ΠΝ: Υποστολή σημαιών και Δομή Δυνάμεων

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011


Στις 9 και 10 Ιουνίου 2011 πραγματοποιήθηκαν στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας οι τελετές υποστολής σημαίας του υποβρυχίου "Γλαύκος" (S-110) και των ΤΠΚ Βλαχάβας (Ρ74), Τουρνάς (Ρ76) και Σακίπης (Ρ77). Αξίζει να γίνουν μερικά σχόλια για τον παροπλισμό των πλοίων αυτών, ο οποίος προφανώς υπαγορεύθηκε από την ανάγκη περιορισμού των λειτουργικών δαπανών, αλλά φαίνεται (στην περίπτωση του "Γλαύκου") να παραβλέπει χάριν της οικονομίας κάθε άλλη παράμετρο.

Ας ξεκινήσουμε από τα θετικά σχόλια: Ο παροπλισμός των τριών ΤΠΚ μπορεί να θεωρηθεί εύλογος, δεδομένου ότι οι πυραυλάκατοι του ΠΝ με την παράδοση των Super Vita είχαν υπερβεί αρκετά την αρχική οροφή (14 σκάφη). Αναλυτικά, τα πλοία που αποσύρθηκαν είναι τα τρία από τα έξι συνολικά ΤΠΚ κλάσης S148 που αποκτήθηκαν μεταξύ 1994 και 2000 από τα αποθέματα του Γερμανικού ναυτικού και ήταν συνολικά τα P72 ΒΟΤΣΗΣ, P73 ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ, P74 ΒΛΑΧΑΒΑΣ, P75 ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ, P76 ΤΟΥΡΝΑΣ και P77 ΣΑΚΙΠΗΣ. Οι συγκεκριμένες πυραυλάκατοι είναι σχεδόν πανομοιότυπες με τις τέσσερις Combattante IIA που είχε αποκτήσει το ΠΝ το 1971-72. Ακολούθησε to 1977-78 η ναυπήγηση των τεσσάρων πυραυλακάτων Combattante III (κλάση Λάσκος) που ήδη εκσυγχρονίστηκαν, και το 1980-81 η ναυπήγηση των έξι πυραυλακάτων Combattante ΙΙΙΒ (κλάση Καβαλούδης) από τις οποίες απομένουν πέντε, μετά την απώλεια του "Κωστάκου" το 1996. Με την προσθήκη των γερμανικών S148 το ΠΝ αύξησε το στόλο του σε 19 ΤΠΚ περί το 2001, πριν αρχίσουν να αποσύρονται οι 4 Combattante IIA (2002-2004) κατεβάζοντας πάλι τον αριθμό σε 15. Στη συνέχεια, η ένταξη στο Στόλο τεσσάρων νέων ΤΠΚ τύπου Super Vita αύξησε και πάλι το συνολικό αριθμό σε 19. Συνεπώς η απόσυρση των τριών ΤΠΚ τύπου S148 ήταν φυσιολογική καθώς συμβάλλει στην καλύτερη αξιοποίηση προσωπικού και υλικού, και λογικά θα ακολουθήσει η απόσυρση των υπόλοιπων τριών, όταν παραδοθούν οι υπόλοιπες τρεις Super Vita.


Τελευταία απόδοση τιμών από τα πληρώματα προς τις σημαίες, κατά την υποστολή τους

Από μια ευρύτερη οπτική γωνία μάλιστα, θα ήταν σκόπιμο να εξεταστεί η περαιτέρω μείωση της οροφής των ΤΠΚ του ΠΝ, προς όφελος άλλων τύπων πλοίων. Οι πυραυλάκατοι του ΠΝ έχουν γράψει τη δική τους ιστορία στο Αιγαίο, και κατά μία έννοια ταιριάζουν στο ριψοκίνδυνο χαρακτήρα του Έλληνα ναυτικού. Όμως οι πυραυλάκατοι διεθνώς είναι μια "εφεύρεση" της δεκαετίας του '60 και στα 50 χρόνια που μεσολάβησαν εξελίχθηκε η τεχνολογία, και μαζί της οι απειλές που αντιμετωπίζουν. Ως αρχική σύλληψη, οι πυραυλάκατοι είναι πλοία με αποκλειστικά επιθετικό οπλισμό και ελάχιστες δυνατότητες αυτοάμυνας, που βασίζονται κυρίως στην απόκρυψη (οπτική και ραδιομαγνητική) που προσφέρουν οι ακτογραμμές, ώστε να εκδηλώσουν την επίθεσή τους εναντίον βαρύτερων σκαφών επιφανείας (αντιτορπιλικών, φρεγατών κλπ.). Όταν χαθεί αυτή η απόκρυψη (και αυτό συμβαίνει το αργότερο με την εκδήλωση της επίθεσης), είναι ευάλωτες στα (ισχυρότερα) πυρά των αντίπαλων σκαφών επιφανείας, αλλά και στην εχθρική αεροπορία. και υπό συνθήκες εχθρικής αεροπορικής κυριαρχίας η τύχη τους είναι προδιαγεγραμμένη (βλ. π.χ. βύθιση πυραυλακάτων του Ιράκ το 1991).

- Στο Αιγαίο της δεκαετίας του '70, η εισαγωγή τους έφερε επανάσταση στη ναυτική τακτική, καθώς τα τουρκικά σκάφη επιφανείας δεν είχαν δυνατότητες άμυνας απέναντι σε πυραύλους επιφανείας (ακριβώς όπως και το ισραηλινό Α/Τ Eilat που βυθίστηκε από αιγυπτιακές πυραυλακάτους το 1967) και δεν μπορούσαν να εντοπίσουν πυραυλακάτους "αγκιστρωμένες" στις ακτές με τα ραντάρ, τους μόνους αισθητήρες που διέθεταν.
- Στη δεκαετία του '80 μπήκαν στην εξίσωση και τα τουρκικά ελικόπτερα - αλλά επειδή κι αυτά χρησιμοποιούσαν μόνο ραντάρ και έφεραν παλαιού τύπου πυραύλους (Sea Skua), οι πυραυλάκατοι εξακολουθούσαν να έχουν καλές πιθανότητες να παραμείνουν ανεντόπιστες, καθώς τα πληρώματά τους είχαν πλέον εξοικειωθεί με την "αγκίστρωση" σε επίκαιρα σημεία του Αιγαίου που προσέφεραν εξαιρετική απόκρυψη.
- Στη δεκαετία του '90 το ΤΝ (όπως και το ΠΝ) βελτίωσε τις αντιπυραυλικές δυνατότητες των σκαφών επιφανείας του, γεγονός που τα κατέστησε λιγότερο ευάλωτα σε πλήγματα Κ/Β, και επιπλέον άρχισε να βελτιώνει τις δυνατότητες εντοπισμού και καταστροφής των ελληνικών πυραυλακάτων με την εισαγωγή νυχτερινών αισθητήρων (FLIR) και Κ/Β Hellfire στα ελικόπτερα.
- Μετά το 2000 δε, οι τουρκικές δυνατότητες στον τομέα της αναγνώρισης έχουν αναβαθμιστεί τόσο πολύ, ώστε να αμφισβητείται πλέον η δυνατότητα των ΤΠΚ να παραμείνουν ανεντόπιστα σε θέσεις απόκρυψης. Είναι γνωστό ότι οι ΤΕΔ κάνουν ευρύτατη χρήση Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (UAVs), τα οποία μάλιστα προσεγγίζουν ελληνικά νησιά ήδη εν καιρώ ειρήνης, είναι επίσης γνωστό ότι αναπτύσσουν το σύστημα επιτήρησης Uzun Ufuk, ενώ και οι δορυφορικές τους ικανότητες αναβαθμίζονται σοβαρά με την προμήθεια του δορυφορικού συστήματος Gokturk. Όλα τα ανωτέρω δημιουργούν για τις ΤΠΚ ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον, από εκείνο για το οποίο προορίζονταν πριν 40 χρόνια.

Είναι γεγονός ότι το ΠΝ, αναγνωρίζοντας το οξυμένο επίπεδο απειλής, προσπάθησε να προσαρμόσει τις δυνατότητες των πυραυλακάτων του, προικίζοντάς τες για πρώτη φορά με αμυντικό εξοπλισμό, όπως κατ' εξοχήν είναι το αντιαεροπορικό/αντιπυραυλικό σύστημα RAM που φέρουν οι νέες πυραυλάκατοι Super Vita (κλάσης Ρουσέν).

Όμως οι προσθήκες εξοπλισμού προσθέτουν βάρος και όγκο (οι Super Vita έχουν διπλάσιο εκτόπισμα από τις S 148 που αντικαθιστούν), αναιρώντας άλλα πλεονεκτήματα των ΤΠΚ (ταχύτητα, άνεση χειρισμών πλησίον ακτών). Επιπλέον,το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον δικαιολογείται πια η επένδυση τόσων πόρων σε μια πλατφόρμα με εγγενείς περιορισμούς: με μοναδιαίο κόστος της τάξης των 150 εκ. Ευρώ, οι Super Vita κοστίζουν το 1/2 ή 1/3 μιας σύγχρονης φρεγάτας ή ενός υποβρυχίου, χωρίς να προσφέρουν ούτε την αμυντική ικανότητα, ούτε τον ισορροπημένο οπλισμό, ούτε την αντοχή στις καιρικές συνθήκες, ούτε τη διάρκεια αποστολής μιας φρεγάτας ή ενός υποβρυχίου. Επιπλέον, τα ΤΠΚ απαιτούν πλήρωμα μεγαλύτερο από αυτό ενός υποβρυχίου, ζήτημα όχι ευκαταφρόνητο για το ΠΝ, που δεν έχει περίσσεια στελεχών.

Τα παραπάνω δεν αναφέρονται για να "βγάλουν άχρηστα" τα ΤΠΚ. Κάθε πλοίο, όπως και γενικότερα κάθε οπλικό σύστημα, έχει τη θέση του σε έναν αμυντικό σχεδιασμό. Τα ΤΠΚ προσφέρουν στο ΠΝ τη δυνατότητα να διατηρεί ή να μεταφέρει ταχέως μια σημαντική ισχύ πυρός ανατολικά, για να πλήξει τουρκικά σκάφη επιφανείας. Όμως οι κύριες στρατηγικές απειλές για το ΠΝ και την αποστολή του, που είναι η διασφάλιση της ναυτικής κυριαρχίας στο Αιγαίο αλλά και η παρουσία στην Αν. Μεσόγειο με δυνατότητα ενίσχυσης της Κύπρου, δεν προέρχονται από τα τουρκικά σκάφη επιφανείας, αλλά από (α) τα τουρκικά υποβρύχια που μπορούν, κατάλληλα τοποθετημένα στους διαύλους του Αιγαίου, να "στραγγαλίσουν" τις ελληνικές μεταφορές προς Ανατολάς και (β) την τουρκική αεροπορία που ειδικά πέριξ της Κύπρου θα κυριαρχεί. Η "καταναυμάχηση" τουρκικών πλοίων επιφανείας μπορεί να εξάπτει τη φαντασία, αλλά έπεται ως προτεραιότητα: η εποχή των ναυμαχιών της Έλλης και της Λήμνου πέρασε προ πολλού, και από τον Β΄ ΠΠ και έπειτα, ο καλύτερος τρόπος επίθεσης σε πλοία είναι ο αεροπορικός, τον οποίο η Ελλάδα διαθέτει σε επάρκεια (ΑΜ-39 Exocet επί Α/Φ Mirage 2000, Penguin και Hellfire επί Ε/Π SH-70 Aegean Hawk για μικρότερους στόχους, ακόμη και AGM-65 Maverick επί F-16 κλπ.)

Αν λοιπόν αναγνωριστούν ως κύριες απειλές τα τουρκικά υποβρύχια (σημειωτέον ότι η Τουρκία διαθέτει 14 υποβρύχια τύπου 209 και έχει δρομολογήσει την προμήθεια 6 υποβρυχίων τύπου 214) και η τουρκική αεροπορία πέριξ της Κύπρου, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τις απειλές αυτές μπορεί να τις αντιμετωπίσει πολύ αποτελεσματικότερα μια φρεγάτα ή ένα υποβρύχιο απ' ότι μια πυαραυλάκατος. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στα υποβρύχια, καθώς είναι το μόνο είδος πλοίου που δεν πλήττεται από τις τεχνολογικές εξελίξεις που περιγράφηκαν: ενώ οι αυξημένες τουρκικές ικανότητες επιτήρησης/στοχοποίησης απειλούν τις πυραυλακάτους αλλά και τις φρεγάτες, τα υποβρύχια παραμένουν εκείνο το είδος πλοίου που παρουσιάζει τις μεγαλύτερες δυσκολίες εντοπισμού, ενώ παραμένει περίπου άτρωτο από την αντίπαλη αεροπορία (τουλάχιστον από μαχητικά αεροσκάφη με εξοπλισμό βομβαρδισμού που απειλούν τα πλοία επιφανείας). Προσφέρει εξαιρετική ικανότητα επιτήρησης περιοχής, ενώ - κάτι που συχνά λησμονείται - είναι και το πλέον αξιόπιστο μέσο εντοπισμού αντίπαλων υποβρυχίων.


Τουρκική φρεγάτα σε ελληνικό περισκόπιο...

Τέλος, ας προστεθεί εδώ ότι τα υποβρύχια προσφέρονται και για έναν ακόμα ρόλο: αυτόν της εκτόξευσης ναυτικών βλημάτων πλεύσης (cruise) κατά χερσαίων στόχων. Η δυνατότητα αυτή απασχόλησε πρόσφατα την επικαιρότητα, καθώς η δυνατότητα μεταφοράς του πυραύλου SCALP Navale έχει ευρέως συζητηθεί ως συγκριτικό πλεονέκτημα των υπό προμήθεια (;) γαλλικών φρεγατών FREMM. Όμως πρέπει να σημειωθεί ότι ένα υποβρύχιο προσφέρεται πολύ περισσότερο από ένα πλοίο επιφανείας για το ρόλο της εκτόξευσης τέτοιων βλημάτων, καθώς μπορεί να προσεγγίσει τη θέση εκτόξευσης πρακτικά ανεντόπιστο και άτρωτο από την εχθρική αεροπορία, που είναι βέβαιο ότι θα επιφύλασσε σε μια αντίστοιχη φρεγάτα - φορέα μεταχείριση "προτεραιότητας". Αντίστοιχη δυντότητα κρούσης χερσαίων στόχων, τακτικού και όχι στρατηγικού επιπέδου, προσφέρουν και άλλα υποβρυχίως εκτοξευόμενα βλήματα (π.χ. οπτικής ίνας). Σε κάθε περίπτωση, ασχέτως επιλογής οπλικού συστήματος, η ανάθεση αποστολών προσβολής χερσαίων στόχων στα υποβρύχια του ΠΝ προϋποθέτει την αύξηση του αριθμού τους, προκειμένου να μην υποβαθμιστούν οι "παραδοσιακές" αποστολές χάριν των νέων.

Τούτων δοθέντων, ας εξετάσουμε την πρόσφατη απόσυρση του "Γλαύκου" και των τριών ΤΠΚ σε σχέση με την προβλεπόμενη δομή δυνάμεων του ΠΝ. Η δομή δυνάμεων του ΠΝ θα έπρεπε να καθορίζεται από το στρατηγικό περιβάλλον, τις πιθανές απειλές, και το σχεδιασμό για την αντιμετώπισή τους βάσει των διατιθέμενων πόρων.

Στην πραγματικότητα όμως, δεν φαίνεται να υφίσταται σαφής στρατηγική: η προβλεπόμενη Δομή Δυνάμεων άλλαξε από 8 υποβρύχια αρχικώς, σε 10 υποβρύχια (στις συνθήκες ευφορίας του 2003), ακολούθως τέθηκαν ως στόχος τα 12 (ΣΑΜ 2006) και πλέον με τη νέα Δομή Δυνάμεων που παρουσιάστηκε στη Βουλή στις 4.6.2011 και αναμένεται να εγκριθεί από το ΚΥΣΕΑ, επιστρέφουμε στα 8 υποβρύχια. Είναι προφανές ότι δε μιλάμε για ορθολογική οργάνωση βάσει στρατηγικών αναγκών, αλλά για συνεχή προσαρμογή του επιθυμητού στο υπάρχον, αναλόγως των πιέσεων της πολιτικής ηγεσίας. Μάλιστα στη νέα δομή δυνάμεων, με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι φρεγάτες περικόπτονται από 14 σε 12, τα υποβρύχια από 10 σε 8 και τα ΤΠΚ από 14 σε 12: δηλαδή ενώ τα πλοία επιφανείας περικόπτονται κατά 15% περίπου, τα υποβρύχια περικόπτονται κατά 20% σε αντίθεση με τις τεχνολογικές και στρατηγικές τάσεις που περιγράψαμε παραπάνω!

Καθώς η έγκριση της νέας δομής δυνάμεων από το ΚΥΣΕΑ μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη, η οροφή 8 υποβρυχίων στο ΠΝ συνεπάγεται ότι με την παραλαβή των υπό ναυπήγηση υποβρυχίων τύπου 214 (βάσει του νέου χρονοδιαγράμματος αναμένονται ο "Πιπίνος" τον Απρίλιο του 2012 ο "Ματρώζος" τον Φεβρουάριο του 2013 και ο "Κατσώνης" τον Δεκέμβριο του 2013) και του εκσυγχρονισμένου "Ωκεανού" (Μάιο του 2012), το ΠΝ θα υποχρεωθεί να αποσύρει, μετά τον "Γλαύκο", τουλάχιστον τρία ακόμη υποβρύχια τύπου 209 μέσα στα επόμενα δύο χρόνια. Κάτι τέτοιο θα ήταν τεράστιο σφάλμα, αναντίστοιχο με την τεχνολογική εξέλιξη και τις πραγματικές ανάγκες του ΠΝ. Οι πραγματικές αυτές ανάγκες καθορίζονται ενδεικτικά από τους "οκτώ τομείς περιπολίας" υποβρυχίων που (κακώς από πλευράς απορρήτου) δήλωσε ο τότε ΥΕΘΑ Β. Βενιζέλος ότι προβλέπει ο σχεδιασμός του ΠΝ. Με την παραδοχή ότι ένα σκάφος θα βρίσκεται πάντοτε σε μακρά συντήρηση και άλλο ένα ενδεχομένως σε ΝΑΤΟϊκή άσκηση ή σε σύντομη συντήρηση, καθίσταται σαφές ότι η αξιόπιστη κάλυψη οκτώ τομέων περιπολίας απαιτεί μια δύναμη τουλάχιστον 9-10 υποβρυχίων.
Αν τώρα προστεθεί η αποστολή στρατηγικού πλήγματος σε χερσαίους στόχους από 1-2 υποβρύχια, καθίσταται σαφές ότι ο στόλος υποβρυχίων του ΠΝ θα πρέπει να ανέρχεται τουλάχιστον σε 10 έως 12 μονάδες.



Κάτι τέτοιο απαιτεί την ορθή συντήρηση και αξιοποίηση όλων των υπαρχόντων υποβρυχίων τύπου 209 με την κάλυψή τους από πλευράς ανταλλακτικών, μπαταριών κλπ. και την έγκαιρη μέριμνα για την αντικατάστασή τους με υποβρύχια νέας ναυπήγησης ή στην ανάγκη μεταχειρισμένα. Ήδη κυρώθηκε η σύμβαση για το πέμπτο και το έκτο υποβρύχιο (που πάντως αντιμετωπίζει διάφορα προβλήματα λόγω του ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ναυπηγείων), αλλά απαιτούνται τουλάχιστον άλλα δύο για την πλήρη αντικατάσταση των "209", ή τέσσερα αν στόχος είναι η διατήρηση οροφής 10 υποβρυχίων. Σκόπιμο θα ήταν να επιλεγεί για τα επόμενα υποβρύχια διαφορετικός ανάδοχος από την γερμανική HDW, όχι γιατί τα Υ/Β κλάσης 214 δήθεν "γέρνουν" (αυτά είναι αστειότητες), αλλά επειδή είναι σκόπιμη η απεξάρτηση του ΠΝ από "μοναδικούς προμηθευτές", καθώς θα εξασφαλίσει ανταγωνισμό και καλύτερους όρους αγοράς, ενώ ειδικά η αγορά γαλλικών υποβρυχίων θα εξασφαλίσει και την ενσωμάτωση πυραύλων SCALP κατά τα προαναφερθέντα.

Η λογική της εξοικονόμησης πόρων που πρυτάνευσε στην απόσυρση του "Γλαύκου" όχι μόνο δεν συνυπολόγισε τις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις στο ΠΝ (που απέμεινε με μόλις 6 πλήρως επιχειρησιακά υποβρύχια), αλλά είναι στρατηγικά ΚΟΝΤΟΦΘΑΛΜΗ, καθώς χάριν της εξοικονόμησης ασήμαντων ποσών απαξιώνει κρατική περιουσία πολλαπλάσιας αξίας, στην οποία - και αυτό είναι το σημαντικότερο - βασίζεται η ελπίδα της Ελλάδας να περιφρουρήσει τους φυσικούς της πόρους (βλ. ανακήρυξη ΑΟΖ και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων) και να αναπτυχθεί επιτέλους αυτοδύναμα βγαίνοντας από την οικονομική κρίση. Δεν είναι πολύ αργά για να αναθεωρηθούν οι "μπακαλίστικες" λογικές στη Δομή Δυνάμεων του ΠΝ. Μεσοπρόθεσμα, αρκεί να μην υπάρξουν άλλες αποσύρσεις, για να ανακάμψει ο στόλος υποβρυχίων του ΠΝ. Μακροπρόθεσμα, όταν περί το έτος 2020 τα 209/1200 θα συμπληρώνουν 40 έτη υπηρεσίας χωρίς εκσυγχρονισμό και τα υπόλοιπα 209/1100 θα πρέπει να ακολουθήσουν την τύχη του "Γλαύκου" μετά από πενήντα χρόνια στη θάλασσα, ελπίζεται ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας θα επιτρέπει την αντικατάστασή τους, που θα κρίνει και τις δυνατότητες του ΠΝ μέχρι τα μέσα του αιώνα. Αλλά αν η Ελλάδα δεν περιφρουρήσει την ισχύ της και τα δικαιώματά της σήμερα, δεν θα μπορέσει να έχει ισχυρή οικονομία αύριο...

20 σχόλια:

Ανώνυμος 24 Ιουνίου 2011 - 12:49:00 μ.μ. EEST  

Το ΠΝ και στα Υ/Β και στα ΑΦΝΣ τα έχει κάνει σαλάτα.

Ανώνυμος 24 Ιουνίου 2011 - 2:51:00 μ.μ. EEST  

'με μοναδιαίο κόστος της τάξης των 150 εκ. Ευρώ, οι Super Vita κοστίζουν το 1/2 ή 1/3 μιας σύγχρονης φρεγάτας ή ενός υποβρυχίου'

Μηπως ΔΕΝ ειναι σωστη αυτη η οικονομικη συγκριση;

Ανώνυμος 24 Ιουνίου 2011 - 3:13:00 μ.μ. EEST  

Μια χαρά είναι η οικονομική σύγκριση.

Ανώνυμος 24 Ιουνίου 2011 - 3:22:00 μ.μ. EEST  

Οι Super Vita είναι τα ισχυρότερα μέσα του ΠΝ για πόλεμο επιφανείας και επιπλέον διαθέτουν και υψηλές δυνατότητες αυτοπροστασίας και προστασίας μονάδων επιφανείας υψηλής αξίας.Μακάρι να προχωρήσει η ναυπήγηση και των πλοίων 6 και 7.Δεν μπορεί απέναντι στις τουρκικές τπκ KILIC και κορβέτες ADA να αντιπαραθέτουμε πλοία με εξοπλισμό και σχεδίαση 4ρων δεκαετιών πίσω.Προτιμότερος ένας μικρότερος στόλος με αυξημένες δυνατότητες επιχειρήσεων,αυτοπροστασίας και αξιοπιστία παρά ένας μεγαλύτερος με προβλήματα συχνών βλαβών και διαθεσιμότητας.

Ανώνυμος 25 Ιουνίου 2011 - 1:32:00 π.μ. EEST  

ΤΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΥΚ.

ΑΧΕΡΩΝ 25 Ιουνίου 2011 - 2:46:00 π.μ. EEST  

Συμφωνω με τον Οδυσσεα,τα ΤΠΚ δεν ειναι πλεον το ''υπεροπλο''της δεκαετιας του ´70 και του ´80,και οτι ο στολος υποβρυχιων χρειαζεται ενισχυση,ενω εχω μια καποια επιφυλαξη για Υ/Β γαλλικης προελευσεως,με κριτηριο την ενσωματωση των Scalp Navale,και αυτο επειδη η τεχνολογια αναεροβιου προωθησεως MESMA δεν ειναι κατα τα φαινομενα εφαμιλλη της τεχνολογιας κυψελων καυσιμου των Τυπου 214.Αυτο παντως δεν ειμαι ειδικος για να το κρινω,απο οτι εχω διαβασει σχηματισα εικονα.
Αυτο ομως που πραγματικα με καιει,ειναι η αφορητη υποψια οτι παλι πριονιζουμε τον εαυτο μας για να τον φερουμε στα μετρα του εχθρου.
Το ΠΝ χωρις καυσιμα...
Δεν σας δημιουργει συνειρμους με Μικρα Ασια 1922,και Κυπρο 1974;

giannis 25 Ιουνίου 2011 - 10:44:00 μ.μ. EEST  

ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΤΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΜΕ ΠΑΛΥ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΤΠΚ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΛΑΥΚΟΣ.ΜΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ.

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2011 - 12:08:00 π.μ. EEST  

Εξαιρετική ανάλυση!

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2011 - 1:07:00 π.μ. EEST  

Α΄ ΜΕΡΟΣ

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τις περισσότερες απόψεις που διατυπώνει ο συγγραφέας του άρθρου. Όντως, το υποβρύχιο παραμένει ένα αξιόπιστο, ισχυρό, δύσκολα ανιχνεύσιμο (ειδικά όταν είναι εφοδιασμένο με σύστημα αναερόβιας πρόωσης) εργαλείο αποτρεπτικής πολιτικής. Η Ελλάδα αυτή την στιγμή (και για το προσεχές μέλλον) πρέπει να διαθέτει 10-12 σύγχρονα υποβρύχια.
Κακώς παροπλίσθηκε ο «Γλαύκος». Τα οικονομικά οφέλη από τον παροπλισμό του υποβρυχίου είναι αμελητέα (ειδικά εάν λάβουμε υπ’όψιν τη μείωση που επέρχεται στην ισχύ του Π.Ν. εξαιτίας της απόσυρσης του υποβρυχίου).
Σωστή (και αναμενόμενη) η απόφαση για τον παροπλισμό των 3 πυραυλακάτων.

Ωστόσο, διαφωνώ με την κρίση του συντάκτη του άρθρου ότι οι ΤΠΚ εν γένει (και όχι μόνο οι S-148) αποτελούν εύκολη λεία για τον αντίπαλο εν καιρώ πολέμου. Αυτό συνέβαινε στο παρελθόν για διάφορους λόγους: όχι μόνο λόγω της παντελούς απουσίας συστήματος CIWS, αλλά και λόγω παρωχημένης τεχνολογίας συστημάτων ραντάρ, ηλεκτροπτικών αισθητήρων, συστημάτων διαχείρισης μάχης, συστημάτων επικοινωνιών, κτλ. Δηλαδή, η υστέρηση των S-148 σε σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα ήταν η δεύτερη αδυναμία τους (η πρώτη ήταν η απουσία CIWS). Η τρίτη αδυναμία τους ήταν ο όχι ιδιαίτερα ισχυρός επιθετικός τους εξοπλισμός σε πυραύλους επιφανείας και πυροβόλα. Ο οπλισμός των S-148 είναι σαφώς υποδεέστερος σε σύγκριση με εκείνον των ΤΠΚ La Combattante III και La Combattante IIIB.

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2011 - 1:08:00 π.μ. EEST  

Β΄ΜΕΡΟΣ

Ναι, οι 3 αποσυρθείσες πυραυλάκατοι κλάσης S-148 αποτελούσαν εύκολη λεία στο σύγχρονο πεδίο μάχης.
Όμως, οι εκσυγχρονισμένες πυραυλάκατοι La Combattante III και La Combattante IIIB είναι αναμφίβολα πιο ικανά πλοία σε σύγκριση με τις S-148. Οι πιθανότητες επιβίωσης τους στο σύγχρονο πεδίο μάχης είναι ικανοποιητικές, και σίγουρα καλύτερες απ’ ό,τι πιστεύει ο συγγραφέας του άρθρου.

Ειδικότερα, όσον αφορά τις Super Vita, (μιας και βρισκόμαστε σε περίοδο οικονομικής κρίσης και περικοπών αμυντικών δαπανών) θα χρησιμοποιήσω έναν οικονομικό όρο για την περιγραφή/αξιολόγησή τους: προσφέρουν άριστη σχέση ποιότητας-τιμής (value for money). Αυτή είναι η αλήθεια, την οποία ο συντάκτης του άρθρου δεν έχει κατανοήσει. Σε αυτό το σημείο διαφωνώ πλήρως μαζί του!

Πρόκειται για ικανότατα πλοία, με ηλεκτρονικό εξοπλισμό φρεγάτας (η/ο σύστημα Mirador, σύστημα διαχείρισης μάχης Tacticos, τρισδιάστατο ραντάρ επιτήρησης MW08 G-band, κτλ), με CIWS κατά πολύ ανώτερο από εκείνα των ελληνικών φρεγατών (το RAM είναι ασύγκριτα ικανότερο από το ξεπερασμένης τεχνολογίας Phalanx, ειδικά οι εκδόσεις του Phalanx που εξοπλίζουν τις ελληνικές φρεγάτες δεν είναι και ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει), με ταχύτητα (35 κόμβοι) που δεν φτάνει καμία ελληνική φρεγάτα, και με επιθετικό οπλισμό εφάμιλλο ή και καλύτερο από των ελληνικών φρεγατών.
Ο επιθετικός οπλισμός των Super Vita είναι σχεδόν ισάξιος των Meko200HN (8 πύραυλοι Exocet στις Super Vita vs. 8 Harpoon στις Meko200HN και 1 πυροβόλο των 76 mm στις Super Vita vs. 1 πυροβόλο των 125 mm στις Meko200HN).
Όμως, εάν λάβουμε υπ’όψιν ότι οι πύραυλοι Exocet MM-40 Block 3 που εξοπλίζουν τις Super Vita είναι κατά πολύ ανώτεροι των Harpoon, τότε θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι ο επιθετικός οπλισμός των Super Vita είναι ανώτερος των Meko.

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2011 - 1:09:00 π.μ. EEST  

Γ΄ ΜΕΡΟΣ

Όσον αφορά την σύγκριση του επιθετικού οπλισμού των 10 φρεγατών “S” (Standard) που διαθέτει το Π.Ν. με εκείνον των Super Vita, οι Super Vita επικρατούν άνετα. Εάν βρεθεί αντιμέτωπη μία φρεγάτα “S” με μία ΤΠΚ Super Vita, οι πιθανότητες είναι υπέρ της δεύτερης. Εξάλλου, και ο Α/Α οπλισμός των φρεγατών «S» είναι σχεδόν ανύπαρκτος: μόλις 8 βλήματα μικρού/μέσου βεληνεκούς Sea Sparrow.

Είναι αυτονόητο ότι όσον αφορά τον αμυντικό οπλισμό τους οι ΤΠΚ δεν μπορούν να συγκριθούν με τις φρεγάτες. Είναι πασίγνωστο ότι όσον αφορά τον Α/Α και τον Α/Υ πόλεμο οι ΤΠΚ υστερούν απέναντι στις φρεγάτες, αφού καμία ΤΠΚ σε ολόκληρο τον πλανήτη δεν διαθέτει ούτε Α/Α βλήματα μεγάλου βεληνεκούς, ούτε και σόναρ για εντοπισμό υποβρυχίων.

Συμπέρασμα, η μαχητική αξία των Super Vita (με 8 πυραύλους Exocet MM-40 Blk3, RAM, υπερσύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα, 35 κόμβους) είναι άκρως ικανοποιητική για τα χρήματα που δαπανήσαμε για την αγορά τους.
Καινούριες (όχι μεταχειρισμένες) φρεγάτες με δύο φορές το κόστος των Super Vita δεν προσφέρονται αυτή την στιγμή από κανέναν κατασκευαστή (όπως εσφαλμένα νομίζει ο συγγραφέας του άρθρου)!
Πρέπει να πληρώσεις γύρω στα 500-700 εκατομμύρια ευρώ για μία σοβαρή καινούρια φρεγάτα, η οποία θα διαθέτει τόσο αυξημένες ικανότητες αντι-αεροπορικής άμυνας περιοχής όσο και στοιχειώδεις δυνατότητες προσβολής στόχων στην ενδοχώρα του αντιπάλου.
Όσο, δηλαδή, 3-5 Super Vita…

Τέλος, στον χώρο του Αιγαίου (με τα πολλά νησιά και τις νησίδες) σύγχρονες ΤΠΚ, όπως οι Super Vita, έχουν λαμπρό μέλλον και είναι χρησιμότατα εργαλεία ναυτικής ισχύος, αποτροπής και επικράτησης επί του αντιπάλου. Το Αιγαίο δεν είναι Ατλαντικός Ωκεανός…
Οι ΤΠΚ είναι παρούσες στο Αιγαίο εδώ και δεκαετίες σηκώνοντας ψηλά την Ελληνική σημαία, και θα συνεχίσουν να πλέουν στα νερά του Αιγαίου και για τις επόμενες δεκαετίες προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στο Έθνος!
Οι ΤΠΚ αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας εξειδικευμένες υπηρεσίες και αποστολές που δεν μπορούν να αναλάβουν άλλοι τύποι σκαφών επιφανείας, επειδή απλούστατα έχουν σχεδιαστεί για διαφορετικούς ρόλους.
Εν ολίγοις, οι ΤΠΚ δεν μπορούν να υποκατασταθούν ούτε από τα Υ/Β ούτε και από τις Φρεγάτες (όπως, βεβαίως, και οι ΤΠΚ δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα Υ/Β ή τις Φρεγάτες)!!!

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2011 - 3:44:00 μ.μ. EEST  

Σε συνέχεια των τριών προηγούμενων μηνυμάτων μου, θα ήθελα να επισημάνω μία σημαντική παράμετρο που διέφυγε της προσοχής του συντάκτη του άρθρου.

Ναι, ορθώς αποσύρθηκαν οι τρεις ΤΠΚ, κακώς αποσύρθηκε ο «Γλαύκος».
Όμως, αφού έχουμε ανάγκη οικονομικών πόρων, γιατί δεν προσπαθούμε να πουλήσουμε σε τρίτες χώρες (στην Ασία ή την Αφρική) τα σκάφη που μόλις αποσύραμε από το Π.Ν;

Πρόκειται για ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας. Πριν από τέσσερα, περίπου, χρόνια η Αίγυπτος κατέθεσε πρόταση στο ΥΠΕΘΑ για την αγορά ενός ή δύο υποβρυχίων της ίδιας κλάσης με τον Γλαύκο.
Τότε (σωστά πράττοντας) αρνηθήκαμε την πρόταση του Αιγυπτιακού Π.Ν. επειδή δεν είχαμε ακόμη παραλάβει τον Παπανικολή και η ναυπήγηση των Type 214 βρισκόταν σε τέλμα.
Τώρα, όμως, που παροπλίσθηκε και επισήμως ο «Γλαύκος», δεν θα έπρεπε αντί να τον στείλουμε στο διαλυτήριο και να τον κάνουμε παλιοσίδερα να τον πουλήσουμε σε κάποιο άλλο κράτος και να εισπράξουμε μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ;

Ο «Γλαύκος» είναι ακόμη αξιόμαχος και εκτιμάται ότι έχει τουλάχιστον άλλα 7-10 χρόνια ζωής μπροστά του.
Ειδικά, εάν συνυπολογίσουμε ότι τα Πολεμικά Ναυτικά αναπτυσσόμενων χωρών (όπως της Αιγύπτου, της Αλγερίας, κτλ) δεν χρησιμοποιούν εντατικά τα σκάφη τους (καμία σχέση με την εντατική και απαιτητική χρήση του Π.Ν. στο Αιγαίο), τότε ο χρόνος επιχειρησιακής ζωής του «Γλαύκου» αυξάνεται ακόμη περισσότερο σε 10-13 χρόνια.
Το Π.Ν. θα μπορούσε εύκολα να βρει αγοραστή για τον «Γλαύκο» στην Αφρική ή την Ασία έναντι ενός ποσού της τάξης των 25-50 εκατομμυρίων ευρώ.

Το ίδιο ισχύει, σε μικρότερο βαθμό, και για τις ΤΠΚ. Αγοραστές βρίσκονται σε Π.Ν. αναπτυσσόμενων χωρών, μόνο που τα χρήματα που θα εισπράτταμε για τις ΤΠΚ θα ήταν πολύ λιγότερα: μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για κάθε σκάφος.

Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2011 - 5:34:00 μ.μ. EEST  

Τα εχθρικά Υ/Β δεν τα αντιμετωπίζεις με value for money.

Ανώνυμος 28 Ιουνίου 2011 - 12:28:00 π.μ. EEST  

@ Ανώνυμος 27 Ιουνίου 2011 5:34:00 μ.μ. GMT+03:00
“Τα εχθρικά Υ/Β δεν τα αντιμετωπίζεις με value for money”

Ξαναδιάβασε προσεκτικά το κείμενό μου και ίσως μπορέσεις να καταλάβεις την άποψή μου.

Για δεύτερη φορά, επαναλαμβάνω:

«Οι ΤΠΚ αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας εξειδικευμένες υπηρεσίες και αποστολές που δεν μπορούν να αναλάβουν άλλοι τύποι σκαφών επιφανείας, επειδή απλούστατα έχουν σχεδιαστεί για διαφορετικούς ρόλους.
Εν ολίγοις, οι ΤΠΚ δεν μπορούν να υποκατασταθούν ούτε από τα Υ/Β ούτε και από τις Φρεγάτες (όπως, βεβαίως, και οι ΤΠΚ δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα Υ/Β ή τις Φρεγάτες)!!!»

Όπως ήδη έγραψα, χρειαζόμαστε περισσότερα σύγχρονα υποβρύχια. Ο Στόλος μας πρέπει να διαθέτει 10-12 Υ/Β, και όχι 8 όπως προβλέπει η υφιστάμενη δομή δυνάμεων.-

Οδυσσέας 28 Ιουνίου 2011 - 5:14:00 μ.μ. EEST  

@ Ανώνυμο 1.07,1.08,1.09,3.44:
Ευχαριστώ για το εκτενές σχόλιο που δίνει αφορμή για περαιτέρω συζήτηση.
Ας ξεκινήσω από το θέμα του κόστους. Έγραψα ότι τα 150 εκ. που κοστίζει κάθε ΤΠΚ τύπου Super Vita αντιστοιχούν στο 1/2 ή 1/3 του κόστους μιας φρεγάτας ή ενός υποβρυχίου, και επιμένω. Τα υποβρύχια τύπου 214 μας κόστισαν συνολικά 1,67 δις Ευρώ, δηλαδή περίπου 415 εκ. Ευρώ έκαστο. Οι κακές γλώσσες λένε ότι οι Κορεάτες και οι Τούρκοι τα πήραν φτηνότερα, γύρω στα 320 εκ. Ευρώ έκαστο (το γιατί αναζητήστε το σε κάποιο σπίτι στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου). Όσο για φρεγάτες, πράγματι οι σύγχρονες φρεγάτες αντιαεροπρορικών καθηκόντων (όπως οι γερμανικές Sachsen ή οι ολλανδικές De Zeven Provincijen) κοστίζουν 500-700 εκ. Ευρώ έκαστη, αλλά αυτές δεν είναι οι μόνες “σοβαρές” φρεγάτες, είναι ό,τι μεγαλύτερο κυκλοφορεί (εκτόπισμα γύρω στους 6.000 τόνους). Υπάρχουν και μικρότερες φρεγάτες γενικών καθηκόντων με το μισό σχεδόν εκτόπισμα (3.200-3.500 τόνους όπως και οι υπάρχουσες φρεγάτες του ΠΝ), που κοστίζουν γύρω στα 300 εκ. Ευρώ ανά μονάδα. Μια τέτοια περίπτωση είναι η κλάση Formidable του Ναυτικού της Σιγκαπούρης που βασίζεται σε μετεξέλιξη της γαλλικής κλάσης La Fayette. Άρα έχω δίκιο: με τα χρήματα που δίνεις για 2 ή 3 ΤΠΚ αγοράζεις υποβρύχιο ή φρεγάτα.
Τώρα ας πάμε στις επιχειρησιακές ικανότητες. Κατ' αρχήν κάνεις το θεμελιώδες λάθος να συγκρίνεις τις επιθετικές ικανότητες των Super Vita (δηλαδή πλοίων αγορασμένων σήμερα) με τις ικανότητες φρεγατών που έχουν ηλικία δύο (ΜΕΚΟ) ή τεσσάρων (S) δεκαετιών. Φυσικά υπερτερούν. Όταν όμως εγώ λέω ότι με τα διπλάσια χρήματα θα αγόραζες μια φρεγάτα, εννοώ μια σημερινή φρεγάτα. Που σημαίνει ότι, θα έφερε π.χ. ESSM (βεληνεκές 27 ν.μ. έναντι 10 ν.μ. Sea Sparrow και 5,6 ν.μ. του RAM), τον Exocet MM40 που λες (ή όποια τελευταία έκδοση του Harpoon υπερτερεί), και φυσικά σύγχρονο CIWS και ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Και μιλάμε για μια απλή φρεγάτα γενικών καθηκόντων -αν πάμε σε υψηλού κόστους αντιαεροπορικό σκάφος η διαφορά εξοπλισμού είναι χαώδης.
Τέλος, επιπλέον, υπάρχει το ζήτημα του εύρους των αποστολών που μπορεί να αναλάβει το σκάφος. Π.χ. η φρεγάτα (ακόμα και μια φρεγάτα γενικών καθηκόντων με ESSM) μπορεί να καλύψει αντιαεροπορικά μια δύναμη πλοίων ενώ το RAM της Super Vita είναι μόνο για αυτοπροστασία. Η φρεγάτα με το σόναρ, το ελικόπτερο και τις τορπίλες μπορεί να κυνηγήσει υποβρύχια, η πυραυλάκατος όχι. Και τέλος, ακόμα και τον επιθετικό οπλισμό που αναφέρεις, η φρεγάτα μπορεί να τον έχει διαθέσιμο για περισσότερο χρόνο (γιατί έχει μεγαλύτερη διάρκεια αποστολής) και να τον χρησιμοποιεί σε δυσμενέστερες καιρικές συνθήκες (λόγω καλύτερης συμπεριφοράς του μεγαλύτερου πλοίου στον καιρό). Άρα όταν συγκρίνουμε μόνο τις επιθετικές δυνατότητες των πλοίων κατά σκαφών επιφανείας, βλέπουμε μόνο μία από τις πλευρές του νομίσματος.

ΥΓ: Ως προς την εκποίηση των αποσυρόμενων πλοίων δε διαφωνώ, αλλά (α) επιμένω ότι δεν πρέπει να αποσυρθούν άμεσα άλλα υποβρύχια και (β) θα προτιμούσα ως πρώτος αγοραστής να εξεταζόταν η Κυπριακή Δημοκρατία...

Ανώνυμος 29 Ιουνίου 2011 - 1:44:00 π.μ. EEST  

@ 28 Ιουνίου 2011 12:28:00 π.μ. GMT+03:00

Αγαπητέ φίλε, νομίζω ότι διάβασα πολύ προσεκτικά. Είπες:

Ειδικότερα, όσον αφορά τις Super Vita, (μιας και βρισκόμαστε σε περίοδο οικονομικής κρίσης και περικοπών αμυντικών δαπανών) θα χρησιμοποιήσω έναν οικονομικό όρο για την περιγραφή/αξιολόγησή τους: προσφέρουν άριστη σχέση ποιότητας-τιμής (value for money). Αυτή είναι η αλήθεια, την οποία ο συντάκτης του άρθρου δεν έχει κατανοήσει. Σε αυτό το σημείο διαφωνώ πλήρως μαζί του

Και η παράγραφος που προφανώς λες οτι ο συντάκτης του άρθρου δεν έχει κατανοήσει τη σχέση κόστους-απόδοσης είναι αυτή:

Όμως οι προσθήκες εξοπλισμού προσθέτουν βάρος και όγκο (οι Super Vita έχουν διπλάσιο εκτόπισμα από τις S 148 που αντικαθιστούν), αναιρώντας άλλα πλεονεκτήματα των ΤΠΚ (ταχύτητα, άνεση χειρισμών πλησίον ακτών). Επιπλέον,το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον δικαιολογείται πια η επένδυση τόσων πόρων σε μια πλατφόρμα με εγγενείς περιορισμούς: με μοναδιαίο κόστος της τάξης των 150 εκ. Ευρώ, οι Super Vita κοστίζουν το 1/2 ή 1/3 μιας σύγχρονης φρεγάτας ή ενός υποβρυχίου, χωρίς να προσφέρουν ούτε την αμυντική ικανότητα, ούτε τον ισορροπημένο οπλισμό, ούτε την αντοχή στις καιρικές συνθήκες, ούτε τη διάρκεια αποστολής μιας φρεγάτας ή ενός υποβρυχίου. Επιπλέον, τα ΤΠΚ απαιτούν πλήρωμα μεγαλύτερο από αυτό ενός υποβρυχίου, ζήτημα όχι ευκαταφρόνητο για το ΠΝ, που δεν έχει περίσσεια στελεχών.

Συμπερασματικά:

Εσύ υποστηρίζεις ότι με την συγκεκριμένη τιμή αγοράσαμε ένα πολύ καλό σύστημα σε φθηνότερη τιμή από αυτήν που δικαιολογούν τα χαρακτηριστικά του και ο συντάκτης του άρθρου υποστηρίζει ότι έχουν μεγάλο εκτόπισμα για την κλάσση τους, τα χρήματα για 7 Super Vita θα αγόραζαν π.χ. 3 Υ/Β ή Φ/Γ με μεγαλύτερα πλεονεκτήματα σε συστήματα, αντοχή σε καιρό και αριθμό πληρώματος.

Συνεπώς η άποψή μου παραμένει: Τα εχθρικά Υ/Β δεν τα αντιμετωπίζεις με value for money

Σχετικά με την παράγραφο που αναφέρεις στο τελευταίο σου μύνημα, δεν μπορεί να υποκαταστήσει μια Φ/Γ ή ένα Υ/Β μια ΤΠΚ, πολύ απλά γιατί η ΤΠΚ είναι μικρότερης επιχειρησιακής αξίας. Το αντίστροφο γίνεται με την πολιτική του ΠΝ, οι ΤΠΚ υποκαθιστούν τις ελλέιψεις στα Υ/Β και τις Φ/Γ. Στο τέλος λες ότι χεριαζόμαστε περισσότερα Υ/Β και σ' αυτό συμφωνούμε, οι αγορές όπλων όμως δεν γίνονται σύμφωνα με το τι επιθυμούμε αλλά συνήθως έχουν σχέση με τα διατιθέμενα κονδύλια.

Ανώνυμος 30 Ιουνίου 2011 - 6:11:00 μ.μ. EEST  

@ Οδυσσέας

ΜΕΡΟΣ Α1

Ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σου στα σχόλια και τις παρατηρήσεις μου.
Εκτιμώ ιδιαίτερα τον χρόνο που αφιέρωσες για να απαντήσεις.

Συμφωνώ σε αρκετά σημεία της απάντησης/ανάλυσής σου.
Για παράδειγμα, στα ακόλουθα σημεία συμφωνούμε απολύτως:
α) «Η φρεγάτα με το σόναρ, το ελικόπτερο και τις τορπίλες μπορεί να κυνηγήσει υποβρύχια, η πυραυλάκατος όχι».
β) «Τον επιθετικό οπλισμό […], η φρεγάτα μπορεί να τον έχει διαθέσιμο για περισσότερο χρόνο (γιατί έχει μεγαλύτερη διάρκεια αποστολής) και να τον χρησιμοποιεί σε δυσμενέστερες καιρικές συνθήκες (λόγω καλύτερης συμπεριφοράς του μεγαλύτερου πλοίου στον καιρό)».
γ) «[…] οι σύγχρονες φρεγάτες αντιαεροπρορικών καθηκόντων (όπως οι γερμανικές Sachsen ή οι ολλανδικές De Zeven Provincijen) κοστίζουν 500-700 εκ. Ευρώ έκαστη».
δ) «Υπάρχουν και μικρότερες φρεγάτες γενικών καθηκόντων με το μισό σχεδόν εκτόπισμα (3.200-3.500 τόνους όπως και οι υπάρχουσες φρεγάτες του ΠΝ), που κοστίζουν γύρω στα 300 εκ. Ευρώ ανά μονάδα».
ε) « […] δεν πρέπει να αποσυρθούν άμεσα άλλα υποβρύχια».

Ωστόσο, σε κάποια άλλα θέματα έχω ορισμένες διαφωνίες.

Ειδικότερα, ναι μεν υπάρχουν φρεγάτες εκτοπίσματος 3.500 τόνων, οι οποίες είναι χαμηλότερου κόστους από εκείνες των 6.000 τόνων, όμως οι προδιαγραφές που έχει θέσει το Π.Ν. (βάσει των αποφάσεων του Ανωτάτου Ναυτικού Συμβουλίου) αναφέρονται σε φρεγάτες με αυξημένες δυνατότητες αντι-αεροπορικής άμυνας περιοχής με ραντάρ (APAR/AESA), αισθητήρες και οπλισμό που μόνο σκάφη όπως οι γαλλο-ιταλικές FREMM/FREDA, οι γερμανικές Sachsen, οι ολλανδικές De Zeven Provinciën, οι νορβηγικές Fridtjof Nansen και οι ισπανικές Alvaro de Bazan μπορούν να προσφέρουν.
Οι φρεγάτες των 3.500 τόνων, όπως οι γαλλικές Formidable (που αναφέρεις) ή οι γερμανικές MEKO A-200SAN (η Νοτιο-Αφρικανική κλάση Valour) δεν καλύπτουν ούτε κατ’ ελάχιστον τις απαιτήσεις του Π.Ν., όπως αυτές έχουν διατυπωθεί κατ’ επανάληψιν σε αποφάσεις του ΑΝΣ.

Τα τελευταία χρόνια, οι αναλύσεις της τουρκικής απειλής από τους επιτελείς του ΓΕΝ καταλήγουν μονίμως στο συμπέρασμα ότι μικρά σκάφη 3.000 τόνων/φρεγάτες γενικών καθηκόντων δεν παρέχουν ικανοποιητική κάλυψη απέναντι στα αεροσκάφη της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας/ΤΗΚ (η οποία, σημειωτέον, σε 4-5 χρόνια θα έχει εντάξει στη δύναμή της stealth αεροσκάφη F-35).
Τα ραντάρ και ο Α/Α οπλισμός των Formidable και των MEKO A-200SAN δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση των αεροσκαφών της ΤΠΑ/ΤΗΚ.
Ενδεικτικά, αναφέρω ότι οι MEKO A-200SAN (με εκτόπισμα 3.700 τόνων) είναι οπλισμένες μόνο με 16 Α/Α πυραύλους μέσου βεληνεκούς. Στο σύγχρονο περιβάλλον μάχης οι 16 Α/Α πύραυλοι μόλις που επαρκούν για αυτοπροστασία…

Ανώνυμος 30 Ιουνίου 2011 - 6:12:00 μ.μ. EEST  

ΜΕΡΟΣ Β1

Αντιθέτως, οι φρεγάτες μεγαλύτερου εκτοπίσματος (και υψηλότερου κόστους: 500-700 εκατομμύρια ευρώ) εφοδιασμένες με ραντάρ APAR/AESA παρέχουν πραγματική Α/Α άμυνα περιοχής, κάτι το οποίο χρειάζεται άμεσα/επειγόντως το Π.Ν. στο Αιγαίο και την Α. Μεσόγειο.
Η ολλανδική De Zeven Provinciën είναι εξοπλισμένη με 32 RIM-162 Evolved Sea Sparrow Missiles (ESSM) και 32 πυραύλους SM-2 IIIA, σύνολο 64 (!) Α/Α πύραυλοι. Η γερμανική Sachsen είναι εξοπλισμένη με 32 πυραύλους RIM-162 ESSM και 24 πυραύλους SM-2 IIIA, σύνολο 56 Α/Α πύραυλοι. Και ο αριθμός των Α/Α πυραύλων (Aster 30, Aster 15 και/ή Mica) των FREMM/FREDA κυμαίνεται στα ίδια νούμερα (ανάλογα με τις απαιτήσεις/προδιαγραφές του πελάτη και το εάν θα τοποθετηθούν Scalp Naval), δηλαδή γύρω στους 56 πυραύλους.

Οι Formidable και οι MEKO A-200SAN είναι πλοία περιορισμένων δυνατοτήτων (βάσει των απαιτήσεων του σύγχρονου πεδίου μάχης) και βρίσκονται στο μεταίχμιο μεταξύ ελαφριάς φρεγάτας και κορβέτας.

Τις τελευταίες δεκαετίες, υπάρχει παγκοσμίως μία διαρκής τάση αύξησης του οπλικού φορτίου (και, κατά συνέπεια, και του εκτοπίσματος) των πολεμικών πλοίων.
Οι παλαιές (ναυπήγηση τις δεκαετίες του 1960-1970) κανονιοφόροι έχουν το εκτόπισμα των σημερινών (ναυπήγηση την δεκαετία του 2000) περιπολικών ανοικτής θαλάσσης, οι παλαιές ΤΠΚ έχουν το εκτόπισμα των σημερινών κανονιοφόρων, οι παλαιές κορβέτες έχουν το εκτόπισμα των σημερινών ΤΠΚ, οι παλαιές φρεγάτες έχουν το εκτόπισμα των σημερινών κορβετών, τα παλαιά αντιτορπιλικά έχουν το εκτόπισμα των σημερινών φρεγατών.
Την δεκαετία του 1980 πλοία, όπως όλες οι σημερινές Α/Α φρεγάτες που ανέφερα προηγουμένως, με εκτόπισμα 6.000 τόνων χαρακτηρίζονταν αντιτορπιλικά.
Σήμερα, τα αντιτορπιλικά (όπως τα βρετανικά Type 45) έχουν εκτόπισμα και οπλικό φορτίο καταδρομικού της δεκαετίας του 1980.

Ένα ενδεικτικό παράδειγμα από το Π.Ν.:
Οι σημερινές κανονιοφόροι (π.χ. οι Osprey HSY-56A) έχουν διπλάσιο εκτόπισμα από τις κανονιοφόρους της δεκαετίας του 1970 (π.χ. Asheville). Οι Osprey HSY-56A έχουν εκτόπισμα 575 τόνων ενώ οι Asheville 240 τόνων.

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν θα έπρεπε στη θέση των 7 Super Vita που παραγγείλαμε να είχαμε παραγγείλει 3 Formidable;
7 Super Vita ή 3 Formidable;
[παρενθετικά, σημειώνω ότι η σχέση κόστους Super Vita/Formidable είναι περίπου 1:2,5. Για να επιτύχεις σχέση κόστους 1:2 θα πρέπει να κάνεις μεγάλη παραγγελία από 6 σκάφη και πάνω]
Η δικιά μου απάντηση είναι Super Vita και Φρεγάτες Α/Α άμυνας περιοχής.
[η δικιά σου άποψη είναι διαφορετική, και την σέβομαι απολύτως]

Ανώνυμος 30 Ιουνίου 2011 - 6:12:00 μ.μ. EEST  

ΜΕΡΟΣ Γ1

Τώρα, όσον αφορά την παραχώρηση των παροπλισθέντων σκαφών στην Κυπριακή Ε.Φ., και για εμένα κάτι τέτοιο είναι επιθυμητό.
Ωστόσο, μία τέτοια πρωτοβουλία μπορεί να ακούγεται ωραία στην θεωρία, στην πράξη όμως είναι πολύ δύσκολο/σχεδόν αδύνατον να πραγματοποιηθεί.

Οι λόγοι είναι πολλοί:
α) Για την παραχώρηση των S-148 απαιτείται η έκδοση πιστοποιητικού τελικού χρήστη (end user certificate) από το Γερμανικό Υπουργείο Άμυνας. Χωρίς την Γερμανική έγκριση τα σκάφη είναι αδύνατον να παραχωρηθούν στην Κύπρο. Είναι δεδομένο ότι η Τουρκία θα ασκήσει πιέσεις στην Γερμανία να μην συναινέσει στην παραχώρηση των σκαφών, και είναι επίσης γνωστό ότι η Γερμανία δεν θα ήθελε να διαταράξει τις σχέσεις της με την Τουρκία ούτε και να χάσουν οι αμυντικές της βιομηχανίες συμβόλαια αξίας πολλών δις ευρώ με τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.

β) Το θέμα δεν είναι τι θέλουμε εμείς, αλλά τι θέλει η Κυπριακή πολιτική ηγεσία σε ανώτατο επίπεδο (Πρόεδρος Δημοκρατίας). Ο Χριστόφιας δεν φαίνεται διατεθειμένος για μία τέτοια κίνηση, αφού ακολουθεί πολιτική κατευνασμού έναντι της Τουρκίας.

γ) Η Ε.Φ. ούτε έχει την εμπειρία, ούτε τις υλικο-τεχνικές υποδομές, ούτε τα ειδικευμένα στελέχη για να αξιοποιήσει ένα υποβρύχιο. Θα χρειαστεί να περάσουν μερικά χρόνια εντατικής προετοιμασίας για να είναι σε θέση να εντάξει στη δύναμή της ένα υποβρύχιο.

δ) Η αντίδραση της Τουρκίας, των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας στο ενδεχόμενο η Κύπρος να αποκτήσει υποβρύχιο/-α θα είναι τέτοια που θα δούμε μία επανάληψη της περίπτωσης των S-300. Πιστεύεις ότι η Κυπριακή και η Ελληνική κυβέρνηση θα αντέξουν τις πιέσεις και δεν θα υποχωρήσουν;

δ) Η πιο ρεαλιστική λύση θα ήταν να παραγγείλει η Ε.Φ. από τα ΕΝΑΕ ή τα Ναυπηγεία Ελευσίνας τη ναυπήγηση μερικών κανονιοφόρων Osprey ή ΤΠΚ Saar 4 (σαν αυτές του Λ.Σ, μόνο που οι κυπριακές θα φέρουν και πυραύλους).
Έτσι, ούτε πιστοποιητικά τελικού χρήστη από τη Γερμανία θα απαιτηθούν, και σύγχρονα σκάφη θα αποκτήσει η Ε.Φ. (καμία σχέση με τις ηλικίας 40 ετών S-148) και θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας στην ελληνική ναυπηγική βιομηχανία.

Ανώνυμος 30 Ιουνίου 2011 - 7:26:00 μ.μ. EEST  

Οι ΤΠΚ κλάσης Ρουσσέν παρότι δεν είναι κύρια σκάφη έχουν ισχυρά όπλα και αντιαεροπορική αυτοπροστασία, επομένως αίρονται αρκετοί από τους περιορισμούς της κατηγορίας. Παρόλο που ο ρόλος των υποβρυχίων είναι σημαντικός, δεν μπορεί να έρθει εις πέρας από σκάφη 40 ετών, όπως αυτό που παροπλίσθηκε. Το downsizing που επιχειρείται στο στόλο έχει νόημα έως ένα βαθμό. Η απόκτηση των FREMM είναι μονόδρομος, άλλωστε οι Standard είναι πλέον μάλλον διακοσμητικές.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP