Επιλογή στελεχών: Μερικά σχόλια

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

του Βελισσάριου

Σε ένα προηγούμενο σημείωμα, με τίτλο “Η αλλαγή του τρόπου εισαγωγής στις στρατιωτικές σχολές: τα πραγματικά προβλήματα” που δημοσιεύθηκε και στο Εν Κρυπτώ, αναφερθήκαμε στο θέμα της επιλογής των στελεχών για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Από αρκετά σχόλια που ακολούθησαν προκύπτει ότι υπήρξαν κάποιες παρανοήσεις σχετικά με τις θέσεις του άρθρου. Δίνουμε λοιπόν ορισμένες διευκρινίσεις σχετικά με το τι λέει και τι δε λέει το σημείωμα (κι ακόμη περισσότερο, με το τι εννοεί και τι δεν εννοεί):

■Το σημείωμα διαπιστώνει την αδυναμία του συστήματος επιλογής στελεχών – έτσι κι αλλιώς δεν κάνει κάτι πρωτότυπο με αυτό.

■Το σημείωμα εντοπίζει την αδυναμία – σε πρώτο επίπεδο – στην επιλογή της μεθόδου επιλογής: ακαδημαϊκά κριτήρια, ασχέτως λεπτομερειών.

■Το σημείωμα επισημαίνει ότι υπάρχουν κι άλλες μέθοδοι επιλογής άσχετες με τα ακαδημαϊκά κριτήρια, και μάλιστα μακράν πιο επιτυχείς.

■Το σημείωμα επιρρίπτει το βαθύτερο πρόβλημα της επιλογής στελεχών από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις όχι τόσο στην αδυναμία να βρεθεί ένα καλύτερο σύστημα, όσο στην αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας να υιοθετήσει (οποιοδήποτε) σύστημα επιλογής που δεν είναι “τυφλό” και μηχανιστικό.

Μετά από αυτά, να διευκρινίσουμε και τι ΔΕΝ λέει (και, ακόμη περισσότερο, ΔΕΝ εννοεί) το σημείωμα.

■Το σημείωμα ΔΕΝ προτείνει κάποιο σύστημα επιλογής: επισημαίνει ότι υπάρχουν πολύ καλύτερα από το ισχύον. Δεν το κάνει, αφ’ ενός γιατί η συζήτηση δεν έχει ωριμάσει για κάτι τέτοιο, αφ΄ ετέρου – και κυρίως – γιατί θεωρούμε ότι το πρόβλημα δεν είναι οι λεπτομέρειες ενός διαφορετικού συστήματος αλλά η κοινωνική δυνατότητα της χώρας να εφαρμόσει ένα τέτοιο σύστημα με αποδεκτό (δηλαδή αξιοκρατικό) τρόπο.

■Το σημείωμα ΔΕΝ υπονοεί ότι η διαδικασία εισαγωγής στις στρατιωτικές παραγωγικές σχολές μπορεί να είναι η μία και μοναδική διαδικασία επιλογής στελεχών: η επιλογή δε μπορεί παρά να συνεχίζεται τόσο μέσα στις παραγωγικές σχολές (που σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρχει απόλυτη ευχέρεια να απομακρύνονται όσοι δεν ανταποκρίνονται στις αρχικές προσδοκίες).

■Το σημείωμα ΔΕΝ υπονοεί ότι η διαχείριση ανθρωπίνου δυναμικού τελειώνει με την επιλογή. Προφανώς, η επαγγελματική εκπαίδευση, η συνεχής αξιολόγηση, η εν συνεχεία επιλογή κατευθύνσεων και πολλά άλλα είναι σημαντικά: αυτά “χτίζουν” την ποιότητα των στελεχών. Όμως, έχει ιδιαίτερη σημασία με τι πρώτη ύλη ξεκινά κανείς…

■Το σημείωμα ΔΕΝ υπονοεί ότι δεν πρέπει να υπάρχουν ακαδημαϊκές απαιτήσεις για την επιλογή των στελεχών. Είναι απλά αστείο να περιμένει κανείς ότι σε έναν οργανισμό με την πολυπλοκότητα των σημερινών στρατιωτικών οργανισμών μπορεί να αναλάβει καθήκοντα έστω και περιορισμένης διοικητικής βαρύτητας κάποιος που δεν έχει κάποιο σοβαρό μορφωτικό επίπεδο. Αλλά οι ακαδημαϊκές απαιτήσεις οφείλουν να αποτελούν ένα προαπαιτούμενο και όχι ένα κριτήριο.

Με πιο απλά λόγια: το σημείωμα δεν προτείνει κάποιο σύστημα επιλογής ως λύση στο πρόβλημα. Επισημαίνει που βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα της επιλογής (στην κοινωνικής – και όχι απλώς “κομματικής” – προέλευσης αδυναμία αξιοκρατίας), και προειδοποιεί σχετικά με το ποιο είναι το θέμα στο οποίο πρέπει να επικεντρωθεί η προσοχή του οποιοδήποτε ενδιαφέρεται, ώστε αυτός να μην αστοχεί στην προσπάθειά του.

Και μία τελευταία – αλλά κρίσιμη παρατήρηση: ένας φίλος σχολιαστής αναφέρει ότι “δεν είναι δυνατόν στα δεκαοκτώ να προβλεφθεί και να εκτιμηθεί η διοικητική ικανότητα ενός ανθρώπου”. Ας μας επιτρέψει να διαφωνήσουμε ριζικά, και να το θεωρήσουμε και απολύτως κεντρικό ζήτημα για έναν στρατιωτικό οργανισμό: Και γίνεται, κι είναι κρίσιμης σημασίας κι όχι μόνον η “διοικητική”, αλλά και όλες οι – πολλές και ποικίλες – ικανότητες που έχουν σημασία για τα στελέχη. Απλή απόδειξη ότι ιστορικά, κάποιοι στρατοί είχαν, κατά κοινή ομολογία, πολύ ικανότερα στελέχη από άλλους. Αυτό ήταν κάτι που αποδεικνυόταν ΚΑΙ στη μάχη ΚΑΙ στην (εξ ίσου, ή και πιο σημαντική) προετοιμασία για τη μάχη. Η υπεροχή των στρατών αυτών μπορούσε να αναχθεί σε μερικά κρίσιμα χαρακτηριστικά τους – ένα από αυτά ήταν πάντοτε η διαδικασία επιλογής των στελεχών τους. Για το ποιες είναι οι μέθοδοι επιλογής, οι βιβλιογραφία εκτενέστατη – αδιαβάθμητη κι απόρρητη. Στο σημείωμα ενδεικτικά παρατέθηκε μία μέθοδος, για να δειχθεί, απλώς, πως μπορούν να είναι οι μη ακαδημαϊκές εξετάσεις.

Προφανώς, σε ανθρώπινα όντα δεν υπάρχει μαθηματική μέθοδος πρόβλεψης της συμπεριφοράς ή των γνωρισμάτων του χαρακτήρα. Για κάποιους οι ικανότητες δε θα προβλεφθούν απολύτως σωστά, και για λίγους η μέθοδος θα πέσει αρκετά έξω. Όμως, σε γενικές γραμμές, οι μέθοδοι επιλογής επιτυγχάνουν. Και αυτές οι “γενικές γραμμές” κάνουν και τη διαφορά: Ένας στρατός που έχει κατά 80% στελέχη πολύ ικανά για τους ρόλους τους (κι έχει αποτύχει κατά 20%) θα είναι δραματικά καλύτερος από έναν στρατό που έχει κατά 20% στελέχη πολύ ικανά (γιατί αυτό είναι, ίσως, το τυχαίο επιτυχίας σε μία τυχαία επιλογή). Και οι δύο οργανισμοί θα έχουν πολύ ικανά στελέχη, και οι δύο θα έχουν λιγότερο ικανά στελέχη, αλλά ο ένας θα είναι δραματικά ικανότερος από τον άλλον. Να το ξαναπούμε: Ταλαντούχους ανθρώπους είχαν, έχουν και θα έχουν όλοι οι στρατοί (και όλοι οι οργανισμοί άλλωστε). Δεν υπάρχει στρατιωτικός οργανισμός που να αποτελείται από μικρούς θεούς του πολέμου, ούτε οργανισμός που να αποτελείται από άβουλους, αδιάφορους, και ανόητους. Όλοι έχουν από όλα. Όμως δεν είναι κι όλοι οι οργανισμοί οι ίδιοι…


9 σχόλια:

Ανώνυμος 16 Μαΐου 2011 - 4:02:00 π.μ. EEST  

Το ξεσκαρτάρισμα πρέπει να γίνεται εντός σχολής, αυτό είναι απαραίτητο. Επίσης πρέπει επιτέλους οι ΕΕΔ να γίνουν επαγγελματικές. Να στρατολογούν μόνες τους πτυχιούχους διαφόρων ειδικοτήτων και να τους δίνουν βαθμό αξιωματικού μετά από αυστηρή επιλογή. Να ξεκαθαρίσει επιτέλους η κατάσταση με τους υπαξιωματικούς και το μισό μάτι με το οποίο τους βλέπει η πλειονότητα των αξιωματικών. Δεν είμαστε πια στη δεκαετία του 50. Το πρόβλημα είναι δομικό και δημιουργεί λάθος νοοτροπίες που ενθαρρύνουν αντιζηλίες αντί να ενθαρρύνουν την ομοψυχία και την αξιοκρατία. Γιατί ένας υπαξιωματικός που έχει περάσει με μεγαλύτερη βάση στη Σχολή του, να μη μπορεί εφ' όσον το επιθυμεί να δώσει εξετάσεις και να γίνει αξιωματικός, σύμφωνα με τις ανάγκες της υπηρεσίας φυσικά; Το ίδιο κι ένας πολιτης πτυχιούχος. Η νοοτροπία της επετηρίδας μας εφερε εδώ που είμαστε τώρα. Οι περισσότεροι καλοί αξιωματκοί είτε αποστρατεύονται άρον άρον είτε παραιτούνται.

Ανώνυμος 16 Μαΐου 2011 - 3:13:00 μ.μ. EEST  

Το καθεστώς των πτυχιούχων - Αξιωματικών τείνει τις ΕΔ ένστολη ΔΕΚΟ. Έλεος..Δεν αρκεί το πτυχίο και τρἰμηνη Βασική Εκπαίδευση για ασκήσει κάποιος καθήκοντα αξιωματικού.

Ανώνυμος 16 Μαΐου 2011 - 4:50:00 μ.μ. EEST  

Το σημείωμα απλά μπήκε στη λανθασμένη λογική του κου Βενιζέλου και τη συζητάει.
Επαναλαμβάνω ότι οι έχοντες επαφή με τα νέα στελέχη των ΕΔ που προέκυψαν από τις πανελλαδικές εξετάσεις διαπιστώνουν πολύ σοβαρή αναβάθμιση στην ποιότητα του προσωπικού. Ο σκελετός στο ντουλάπι των ΕΔ είναι η άκρατη ευνοιοκρατία ενίωτε και ο κομματισμός που εκδηλώνεται κυρίως μετά την αποφοίτηση από τις πρωτοπτυχιακές στρατιωτικές σχολές. Αυτή η ευνοιοκρατία σταδιακά αποδίδει στελέχη στους βαθμούς των ανωτάτων με την εικόνα της ακαταλληλότητας που προσλαμβάνουμε πολύ συχνά πλέον.
Ζητούμενο λοιπόν θα πρέπει να είναι η ποιοτική εκπαίδευση στη διάρκεια της καριέρας ενός στελέχους και η αυστηρή εφαρμογή της αξιοκρατίας κατά την ανέλιξή του. Αυστηρά και συνεχή αξιοκρατικά φίλτρα. Κατά την ταπεινή μου άποψη δεν τίθεται ζήτημα αλλαγής της υφιστάμενης μεθόδου εισαγωγής. Τίθεται πολύ σοβαρό ζήτημα στις διαδικασίες ανέλιξης. Είναι τόσο απλό και όλοι γνωρίζουμε τι πρέπει να γίνει, ή καλύτερα ... τι δεν πρέπει να γίνεται.

Ανώνυμος 16 Μαΐου 2011 - 11:29:00 μ.μ. EEST  

'Το καθεστώς των πτυχιούχων - Αξιωματικών τείνει τις ΕΔ ένστολη ΔΕΚΟ. Έλεος..Δεν αρκεί το πτυχίο και τρἰμηνη Βασική Εκπαίδευση για ασκήσει κάποιος καθήκοντα αξιωματικού'

Εδώ και κάμποσες δεκαετίες οι Αμερικανοί έχουν αντίθετη άποψη από τη δική σου. Τους στέλνουν να προσγειώνονται νύχτα σε αεροπλανοφόρα εν καιρώ πολέμου. Εκεί πως μπορούνε δηλαδή; Δυστυχώς η νοοτροπία των ΕΕΔ είναι άκρως συντηρητική και σε ορισμένα θέματα συντεχνιακή και ωχαδερφίστικη. Κυρίως των ανωτάτων που σκέφτονται την πάρτη τους και όχι το όπλο τους και την Πατρίδα.

Ανώνυμος 20 Μαΐου 2011 - 9:09:00 μ.μ. EEST  

Απάντηση στον ¨Ανώνυμος 16 Μαΐου 2011 4:02:00 π.μ. GMT+03:00΄΄
Συμφωνώ, το ξεσκαρτάρισμα πρέπει να γίνεται στις σχολές τον πρώτο χρόνο. Ναι, να γίνεται στρατολόγηση πτυχιούχων(πανεπιστημίου) για κάλυψη ειδικών θέσεων με ειδική σύμβαση αντίστοιχη με αυτή των πενταετίας αλλά να ξεκινούν με το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Ναι να γίνονται με εξετάσεις οι υπαξιωματικοί αξιωματικοί, και όχι να μπουχτίζει το σύστημα όπως τώρα που γίνονται όλοι χωρίς να έχουν αντικείμενο, ειδικά τώρα που έχουν μπει παιδιά με φρέσκα μυαλά.

Ανώνυμος 23 Μαΐου 2011 - 2:57:00 μ.μ. EEST  

Αν οι ΕΔ επιθυμούσαν στελέχη με επιστήμονικη αξκους θα το είχαν πολύ εύκολα αναβαθμίζοντας τα ΑΣΕΙ με ρεαλισμό και οργάνωση. Δυστηχώς δεν υπάρχει τέτοια πρόθεση. Μένει αναπάντητο το ερώτημα ποιος είναι ο σημερινός στόχος της διαδικασίας εκπαίδευσης..

Ανώνυμος 23 Μαΐου 2011 - 10:13:00 μ.μ. EEST  

Ο σημερινός στόχος της εκπαίδευσης (και της εισαγωγής θα προσέθετα)είναι να μην μας την πούνε για ρουσφέτια. Αν και όπως αποδείχθηκε και φέτος στις Πανελλαδικές πάλι διέρρευσαν θέματα.

Ανώνυμος 25 Μαΐου 2011 - 12:14:00 π.μ. EEST  

ΕΛΕΟΣ!!!
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΜΗΧΑΝΗ ΔΗΜΙΟΥΡΊΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΟΠΛΑ. ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΡΟΑΓΩΓΩΝ ΤΟΣΟ ΣΤΙΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. ΕΛΕΟΣ ΜΕ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΕΙΣ.

ilias 31 Μαΐου 2011 - 3:47:00 π.μ. EEST  

ΕΛΕΟΣ!!!
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΜΗΧΑΝΗ ΔΗΜΙΟΥΡΊΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΟΠΛΑ. ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΡΟΑΓΩΓΩΝ ΤΟΣΟ ΣΤΙΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. ΕΛΕΟΣ ΜΕ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΕΙΣ.

25 Μαΐου 2011 12:14:00 π.μ. GMT+03:00

Ρίξτε μια ματιά στο Λιμενικό Σώμα και στους αριθμούς των στελεχών που το απαρτίζουν.Πόσοι αξιωματικοί υπάρχουν στο σύνολο των 7000 περίπου ένστολων που το απαρτίζουν.Και όχι μόνο αυτό αλλά και πόσοι "ναύαρχοι" υπάρχουν.Εκεί θα δείτε το μεγαλείο των πολιτικών ηγεσιών που πέρασαν απ'αυτό τον τόπο...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP