Εις μνήμην Νικολάου Σιαλμά

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Πριν 19 χρόνια, στις 18 Ιουνίου 1992, ο υποσμηναγός Νικόλαος Α. Σιαλμάς, αντιμετωπίζοντας τουρκικά F-16 σε άνιση εικονική αερομαχία, χάθηκε με το Mirage F1 CG του στα νερά του Β. Αιγαίου. Έπεσε στο καθήκον, προασπίζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και την εθνική μας αξιοπρέπεια.


Στο ακρωτήριο Τρυπητή του Αη Στράτη, το μνημείο στη μνήμη του, ορατό από μακριά, με το μοιρόσημο της 342 ΜΠΚ και τη φράση "Μολών Λαβέ", αποτελεί παντοτινό φάρο για τους χειριστές των μαχητικών της ΠΑ που συνεχίζουν στις επάλξεις, αλλά και μήνυμα προς τους εξ Ανατολών εισβολείς.



Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην "Πτήση" Ιουλίου 1992, ένα μήνα μετά τη θυσία του:

Πρώτο αίμα...

ΑΛΗΘΕΙΑ, θυμάστε τί κάνατε στις 9:17 π.μ. στις 18 Ιουνίου 1992; Θα μου πείτε: ζητάς πολλά. Έχει περάσει άλλωστε ένας ολόκληρος μήνας. Εξάλλου τί σημασία μπορεί να έχει; Μόνο συγκριτική, μια και ότι και να κάνατε εκείνο το πρωινό του Ιουνίου, αποκλείεται να ήταν σπουδαιότερο απ' ότι έκανε ο υποσμηναγός Νικόλαος A. Σιαλμάς. Γιατί το πρωινό εκείνο, ο Νίκος Σιαλμάς έδωσε τη ζωή του σε έναν άνισο αγώνα, για να μπορούμε όλοι εμείς να θεωρούμε σημαντικά πολύ πιο πεζά ή και ευτελή πράγματα. H ιδέα εκείνου για το σπουδαίο, ήταν η εκδίωξη με κάθε μέσο του Τούρκου εισβολέα από τον εθνικό
εναέριο χώρο.

Έκοψε το νήμα της ζωής του στα γαλανά νερά του Αιγαίου που τάχθηκε να υπερασπίζει με κάθε τρόπο.

O ακήρυκτος πόλεμος στο Αιγαίο συνεχίζεται χωρίς διακοπή εδώ και 18 χρόνια. Οι χειριστές της αεροπορίας μας τον αντιμετωπίζουν σαν καθημερινή ρουτίνα. Καβαλάρηδες σε σιδερένια άλογα σε ένα συνεχή αγώνα που προκαλεί τα όρια. Αεροδρόμια διασποράς, ρέντινες, σκραμπλ, εμπλοκή. Μέρες μοναξιάς μακριά από την οικογένεια και κακές συνθήκες διαβίωσης. Οι χειριστές μας ξέρουν το παιχνίδι καλά.
O εισβολέας αυτήν τη φορά αποχώρησε νικητής, εκμεταλλευόμενος την τεχνολογική του υπεροχή. H πίκρα των χειριστών της Αεροπορίας μας για το χαμένο συνάδελφό τους υπήρξε μεγάλη.
O πόνος γίνεται μεγαλύτερος όμως καθώς εμείς οι υπόλοιποι, οι βολεμένοι στην ασφάλεια και στις "δουλίτσες" μας, τους ανακαλύπτουμε μετά από κάθε ατύχημα. Και τότε με το θράσος που εξασφαλίζει η άγνοια, προχωρούμε σε κρίσεις και επικρίσεις.Έτσι έγινε και μετά το θάνατο του Νίκου Σιαλμά.

Οι πολιτικάντηδες πάντα εκεί για να εξαργυρώσουν και το τελευταίο ίχνος ντροπής σε ψήφους. Έτσι, η πρώτη αντίδραση αφορά το ερώτημά τους γιατί στάλθηκαν αεροσκάφη δεύτερης γενιάς για αναχαίτιση. Το ερώτημα τέθηκε από εκείνους που είναι κύρια υπεύθυνοι για το ότι δεν διαθέτουμε αρκετά αεροσκάφη τρίτης γενιάς! Παράλληλα, πριν αλέκτωρ λαλήσει, ο Έλληνας Πρωθυπουργός δηλώνει ότι "δεν υπάρχει κίνδυνος από Ανατολάς".

Είναι λοιπόν μάταιη η θυσία του Νίκου Σιαλμά; Είναι οι τουρκικές παραβιάσεις μαγική εικόνα που βρίσκεται στο μυαλό των χειριστών της αεροπορίας μας; Όχι βέβαια.
Οι κάτοικοι των ακριτικών μας νησιών τις βιώνουν καθημερινά και γνωρίζουν την αυταπάρνηση των χειριστών της Π.Α. Και εκείνοι, πάντα σεμνοί και χωρίς περιαυτολογίες, εξακολουθούν να κάνουν τη δουλειά τους με τον καλύτερο τρόπο.

Όχι, ο Νίκος Σιαλμάς δεν ήταν ήρωας. Ήταν ένας άνθρωπος του καθήκοντος. Αυτό που θα μπορούσε να τον περιγράψει καλύτερα είναι τα λόγια του γλάρου Ιωνάθαν στο ομώνυμο ποιητικό έργοτου Richard Bach, όταν αφήνει την εκπαίδευση του σμήνους στα
φτερά του γλάρου Φλετς:

"Μην τους αφήσεις να διαδίδουν κουτές φήμες για μένα ή να με
κάνουν θεό. Σύμφωνοι Φλετς; Είμαι γλάρος. M' αρέσει να πετάω.
Ίσως....
Το ασπρογυάλισμα σταμάτησε. O γλάρος Ιωνάθαν είχε εξαφανισθεί
στον αέρα."

Εμείς θεωρούμε ότι δεν θα αργήσει η ώρα που το υπόλοιπο σμήνος
θα πάρει εκδίκηση για το θάνατό του.

Γιώργος Χριστογιαννάκης ΠΤΗΣΗ ΙΟΥΛΙΟΣ 1992

9 σχόλια:

Ανώνυμος 20 Ιουνίου 2011 - 2:47:00 μ.μ. EEST  

ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

flanker7 20 Ιουνίου 2011 - 3:19:00 μ.μ. EEST  

Και όντως, δεν άργησε η ώρα...

Αθάνατος

ΑΧΕΡΩΝ 20 Ιουνίου 2011 - 4:28:00 μ.μ. EEST  

Εφυγε πριν δει τα χειροτερα.

Πέτρος 20 Ιουνίου 2011 - 4:37:00 μ.μ. EEST  

'Οσο υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Σιαλμά
θα είμαστε ακόμη εδώ με αξιοπρέπεια.

ΑΙΩΝΙΑ ΜΝΗΜΗ


(οι κάθε λογής μπεγλίτηδες ήρθαν για να φύγουν)

Ανώνυμος 20 Ιουνίου 2011 - 9:56:00 μ.μ. EEST  

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Ανώνυμος 20 Ιουνίου 2011 - 10:16:00 μ.μ. EEST  

Πάντως, σχεδόν 20 χρόνια μετά, δεν έχουμε μάθει ακόμα αν έπεσε, αν τον "έπεσαν", αν ήταν στραβός κι έπεσε πάνω σε πύραυλο κι αν λίγες εβδομάδες ένας Magic II στον κινητήρα ενός τούρκικου F16 έδειξε στους απέναντι πως τίποτα δεν μένει αναπάντητο από κάποιους που παίζουν την ζωή τους κορώνα γράμματα για να τους ονομάζει το κάθε παχύδερμο "αντιπαραγωγικούς" κι ο κάθε ανιστόρητος προδότης να ανοίγει τα σύνορα...
Μην ανησυχείτε, τον θυμόμαστε...

Ανώνυμος 20 Ιουνίου 2011 - 10:55:00 μ.μ. EEST  

Πω πω τι μου θύμησες....
Τα μαθητικά μου χρόνια και το τρέξιμο στο περίπτερο να πάρω την "ΠΤΗΣΗ".
Δυστυχώς αν είχε το δικαίωμα για το αυτονόητο απέναντι σε εισβολέα δεν θα υπήρχε αυτή η κατάληξη αν και τεχνολογικά σε μειονεκτική θέση.
Ήταν η εποχή που οι απέναντι είχαν α/φοι 3ης γενιάς
ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Ανώνυμος 21 Ιουνίου 2011 - 8:20:00 π.μ. EEST  

Οσο αυτα τα χωματα βγαζουν παλικαρια σαν και αυτο, πραγματικα...ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ.ΑΘΑΝΑΤΟΣ.

Ανώνυμος 19 Ιανουαρίου 2012 - 12:51:00 π.μ. EET  

Πέρασαν τόσα χρόνια και νομίζω ότι ήταν μόλις χθες. Θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια τις στιγμές της θλιβερής είδησης, με την ελπίδα να παράκουσα. Δυστυχώς! Τι κρίμα! Ο κος Αντρέας και η κα Βάσω έχασαν το καμάρι τους, ο Κώστας τον αδελφό του, εγώ τον φίλο μου και η Πατρίδα τον πιστό υπερασπιστή της.
Νίκος Ι. Κουτσούμπας

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP