Το μεγάλο ναι Ή το μεγάλο όχι.

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

“Ο Ταγίπ Ερντογάν θα ήθελε να υπάρξει μια κατ' αρχήν συμφωνία για το Αιγαίο μέχρι το τέλος του έτους. Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι οι δύο πλευρές έχουν συμφωνήσει σε ορισμένες αρχές, χωρίς όμως να έχει οριστικοποιηθεί συγκεκριμένη «λύση-πακέτο». Οι Τούρκοι πιστεύουν ότι έχει φτάσει η ώρα η διαπραγμάτευση να γίνει σε πολιτικό επίπεδο, ενώ κανείς, και από τις δύο πλευρές, δεν αποκαλύπτει το περιεχόμενο των όσων έχουν μέχρι τώρα συμφωνηθεί. Σύμφωνα με το επικρατέστερο σενάριο, η λύση που προκρίνεται είναι η αυξομείωση της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων, τα οποία σε ορισμένες περιοχές θα φθάσουν τα 12 μίλια, ενώ σε άλλες, κυρίως γύρω από τα νησιά, θα είναι πιο περιορισμένα. Πρακτικά, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, η φόρμουλα αυτή δίνει στην Ελλάδα τον έλεγχο ποσοστού λιγότερου του 80% του Αιγαίου, που θεωρείται αναμενόμενο σε περίπτωση που τη σχετική απόφαση εξέδιδε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.”

Με αυτό το κείμενο ανακοινώνεται από την Καθημερινή η διαφαινόμενη ελληνοτουρκική συμφωνία για μοίρασμα του Αιγαίου. Διότι περί αυτού πρόκειται.

Μα, είναι κακό αυτό;

Δεδομένου ότι δε γνωρίζουμε τι συζητείται, προφανώς δε μπορούμε να εκφράσουμε άποψη. Οι πληροφορίες που διοχετεύονται στον τύπο είναι διατυπωμένες, έτσι ώστε να μπορούν να σημαίνουν τα πάντα: Η διατύπωση: “η λύση που προκρίνεται είναι η αυξομείωση της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων, τα οποία σε ορισμένες περιοχές θα φθάσουν τα 12 μίλια, ενώ σε άλλες, κυρίως γύρω από τα νησιά, θα είναι πιο περιορισμένα” μόνον υποψίες μπορεί να γεννά – και κανένα καλό σενάριο δε θα μπορούσε να προοιωνίζει.

Κι αν η αοριστία γεννά υποψίες, η επόμενη πρόταση δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το γκαιμπελικό χαρακτήρα των διαρροών:

“Πρακτικά, σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς, η φόρμουλα αυτή δίνει στην Ελλάδα τον έλεγχο ποσοστού λιγότερου του 80% του Αιγαίου, που θεωρείται αναμενόμενο σε περίπτωση που τη σχετική απόφαση εξέδιδε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.”
“Πρακτικά”, λοιπόν – γιατί μη νομίσετε ότι είμαστε εμείς τίποτα θεωρητικοί τύποι, εμείς σηκώνουμε τα μανίκια αντιμετωπίζουμε προβλήματα – “πρακτικά”, λοιπόν, “σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς” (που κανένας εκτός από το συντάκτη του άρθρου δεν έχει δει, διότι σύμφωνα με κάποιους άλλους υπολογισμούς που έχουν γίνει αλλού – δε μπορώ να σας πω που – θα μας δώσουν και τη Μαύρη Θάλασσα), “η φόρμουλα αυτή δίνει στην Ελλάδα τον έλεγχο ποσοστού λιγότερου του 80% του Αιγαίου, που θεωρείται αναμενόμενο σε περίπτωση που τη σχετική απόφαση εξέδιδε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.” Βρε τη φόρμουλα!... Θεωρείται, λοιπόν, αναμενόμενο ότι θα εξέδιδε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης σχετική απόφαση! Σχετική απόφαση σχετικά με τον καθορισμό των χωρικών μας υδάτων! Παρ' όλο που είναι πάγια θέση της ελληνικής πολιτικής (κι απ΄όσο ξέρουμε δεν έχει αναθεωρηθεί) ότι το μόνο θέμα προσφυγής στο Δικαστήριο της Χάγης είναι η υφαλοκρηπίδα, και ΟΧΙ τα χωρικά ύδατα, το καθεστώς των οποίων διέπεται από διεθνές δίκαιο αποδεκτό από όλες της χώρες του κόσμου ΠΛΗΝ της Τουρκίας. (συνθήκη του Montego Bay). Τι μάθαμε, λοιπόν, με αυτή την πρόταση;
  1. ότι σκεφτόμασταν να προσφύγουμε στη Χάγη για τον καθορισμό των χωρικών μας υδάτων,
  2. ότι υπολογίζαμε (πρακτικά, πάντα), ότι το Δικαστήριο, με κάποια “φόρμουλα”, θα μας έδινε τον έλεγχο... ποσοστού λιγότερου του 80% του Αιγαίου (βέβαια, αν αυτό το ποσοστό έχει κάποια σημασία, γιατί δεν παρατίθεται και το...ποσοστό που θα περιερχόταν σε ελληνική κυριαρχία κατ' εφαρμογήν του Διεθνούς Δικαίου; έτσι, για να έχουμε μία αίσθηση των πραγμάτων...) και
  3. ότι... μιας και το Δικαστήριο της Χάγης θα μας αφαιρούσε κυριαρχικά δικαιώματα και θα τα έδινε στους Τούρκους (αφού εμείς θα τα θέταμε στην κρίση του, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία), αποφασίσαμε να μη μπούμε στον κόπο, και να τα δώσουμε οι ίδιοι, με απ΄ευθείας συζητήσεις.
Fast track λέγεται αυτό, εσχάτως.

Αλλά, μπορεί κανείς να αντιτείνει: Παρά της εικασίες του δημοσιογράφου, στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τι συζητούν. Δεκτόν. Μπορεί να μην ξέρουμε ΤΙ συζητούν, γνωρίζουμε όμως ΠΟΙΟΙ συζητούν.

Από την τουρκική πλευρά, συζητά ο Τούρκος πρωθυπουργός που ερχόμενος στην Αθήνα δηλώνει ευθαρσώς:
«στην πραγματικότητα, επιθυμούμε να μη γίνονται καθόλου πτήσεις πάνω από τα νησιά».
Η σαρκαστική και περιφρονητική διάθεση σε όλο της το μεγαλείο.

Επίσης, από την τουρκική πλευρά συζητά ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών. Ο οποίος τυγχάνει και συγγραφέας του δόγματος της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας. Και ο οποίος, για το θέμα των υπό εξέλιξη συζητήσεων έχει την εξής, ρητή άποψη:
Σήμερα είναι γνωστά πλέον τα αποτελέσματα της στρατηγικής ολιγωρίας για το ότι δεν τέθηκαν υπό έλεγχο τα νησιά του Αιγαίου και εγκαταλείφθηκαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τη στιγμή που η Τουρκία κρατά τον σφυγμό του μαλακού υπογάστριου της Ρωσίας μέσω των Στενών, η Ελλάδα έχει αποκτήσει στρατηγικό πλεονέκτημα απέναντι στην Τουρκία, μέσω των νησιών του Αιγαίου. Ο χώρος στον οποίο η Τουρκία βρίσκεται κοντά στον πόλεμο, περισσότερο από κάθε άλλη περίπτωση, είναι τα νησιά του Αιγαίου, που περιορίζουν σε σημαντικό βαθμό τον ζωτικό της χώρο, πράγμα που οφείλεται στα ασυγχώρητα λάθη που έχουν γίνει, εξαιτίας της απουσίας συνεπούς θαλάσσιας στρατηγικής. Η κρίση στο Καρντάκ (Ιμια), που έφερε στην επιφάνεια την ελληνική κυριαρχία ακόμη και σε βραχονησίδες που βρίσκονται κοντά στις ακτές μας, είναι το πικρό αντίτιμο των συσσωρευμένων αυτών λαθών»
Όπως και παρακάτω:
«Η πηγή του βασικού προβλήματος στο Αιγαίο είναι η αντίθεση μεταξύ της γεωλογικής και γεωπολιτικής πραγματικότητας και του τρέχοντος στάτους κβο. Σε αντίθεση προς το γεγονός ότι τα νησιά του Αιγαίου Πελάγους είναι φυσική προέκταση της γεωλογικής δομής της χερσονήσου της Ανατολίας, και προς τις γεωπολιτικές αναγκαιότητες που γεννιούνται από την παραπάνω κατάσταση, η πολιτική διανομή έγινε μέσω διεθνών συμφωνιών, υπέρ της Ελλάδας, πράγμα που υποδαυλίζει προβλήματα όπως η υφαλοκρηπίδα, τα χωρικά ύδατα, ο εναέριος χώρος, η γραμμή FIR, οι περιοχές διοίκησης και ελέγχου και η στρατιωτικοποίηση των νησιών» .
Όπως, εύστοχα παρατήρησε ο καθηγητής κος Βασίλης Φίλιας, αυτές οι δηλώσεις θα αρκούσαν για να κυρυχθεί ο κ. Νταβούτογλου persona non grata στη χώρα. Συμβαίνει κάτι τέτοιο; Μάλλον όχι. Συμβαίνει, όμως, το αντίθετο:
"Ο κ. Νταβούτογλου επέλεξε (στσ: πριν από δύο μήνες) ελληνικό νησί [Ρόδος] , για να κάνει διακοπές με την οικογένειά του, και από τα πρώτα πράγματα που έκανε ήταν να επισκεφτεί το τέμενος του Μουράτ Ρέις, που βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της πόλης της Ρόδου. [...] Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του κ. Νταβούτογλου, ο οποίος από την Αλικαρνασσό τηλεφώνησε στον κ. Δρούτσα και τον ρώτησε αν θα μπορούσαν να συναντηθούν στη Ρόδο, πριν ο Έλληνας αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών καταλήξει στο Καστελόριζο."
Και τι δήλωσε ο προσκεκλημένος, και βασικός συνομιλητής, από τη Ρόδο:
"Ο κ. Νταβούτογλου χαρακτήρισε "κοινό σπίτι" Ελλήνων και Τούρκων τη θάλασσα του Αιγαίου. "Είμαστε σαν μία οικογένεια, Τούρκοι και Έλληνες, καθώς μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία, την ίδια πολιτιστική κληρονομιά, το ίδιο τουριστικό περιβάλλον και την ίδια μακραίωνη πολιτιστική κληρονομιά", ανέφερε μεταξύ άλλων."
Με άλλα λόγια, ο κος Νταβούτογλου αποφάσισε να κάνει διακοπές στη Ρόδο, φώναξε εκεί και τον κ. Δρούτσα (τον τέταρτο συνομιλητή) και του είπε για το “κοινό μας σπίτι”, το Αιγαίο.

Όλοι, λοιπόν, αυτοί, μαζί με τον Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου, σε μυστικές συνομιλίες, οδεύουν προς διευθέτηση των “διαφορών στο Αιγαίο”. Όπως επεδίωκαν τη λύση του Κυπριακού, με το κατάπτυστο Σχέδιο Ανάν, πριν από μερικά χρόνια.

Ένα είναι το ερώτημα που απομένει: Η αξιωματική αντιπολίτευση έχει ενημερωθεί για τις συνομιλίες; Κι αν ναι, συμφωνεί; Κι αν όχι, το προτίθεται να κάνει;

Για ορισμένους πολιτικούς, η κρίση είναι τελεσίδικη, ήδη από το σχέδιο Ανάν. Για μερικούς, αναμένεται να πουν το “μεγάλο ναι, ή το μεγάλο όχι” του Αλεξανδρινού ποιητή.

Περιμένουμε με αγωνία.

8 σχόλια:

enkripto 24 Οκτωβρίου 2010 - 7:41:00 μ.μ. EEST  

Βλέπε σχετικά : Βραχονησίδες Καλόγεροι : To "κλειδί" του Κεντρικού Αιγαίου

http://www.enkripto.com/2010/02/to_19.html

Ανώνυμος 25 Οκτωβρίου 2010 - 11:13:00 π.μ. EEST  

Τα "ΟΧΙ" θέλουν Μεταξάδες. Οι οσφυοκάμπτες νεοραγιάδες νενέκοι πολιτικάντηδες με τι ψυχικό σθένος θα πουν ΟΧΙ και σε ποιόν;;; Στο σιωνο-μασονικό σύστημα που τους διατηρεί στην εξουσία;;; Αφού του "ΑΒΕΡΩΦ" τα κανόνια από "10 πήχες μακρυά". κατάντησαν πιάστρες για γαμογυρλάντες. Που υπάρχει ο νέος Κουντουργιώτης;;; Το μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα του Π.Ν. είναι το "τζαμί" των λαθρομεταναστών.

ΜΠΟΥΝΤΡΟΣ 25 Οκτωβρίου 2010 - 11:13:00 π.μ. EEST  

Η Τουρκία δεν αλλάζει θέλει όλο το Αρχιπέλαγος δικό της το θέμα είναι να καταλάβουμε εμείς ότι δεν έχει νόημα να πιστεύουμε αυτά τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα που προσπαθεί να μας πείσει ο Τούρκος πρωθυπουργός Ερντογάν. Η Ελλάς πρέπει να είναι έτοιμη για όλα και φυσικά για πόλεμο.

ΑΧΕΡΩΝ 25 Οκτωβρίου 2010 - 10:26:00 μ.μ. EEST  

Τα μεγαλα ''ΝΑΙ'' η τα μεγαλα ''ΟΧΙ''θελουν Λαο με αυτοπεποιθηση,κριση,αυτοσεβεσμο,και βεβαιως, εθνικη αξιοπρεπεια.Και κατι ακομη,Λαο που να ξεχωριζει την ιρα απο το σιταρι,αν με καταλαβαινετε.Ο οποιος Μεταξας δεν ειναι εγκυηση,αλλα μερος της ιστορικης συγκυριας.Ο συγκεκριμενος ηταν πατριωτης μονο οταν η Πατριδα ηταν ιδιοκτησια του βασιλεως,και πεμπτοφαλαγγιτης οταν αυτη δεν ηταν.Ειναι ο Λαος,ειναι το Εθνος η ιστορικη σταθερα,και οχι ο ηγετης.Απλως,οταν Λαος και ηγεσια ειναι κατωτεροι των περιστασεων,εχουμε μπροστα μας κατι σαν το σημερινο ελλαδισταν.

konion 26 Οκτωβρίου 2010 - 8:43:00 μ.μ. EEST  

Πρέπει κάποτε ἡ καραμέλα περὶ διεθνοῦς δικαίου νὰ σταματήση. Ἢ ἔχεις τὴν ἲσχὺ καὶ τὰ κρατᾶς ἢ τὰ χάνεις.
Τὸ διεθνὲς δίκαιο ἔχει καὶ πολιτικὲς παραμέτρους ἐκτὸς τῶν καθαρὰ δικονομικῶν.
Μόνο ποὺ λέμε ὅτι θὰ πᾶμε στὸ διεθνὲς δικαστήριο τῆς Χάγης, ¨η διαπραγματευτική μας θέσις ἀδυνατίζει, δὲν μπορῶ πιὰ συνεχῶς νὰ λέω τὰ αὐτονόητα.

ploumi 2 Φεβρουαρίου 2011 - 1:07:00 π.μ. EET  

Το ξέρω ότι η ιστορία γράφεται πάντα από τους δυνατούς, αυτούς δηλαδή που δε δειλιάζουν μπροστα στο ατσάλι επειδή θεωρούν ότι πρέπει να αμυνθούν για την "πατρίδα τους". Ίσως όμως αυτός ο κύκλος αίματος δεν κλείσει ποτέ έτσι. Μήπως χρειάζονται αμοιβαίεςυποχωρίσεις τόσο δικές μας όσο και της Τουρκίας για να δούμε καμιά άσπρη μέρα; Θα μου πείτε τι κερδίζουμε από αυτό. Κατα τη γνώμη μου κερδίζονται χρηματικοί πόροι (αφού θα μπορούμε πια να διαπραγματευτούμε την ύπαρξη των πετρελαίων που βρίσκονται υποθαλάσσια)καιψυχολογική ηρεμία(αφού θα κοιμόμαστε ήσυχοι ότι δε θα κηρυχθεί πόλεμος με το παραμικρό). Εξάλλου το χώμα που γεννηθήκαμε δεν το επιλέξαμε εμείς, αλλά οι γονείς μας. Οι δικοί μου γονείς είναι Έλληνες, για αυτό και εγώ είμαι Ελληνίδα. Θα μπορούσα κάλλιστα να έχω γεννηθεί στην Τουρκία και να είμαι Τουρκάλα. Μήπως θα έπρεπε να σκοτώσω τους γονείς μου αν ήταν Τούρκοι ή να πιστεύω ότι είμαι κατώτερος άνθρωπος ή ακόμη χειρότερα να πιστέψω ότι είμαι άτυχη που δε γεννήθηκα στην Ελλάδα; Οι άνθρωποι πρέπει να νοιώθουν περήφανοι με πράγματα που οι ίδιοι έχουν επειδή τα κατάφεραν και όχι με πράγματα στα οποία τους βοήθησε απλώς η τύχη να έχουν...

Ανώνυμος 2 Φεβρουαρίου 2011 - 10:25:00 π.μ. EET  

αμοιβαίεςυποχωρίσεις τόσο δικές μας όσο και της Τουρκίας για να δούμε καμιά άσπρη μέρα;
Μα δεν διεκδικούμε κάτι από την Τουρκία ώστε να συμβιβαστούμε με κάτι λιγότερο και να πάμε να κοιμηθούμε τον ύπνο του δικαίου!
Το Δίκαιο της Θάλασσας, μας δίνει από μόνο του, δικαιώματα που "τσούζουν" την Τουρκία. Ή πιστεύεις πως χρειάζονται οι Τούρκοι τόσο έδαφος όσο είναι τα νησιά του μισού Αιγαίου, γαιτί δεν χωράνε?

ΑΧΕΡΩΝ 2 Φεβρουαρίου 2011 - 10:27:00 π.μ. EET  

@Ploumi
Εαν δεν εχεις τα κοτσια να εισαι Ελληνιδα,αφησε αυτον τον τοπο σ´αυτους που δεν μετρανε την μεγαλωσυνη με το στρεμμα,αλλα ουτε και παραχωρουν σπιθαμη απο δειλια.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP