Προσοχή στο Καστελόριζο!

Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Έχει καταστεί σαφές ότι ο ελληνοτουρκικός διάλογος που ξεκίνησε με νέα δυναμική η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται προ αδιεξόδου. Ο Γ. Παπανδρέου, αμέσως μετά την εκλογική νίκη του 2009, θέλησε να «ξεπαγώσει» τον διάλογο και να εγκαινιάσει μία νέα προσπάθεια, από το σημείο που διακόπηκε το 2004. Πολύ σύντομα, έγινε αντιληπτό ότι αυτό ήταν αδύνατο, για τον απλούστατο λόγο ότι η Τουρκία θέτει πλέον νέες αυθαίρετες απαιτήσεις. Οι ενδείξεις συντείνουν στο συμπέρασμα ότι το νέο «αγκάθι», είναι η απαίτηση της Τουρκίας να εξαιρεθεί το Καστελλόριζο από οποιαδήποτε διευθέτηση για την υφαλοκρηπίδα κι ενδεχόμενη κήρυξη ΑΟΖ από την Αθήνα.

Στο ταξίδι του Έλληνα πρωθυπουργού στο Ερζερούμ, επιχειρήθηκε να καταστεί σαφές στην τουρκική πλευρά ότι η στάση της δεν γίνεται αποδεκτή. Η ουσία βρισκόταν όχι σε αυτά που διακήρυξε δημοσίως ο πρωθυπουργός, όσο στην κατ’ ιδίαν συζήτηση που είχε με τον Ταγίπ Ερντογάν. Δεν υπάρχουν ενδείξεις που να συνηγορούν στο συμπέρασμα ότι αναμένεται κάποια σοβαρή θετική ανατροπή, τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι, λόγω των εκλογών στην Τουρκία.

Ο Ερντογάν, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την εξουσία, έδειξε ότι επεδίωξε μια διαφορετική προσέγγιση στην συνεννόηση με την Ελλάδα. Ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, που συναντήθηκε μαζί του, αποκόμισε την εντύπωση αυτή. Σύντομα όμως, διαπίστωσε ότι η εικόνα αυτή αλλοιωνόταν. Αναφέρει στο βιβλίο του: «Τα εσωτερικά προβλήματα του Ερντογάν ήταν εμφανή. Αργά αλλά σταθερά γινόταν αισθητή η σύγκλιση ή σύμπλευση με αυτούς απέναντι στους οποίους στην αρχή είχε τόσο έντονα κρατήσει αποστάσεις». Όλα αυτά, από το 2004 ήδη...

Ο νυν πρωθυπουργός, θέλησε προφανώς να εκμεταλλευθεί τον «παράγοντα» Ερντογάν. Στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις μαζί του, δέχθηκε την τουρκική απαίτηση – «πρόταση» για καθιέρωση «Κώδικα Συμπεριφοράς» των αεροπορικών δυνάμεων στο Αιγαίο, με πρόσχημα την μείωση της εντάσεως. Αποτέλεσμα οι «πιο ήπιες» αναχαιτίσεις των τουρκικών αεροσκαφών που εισέρχονται στο FIR Αθηνών. Υποτίθεται ότι από τουρκικής πλευράς, θα σταματούσαν οι υπερπτήσεις και άλλες πιο προκλητικές ενέργειες. Για άλλη μια φορά, ενώ η Ελλάδα τήρησε την άτυπη συμφωνία, η Τουρκία υπαναχώρησε.

Πρέπει να τονιστεί όμως, ότι υπάρχει μια σημαντική διαφορά σε αυτή την δεύτερη φάση του ελληνοτουρκικού διαλόγου, σε σχέση με την πρώτη της περιόδου 1999-2004. Τότε, υπήρχε η πίεση προς την Τουρκία που έθεταν οι προβλέψεις της συμφωνίας του Ελσίνκι. Σήμερα, η Τουρκία δεν υφίσταται καμμία απολύτως πίεση, γι’ αυτό και παρουσιάζεται ανελαστική. Κάτι το οποίο διαπίστωσε αμέσως ο Ερντογάν, αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας, αναπροσαρμόζοντας την στάση του, όπως αντιλήφθηκε τότε και ο Κ. Σημίτης. Σήμερα, αν και στο εσωτερικό μέτωπο δείχνει να επικρατεί έναντι του παραδοσιακού πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου, είναι φυσιολογικό, για λόγους εσωτερικών ισορροπιών, να παρουσιάζεται συμβιβαστικός ως προς τις πάγιες θέσεις σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ειδικώς με Ελλάδα και Κύπρο. Με δεδομένο ότι αμέσως μετά τις εκλογές επιδιώκει να επιταχύνει τις μεταρρυθμίσεις μέσω αλλαγής του Συντάγματος, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα θελήσει να προκαλέσει περισσότερο το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο, με κάποια ριζική αλλαγή πλεύσεως στα ελληνοτουρκικά.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός πρέπει να έχει καταλήξει σε δύο βασικά συμπεράσματα:

α) Εφόσον δεν υπάρχει καμμία πίεση προς την Τουρκία, όπως το Ελσίνκι, αυτή δεν έχει κανέναν λόγο να μεταβάλει τις θέσεις της έναντι της Αθήνας.

β) Παρά το δημόσιο προφίλ του Ερντογάν, η Τουρκία εξακολουθεί να είναι ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΗ.

Η κατάσταση αδιεξόδου στον ελληνοτουρκικό διάλογο και η εσωτερική κατάσταση στην Τουρκία, είναι δυνατό να οδηγήσει σύντομα την Άγκυρα σε τυχοδιωκτικές πρακτικές. Κάποια τεχνητή ένταση είναι πιθανό να αποβλέψει στην «υπέρβαση» του αδιεξόδου κι εξυπηρέτηση του τουρκικού στόχου. Το επίκεντρο αυτής, γεωγραφικώς, είναι αναμενόμενο να αφορά το επίμαχο ζήτημα του διμερούς διαλόγου: το Καστελλόριζο.

Σε πολιτικό επίπεδο, ο Ερντογάν θα παρουσιαστεί με ενισχυμένο το προφίλ του, εν όψει των επερχομένων εκλογών. Ιδίως μετά το πολιτικό κόστος που είχε γι’ αυτόν η ανοικτή τοποθέτηση του Έλληνα πρωθυπουργού στο Ερζερούμ. Πέραν τούτου, μια ελεγχόμενη κρίση, θα προκαλέσει το διεθνές ενδιαφέρον και μεσολάβηση τωνΗΠΑ, ώστε Ελλάδα και Τουρκία «να τα βρουν σύντομα». Έτσι, το σημερινό τέλμα θα έχει αρθεί.

Οποιαδήποτε ένταση, έστω και μικρής ή μεσαίας εντάσεως, που θα εμπλέξει το πολεμικό δυναμικό των δύο πλευρών στο Καστελλόριζο, είναι ικανή συνθήκη ώστε να οδηγήσει στην «καθιέρωση» της τουρκικής ενστάσεως ως προς αυτό. Δημιουργώντας συνθήκες αποδοχής της τουρκικής αξιώσεως για «προσωρινή» (στην ουσία μόνιμη) εξαίρεση του συγκεκριμένου συμπλέγματος από οποιαδήποτε διευθέτηση, χάριν μιας γενικότερης «προόδου». Δηλαδή μιας συμφωνίας που θα καλύπτει μόνο το Αρχιπέλαγος του Αιγαίου, τουλάχιστον έτσι όπως το οριοθετεί η Τουρκία. Ουσιαστικώς θα πρόκειται για «γκριζοποίηση» του Καστελλορίζου, όχι ως προς την κυριαρχία επ’ αυτών, αλλά ως προς την αναγνώριση των ελληνικών δικαιωμάτων για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στην περιοχή.

Σε κάθε περίπτωση, το ενδιαφέρον της Αθήνας πρέπει να εστιαστεί στο Καστελλόριζο, με προσπάθεια στρατιωτικής ενισχύσεως κι επαυξήσεως των δυνατοτήτων επεμβάσεως των Ενόπλων Δυνάμεων εκεί.

*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ.

9 σχόλια:

Ανώνυμος 22 Ιανουαρίου 2011 - 3:54:00 μ.μ. EET  

"Πολύ σύντομα, έγινε αντιληπτό ότι αυτό ήταν αδύνατο, για τον απλούστατο λόγο ότι η Τουρκία θέτει πλέον νέες αυθαίρετες απαιτήσεις"

Ακριβώς! Την ίδια τακτική του παζαρέματος την ακολουθούν με ευλάβεια οι απέναντι. Ζητάνε 10 να πάρουνε τα 5 και όταν πλησιάζουν σε συμφωνία ζητάνε και άλλα 20 για να πάρουν τα αρχικά 10. Και την επόμενη μέρα ζητάνε άλλα 20 γιατί βρήκαν πρόθυμους συζητητές.

Πάντα ζητούσαν και θα ζητάνε περισσότερα. Εμείς τι κάνουμε;

Λεωτυχίδης 22 Ιανουαρίου 2011 - 8:10:00 μ.μ. EET  

Πολύ καλή ανάλυση.Οι θέσεις της Τουρκίας παραμένουν σταθερές και αναλοίωτες και η πίεση προς την Ελληνική πλευρά θα ενταθεί μετά την εκλογική νίκη που θα πετύχει το κόμμα AKP του πρωθυπουργού Ερντογάν τον Ιούνιο.

Πελταστής 22 Ιανουαρίου 2011 - 8:48:00 μ.μ. EET  

Κρατώντας τα όπλα που του εμπιστεύονταν η Πατρίδα,
ο Αθηναίος έφηβος μπροστά στο ναό της Αγραύλου έδινε τον παρακάτω όρκο…

Ου καταισχυνώ τα όπλα,
ουδ’ εγκαταλείψω τον προστάτην ω αν στοίχω,
αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων,
και μόνος και μετά πολλών,
και την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω,
πλείω δε και αρείω όσης αν παραδέξωμαι.
Και συνήσω των αεί κρινόντων,
και τοις θεσμοίς τοις ιδρυμένοις πείσομαι,
και ούς τινας άλλους ιδρύσεται το πλήθος εμφρόνως.
Και αν τις αναιρεί τους θεσμούς ή μη πείθηται ουκ επιτρέψω,
αμυνώ δε και μόνος και μετά πάντων.
Και τα ιερά τα πάτρια τιμήσω.

Ίστορες θεοί
Άγραυλος, Ενυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Δε θα ντροπιάσω τα όπλα μου,
ούτε θα εγκαταλείψω τον συμπολεμιστή μου
όπου κι αν ταχθώ να πολεμήσω,
θα υπερασπίζω τα ιερά και τα όσια,
και μόνος και με πολλούς,
και την πατρίδα δε θα παραδώσω μικρότερη,
αλλά μεγαλύτερη και καλύτερη απ’ όση θα μου παραδοθεί.
Θα πιστεύω στους Θεούς
και στους ισχύοντες νόμους θα υπακούω,
και σε όσους άλλους νόμιμα θεσπισθούν.
Κι αν κάποιος αναιρέσει ή αμφισβητήσει
τους θεσμούς δεν θα το επιτρέψω,
θα τον πολεμήσω είτε μόνος είτε με όλους.
Και τις ιερές παρακαταθήκες των πατέρων θα τιμήσω.
Μάρτυρές μου οι θεοί
Άγραυλος, Ενυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη

Όρκος των Ελλήνων στις Πλαταιές (479)
ΟΥ ΠΟΙΗΣΟΜΑΙ ΠΕΡΙ ΠΛΕΙΟΝΟΣ ΤΟ ΖΗΝ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
ΟΥΔΕ ΚΑΤΑΛΕΙΨΩ ΤΟΥΣ ΗΓΕΜΟΝΑΣ ΟΥΤΕ ΖΩΝΤΑΣ ΟΥΤΕ
ΑΠΟΘΑΝΟΝΤΑΣ, ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΕΝ ΤΗι ΜΑΧΗι ΤΕΛΕΥΤΗΣΑΝΤΕΣ
ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΑΠΑΝΤΑΣ ΘΑΨΩ.
ΚΑΙ ΚΡΑΤΗΣΑΣ ΤΩι ΠΟΛΕΜΩι ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΤΩΝ
ΜΕΝ ΜΑΧΕΣΑΜΕΝΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΟΛΕΩΝ
ΟΥΔΕΜΙΑΝ ΑΝΑΣΤΑΤΟΝ ΠΟΙΗΣΩ, ΤΑΣ ΔΕ ΤΑ ΤΟΥ ΒΑΡΒΑΡΟΥ
ΠΡΟΕΛΟΜΕΝΑΣ ΑΠΑΣΑΣ ΔΕΚΑΤΕΥΣΩ.
ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΤΩΝ ΕΜΠΡΗΣΘΕΝΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΩΝ ΥΠΟ
ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΟΥΔΕΝ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΩ ΠΑΝΤΑΠΑΣΙΝ,
ΑΛΛ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΤΟΙΣ ΕΠΙΓΙΓΝΟΜΕΝΟΙΣ ΕΑΣΩ ΚΑΤΑΛΕΙΠΕΣΘΑΙ
ΤΗΣ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΑΣΕΒΕΙΑΣ.

Δε θα προτιμήσω τη ζωή από την ελευθέρια, ούτε τους αρχηγούς μου
θα παρατήσω, είτε ζωντανούς είτε νεκρούς, αλλά όσους συμπολεμιστές μου
σκοτωθούν στη μάχη θα τους θάψω.
Και, νικητής στον πόλεμο κατά των βαρβάρων, δεν θα βλάψω καμία από τις
πόλεις που πολέμησαν για την Ελλάδα, εκείνες όμως που πήραν το μέρος του
βαρβάρου θα τις κάνω φόρου υποτελείς.
Και κανένα απ’ τα ιερά, που οι βάρβαροι πυρπόλησαν ή γκρέμισαν,
δεν θ’ ανοικοδομήσω αλλά θα τ’ αφήσω να μένουν στους μεταγενέστερους
μνημεία της βαρβαρικής ασέβειας.(Λυκούργος, Κατά Λεωκράτους, 81
και Ηρόδοτος, Ζ,131)

ΑΧΕΡΩΝ 23 Ιανουαρίου 2011 - 3:07:00 π.μ. EET  

Aπο καιρο παρακολουθω,εστω ακροθιγως,το σηριαλ με το ακριτικο Καστελοριζο.Το 1994,οταν ανεβιωσε -δηθεν-το δογμα του ενιαιου αμυντικου χωρου Ελλαδος-Κυπρου*,ειχα διαβασει σε εφημεριδα,οτι επεκειτο ''Μαχη για τα θαλασσια συνορα Ελλαδος-Κυπρου''με επικεντρο βεβαιως το Καστελοριζο.Εκτοτε αγνοειται η υποθεση,η μαλλον,διαγει βιον φαντασματος:αναφερεται αραια και που απο καποιο εντυπο,σπανιοτατα ακουγεται στην τηλεοραση,και αυτο σαν υποσημειωση,παρα ως θεμα καθεαυτο.Προσωπικα,ολα αυτα τα πετρινα χρονια της τυφλης αναζητησεως,σχηματισα την πεποιθηση οτι στο Καστελοριζο προκειται να δρεψουμε νεες δαφνες λαμπρες σαν εκεινες των Ιμιων.Που το στηριζω;
Απλουστατα,το Καστελοριζο παρουσιαζει καποιες ιδιαιτεροτητες ως προς την γεωστρατηγικη περιγραφη,ενω ειχε τεθει και ως αιτημα των Η.Π.Α προς τον πρωθυπουργο της Ελλαδος Γεωργιο Παπανδρεου τον πρεσβυτερο το 1965,προκειμενου να συμψηφισθει με την Κυπρο.Αναλυτικωτερα,στο πλαισιο των προβλεψεων του σχεδιου Ατσεσον,(ολοι εχουν σχεδια για την Ελλαδα και την Κυπρο,ΕΚΤΟΣ απο την ιδια την Ελλαδα και την ιδια την Κυπρο),η μεν Ελλας θα αποκτουσε την Κυπρο με την παραχωρηση στην Τουρκια μιας βασεως για πενηντα χρονια,θα επρεπε ομως σε αντισταθμισμα να παραχωρησει το Καστελοριζο στην Τουρκια.
Εγγραφη πρωτη.
Τριαντα χρονια αργοτερα,''συμπιπτει''το ενιαιο δογμα με τις αναφορες στα θαλασσια συνορα Ελλαδος-Κυπρου,με επικεντρο του ενδιαφεροντος το Καστελοριζο.
Εγγραφη δευτερη.
Και πλεον,φουλ φιλολογια περι πετρελαιων και συνεκμεταλλευσεως στο Αιγαιο,με ακρα του ταφου σιωπη περι ΑΟΖ,και βεβαιως,περι Καστελοριζου.Εδω πλεον το Καστελοριζο λαμπει δια της απουσιας του,και ουτω πως,εχουμε ''εξ αντιτυπιας'',
ΕΓΓΡΑΦΗ ΤΡΙΤΗ.
Φιλοι,οπως ειδαμε πιο πανω,κατι ψηνοταν απο δεκαετιες σχετικα με αυτην την νησο την μικρη,την Μεγιστη.Την πρωτη φορα,ο Γερος Παπανδρεου αρνηθηκε να ικανοποιησει το αμερικανικο αιτημα,για λογους που δεν μπορω να ισχυριστω οτι γνωριζω.Πιθανον ειναι οτι δεν ηθελε να βρεθει απεναντι στον Ελληνικο λαο και να καψει το χαρτι της πολιτικης δυναστειας που ηθελε να ιδρυσει.Ας μην ξεχναμε,ο Ελληνικος λαος τοτε δεν το ειχε σε τιποτα να βγει στους δρομους και να το κανει το ματς κολαση,αλλωστε αυτο περιπου εκανε για χαρη του Γερου στα Ιουλιανα.Προκειμενου δε για την Πατριδα,τα πραγματα θα ηταν κατα πασαν βεβαιοτητα πολυ πιο σκουρα για οποιον εβγαινε απεναντι σε εκεινο τον λαο.Εκτοτε οπως εγραψα ηδη,το θεμα αρχισε να διαγει βιον φαντασματος,και αυτο ειναι που με βαζει στα φιδια.Και μολις προχθες,ηλθε και η ειδηση οτι η σχολη αεροποριας στρατου της Τουρκιας μετακινειται στην Σπαρτη της Αιολιας(Ισπαρτα).Ριξτε μια ματια στον χαρτη...και μετρηστε προχειρα την αποσταση απο το Καστελοριζο.Ερρωμεθα.
*Το ενιαιο δογμα οπως περιληπτικως αποκαλειται,ΔΕΝ εφευρεθηκε απο τον Ανδρεα Παπανδρεου την δεκαετια του 90,αλλα απο την Ελλαδικη και Κυπριακη στρατιωτικη ηγεσια τρεις δεκαετιες ενωριτερα,μαλιστα το ανεφερε ο Μακαριος στην ανοικτη επιστολη του προς τον Γκιζικη τον Ιουνιο του 1974:''Bεβαιως,το ενιαιον δογμα ασκει συναισθηματικην γοητειαν,πλην ομως στρατιωτικως,διαφορος ειναι η καταστασις.''

ΔΒ 24 Ιανουαρίου 2011 - 1:31:00 π.μ. EET  

Έχετε σκεφθεί ότι τίποτα δεν αποκλείει σε ένα θερμό επεισόδιο μια ταχεία κατάληψη των νησιών (Μεγίστη, Στρογγύλη, Ρω) και μετά αλλάζει όλο το σκηνικό των διαπραγματεύσεων.

Μια ματιά στον χάρτη, λίγη γνώση των στρατιωτικών δυνατοτήτων μας και της βούλησης των πολιτικών μας νομίζω ότι αρκεί. Μια νυκτερινή επιχείρηση από υπέρτερες επίλεκτες δυνάμεις με αποκλεισμό των νησιών για 2-3 ημέρες και το θέμα έχει λήξει.

Δεν μπορώ βέβαια να προβλέψω τον διεθνή παράγοντα και πως θα επηρεάσει τις μετέπειτα εξελίξεις – αλλά δεν νομίζω επ’ ουδενί ότι θα είχαμε ένα δεύτερο Κουβέιτ. Παρόλα αυτά μια τέτοια κίνηση από την μεριά της Τουρκίας νομίζω ότι θα της έλυνε αρκετά προβλήματα. Και δεν πιστεύω ότι θα έβλεπε κάποιο πρόβλημα στο να την εκτελέσει ούτε από στρατιωτική άποψη αλλά και ούτε από πολιτικό – διπλωματική. Εδώ έξυπνα, σταθερά και επίμονα έχει φθάσει να αθετεί και αμφισβητεί άλλες διεθνείς συνθήκες και να αλλάζει de facto το πολυετές γεωπολιτικό και στρατηγικό καθεστώς στο Αιγαίο. Πόσο μάλλον σε κάτι που αποτελεί παραφωνία στο υπογάστριο της και της περιορίζει πρόσβαση σε εν δυνάμει υφισταμένους οικονομικούς πόρους και ευρύτερο στρατηγικό βάθος. Δεν νομίζετε;

Ίσως θα πρέπει να σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά το «παλιό» δόγμα του ισοδύναμου τετελεσμένου τόσο σαν μέσου αποτροπής όσο ακόμη και διαπραγμάτευσης, αν τα πράγματα εξελιχθούν κάπως έτσι που θα έπρεπε να κάνουμε ανταλλαγές. Ελπίζω αυτοί που δεν μιλάνε, όταν έρθει η ώρα να πράξουν να μας κάνουν περήφανους.

Ανώνυμος 2 Μαρτίου 2011 - 2:47:00 μ.μ. EET  

ΜΙΑ ΤΥΧΟΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΑΜΕΣ Α Θ ΑΠΡΟΚΑΛΕΣΕΙ ΑΝΑΚΤΑΛΗΨΗ ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ.. ΜΕ ΣΥΧΡΟΝΗ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΑΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΔΝΕ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΑΛΑΓΕ ς ΣΥΝΟΡΩΝ

Γιώργος 6 Μαΐου 2012 - 11:29:00 μ.μ. EEST  

ΣΤΟΝ ΧΑΡΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ** ΔΕΝ ** ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ!!! ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ???

Alexandros 7 Μαΐου 2012 - 2:01:00 π.μ. EEST  

Γιώργο φαίνεται στην άκρη δεξιά! Βάλε το ποντίκι επάνω!

Alexandros 17 Δεκεμβρίου 2012 - 5:13:00 μ.μ. EET  

Οσο εχουμε χρονο, το Καστελοριζο πρεπει να μεταλαχθει σε ενα υπερσυνχρονο αβύθιστο οπως ειναι αεροπλανοφορο, το οποιο θα μπορουσε να μεταχειρισθεί επίσης σαν σταθμος ανεφοδιασμου για την Κυπρο. Μην χανετε καιρο. Μπορουμε να το μετατρεψουμε σε ενα απορθητο φρουριο για να μπορει να αποτρεψει καθε τουρκικη επιθεση. Ελληνες γρηγορητε. Οι βαρβαροι ειναι εντος και εκτος των τυχων και έτοιμοι να επιτεθουν, μολις ανακηρύξουμε το ΑΟΖ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP