων ΜΟΝΟ ΟΜΩΣ ΕΝΤΟΣ της χώρας και μόνο σε εδάφη που ξέρουν. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να βελτιωθεί η εκπαίδευση των κληρωτών, να αφήσουν στην άκρη τις αγγαρείες και να αυξηθεί η θητεία στους 15 μήνες.
Με σοβαρή πάντως εκπαίδευση όλα γίνονται και σε 6 μήνες ακόμα. Αρκεί να μιλάμε για αποστολές εντός ελληνικών εδαφών και οι στρατιώτες να παραμένουν όλη τους τη θητεία στο ίδιο εδαφικό περιβάλλον-περιοχή ώστε να ξέρουν πως και που θα κινηθούν.
Ασχέτως αν μέσα στο πεζικό πρεπει να δημιουργηθεί επίλεκτο πεζικό αλλά με αντικείμενα πεζικού. πχ ακροβολιστές, αερομεταφερόμενοι, υψηλής ετοιμότητας κλπ.

Ευστάθιος Παλαιολόγος 14 Ιανουαρίου 2012 - 11:12:00 π.μ. EET  

Νομίζω θα ήταν σκόπιμο να διαχωρίσουμε τις "Ειδικές Δυνάμεις" από τις "Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων". Οι Αμερικάνικες Ειδικές Δυνάμεις είναι Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων(Special Operation Forces). Κι ενώ μπορείς με τον όρο Ειδικές Δυνάμεις να εννοείς ΚΑΙ τις Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων δεν ισχύει και το αντίστροφο. Δηλαδή ΔΕΝ είναι όλες οι Ειδικές Δυνάμεις ικανές Ειδικών Επιχειρήσεων. Οπόταν οι Καταδρομείς(που είναι ο πιο σωστός όρος) είναι Ειδικές Δυνάμεις(δηλαδή Δυνάμεις που έχουν Ειδικό σκοπό και χρήση) αλλά ΔΕΝ είναι Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων(ως ειδική επιχείρηση μπορούμε να θεωρήσουμε τις κρούσεις στα εχθρικά μετόπισθεν κατά σημαντικών στόχων, την αναγνώριση και πάλιν στα εχθρικά μετόπισθεν, τις "δολοφονίες", τις αρπαγές κρίσιμου υλικού και προσωπικού κλπ). Κι ενώ οι Καταδρομείς μας μπορεί να φαίνονται ικανοί για κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα δεν είναι. Καθότι χρειάζεται για κάτι τέτοιο μακρόχρονη και εξειδικευμένη εκπαίδευση(και δεν εννοώ στίβους μάχης και πορείες-βολές), δόγμα, υλικά και μέσα(κυρίως διείσδησης) και ομαδικοί δεσμοί. Οι Καταδρομείς μας είναι καθόλα ικανοί για επιχειρήσεις επίλεκτου πεζικού(Commando, Rangers) και ανορθόδοξου πολέμου εντός εχθρικά καταληφθέντος φίλιου εδάφους καθώς και επιδρομών πλησίον του ΠΟΤ. Πραγματικές Δυνάμεις ΕΕ στην Ελλάδα είναι το ΕΤΑ. Δεν θα περιλάμβανα την ΜΥΚ και την Ζ' ΜΑΚ παρά μόνο υπό προυποθέσεις.
Οι Καταδρομείς είναι η δεξαμενή εξεύρεσης ικανών στελεχών για τις παραπάνω Μονάδες.
Υ.Γ. Καταδρομέας κι εγώ

Ευστάθιος Παλαιολόγος 14 Ιανουαρίου 2012 - 11:17:00 π.μ. EET  

Σε συνέχεια των παραπάνω θα ήθελα να συμπληρώσω ότι ο όρος Επίλεκτο Πεζικό δεν αποτελεί μίασμα. Αντιθέτως είναι τιμητικότατος τίτλος. Σε όλο τον κόσμο η λέξη ¨Πεζικό" σημαίνει μαχημότητα. Καταδρομέας όμως, επαναλαμβάνω, είναι ο πιο σωστός όρος.

Αρματιστής 14 Ιανουαρίου 2012 - 1:40:00 μ.μ. EET  

Αγαπητέ Βελισάριε καλημέρα και χρόνια πολλά

Την άποψη μου την έχω καταθέσει.

Αν η στρατιωτική ηγεσία θέλει οι μονάδες που κατηγοριοποιούνται κάτω από το τίτλο «Ειδικές Δυνάμεις» να αποτελούν μια αξιόλογη αξιόμαχη και αποτελεσματική δύναμη, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να τις θέσει κάτω από ενιαία διοίκηση. Όχι μόνο τις ενεργές, αλλά και τις επιστρατευόμενες. Η ενιαία διοίκηση των «ειδικών δυνάμεων» θα έχει σαν αποτέλεσμα:

• Την αποτελεσματικότερη διοίκηση οργάνωση εκπαίδευση εξοπλισμό και επιχειρησιακή ετοιμότητα των υπόψη μονάδων.
• Καταλυτικές συνέπειες στη εξύψωση του ηθικού και τη δημιουργία πνεύματος «ειδικών δυνάμεων».
• Την άμεση κατανόηση και ενσωμάτωση στο δόγμα επιχειρήσεων των υπόψη δυνάμεων, των νέων διεθνών εξελίξεων στην οργάνωση, στην εκπαίδευση, στον εξοπλισμό, στις τεχνολογίες και στη χρησιμοποίηση των ειδικών δυνάμεων.

Εδώ είναι σκόπιμο να αναφέρουμε ότι η ιδέα του «εκλεκτού μαχητή», του «ικανού στρατιώτη που μπορεί να αναλάβει τα δύσκολα και να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά», του «αξιόμαχου και ακατάβλητου καταδρομέα που αντέχει στερήσεις και κακουχίες», του «μαχητή που δεν παραιτείται και μάχεται μέχρις εσχάτων», αποτελούν κυρίαρχα στοιχεία του πνεύματος καταδρομέα που πρέπει να καλλιεργείται στις «ειδικές δυνάμεις» μέσα από μια ΑΠΑΙΤΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΗ εκπαίδευση, που ασφαλώς επιβάλλεται να παρέχεται κατά ενιαίο τρόπο.

Εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος, γιατί αυτό δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί αν η Ταξιαρχία Πεζοναυτών (πχ) υπάγεται στην Στρατιά, στο Β’ ΣΣ, ή στην ΑΣΔΕΝ. Εγώ δεν ισχυρίζομαι ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί. Γνωρίζουμε όμως ότι οι Γενικές Οδηγίες Εκπαιδεύσεως του ΓΕΣ, πάντοτε εφαρμόζονταν με διαφορετικό τρόπο στους διάφορους σχηματισμούς. Η προσωπικότητα του διοικητή και οι απόψεις του για την εκπαίδευση αποτελούσαν πάντοτε το κυρίαρχο παράγοντα για τον τρόπο με τον οποίο αυτή διεξάγεται. Πχ ένας Μέραρχος όταν οι καιρικές συνθήκες ήταν δυσμενείς (βροχή – χιόνι – λάσπη), το έβλεπε σαν ευκαιρία για να βγάλει τις Μονάδες του για εκπαίδευση σε καταυλισμό και να εκτελέσει μια πληθώρα απαιτητικών δραστηριοτήτων που δοκίμαζαν το προσωπικό και τις μηχανές, ενώ κάποιος άλλος εφάρμοζε πρόγραμμα σε στεγασμένους χώρους προβάλλοντας εκπαιδευτικές ταινίες. Γνωστά πράγματα…. Κατά τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε οι Μοίρες ΚΔ ασκούνται στο στίβο μάχης, ενώ τα Τάγματα Πεζοναυτών να τον παρατηρούν εκ του μακρόθεν… Ψέματα;;;

Τώρα το πώς θα ονομάζεται η ενιαία Διοίκηση των «Ειδικών Δυνάμεων», μικρή σημασία έχει. Αν θα είναι η ΙΙΙ Μεραρχία (που θα πρέπει να επανασυγκροτηθεί), ή η Ι Μεραρχία που υφίσταται, ή μια Διοίκηση Ειδικών Δυνάμεων (ΔΕΔ) που θα πρέπει να συγκροτηθεί, είναι το έλασσον. Καλό είναι, να τηρείται η παράδοση και να διατηρούνται ονομασίες και σημαίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στους αγώνες. Σε καμιά περίπτωση βεβαίως δεν μπορεί να είναι η Διεύθυνση Ειδικών Δυνάμεων του ΓΕΣ, εκτός και αν αυτή μετεξελιχθεί δε Διοίκηση. Η Διεύθυνση διευθύνει και δεν διοικεί.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Αρματιστής 14 Ιανουαρίου 2012 - 1:49:00 μ.μ. EET  

ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Ερώτημα:
Που θα πρέπει να υπάγεται η διοίκηση των Ειδικών Δυνάμεων;

Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα και ποτέ κάποιος δεν θα μπορέσει να τοποθετηθεί απόλυτα. Νεώτερες σκέψεις, δεδομένα, απαιτήσεις και σχέδια, επιβάλουν άλλο τρόπο αντιμετώπισης και άλλες δομές.

Η διοίκηση των στρατιωτικών δυνάμεων έχει πολλές μορφές (πλήρης διοίκηση, επιχειρησιακή διοίκηση, επιχειρησιακός έλεγχος, διοικητική διοίκηση κλπ) και η μορφή που κάθε φορά υιοθετείται, προκύπτει μέσα από την εξαντλητική εξέταση ενός τεράστιου πλήθους παραγόντων. Επιβάλλεται όμως, όπως η κάθε μορφής διοικητική υπαγωγή μιας δύναμης, να έχει άμεση συνάφεια με τα σχέδια και τις αποστολές που πρόκειται να αναλάβει και να υπακούει στη καθορισμένη δομή διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων, που σύμφωνα με το νέο Ν. 3883/2010, άρθρο 71 παράγραφος 15, «∆οµή ∆ιοίκησης των Ενόπλων ∆υνάµεων», καθορίζονται τα ακόλουθα:

1. Ο Α/ΓΕΕΘΑ στο πλαίσιο των οδηγιών του Υπουργού Εθνικής Άµυνας και αναφερόμενος σε αυτόν ……, ασκεί την πλήρη διοίκηση όλων των κλάδων των Ενόπλων ∆υνάµεων.»
2. Οι Αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας ασκούν τη διοικητική διοίκηση του κλάδου τους στο πλαίσιο των ενιαίων οδηγιών και διαταγών του Α/ΓΕΕΘΑ και των όσων ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο.
3. Οι Αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας εντάσσονται στην αλυσίδα της επιχειρησιακής διοίκησης και διοικούν τους κλάδους τους σύµφωνα µε τις οδηγίες και διαταγές του Α/ΓΕΕΘΑ και µε όσα ορίζονται στην προηγούμενη παράγραφο, αναλαμβάνοντας τις αποστολές και τα έργα που τους ανατίθενται από αυτόν.

Με βάση τα παραπάνω, γίνεται αντιληπτό ότι το ΓΕΣ ασκεί τη πλήρη διοίκηση (διοικητική και επιχειρησιακή) στις «Ειδικές Δυνάμεις» του, αναθέτοντας σε αυτές τις αποστολές που καθορίζονται από τον Α/ΓΕΕΘΑ – Αρχιστράτηγο. Το ζήτημα που εγείρεται, κατά την άποψη μου, είναι αν οι «Ειδικές Δυνάμεις» θα πρέπει να διοικούνται από το Β’ ΣΣ (που υπήρξε απαίτηση να καταργηθεί) όπως μέχρι τώρα, προσθέτοντας ένα ακόμη κλιμάκιο στην αλυσίδα της προϊσταμένης διοίκησης τους (Αρχιστράτηγος – Αρχηγός ΓΕΣ – Β’ ΣΣ – Ειδικές Δυνάμεις), ή αυτές θα πρέπει να διοικούνται απ’ ευθείας από τον Αρχηγό του ΓΕΣ, λύση που θεωρώ προσφορότερη και επιχειρησιακά πιο «λογική». Υπόψη ότι με τον προηγούμενο νόμο (ν. 2292/1995), ο Α/ΓΕΕΘΑ ασκούσε απ’ ευθείας την επιχειρησιακή διοίκηση του Β’ ΣΣ και ως εκ τούτου και των «Ειδικών Δυνάμεων».

Σχετικά με το τίτλο «Ειδικές Δυνάμεις».

Ασφαλώς και δεν πρόκειται για «Ειδικές Δυνάμεις», ή για Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων. Και μάλιστα όταν αποτελούνται κατά πλειοψηφία από κληρωτούς εννεάμηνης θητείας. Πιστεύω όμως, ότι οι τίτλοι, οι ονομασίες και οι σημαίες των μονάδων που κουβαλούν μια αξιόλογη και τιμημένη ιστορία, σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να καταργούνται ή να αλλάζουν. Τα ΛΟΚ και στη συνέχεια οι Μοίρες ΚΔ συγκροτήθηκαν από αξκούς και υπξκούς του Ιερού Λόχου, είχαν αξιόλογη δράση στις επιχειρήσεις του εμφυλίου, μια Μοίρα πολέμησε κατά την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αλλά και κατά τη διάρκεια της μακράς ειρηνικής περιόδου μετά τον εμφύλιο, οι «Ειδικές Δυνάμεις» του ΓΕΣ είχαν μια αξιόλογη συμβολή στην αποτρεπτική ικανότητα της χώρας έναντι του εξ ανατολών κινδύνου.

Όλοι όσοι έχουν υπηρετήσει στις Μοίρες ΚΔ, στους Αλεξιπτωτιστές, στους Πεζοναύτες, στους αμφίβιους καταδρομείς, μιλούν πάντα με περηφάνια για την υπηρεσία τους και το πράσινο ή μπλε μπερέ που έφεραν.

Ας συνεχίσουν λοιπόν να αποκαλούνται Ειδικές Δυνάμεις και αν θέλει η πολιτεία να συγκροτήσει πραγματικές Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων, θα μπορέσει να βρει τους καταλληλότερους μέσα από τη μεγάλη δεξαμενή των "Ειδικών Δυνάμεων"

Ανώνυμος 14 Ιανουαρίου 2012 - 2:29:00 μ.μ. EET  

Προς Ευστάθιο Παλαιολόγο

Αγαπητέ φίλε,

συμφωνώ με την παρατήρησή σου. Αλήθεια σήμερα το ελληνικό Πεζικό τι είναι;;; Πεζικό-πεζικό ή Μηχανοκίνητο Πεζικό;;;
Σε νέα ελληνικά Ιnfantry(or Light Infantry) ή Μηχανοκίνητο Πεζικό με ισχυρές δυνατότητες κρούσης (Μechanized Infantry αμερικάνικα, armored Inantry βρετανικά ή Panzergrenadier γερμανικά);;;

Φοβάμαι τίποτε από αυτά αλλά μια ΄΄ελληνική σαλάτα΄΄!!!!

Για αυτό πρότεινα σε παραπάνω αναρτησή μου την δημιουργία ξεχωριστών Τεθωρακισμένων Μεραρχιών στη Θράκη(έστω ενισχυμένες Ταξιαρχίες) υπό την διοίκηση και το δόγμα των Τεθωρακισμένων και Μηχανοκινήτων Μεραρχιών (ομοίως έστω ενισχυμένων Ταξιαρχιών) υπό την διοίκηση και το δόγμα του Μηχανοκίνητου Πεζικού.

Όσο αφορά το Ελαφρό Πεζικό, πιθανώς με δυνατότητες και Ειδικών Επιχειρήσεων (Special Operations capabilities) πιστεύω ότι η ανασύσταση των παλαιών ενδόξων Συνταγμάτων Ευζώνων, ως μαχίμων σχηματισμών είναι μια λύση. Διατιθέμενο στα ΣΣ,μπορούν να αποτελέσουν μια ευέλικτη όντως επίλεκτη δύναμη πραγματικού Πεζικού, που μπορεί να ανταποκριθεί σε διάφορα επιχειρησιακά περιβάλλοντα και με απόλυτη επιχειρησιακή και τακτική ευλιγισία.
Αυτό δεν έκαναν εξάλλου και οι προγονοί τους;;;
Mε ισχυρή παράδοση, με δυνατό ΄΄τοπικό΄΄ πνεύμα, θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα και ευέλικτα, επιτυγχάνοντας δυναμικά τακτικά πλεονεκτήματα σε κάθε περίσταση, ανακουφίζοντας εν μέρει και υποβοηθώντας τις πραγματικές ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις!!! δηλ. τα προτεινόμενα Συντάγματα Ειδικών Δυνάμεων.

45άρης ΚΔ/Α΄ ΜΑΚ

proteus2 14 Ιανουαρίου 2012 - 7:22:00 μ.μ. EET  

@ Aνώνυμο 11:27:00

Αναφέρομαι στην εξαγορά εισφορών χρόνου θητείας που ισχύει σε όλα τα κράτη και όλα τα σώματα.
Στην Ελλάδα πρέπει να πληρώσεις εισφορές,και στην περίπτωσή μας για 24 μήνες.
Οξύμωρο δεν είναι για σώματα που τα εξάμηνά τους μετράνε διπλά;

Σκέψου το.
Αυτά και δεν επανέρχομαι, αρκετά μονοπώλησα το ιστολόγιο
Proteus2

belisarius21 14 Ιανουαρίου 2012 - 8:12:00 μ.μ. EET  

Αγαπητέ Αρματιστή, Καλησπέρα και Χρόνια Πολλά!
Αν και δε θα ήθελα να εμπλακώ σε μία συζήτηση πριν καταθέσω το υπόλοιπο του κειμένου, όπου από την αναλυτικότερη παρουσίαση δομής και σκεπτικού απαντώνται από μόνα τους πολλά θέματα, δε μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό να απαντήσω σε δύο παρατηρήσεις σου:

Λες: Ενιαία διοίκηση οπωσδήποτε, με αποτέλεσμα:

• Την αποτελεσματικότερη διοίκηση οργάνωση εκπαίδευση εξοπλισμό και επιχειρησιακή ετοιμότητα των υπόψη μονάδων.
• Καταλυτικές συνέπειες στη εξύψωση του ηθικού και τη δημιουργία πνεύματος «ειδικών δυνάμεων».
• Την άμεση κατανόηση και ενσωμάτωση στο δόγμα επιχειρήσεων των υπόψη δυνάμεων, των νέων διεθνών εξελίξεων στην οργάνωση, στην εκπαίδευση, στον εξοπλισμό, στις τεχνολογίες και στη χρησιμοποίηση των ειδικών δυνάμεων.

Απλή ερώτηση: αν η μία ταξιαρχία είναι στο Αιγαίο (ή σε μία άκρη του: Βόλος, Χαλκίδα ή όπου αλλού) κι η άλλη στον ορεινό όγκο της Πίνδου, τι είδους διοίκηση θα ασκεί η Μεραρχία; Κι αν η μία ταξιαρχία έχει προσανατολισμό τις ορεινές επιχειρήσεις και τον αντιανταρτικό αγώνα, και η άλλη τις αμφίβιες επιχειρήσεις και την συνεργασία με το ΠΝ και την ΠΑ, όλα ο ίδιος διοικητής θα τα αναλαμβάνει; Το ίδιο 3ο ΕΓ; Το ίδιο 2ο ΕΓ; Το ίδιο 4ο ΕΓ; Λες: αποτελεσματικότερη διοίκηση, οργάνωση, εκπαίδευση, εξοπλισμό κι επιχειρησιακή ετοιμότητα.

Να δεχτώ ότι ένας καλός μέραρχος επιτυγχάνει καλύτερη διοίκηση κι επιχειρησιακή ετοιμότητα (περί αυτού παρακάτω, αλλά για την οικονομία της συζήτησης). Εξοπλισμό κι εκπαίδευση, γιατί; Τον εξοπλισμό θα του τον εξασφαλίσει η Διεύθυνση. Και την εκπαίδευση, αυτός θα την εφαρμόζει (καλύτερα ή χειρότερα). Αλλά, σε ποια πρότυπα; Ο επιχειρησιακός σχηματισμός θα τα βρει; Ή τα πρότυπα εκπαίδευσης είναι λυμένο θέμα; Όσο είναι πρόβλημα η (μη) εκπαίδευση στα δεδομένα πρότυπα, άλλο τόσο πρόβλημα είναι τα προβληματικά αντικείμενα και μέθοδοι εκπαίδευσης. Ακόμη και στα πλέον βασικά – για να μην συζητήσουμε για τα πλέον πολύπλοκα: δόγμα αμφιβίων επιχειρήσεων (ΚΑΙ αποβάσεις ΚΑΙ επιχειρήσεις σε μικρονησιακό περιβάλλον…), αντιανταρτικό αγώνα, ορεινός αγώνας, αεροκίνητες επιχειρήσεις… Εμένα, για πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης μου ακούγεται ένας τέτοιος διοικητής μεραρχίας.

Αυτό ισχύει, θεωρώ, κατά μείζονα λόγο, για το τρίτο σημείο που αναφέρεις: κατανόηση και ενσωμάτωση στο δόγμα επιχειρήσεων των υπόψη δυνάμεων, των νέων διεθνών εξελίξεων στην οργάνωση, στην εκπαίδευση, στον εξοπλισμό, στις τεχνολογίες και στη χρησιμοποίηση των ειδικών δυνάμεων. Αυτά, για τους επιχειρησιακούς διοικητές θα πρέπει να είναι δεδομένα – δε μπορεί να ασχολείται επιχειρησιακός διοικητής με αυτά. Ο επιχειρησιακός διοικητής εξασφαλίζει ότι οι δυνάμεις του μπορούν να εφαρμόσουν ικανοποιητικά αυτά που είναι δεδομένα από τη Διεύθυνση. Αν περιμένουμε από τη διοίκηση μεραρχίας ή ταξιαρχίας να ασχολείται με τέτοια θέμα, νομίζω ότι θα κάνουμε ένα σοβαρό λάθος.

belisarius21 14 Ιανουαρίου 2012 - 8:13:00 μ.μ. EET  

Επιπλέον λες:

"Γνωρίζουμε όμως ότι οι Γενικές Οδηγίες Εκπαιδεύσεως του ΓΕΣ, πάντοτε εφαρμόζονταν με διαφορετικό τρόπο στους διάφορους σχηματισμούς. Η προσωπικότητα του διοικητή και οι απόψεις του για την εκπαίδευση αποτελούσαν πάντοτε το κυρίαρχο παράγοντα για τον τρόπο με τον οποίο αυτή διεξάγεται. Πχ ένας Μέραρχος όταν οι καιρικές συνθήκες ήταν δυσμενείς (βροχή – χιόνι – λάσπη), το έβλεπε σαν ευκαιρία για να βγάλει τις Μονάδες του για εκπαίδευση σε καταυλισμό και να εκτελέσει μια πληθώρα απαιτητικών δραστηριοτήτων που δοκίμαζαν το προσωπικό και τις μηχανές, ενώ κάποιος άλλος εφάρμοζε πρόγραμμα σε στεγασμένους χώρους προβάλλοντας εκπαιδευτικές ταινίες."

Το σκεπτικό είναι: αν ο Μέραρχος είναι καλός, τότε έχουν λιγότερη σημασία οι διοικητές των Ταξιαρχιών. Δε μπορώ να αποφύγω την ερώτηση: Κι αν ο Μέραρχος είναι κακός; Τότε σίγουρα δεν έχει σημασία ακόμη κι ο καλός διοικητής ταξιαρχίας. Και γιατί είναι πιο πιθανό να είναι καλός ένας μέραρχος; Ένας από τους δύο – τρεις προηγούμενους διοικητές ταξιαρχιών δε θα είναι ο μέραρχος;

Έγραψα ότι τα προβλήματα της δομής των "Ειδικών Δυνάμεων" διαπλέκονται με άλλα προβλήματα της οργάνωσης και της λειτουργίας τους. Δεν έγραψα, για να μην μακρηγορήσω, ότι διαπλέκονται και με άλλα προβλήματα της λειτουργίας του ΕΣ. Αν ο μηχανισμός κρίσεων, προαγωγών και τοποθετήσεων είναι προβληματικός (και είναι τραγικά προβληματικός!) τότε δεν μας λύνει το πρόβλημα η δομή δυνάμεων. Όσο δε θα καταφέρνει ο μηχανισμός αυτός να τοποθετεί τρεις ικανούς ταξιάρχους (κι όχι μόνον τρεις, φυσικά), άλλο τόσο δε θα καταφέρνει να τοποθετεί έναν ικανό υποστράτηγο. Αλλά, προκειμένου να λύσουμε ένα πρόβλημα που έχει άλλη προέλευση (την ποιότητα των επικεφαλής) δημιουργούμε άλλο πρόβλημα, πολύ οξύτερο: την στρεβλή οργάνωση των δυνάμεων.

Τέλος, σχετικά με τον όρο "Ειδικές Δυνάμεις" που προκάλεσε και μία αναταραχή, άνευ λόγου. Οι ειδικές δυνάμεις και οι επίλεκτες δυνάμεις (ελαφρού πεζικού – αλλά όχι κατ' ανάγκην) είναι καλά ορισμένες έννοιες, και δε νομίζω ότι υπάρχει λόγος να της ανακαλύψουμε εκ νέου. Στον ΕΣ είχε ορθότατα επικρατήσει ο όρος Καταδρομέας και Δυνάμεις Καταδρομών. Επειδή ορθά αναφέρεσαι στη σημασία των συμβόλων στις ΕΔ, να υπενθυμίσω ότι ο όρος Ειδικές Δυνάμεις εισήχθη στον ΕΣ το 1978 και, σε αντίθεση με τους όρους Καταδρομές και Καταδρομέας, δε φέρει ιδιαίτερο ιστορικό βάρος και δε συνδέεται με κανένα ιδιαίτερο ιστορικό γεγονός. Θα ήταν καλύτερο αν ο ΕΣ έδειχνε μεγαλύτερη φροντίδα για τη διατήρηση των όντως ιστορικών συμβόλων του.

Αρματιστής 14 Ιανουαρίου 2012 - 11:53:00 μ.μ. EET  

Αγαπητέ Βελισάριε

Νομίζω ότι σου διαφεύγει ότι ήδη το σύνολο των «ειδικών δυνάμεων» βρίσκεται κάτω από τη διοίκηση του Β’ ΣΣ (ελπίζω να μην έχω χάσει κάτι στο σήριαλ της υπαγωγής τους). Αυτό δηλαδή που θεωρείς δυσχερές για μια Δκση επιπέδου μεραρχίας, το κάνει ήδη ένα ΣΣ. Που βρίσκεται όμως το πρόβλημα; Ο αντιστράτηγος διοικητής ενός ΣΣ, είναι πολύ πιθανό να μη προέρχεται από τις «ειδικές δυνάμεις», αλλά να είναι οποιουδήποτε άλλου όπλου.. Μπορεί να είναι άσχετος με τις «ειδικές δυνάμεις», ή να τις θεωρεί και παρωχημένη πολυτέλεια… Και τουλάχιστον εγώ, έχω ακούσει τέτοιες «ιδέες»… Είναι σαν μια ΤΘ Ταξιαρχία να διοικείται από αξιωματικό του ΠΖ ή του ΠΒ.

Ακόμη, στο ζήτημα που θέτεις αναφορικά με τα προβλήματα που θα προκύψουν από την ενιαία διοίκηση των ειδικών δυνάμεων που μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε στη χώρα και να έχουν αναλάβει την εκτέλεση αποστολών με βάση τη μορφή και την οργάνωση τους (….. τι είδους διοίκηση θα ασκεί η Μεραρχία; Κι αν η μία ταξιαρχία έχει προσανατολισμό τις ορεινές επιχειρήσεις και τον αντιανταρτικό αγώνα, και η άλλη τις αμφίβιες επιχειρήσεις και την συνεργασία με το ΠΝ και την ΠΑ, όλα ο ίδιος διοικητής θα τα αναλαμβάνει; …..), έχω και πάλι να παρατηρήσω ότι αυτό ισχύει και τώρα. Ένας διοικητής και ένα επιτελείο τα έχουν αναλάβει όλα… Το Β’ ΣΣ…. Και όχι μόνο αυτό… Άλλα ο διοικητής της Ταξιαρχίας ΚΔ – Αλεξιπτωτιστών διοικεί μονάδες που βρίσκονται από τη Δράμα μέχρι τη Νάουσα και τη Κρήτη…. Η ενιαία διοίκηση των «ειδικών δυνάμεων», είτε από το Β’ ΣΣ, είτε από μια Δκση επιπέδου μεραρχίας, όπως προτείνω, θα έχει το χαρακτήρα της «αποθήκης», που θα είναι υπεύθυνη για την διοίκηση την οργάνωση την εκπαίδευση και την προς πόλεμο προετοιμασία αυτών των δυνάμεων, τις οποίες και θα τις διαθέτει (υπό διοίκηση, υπό επιχειρησιακό έλεγχο κλπ) όπου απαιτηθεί, χωρίς βεβαίως αυτό να αποκλείει και την ανάθεση επιχειρησιακών αποστολών στην υπόψη διοίκηση αν απαιτηθεί να συντονίσει μια μείζονα επιχείρηση στην οποία θα εμπλακεί σημαντικός αριθμός «ειδικών δυνάμεων».

Εγώ λοιπόν προτείνω μια ενιαία Δκση που να είναι γέννημα θρέμμα των «ειδικών δυνάμεων». Άλλο κύρος έχει η δκση και άλλο η διεύθυνση. «Δεν μπορώ να θυμηθώ διευθυντές διευθύνσεων που έγιναν αντιστράτηγοι….». Προτείνω λοιπόν η ενιαία Δκση αυτών που αποκαλούνται «ειδικές δυνάμεις», να είναι επιπέδου Μεραρχίας και να υπάγεται απ’ ευθείας στον Α/ΓΕΣ, προκειμένου να έχει το απαραίτητο «status” για τη συνεχή αναβάθμιση αυτών και την καθιέρωσή τους ως βασικού πυλώνα της αμυντικής ισχύος της χώρας. Επιπλέον αυτή η δομή διοίκησης, έχει και το χαρακτήρα της αμεσότητας. Αρχιστράτηγος – Α/ΓΕΣ – Δκση Ειδικών Δυνάμεων.

Για τα ζητήματα των ικανών μεράρχων και Ταξιάρχων που θέτεις, συμφωνώ. Αλλά αυτά ισχύουν όποια μορφή υπαγωγής των «ειδικών δυνάμεων» και αν υιοθετήσουμε. Πάντοτε θα υπάρχουν ικανοί, ανίκανοι, αδιάφοροι, δημοσιοσχεσίτες, άσχετοι κλπ. Θα μπορούσε (πχ) η Ταξιαρχία πεζοναυτών να τεθεί υπό τη πλήρη διοίκηση της ΑΣΔΕΝ (άλλωστε, κατά βάση επ’ ωφελεία της θα επιχειρήσει). Και τι με αυτό; Αν ο διοικητής της ΑΣΔΕΝ είναι άσχετος, ή τρέφει εμπάθεια προς τις ειδικές δυνάμεις (είναι γνωστό ότι υπάρχει αντιπαλότητα μεταξύ των όπλων), ή πιστεύει ότι οι πεζοναύτες είναι πεζικό που μεταφέρεται με πλοία, θα μπορούσε να εισηγηθεί να ενταχθούν στη διεύθυνση πεζικού…. Και θα έβαζε τους επιτελείς του να βρουν και καμιά δεκαριά επιχειρήματα για να υποστηρίξουν την άποψη του και ακόμη να βρεθούν και κάποιοι ομοϊδεάτες του για να συνηγορήσουν.

Σχετικά με το όνομα συμφωνώ με αυτά που αναφέρεις. Και εγώ βάζω τις ειδικές δυνάμεις σε εισαγωγικά. Το σωστό είναι «Δυνάμεις ΚΔ», «Δυνάμεις Αλεξιπτωτιστών», «Δυνάμεις Αμφιβίων ΚΔ», Δυνάμεις Πεζοναυτών» και τώρα «Αερομεταφερόμενες Δυνάμεις». Για συντομία αποκλήθηκαν «Ειδικές Δυνάμεις». Νομίζω όμως ότι στο εσωτερικό τους, συνεχίζουν και αποκαλούνται με αυτό που πραγματικά είναι.

Ανώνυμος 16 Ιανουαρίου 2012 - 9:57:00 π.μ. EET  

Καλό είναι να μη μπερδέυουμε την εξειδίκευση που πρέπει να έχουν κάποιοι με τις ειδικές δυνάμεις και την Ελλάδα με τις ΗΠΑ. Ούτε με μετονομασίες βελτιώνεται ο στρατός. Οι κληρωτοί δεν μπορούν να εκτελέσουν συγκεκριμένες αποστολές της ΜΥΚ, του ΕΤΑ και της Ζ' ΜΑΚ (πχ ελεύθερη πτώση, εχθρικό έδαφος κλπ).
Σίγουρα όμως μπορούν να εκτελέσουν κάποιες άλλες καταδρομικές ενέργειες ή ενέργειες δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων και μάλιστα πολύ καλύτερα απο ότι οι επαγγελματίες. Παράδειγμα; 5 άτομα που πέρασαν σαν κληρωτοί απο τα ΛΟΚ και κάνουν στην πολιτική τους ζωή 20 χρόνια πολεμικές τέχνες θα εξουδετερώσουν πολύ καλύτερα 5 σκοπούς του εχθρού απο ότι ένα επαγγελματίας στρατιώτης.
Στον Β'ΠΠ μεσήλικες Γερμανοί κληρωτοί που ήταν επαγγελματίες κυνηγοί (λαγών, πτηνών κλπ) εξευτέλισαν και εξολόθρευσαν την ελιτ των Βρετανικών Ειδικών Δυνάμεων χωρίς καν οι δεύτεροι να καταλάβουν τι τους χτύπησε.

Ανώνυμος 17 Ιανουαρίου 2012 - 9:02:00 μ.μ. EET  

Μου φαίνεται ότι την ανασφάλεια την έχουν αυτοί που ανήκουν ας πούμε στις "πραγματικές ειδικές δυνάμεις". Αυτοί που λένε στις διάφορες συζητήσεις ότι μόνο εμείς είμαστε οι πραγματικές ειδικές δυνάμεις. Οι υπόλοιποι είναι παπάντζα. Tο κακό είναι ότι αυτοί είναι τελικά οι παπάντζα ειδικές δυνάμεις.

Όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Ανώνυμος 20 Ιανουαρίου 2012 - 8:19:00 μ.μ. EET  

Στίς μοίρες καταδρομών, υπηρετούν πλέον και γυναίκες...ο νοών νωείτο!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP