Επιλογές Δράσεως

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Αναδημoσιεύουμε την στήλη Αζιμούθιο του 9ου τεύχους του περιοδικού Δούρειος 'Ιππος:

«Κύρια αποστολή μας είναι μετατρέπουμε τις δυνατότητες που μάς παρέχει από το υστέρημά του ο Ελληνικός λαός σε επιλογές δράσης τις οποίες προσφέρουμε προς την πολιτική ηγεσία που έχει και την ευθύνη της πορείας του Έθνους». Μία φράση – κλειδί, από την Ημερήσια Διαταγή της 3ης Νοεμβρίου, του παραλαμβάνοντος Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Μιχαήλ Κωσταράκου.



«Επιλογές δράσεως». Αυτή είναι η πεμπτουσία της εξελίξεως κάθε στρατεύματος. Από την εποχή που στην χερσαία στρατιωτική ισχύ προστέθηκε η θαλάσσια και στις αρχές του 20ού αιώνος η εναέρια, η εξέλιξη των ενόπλων δυνάμεων προσφέρει όλο και μεγαλύτερες επιλογές δράσεως στις πολιτικές ηγεσίες, σε όλο και ευρύτερο φάσμα, για την ένοπλη αντιμετώπιση μιας απειλής. Η τεχνολογική εξέλιξη επηρέασε σοβαρά την ανάπτυξη ευέλικτων επιλογών δράσεως, με την εμφάνιση νέων οπλικών συστημάτων που προκάλεσαν την συγκρότηση νέων Όπλων ή Διοικήσεων, όπως στην περίπτωση των υποβρυχίων ή των ελικοπτέρων.

Ωστόσο, η τεχνολογία συχνά διακόπτει την αλματώδη πρόοδό της κι επέρχεται μια σχετική στασιμότητα, μέχρι το επόμενο μεγάλο τεχνολογικό άλμα που θα δώσει νέα ώθηση και θα προσφέρει εντελώς νέα μέσα. Πέρα όμως από τα νέα όπλα, πολύ μεγαλύτερο ρόλο για την μεγιστοποίηση της αξιοποιήσεώς τους διαδραματίζει η επιτελική σκέψη. Αυτή είναι που θα θέσει τα δεδομένα στην βάσανο της επεξεργασίας και θα καταλήξει στην τελική εκπόνηση τακτικών, επιχειρησιακών αντιλήψεων και δογμάτων. Τί να τα κάνεις τα οπλικά συστήματα, εάν δεν έχεις εντρυφήσει στην αξιοποίησή τους σύμφωνα με τα υπάρχοντα δεδομένα από πλευράς διαθεσίμων αριθμών, περιβάλλοντος επιχειρήσεων, απειλών και αποστολών

Στον έναν ή τον άλλο βαθμό, οι σύγχρονο δυτικοί στρατοί και δη του ΝΑΤΟ, θεωρούνται επαρκώς εξοπλισμένοι σε όλους τους Κλάδους, κάτι που ασφαλώς ισχύει και στην περίπτωση της Ελλάδος. Δεν είναι όμως μόνο τα όπλα που απασχολούν τις ηγεσίες, ώστε να επιτευχθεί πρόοδος και βελτίωση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων. Υπάρχουν αντιλήψεις οργανώσεως και δόγματα επιχειρήσεων που κατόπιν επεξεργασίας έχουν υιοθετηθεί και στην πορεία του χρόνου απέδειξαν ότι λειτουργούν πολύ αποδοτικά. Με τον τρόπο αυτόν, η στρατιωτική ηγεσία εξασφαλίζει στην πολιτική ηγεσία διεύρυνση της «γκάμας» Επιλογών Δράσεως σε περίπτωση κρίσεως ή πολέμου, μέσω πιο ευέλικτων και προσαρμοσμένων προσεγγίσεων.

Τέτοια περίπτωση αποτελούν οι Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων και οι διακλαδικές Διοικήσεις Ειδικών Επιχειρήσεων που από την δεκαετία του 1980 άρχισαν να συγκροτούνται στην Μεγάλη Βρετανία και τις ΗΠΑ, για να ακολουθήσουν έκτοτε και άλλες χώρες. Οργανισμοί και δυνάμεις των οποίων η δράση είναι συχνά στρατηγικής σημασίας για το εθνικό συμφέρον.

Η δουλειά του ΓΕΕΘΑ δεν είναι απλώς η προετοιμασία δογμάτων και η υποστήριξη της εθνικής πολιτικής μέσω της συμμετοχής στις συνεδριάσεις της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ ή αλλαχού. Είναι και η προετοιμασία δυνάμεων για νέες Επιλογές Δράσεως, μέσα από νέα οργανωτικά σχήματα. Ιδίως στην σημερινή συγκυρία που εκ των πραγμάτων η απόκτηση νέων οπλικών συστημάτων επιβραδύνεται, η στρατιωτική ηγεσία πρέπει να ενσκήψει περισσότερο σε θέματα οργανώσεως και δομών, όχι για να πετύχει μόνο οικονομίες αλλά και για να διευρύνει το φάσμα Επιλογών Δράσεως.

Επί 15 χρόνια, γράφουμε για την ανάγκη μιας διακλαδικής Διοικήσεως Ειδικών Επιχειρήσεων υπό τον Α/ΓΕΕΘΑ. Τί «Επιλογές δράσεως» είχε ο Ναύαρχος Λυμπέρης την νύκτα των Ιμίων; Τί ήταν αυτό που διαπίστωσε ότι του έλειπε; Αεροπλάνα, πλοία; Όχι. Αξιόπιστες Ειδικές Δυνάμεις δεν υπήρχαν, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η χώρα στο φιάσκο.

Το 2004, όταν ο Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος ανέλαβε ΥΕΘΑ, για πρώτη φορά υπήρξε πολιτική εντολή προς το ΓΕΕΘΑ για συγκρότηση Διοικήσεως Ειδικών Επιχειρήσεων, σύμφωνα και με το τότε «Σχέδιο 21» της ΝΔ για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Κάτι ξεκίνησε με αργούς ρυθμούς, σύντομα όμως ναυάγησε όταν το πηδάλιο ανέλαβε αξιωματικός προερχόμενος από το Ναυτικό. Είναι διαπιστωμένο ότι το Ναυτικό και η Αεροπορία δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τις Ειδικές Επιχειρήσεις κι εμφανίζουν απροθυμία να «μοιραστούν» τις ειδικές μονάδες τους, τις οποίες πάντως διατηρούν υποβαθμισμένες. Αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς που πέρασαν από την θέση του Α/ΓΕΕΘΑ, προερχόμενοι από Όπλα ανύπαρκτης σχέσεως με τις Ειδικές Επιχειρήσεις, έχουν δείξει ότι αδυνατούν να δρομολογήσουν εξελίξεις προς αυτή την κατεύθυνση. Μετά την απώλεια της μοναδικής ευκαιρίας που εμφανίσθηκε την περίοδο Σπηλιωτόπουλου, ο οποίος αν και έδωσε εντολή αυτή δεν εκτελέσθηκε, η λογική υποδεικνύει ότι για να παρουσιασθεί ενδιαφέρον και εξελίξεις στην υπόθεση, θα πρέπει Α/ΓΕΕΘΑ να αναλάβει ένας αποφασιστικός αξιωματικός προερχόμενος από τις Ειδικές Δυνάμεις.

Κατά την ταπεινή μας άποψη, η προοπτική διαδοχής του Πτεράρχου (Ι) Ιωάννη Γιάγκου από τον Στρατηγό Φραγκούλη Φράγκο στο ΓΕΕΘΑ, ήταν η καλύτερη ευκαιρία που θα μπορούσε να υπάρξει. Τα προσόντα του στρατηγού ήταν αναμφισβήτητα και αποτελούσαν εγγύηση για την αποφασιστική προώθηση ενός τέτοιου σχεδίου που θα προσέφερε επιτέλους στην ηγεσία νέες Επιλογές Δράσεως. Δυστυχώς, ο απαράδεκτος τρόπος με τον οποίο μεθοδεύτηκαν οι τελευταίες κρίσεις στην στρατιωτική ηγεσία, αφενός προκάλεσε την δικαιολογημένη πικρία των αποστρατευθέντων, αφετέρου έφερε σε άκομψη θέση την νέα, η οποία απαρτίζεται από νεώτερους και με σαφώς μικρότερη εμπειρία αξιωματικούς, απολύτως ικανούς κατά τα άλλα.

Τόμπολα, λοιπόν! Τί γίνεται τώρα; Υπάρχει… ελπίδα να συγκροτηθεί ποτέ διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων; Ας φανταστούμε ότι αποτελούμε τα μέλη μιας περιπόλου που βρίσκεται σε τέλμα και καθόμαστε να συσκεφθούμε προς εκτίμηση της καταστάσεως ώστε να καταλήξουμε κάπου. Θα έλεγα ότι δύο «διέξοδοι» υπάρχουν έτσι όπως εξελίχθηκαν και δείχνουν ότι θα πορευτούν τα πράγματα:




• Ο Στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος να πολιτευθεί και στην επικείμενη εκλογική αναμέτρηση, υπό την προϋπόθεση ότι θα επικρατήσει η πολιτική παράταξη στην οποία θα ενταχθεί, να αναλάβει ΥΕΘΑ.

• Ο νέος Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος, αν και προερχόμενος από το Πυροβολικό και δη το αντιαεροπορικό, να «γράψει ιστορία». Κάνοντας αυτό που δεν ήθελαν, δεν κατανόησαν, δεν ενδιαφέρθηκαν ή δεν κατάφεραν οι προκάτοχοί του. Για νέες Επιλογές Δράσεως, δεν χρειάζονται γενικευμένες επιδιώξεις από τον Α/ΓΕΕΘΑ. Απαιτούνται συγκεκριμένες στοχεύσεις.


Σάββας Δ. Βλάσσης

5 σχόλια:

Ανώνυμος 11 Δεκεμβρίου 2011 - 10:07:00 μ.μ. EET  

Να δούμε πότε θα σταματήσει αυτή η λατρεία προς τον εκάστοτε αρχηγό ΓΕΣ ή ΓΕΕΘΑ και η απόδοση πάσης φύσεως χαρισμάτων που μπορεί να υπάρχουν, μπορεί όμως και να υπερβάλλουμε...

Ανώνυμος 12 Δεκεμβρίου 2011 - 8:57:00 μ.μ. EET  

Πάντα τα λόγια είναι ωραία και φθηνά, στο τέλος ο απολογίσμος φτωχός... Μου φαίνεται όμως ότι με τον όρο "επιλογές δράσεως" εννοούσε την περισυλλογή απορριμμάτων!

Ανώνυμος 13 Δεκεμβρίου 2011 - 9:01:00 μ.μ. EET  

1. Γιατί πρέπει πάντα, τα πάντα να τα μεφόμαστε; Τί δηλ. είπε ο Α/ΓΕΕΘΑ που δεν άρεσε στους ''προ-γραφήσαντες''; Τίποτα παραπάνω από τα γνωστά. Ας δώσει πρώτα εξετάσεις και αν αποτύχει, τότε ...πυρ.
2. Συμφωνώ με τον συντάκτη του άρθρου. Φαίνεται όμως πως αν δεν μπουκάρει ο Μογγόλος να βιάσει και να δηώσει, το ''ρωμαίικο'' δεν ξυπνά.

χελας γιωργος 16 Δεκεμβρίου 2011 - 1:19:00 μ.μ. EET  

αντιστρατηγος εν αποστρατεια ρουσακης σε συνεντευξη σε περιοδικο ειδικου τυπο (μου διαφευγει το τευχος το εχω κρατασει κατα ντην παγκαλια νοοτροπια να ην πεταω εφημεριδες κτλ) "ονειρο μου να δω ενιαια διοικηση ειδικων δυναμεων στο γεεθα"

Army Aviator 19 Δεκεμβρίου 2011 - 7:16:00 μ.μ. EET  

Καλά όλα αυτά, ευσεβείς οι πόθοι, αλλά ....
Βέβαια, ίσως η καρδιά του προβλήματος είναι η σχέση του ΓΕΕΘΑ, με τα Γενικά Επιτελεία, μια χαλαρή σχέση έξω από αύτην της στρατιωτικής ιεραρχίας που από μικροί μαθαίνουμε. Ακόμη και εκείνος ο Υπουργός που λέτε κ. Βλάσση ότι διέταξε αλλά δεν το κάνανε, που προερχόταν και από τις τάξεις μας, ''κόλωσε'' να δει το πρόβλημα, που για μένα ένα και μοναδικό: Το ΓΕΕΘΑ (που μάλλον πρέπει να αλλάξει και τα αρχικά του), μόνο αν Διοικεί τα Γενικά Επιτελεία, από του καιρού της ειρήνης, μόνο τότε θα μπορέσουμε να φαντασθούμε ΄΄επιλογές δράσεως''. Όλα τα υπόλοιπα, μάλλον είναι για να γεμίζουμε χαρτιά και να το συζητάμε πληκτρολογόντας ο καθένας μας - και στα γρήγορα μάλιστα - κάποιες από τις απόψεις μας. Συμφωνώ με τον Ανώνυμο των 9:01:00 για όσα λέει για τον Μογγόλο, αλλά τότε θα είναι αργά. Εδώ οι αμερικάνοι έπρεπε να πάθουν τα φιάσκα της ζωής τους για να βάλουν μυαλό σε αυτό το θέμα.
http://armyaviation.wordpress.com/2011/05/15/operation-eagle-claw/

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP