Επαναφορά στο Ελσίνκι

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

Της Κύρας Αδάμ

Τα ερωτήματα προκύπτουν από την ξαφνική απόφαση της κυβέρνησης, σύμφωνα με την οποία, στα τέλη του προσεχούς Ιουνίου, η Αθήνα αναλαμβάνει πρωτοβουλία να γίνει «Σύνοδος Κορυφής» Ευρωπαϊκής Ενωσης-Τουρκίας, ώστε να «αναζωογονηθεί» η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας. Και όλα αυτά γιατί η Αθήνα διαπιστώνει «...μια εικονική διαπραγματευτική διαδικασία»(!), η οποία εκτός των άλλων υπονομεύει την αξιοπιστία(!) της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Η Αθήνα λοιπόν επιδιώκει να δώσει «νέα πνοή» στην ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας μετά τον Ιούνιο, αφού προηγουμένως ο κ. Ερντογάν προφανώς θα έχει κερδίσει τις επερχόμενες εκλογές. Στο μεσοδιάστημα από τώρα μέχρι τον Ιούνιο η Αθήνα και η Αγκυρα, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, θα ασχολούνται με δύο σοβαρά και για τις δυο τους θέματα:

  • Την ολοκλήρωση των μυστικών -και επομένως αδιαφανών- συνομιλιών τους για το Αιγαίο και τις μορφές συνεκμετάλλευσής του. Οσο περνά ο καιρός, φαίνεται καθαρά ότι η κυβέρνηση Ερντογάν παραμένει αμετακίνητη στο θέμα των 12 ν.μ. και δεν πρόκειται «να τα χαρίσει» στην Αθήνα. ΟΣΟ περνά ο καιρός, πυκνώνουν οι βάσιμες πληροφορίες ότι η Τουρκία σε μια πιθανή συμφωνία συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου αρνείται πεισματικά να συμπεριλάβει και το Καστελόριζο, πράγμα που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο η συμφωνία αυτή να είναι... σε δόσεις, για τμήματα του Αιγαίου, αλλά όχι και για το σύνολο της ελληνικής και τουρκικής υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.
  • Το δεύτερο θέμα αφορά τις εξελίξεις στο Κυπριακό, με τη σαρωτική εμπλοκή του γεν. γραμματέα του ΟΗΕ, ο οποίος μάλλον βιάζεται να λύσει το θέμα μέσα στο 2011 με διάσκεψη κορυφής (παρουσία της Ελλάδας και της Τουρκίας). Το σκηνικό αυτό παραπέμπει μάλλον ευθέως σε προσπάθεια... ανασυγκρότησης της διαδικασίας του Ελσίνκι, όταν η Κύπρος έγινε δεκτή στην Ε.Ε. με αντάλλαγμα να ανοίξει ο δρόμος για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Η παρούσα ελληνική κυβέρνηση προφανώς επιθυμεί να κλείσει τη διαδικασία με την πλήρη ένταξη της Τουρκίας.
ΕΠΕΙΔΗ όμως οι θεσμοθετημένες ευρωπαϊκές διαδικασίες δεν εξαρτώνται από μεμονωμένες «πρωτοβουλίες» κρατών-μελών (σ.σ. έστω και άμεσα ενδιαφερομένων), η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας εξαρτάται από το «ξεπάγωμα» των κλειστών κεφαλαίων διαπραγμάτευσης ενόσω η Αγκυρα αρνείται να ανοίξει λιμάνια και αεροδρόμια στην παρούσα Κυπριακή Δημοκρατία και η Γαλλία κρατά παγωμένα, για δικούς της λόγους, άλλα κεφάλαια. Αλλά, σύμφωνα με τα ισχύοντα, ακόμα και αν ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις της, η Τουρκία θα πρέπει να περιμένει και νέα απόφαση της Ε.Ε. για το τελικό μέλλον των σχέσεών τους.

ΕΤΣΙ, για να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας...

http://www.enet.gr/

2 σχόλια:

Ανώνυμος 25 Νοεμβρίου 2010 - 1:38:00 μ.μ. EET  

Τι του λείπει του ψωριάρη;; Φούντα με μαργαριτάρι. Η Ελλάς καίγεται και αυτοί το βιολί τους. Ρε γιουσουφάκια, ρε προσκυνημένοι ρε προδότες αυτό σας ενδιαφέρει;;; το ότι έχετε αφήσει την Ελλάδα χωρίς παραγωγή, χωρίς ναυτιλία, χωρίς όραμα για την νεολαία, ουδόλως σας συγκινεί;;; Ξέρετε ρε Νενέκοι πόσα μέτρα χωρίζουν την γιάφκα που ονομάζετε βουλή από το Γουδή;;; Για κάντε ένα μετρηματάκι. Σε "καλό" θα σας βγεί.

Ανώνυμος 25 Νοεμβρίου 2010 - 7:08:00 μ.μ. EET  

Το μόνο που η Ιστορία διδάσκει μερικούς ανθρώπους είναι ότι δεν διδάσκονται τίποτε από αυτή. Μάθημα 1ον: Το τέλος του Νενέκου...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP