Η "επικίνδυνη πτήση" του F-35

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του Economist, το μέλλον του F-35, ενός από τα δαπανηρότερα στρατιωτικά προγράμματα όλων των εποχών (και ενδεχομένως του τελευταίου επανδρωμένου μαχητικού αεροσκάφους της Δύσης), είναι πλέον αβέβαιο.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, οι λόγοι της «μεταγραφής» του Λίον Πανέττα από τη CIA στο Πεντάγωνο στις αρχές του μήνα ήταν προφανείς: ο αντικαταστάτης του Ρόμπερτ Γκέιτς ήταν ο διευθυντής του Γραφείου Διαχείρισης και Προϋπολογισμού (Office of Management and Budget) που έστησε τον ισορροπημένο προϋπολογισμό του 1998.

Ο Πανέττα «κληρονόμησε» από τον προκάτοχό του το γενικό πλαίσιο ενός σχεδίου μείωσης των στρατιωτικών δαπανών κατά 400 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2023. Ωστόσο, όπως φαίνεται (λόγω της κατάστασης της αμερικανικής οικονομίας) θα χρειαστούν μάλλον πιο γρήγορες και πιο βαθιές περικοπές από αυτές που είχε σχεδιάσει ο Γκέιτς.

Κάτι τέτοιο είναι πιθανό να αποτελέσει σημαντικό πρόβλημα για το F-35 Joint Strike Fighter, το ακριβότερο στρατιωτικό πρόγραμμα της ιστορίας, και την εταιρεία που βρίσκεται πίσω από την ανάπτυξή του, Lockheed Martin. To αεροσκάφος αναμένεται να τεθεί σε ενεργό υπηρεσία με καθυστέρηση έξι ετών (το 2016), τη στιγμή που το κόστος του έχει υπερβεί κατά πολύ τις αρχικές εκτιμήσεις. Στα σχέδια του Πενταγώνου προβλέπεται η αγορά 2.443 αεροσκαφών εντός των επομένων 25 ετών, αντί 382 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ωστόσο, ο Γκέιτς είχε προειδοποιήσει ότι, αν και δεν πίστευε πως υπήρχε περίπτωση ακύρωσης του όλου προγράμματος του F-35, ήταν πιθανό να μειωθεί ο αριθμός των αεροσκαφών που θα αγοράζονταν.

Η Lockheed Martin υπέγραψε το σχετικό συμβόλαιο με το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας το 2001. Ο στόχος ήταν η αντικατάσταση σχεδόν του συνόλου των πολεμικών αεροσκαφών της τακτικής αεροπορίας των ΗΠΑ (τα F-16 και A-10 της Αεροπορίας, τα Α/F -18 του Ναυτικού και τα AV-8B του Σώματος Πεζοναυτών) με τρεις ειδικά διαμορφωμένες για την κάθε περίπτωση εκδόσεις του F-35. Σε συνδυασμό με τα stealth χαρακτηριστικά του και τον προηγμένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό του, το F-35 θα ήταν ένα μαχητικό πέμπτης γενεάς, πολύ αποτελεσματικότερο από τους προκατόχους του. Και υποτίθεται πως θα ήταν οικονομικό, καθώς το κόστος θα μοιραζόταν μεταξύ των ΗΠΑ και οκτώ άλλων χωρών του ΝΑΤΟ, που θα συμπαρήγαγαν και θα αγόραζαν το F-35. Συνολικά αναμενόταν να πωληθούν 3.000 αεροσκάφη (2.443 στις ΗΠΑ και τα υπόλοιπα στους εν λόγω συμμάχους). Οι παραδόσεις των αεροσκαφών ήταν προγραμματισμένο να αρχίσουν το 2010.

Ωστόσο, το F-35 έχει πολλούς επικριτές, αρκετοί εκ των οποίων χαρακτηρίζουν ανεπαρκείς τις επιδόσεις του, λόγω του χαρακτήρα του ως μαχητικού (υπερβολικά) πολλαπλών ρόλων. Επίσης, το 2009, εσωτερική έκθεση του Πενταγώνου ανέφερε πως το χαμηλό κόστος δεν θεωρείται ότι αποτελεί πλέον χαρακτηριστικό του προγράμματος.

Ο Γκέιτς, αν και συνέχισε να υποστηρίζει το F-35, έκανε λόγο για «απαράδεκτες καθυστερήσεις και αυξήσεις κόστους» και προχώρησε σε «αναδιάρθρωση» των οικονομικών του προγράμματος, δίνοντας περισσότερο χρόνο και κονδύλια αλλά παράλληλα αναβάλλοντας πληρωμές ύψους 614 εκατομμυρίων στη Lockheed Martin. Ακολούθησαν επανεξετάσεις των τριών εκδόσεων του αεροσκάφους, λόγω προβλημάτων στην άτρακτο και τον κινητήρα. Ο Γκέιτς επίσης επέκρινε την έλλειψη οικονομικής πειθαρχίας στο υπουργείο Άμυνας επί κυβερνήσεως Μπους, δηλώνοντας πως «η αντίληψη περί απεριόριστης χρηματοδότησης που έχει επικρατήσει πρέπει να αντικατασταθεί από μία αντίληψη εγκράτειας».

Οι πιο πρόσφατες εκτιμήσεις «θέλουν» το κόστος του αεροσκάφους να έχει αυξηθεί από 69 εκατομμύρια/ αεροπλάνο (που υπολογιζόταν το 2001) στα 133 δεκατομμύρια. Ο γερουσιαστής Τζων Μακέην χαρακτήρισε την όλη υπόθεση ως «σιδηροδρομικό δυστύχημα» και κατηγόρησε τη Lockheed Martin για «πολύ κακή δουλειά». Κάτι που επίσης τρόμαξε πολλούς γερουσιαστές ήταν το συνολικό κόστος συντήρησης κατά τη διάρκεια της επιχειρησιακής ζωής του αεροσκάφους: 1 τρισεκατομμύριο δολάρια. Το Πεντάγωνο πλέον υπολογίζει ότι θα κοστίζει 33% περισσότερο να συντηρεί το F-35 από ό,τι τα αεροσκάφη τα οποία υποτίθεται πως θα αντικαταστήσει.

Ένα ενδεχόμενο που εξετάζεται είναι ο περιορισμός της παραγγελίας και η ακύρωση της STOVL (κάθετης απο/προσγείωσης) έκδοσης, σε συνδυασμό με την προμήθεια επιπλέον F-16 και F-18. Εάν οι ΗΠΑ αποφάσιζαν να προχωρήσουν σε τέτοια μέτρα, το πιθανότερο θα ήταν να ακολουθήσουν και οι ξένοι αγοραστές. Ωστόσο, κάτι τέτοιο θα σήμαινε μεγάλο πρόβλημα για τη Lockheed Martin, καθώς μείωση των παραγγελιών θα «μεταφραζόταν» σε αύξηση του κόστους της μονάδας, κάτι που συνέβη και με το F-22 (η παραγγελία μειώθηκε από τα 750 αεροσκάφη στα 183 και το κόστος εκτινάχθηκε από τα 149 εκ. δολάρια ανά αεροσκάφος στα 342.

Παρόλα αυτά, η εταιρεία δεν θεωρεί πως κάτι τέτοιο θα συμβεί στο F-35, το κόστος θα αποδειχθεί μειωμένο σε σχέση με τις εκτιμήσεις. Επίσης, εξακολουθεί να υφίσταται το γεγονός της υπάρχουσας «πιστής» αγοράς: τα αεροσκάφη τα οποία το F-35 είναι να αντικαταστήσει φτάνουν στα 30 χρόνια υπηρεσίας- και ακριβώς επειδή πρόκειται για πολλούς τύπους, υπάρχει μία ιδιότυπη κατάσταση «μονοπωλίου», και υπάρχουν πελάτες όπως η Ιαπωνία, η Νότια Κορέα, η Σιγκαπούρη και η Ταϊβάν, που είναι πλούσιες και ανησυχούν για την άνοδο της κινεζικής ισχύος.

Όπως και να έχει πάντως, ενδέχεται το F-35 να αποτελέσει το τελευταίο επανδρωμένο μαχητικό της Δύσης, καθώς τα επιχειρησιακά δεδομένα φαίνονται να αλλάζουν. Οι δυνατότητές του ήταν ειδικά σχεδιασμένες για να του δίνουν πλεονέκτημα έναντι ικανών αντιπάλων όπως η κινεζική αεράμυνα, αλλά η αυξανόμενη τρωτότητα των αμερικανικών αεροπλανοφόρων στον Ειρηνικό (λόγω της εμφάνισης των κινεζικών ASBM) καθιστά επιτακτική τη διενέργεια επιχειρήσεων από αποστάσεις πέραν της ακτίνας δράσης του F-35 (1.000 χιλιόμετρα).

Πολλοί στρατιωτικοί αναλυτές θεωρούν ότι οι αποστολές του μπορούν να εκτελεστούν από πυραύλους cruise ή μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UCAV- Unmanned Combat Air Vehicles).

Από πολλές απόψεις, τα UCAV είναι προτιμότερα: δεν έχουν πιλότο, οπότε δεν απαιτείται η ύπαρξη εξοπλισμού υποστήριξης ζωής και μπορούν να είναι πιο ευέλικτα, με μεγαλύτερες επιταχύνσεις και να έχουν καλύτερα stealth χαρακτηριστικά. Επίσης, εάν καταρριφθούν, δεν υπάρχει απώλεια ανθρώπινης ζωής.

Ακόμα και οι υποστηρικτές του F-35 θεωρούν ότι μάλλον θα αποτελέσει το τελευταίο επανδρωμένο τακτικό μαχητικό της Δύσης.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Economist

18 σχόλια:

Ανώνυμος 21 Ιουλίου 2011 - 11:31:00 π.μ. EEST  

Βρήκαμε θέμα να ασχολούμαστε, λες και είναι το πρώτο αεροπλάνου του οποίου η εξέλιξη είχε απρόοπτα, καθυστέρηση και υπέρβαση προϋπολογισμού. Θα έπρεπε να είχαμε μείνει στα αεροσκάφη του Α΄ ΠΠ. Όσοι είναι μηχανικοί καταλαβαίνουν ότι όλα αυτά είναι αναμενόμενα. Οι υπόλοιποι...

Οδυσσέας 21 Ιουλίου 2011 - 12:05:00 μ.μ. EEST  

... οι υπόλοιποι μάλλον δεν καταλαβαίνουμε επειδή είμαστε άσχετοι ε;
Μάλλον άσχετος θα είναι και ο γερουσιαστής Μακέην, πρώην πιλότος, μάλλον άσχετοι θα είναι και οι Winslow Wheeler και Pierre Sprey που φωνάζουν από χρόνια ότι το JSF είναι μια αποτυχία...
Ή απλά μπορεί να μην "καταλαβαίνουμε" επειδή δεν παίρνουμε διαφημίσεις από τη Lockheed Martin...

Ανώνυμος 21 Ιουλίου 2011 - 12:28:00 μ.μ. EEST  

Μηχανικοί δεν πρέπει να είστε πάντως... να δω τι θα λες όταν οι απέναντι παραλάβουν τα πρώτα F-35, πριν από εμάς φυσικά, όπως έγινε και με τα F-16. Αλλού, έχεις αναγάγει την ύπαρξη των Mirage σε φοβερό και τρομερό πλεονέκτημα, τη στιγμή που και οι πέτρες ξέρουν ότι η πολυτυπία στον εξοπλισμό είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που ταλανίζουν τις ένοπλες δυνάμεις. Δεν βαριέσαι, κουβέντα να γίνεται... Πάντως τη διαφωνία με τις απόψεις σου καλό θα είναι να τη δέχεσαι με ηρεμία...

Οδυσσέας 21 Ιουλίου 2011 - 1:06:00 μ.μ. EEST  

1. Τη διαφωνία τη δέχομαι πάντα με ηρεμία, την ειρωνεία όχι.
2. Το κατά πόσον η σωστή ελληνική απάντηση στα επιχειρησιακά και στρατηγικά προβλήματα που θα έθετε η εισαγωγή του F-35 στην ΤΗΚ είναι ένα ελληνικό F-35 ή κάτι άλλο, είναι μεγάλη συζήτηση. Το βέβαιο όμως είναι ότι τυχόν ελληνική παραγγελία θα έπεται της τουρκικής στη γραμμή παραγωγής, έτσι κι αλλιώς. Άρα η Ελλάδα δεν έχει λόγο να μπει άμεσα στο πρόγραμμα JSF και να επωμιστεί το κόστος και το ρίσκο της αποτυχίας του. Μπορεί να περιμένει: όταν μιλάμε για εισαγωγή σε υπηρεσία στις ΗΠΑ το 2016, αυτό σημαίνει ότι στην Τουρκία θα αργήσει ακόμα παραπάνω.
3. Την ένσταση της πολυτυπίας για τα Μιράζ 2000 δεν την καταλαβαίνω. Το αεροσκάφος ήδη υπάρχει στην ΠΑ εδώ και 20 χρόνια, και αν αποκτούσαμε τα 60 αεροσκάφη των Εμιράτων θα μπορούσαμε να μειώσουμε τους κύριους τύπους της ΠΑ από 4 σε 2, αποσύροντας τα F4 και τα A7. Αρα ποιο το πρόβλημα;

Ανώνυμος 21 Ιουλίου 2011 - 1:06:00 μ.μ. EEST  

ΝΙΚΟΣ:
"Άνθρωποι, προς τι μίσος και ο αλληλοσπαραγμός" όπως και να χει το πράγμα θα είναι ένα πολύ ακριβό αεροσκάφος που οι γείτονες δεν θα μπορούν ποτέ να αποκτήσουν σε επαρκείς αριθμούς (κρατήστε κι ένα μικρότερο καλάθι για την τουρκική οικονομία)και που οι τεχνολογίες αντιμετώπισής του αφενός ραγδαία αναπτύσσονται και αφετέρου πολύ φθηνότερες είναι.

Ανώνυμος 21 Ιουλίου 2011 - 1:26:00 μ.μ. EEST  

Δεν ειρωνεύομαι. Η άποψή μου συνοψίζεται στα εξής σημεία:

1. Είναι σπάνιο φαινόμενο για οποιοδήποτε project (γέφυρα, πλοίο, αεροπλάνο, software, φάρμακο κλπ) να πάνε όλα καλά σε κόστος, χρόνο και τα σχετικά.
2. Ένα πρόγραμμα όπως τo F-35 είναι εκ της συλλήψεώς του καταδικασμένο τελικά να πετύχει, λόγω μεγέθους και μόνο.
3. Ο μόνος τρόπος να υπάρξει πρόοδος είναι να προχωρήσει κανείς μπροστά. Η απόκτηση περισσότερων αεροσκαφών προηγούμενης γενιάς απλά μεταθέτει το πρόβλημα stealth για το μέλλον.
4. Δεν υπάρχει άλλο παρόμοιο αεροσκάφος με το F-35 που θα καταστεί επιχειρησιακό στο ορατό μέλλον. Ακόμα και να αργήσει το F-35, θα είναι το πρώτο με διαφορά αρκετών ετών.

Πες μου τι από αυτά δεν ισχύει.

Οδυσσέας 21 Ιουλίου 2011 - 1:42:00 μ.μ. EEST  

Το (1) ισχύει οπωσδήποτε.
Το (2) θα συμφωνούσα ότι ίσχυε μέχρι πριν από κάποιο καιρό, αλλά η αμερικανική οικονομία δε σηκώνει πια τέτοιες σπατάλες, και για να υπαινίσσεται ο Εκόνομιστ κίνδυνο ματαίωσης, το πράγμα είναι σοβαρό. Επιπλέον, "επιτυχημένο πρόγραμμα" δε συνεπάγεται "επιτυχημένο αεροσκάφος". Και το F-104 ήταν "επιτυχημένο πρόγραμμα" αλλά ως αεροσκάφος ήταν καταστροφή.
Το (3) ισχύει, αλλά με τη συμπλήρωση ότι η μετάθεση του "προβλήματος στελθ" στο μέλλον δεν είναι εξ ορισμού κακή, αν η λύση που προτείνεται σήμερα είναι ανώριμη.
Το (4) ισχύει, αλλά με τη συμπλήρωση ότι όταν τελικά ωριμάσει το F-35 μπορεί άλλες τεχνολογίες να το έχουν ξεπεράσει (πχ UCAVs τύπου Neuron) ή να το ακυρώνουν (βελτιωμένα μέσα εντοπισμού).

Ανώνυμος 21 Ιουλίου 2011 - 3:14:00 μ.μ. EEST  

Nα μην ευχεστε η Ελλαδα να αγοράσει αμερικάνικο μαχητικο, διότι πολύ απλά όταν το χρειαστούμε δεν θα λειτουργούν τα συστήματα του, καθότι ως γνωστό οι πηγαίοι κωδικοί δεν παραχωρούνται. Αυτό που θέλω να πώ είναι ότι σε περίπτωση αναμέτρησης με την Τουρκία, με χρήση αμερικάνικων μαχητικών από τις 2 αεροπορίες, οι Αμερικάνοι αποφασίζουν ποιός θα είναι ο νικήτής, με το πάτημα ενός κουμπιού...
Φίλος

Nicholas 21 Ιουλίου 2011 - 5:58:00 μ.μ. EEST  

Προς τον Οδυσσέα

Θα μπορούσαμε να επιλέξουμε είτε μεταχειρησμένα Mirage 2000-5/9 είτε από το Κατάρ ή από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή και από τις δύο χώρες. Αυτά τα μαχητικά αεροσκάφη έχουν την γραμμή παραγωγής τους κλειστή, με εναπομένουσα διάρκεια ζωής 15-20 ετών, με κόστος 25-35 εκατ. ευρώ για κάθε αεροπλάνο, με πολύ καλές επιχειρησιακές δυνατότητες, τα οποία θα μπορούσαν να παραδοθούν στα επόμενα 3-5 χρόνια. Αυτή η επιλογή θα επιτρέψει την τυποποίηση της Eλληνικής Πολεμικής Αεροπορίας ώστε να έχει μόνο δύο τύπους μαχητικών αεροσκαφών. Επιπλέον, θα επιτρέψει την τυποποίηση σε δύο κύριοι τύποι οπλικών συστημάτων. Δηλαδή, αμερικανικής κατασκευής και γαλλικής κατασκευής οπλικά συστήματα.

Θα μπορούσαμε να επιλέξουμε μεταξύ των νέων F-16C Block 52 +Advanced ή των νέων F-16E / F Block 60, με ανοιχτή γραμμή παραγωγής τους, με κόστος 40-45 εκατ. ευρώ για κάθε αεροπλάνο, με εναπομένουσα διάρκεια ζωής 30 έως 35 ετών, με εξαιρετικές επιχειρησιακές δυνατότητες, που θα μπορούσαν να παραδοθούν στα επόμενα 3-5 χρόνια. Αυτή η επιλογή θα επιτρέψει την τυποποίηση της Eλληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, ώστε να έχει μόνο δύο τύπους μαχητικών αεροσκαφών. Επιπλέον, θα επιτρέψει την καλύτερη τυποποίηση: των οπλικών συστημάτων, της εκπαίδευσης των πιλότων, της συντήρησης μαχητικών αεροσκαφών και των αποθεμάτων ανταλλακτικων. Η επιλογή είναι δική μας.

Ανώνυμος 21 Ιουλίου 2011 - 6:20:00 μ.μ. EEST  

@21 Ιουλίου 2011 3:14:00 μ.μ. GMT+03:00

Τηλεχειριζόμενα αεροσκάφη, ενδιαφέρον, όπως τα F-14 του Ιράν ή οι Stinger στο Αφγανιστάν... καλά, στα αλήθεια τα πιστεύεις αυτά που γράφεις;;;

Ανώνυμος 21 Ιουλίου 2011 - 11:51:00 μ.μ. EEST  

To F-35 είναι ακατάλληλο για εμάς ως προς το κόστος, χρόνο παράδοσης και ειδικότερα ρόλο. Δεν χρειαζόμαστε αεροσκάφος με κατ εξοχήν δυνατότητες κρούσης αλλά εναέριας υπεροχής. Λάθος παραδοχή επίσης ότι το F-35 αντιμετωπίζεται μόνο με ...F-35. Βέβαια δεν είμαι ...μηχανικός αλλά βλέπω τους γείτονες να χορεύουν τον "μηχανικό" παρέα με τους ...υπόλοιπους που ...καταλαβαίνουν.

Ανώνυμος 22 Ιουλίου 2011 - 12:33:00 π.μ. EEST  

Το F-35 στοιχιζει παρα πολυ σε μια εποχη που τα UCAV αναμενεται να τα αντικαταστησουν. Ειναι τοσο απλο. Γιατι να δωσουν δις για ενα επανδρωμενο μαχητικο την στιγμη που πλεον ο αγωνας γινεται για τα UCAV ?
Ανεξαρτητως ποιο ειναι καλυτερο (η ιστορια θα δειξει), ολοι πλεον τρεχουν για ρομποτικα μαχητικα.
Οι επιτυχιες των predator σε Πακισταν, Αφγανισταν, κτλ ενισχυουν αυτην την κουρσα.
Με τους ρυθμους αναπτυξης μικροεπεξεργαστων, ηλεκτρονικων νευρωνικων δυκτιων, τεχνητης νοημοσυνης, κτλ, οταν και εαν, το F-35 θα ειναι διαθεσιμο, θα εχει πλεον να ανταγωνιστει μια διαφορετικη κατηγορια μηχανων.
Τωρα η Ελλαδιτσα, θα μπορουσε να παρει μερικα μαθηματα (λεμε τωρα) και αντι να αναλωνεται στα F-35 και στις εικασιες, να παρει κατι καλυτερο (και φτηνοτερο ) για "τωρα" και να φροντισει να αναπτυξει δικη της τεχνολογια και τεχνογνωσια μονη της η σε συνεργασια, οπως κανουν οι Αγγλοι (BAE taranis), οι Γαλλοι Dassault nEURON (στο οποιο συμμετειχε και η ΕΑΒ), οι Τουρκοι, οι Αμερικανοι, οι Ιαπωνες κτλ. Αλλα αυτα ειναι ονειρα θερινης νυκτος...

Mithridates 22 Ιουλίου 2011 - 1:23:00 π.μ. EEST  

@ 21 Ιουλίου 2011 11:31:00 π.μ. GMT+03:00

Το άρθρο είναι του Economist μέσω της Καθημερινής και όχι του Εν Κρυπτώ. Στείλε εκεί το μαιλ σου εφ' όσον διαφωνείς. Στις ΗΠΑ δεν έχουν Βασιλάκους, έχουν βουλευτικές επιτροπές που δουλέυουν κι έχουν εξουσία ανακριτή όταν εξετάζουν μάρτυρες κι εγκρίνουν χρηματοδότηση προγραμμάτων.

Το Εν Κρυπτώ έχει τοποθετηθεί εδώ σχετικά με το F-35:

http://www.enkripto.com/2009/11/f-35_03.html


@ Οδυσσέας +1

Ανώνυμος 22 Ιουλίου 2011 - 4:02:00 π.μ. EEST  

Πάντως-γι αυτό που λέει στο τέλος το άρθρο οτι θα είναι το τελευταίο επανρωμένο αεροσκάφος- εάν ένα πληροφορικό σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς την ανθρώπινη παρουσία σ' αυτό, κατά πόσο δε σε μία πτητική μηχανή πολεμικού χαρακτήρα όπου είναι το άθροισμα μηχανικής-πληροφορικής-χαρντγουέαρ.Ολα αυτά θέλουν τον άνθρωπο.Μέχρι το 2100μχ-τουλάχιστον- δε πρέπει να έχει εφευρεθεί μη επανδρωμένο πολεμικό αεροσκάφος είτε κρούσης, είτε αεροπορικής υπεροχής... Αυτά και τα δύο τα κάνει μόνο ο άνθρωπος με το κατάλληλο μέσο. 13

Ανώνυμος 22 Ιουλίου 2011 - 9:22:00 π.μ. EEST  

ΤΟ Φ35 ΣΕ ΣΥΝΔΙΑΜΟ ΜΕ ΤΟΝ METEOR ΕΙΝΑΙ.. ΑΛΛΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΚΑΙ ΛΥΝΕΙ ΟΠΟΙΑ ΤΥΧΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΝΑΕΡΙΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΕΡ/ΦΟΣ ΚΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΡΑΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΟΠΩΣ ΤΟ Φ16.ΠΑΝΤΩΣ ΤΟ ΤΟ Φ-35 ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΚΑΙ ΕΔΩ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΑΝΟΝΥΜΟ .ΑΛΛΑ..ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛ/ΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ. Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΜΚΙΙ ΜΙΡΑΖ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ.
ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΙΡΑΖ ΣΤΗΝ ΕΝΑΕΡΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΠΑΡΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΠΙΛΟΤΟΥΣ!!! ...ΦΟΒΟΣ!!!!

./ΕΛ

Nicholas 23 Ιουλίου 2011 - 4:26:00 π.μ. EEST  

Σύμφωνα με την Lockheed Martin τό συμβατικής απογείωσης και προσγείωσης (CTOL) F-35A είναι πολλαπλού ρόλου, υπερηχητικό, μαχητικό stealth, έχει εξαιρετική επιτάχυνση και 9g ευελιξία και ευκινησία. Το F-35A έχει σχεδιαστεί για να είναι τόσο συλλέκτης πληροφοριών και πομπός σε ένα τεράστιο δίκτυο. H επεξεργαστική του ισχύ, ανοιχτή αρχιτεκτονική, ισχυροί αισθητήρες, σύντηξη πληροφοριών και ευέλικτη σύνδεση επικοινωνιών θα κάνει το F-35A ένα απαραίτητο εργαλείο για τις μελλοντικές επιχειρήσεις.

Oί εσωτερικές θέσεις όπλων τού F-35A είναι αναδιαρθρώσιμες για όπλα αέρος-εδάφους, για όπλα αέρος-αέρος ή ένα μίγμα και των δύο. Όταν η μυστικότητα δεν απαιτείται πλέον να εκτελέσει μια αποστολή, είναι οί εξωτερικοί πυλώνες τού F-35A φορτωμένοι με πυρομαχικά, δίνοντας το αεροσκάφος ωφέλιμο φορτίο των όπλων μέ περισσότερες από 18.000 λίβρες, περίπου 8.200 κιλά.

Το F-35A θα μπορούσε να είναι υποψήφιο για την επόμενη γενιά μαχητικών για την Eλληνική Πολεμική Αεροπορία. Αλλά προς το παρόν το F-35A είναι ένα αργό, βαρύ, πολύ ακριβό μαχητικό αεροσκάφος, το flyaway κόστος εκτιμάται σε περίπου 100 εκατ. ευρώ. Δεν έχουμε καμία ιδέα ακόμη ως προς το ποιο θα είναι το κόστος των οπλικών του συστημάτων. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που υφίστανται μεγάλες καθυστερήσεις στην παραγωγή και έχει τεράστιες υπερβάσεις κόστους. Το κόστος της λειτουργίας και της συντήρησης του F-35A είναι σημαντικά υψηλότερο από το κόστος των αεροσκαφών που έχει σχεδιαστεί για να αντικαταστήσει. Eχει επίσης πολλά προβλήματα με την εφαρμογή των επιχρισμάτων RAM (Radar Απορροφητικά Υλικά) στην άτρακτο.

Tο F-35A έχει χαρακτηριστικά stealth μόνο όταν μεταφέρει περίπου 1.000 κιλά με πυραύλους και βόμβες. Είναι ένα πολύ υψηλό τίμημα για ένα τόσο χαμηλό ωφέλιμο φορτίο.

Για όλους τους παραπάνω λόγους δεν θα εκπλαγούμε αν τα 2400 αεροπλάνα που αρχικά είχε σχεδιαστεί να αγοραστούν για την USAF, το USMC και το USN θα μειωθούν σε λιγότερο από 1.000. Είναι η ίδια ιστορία του Lockheed Martin F-22 Raptor ξανά από την αρχή.

Συμφωνώ με τον ανώνυμο ότι το Mirage 2000-5 Mk2 είναι ένα υψηλής απόδοσης μαχητικό. Εκτός από την αντικατάσταση των F-4E, των Α-7Η / E, την αγορά των νέων μαχητικών αεροσκαφών να αντικαταστήσουν αυτά που χάθηκαν σε ατυχήματα υπάρχει ανάγκη για βελτίωση και σε άλλους τομείς. Στο σύγχρονο περιβάλλον αεροπορικού πολέμου υπάρχουν πολλοί σημαντικοί παράγοντες. Δηλαδή, η εκπαίδευση των πιλότων, οί τακτικές αέρα-αέρα και αέρα-εδάφους, η ASPIS (ολοκληρωμένη προηγμένη αυτοπροστασία suite), η αξιοπιστία των συστημάτων αεροσκαφών, η διαθεσιμότητα αεροσκαφών και SCS (ασφαλή συστήματα επικοινωνίας). Επίσης την επαρκή προμήθεια των ανταλλακτικών και των όπλων, ο ημερήσιος αριθμός αποστολών που μπορεί να αναλάβει κάθε μαχητικό σε σχέση με την απόδοση του πληρώματος εδάφους, την συντήρηση αεροσκαφών και την προστασία της αεροπορικής βάσης από αεροπορικές επιθέσεις. Επιπλέον υπάρχουν και πολλαπλασιαστές ισχύος, όπως τά AWACS (Airborne σύστημα προειδοποίησης και ελέγχου), τo AAR( Aέρα στον Aέρα Aνεφοδιασμό), η IG (συλλογή πληροφοριών) και η EWC(δυνατότητα ηλεκτρονικού πολέμου). Είμαι σίγουρος ότι ξέχασα πολλούς άλλους σημαντικούς παράγοντες.

Στο μέλλον, η Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να προχωρήσει με την αξιολόγηση των νέων 4ης και 5ης γενιάς μαχητικών αεροσκαφών. Nα περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται στο Rafale F3, το Eurofighter Tranche 3A, το F-35A, το F-15SE, το F-18 E/F και τά Pωσικά Su-35 και Τ-50.

Όσον αφορά τους πηγαίους κωδικούς η κρίσης τής Ιμίας θα μπορούσε να είναι ένας οδηγός. Ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Πάγκαλος ανέφερθηκε στις συνομιλίες που είχε με τον τότε απεσταλμένο των ΗΠΑ τον απεβιωμένο Richard Holbrooke. Είπε ότι οι ΗΠΑ σχεδιάζαν να μπλοκάρουν ηλεκτρονικά τόσο τά Ελληνικά όσο και τά Tουρκικά ραντάρ και πυραύλους, ώστε και οι δύο αντίπαλοι νά χάσουν τους στόχους τους.

Ανώνυμος 25 Ιουλίου 2011 - 12:23:00 μ.μ. EEST  

Στο μέλλον, η Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να προχωρήσει με την αξιολόγηση των νέων 4ης και 5ης γενιάς μαχητικών αεροσκαφών. Nα περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται στο Rafale F3, το Eurofighter Tranche 3A, το F-35A, το F-15SE, το F-18 E/F και τά Pωσικά Su-35 και Τ-50.
Φιλε νικολα

ποια αλλα θα μπορουσαν να παιξουν εκτος των πραπανω?

Nicholas 25 Ιουλίου 2011 - 10:21:00 μ.μ. EEST  

Προς τον ανώνυμο

Άλλες πιθανές υποψηφιότητες για το νέο μαχητικό της ΠΑ μπορεί να περιλαμβάνουν: το F-16 E/F Block 60, πιο προηγμένες μελλοντικές εκδόσεις ευρωπαϊκών μαχητικών, όπως το Rafale F4 και το EF-2000 Tranche 4 και το F/A-18 ISHR (International Super Hornet Roadmap).

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP