Στρατιωτικό μνημόσυνο

Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

Μέσα από κομψές διατυπώσεις στην πρόσφατη συνέντευξη τύπου των κ. Βενιζέλου-Μπεγλίτη, αποκαλύπτεται η στρατιωτική μας πτώχευση - Η παρουσίαση του έργου του υπουργείου περιορίζεται σε λίστα περικοπών.

Την παρουσίαση του έργου που έγινε στο ΥΠΕΘΑ τους τελευταίους 12 μήνες και τη δέσμευση της πολιτικής του ηγεσίας για τις βασικές προτεραιρότητες έκαναν σε συνέντευξή τους την περασμένη Τρίτη ο ΥΕΘΑ κ.Ευ. Βενιζέλος και ΑΝΥΕΘΑ κ.Π. Μπεγλίτης

Του Μάνου Ηλιάδη, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Κόσμος του Επενδυτή".

2 σχόλια:

Λουκάς 10 Οκτωβρίου 2010 - 7:53:00 μ.μ. EEST  

Η κυβέρνηση θέλει, οι Ένοπλες Δυνάμεις πλέον δεν μπορούν…

Του Μάνου Ηλιάδη

Η περιορισμένη αναφορά του ΥΕΘΑ κ. Βενιζέλου στη συνέντευξη της περασμένης Τρίτης στην ανάγκη αναθεωρήσεως, μεταξύ άλλων, και της νέας Πολιτικής Εθνικής Άμυ­νας επαναφέρει στο προσκήνιο το συγκεκριμένο θέμα, με το οποίο είχε ασχοληθεί ο «ΚτΕ» στις 25 Σεπτεμβρίου.

Ως προελέχθη, η αναφορά του κ. Βενιζέλου στο θέμα αυτό ήταν περιορισμένη και το μόνο που ανεφέρθη ήταν ότι η νέα Πολιτική Εθνικής Άμυ­νας και Ασφαλείας, όπως ορθώς συμπλή­ρωσε τον τίτλο του εν λόγω θεσμικού κειμένου, σκοπός του ΥΠΕΘΑ ήταν να δοθεί προς παρουσίαση στο ΚΥΣΕΑ μέχρι τις 15 Νοεμβρίου. Επίσης, ότι στη σύνταξη του, η οποία θα γίνει στο πλαίσιο των προβλεπο­μένων διαδικασιών, θα υπάρξει διαβούλευ­ση, πέραν των επιτελικών στελεχών του ΥΠΕΘΑ με επιστήμονες που είναι σε θέση να συμβάλουν σε τμήματα και κεφάλαια του θεσμικού αυτού κειμένου.

Στο φύλλο του της 25ης Σεπτεμβρίου, ο «ΚτΕ» είχε αναφέρει τις επιφυλάξεις του ως προς την ανάγκη αναθεωρήσεως τώρα της ΠΕΑ και – καταγράφοντας τη λογική ακο­λουθία των βασικών αυτών θεσμικών κει­μένων – είχε εμμέσως πλην σαφώς επιση­μάνει ότι προείχε η σύνταξη του κεντρικού .κειμένου της Εθνικής Στρατηγικής, από το οποίο πηγάζουν η ΠΕΑ και όλα τα υπόλοι­πα θεσμικά κείμενα (Εθνική Στρατιωτική Στρατηγική κλπ.), πράγμα που είχε επιση­μάνει και προ ετών, με την ευκαιρία της προηγουμένης ΠΕΑ.

Μια από τα ίδια.

Ο σχολιασμός ενός τόσο σημαντικού θε­σμικού κειμένου, όπως είναι η ΠΕΑ δεν εί­ναι βέβαιο δυνατόν να γίνει από τις στήλες μίας εφημερίδας. Ως εκ τούτου, η στήλη θα περιορισθεί σε ορισμένες μόνο παρατηρή­σεις με βάση τη μέχρι τώρα εμπειρία στον ελληνικό χώρο.
Η πρώτη από αυτές είναι ότι, από της συντάξεως της πρώτης ΠΕΑ υπήρχε ανέκαθεν μία ασυμμετρία μεταξύ των στόχων και αποστολών που προεβλέποντο στο εν λόγω κείμενο και των μέσων που διετίθεντο στις ΕΔ, οι οποίες εκαλούντο να υλο­ποιήσουν τις αποστολές της ΠΕΑ. Και ήταν η ασυμμετρία αυτή, όπου η εκάστοτε κυ­βέρνηση κατέγραφε τις προθέσεις της για την εθνική άμυνα της χώρας, χωρίς να δια­θέτει όμως τα προς τούτο αναγκαία κονδύ­λια, η οποία προέκυπτε ανάγλυφα σε κάθε κρίση (Ίμια, S-300, έμπρακτες αμφισβητή­σεις κυριαρχικών δικαιωμάτων, αδυναμία υποστηρίξεως του περίφημου δόγματος πε­ρί ενιαίου στρατηγικού χώρου Ελλάδος-Κύπρου κ.λπ.).

Το αποτέλεσμα πάντα το ίδιο: υποχω­ρήσεις, ενέργειες κατευνασμού του αντιπάλου, «ψυχραιμία» και αυτοσυγκράτηση στις προκλήσεις κλπ., με τελική συνέπεια τη διάβρωση – μέχρι καταργήσεως – της έν­νοιας της αποτροπής και -ως εκ τούτου – την αύξηση του κίνδυνου για απώλεια στοιχεί­ων εθνικής κυριαρχίας ή συρράξεως.
Η συμμετρία μεταξύ των σκοπών και στό­χων που θέτει η ΠΕΑ και των δυνατοτήτων των Ε.Δ, της χώρας να τους υλοποιήσει – οι οποίες καθορίζονται από τις επενδύσεις στον τομέα της εθνικής ασφάλειας που είναι δια­τεθειμένη να κάνει η πολιτική ηγεσία – μπο­ρεί να διορθωθεί με δυο τρόπους. Ο πρώ­τος είναι η ενίσχυση της αμυντικής ισχύος της χώρας και ο δεύτερος το «χαμήλωμα του πήχυ» των σκοπών της ΠΕΑ.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

Λουκάς 10 Οκτωβρίου 2010 - 7:54:00 μ.μ. EEST  

Περί αξιοπιστίας.

Στην παρούσα οικονομική συγκυρία, το εγ­χείρημα αναθεωρήσεως της ΠΕΑ οδηγεί μαθηματικώς στη δεύτερη επιλογή, εξ ου και η αντίρρηση της στήλης για την αναθεώ­ρηση της ΠΕΑ τώρα και όχι, π.χ., τον επό­μενο ή μεθεπόμενο χρόνο. Εάν τούτο (η δεύτερη επιλογή) δεν γίνει, το αποτέλεσμα που θα προκύψει και από την προσπάθεια αυτή θα είναι μειωμένης αξιοπιστίας, διότι η ασυμμετρία στόχων και δυνατοτήτων θα παραμείνει. Εάν γίνει, υπάρχει ο κίνδυνος το χαμήλωμα του πήχυ των στόχων της ΠΕΑ να δικαιολογηθεί από ψευδαισθήσεις και αυταπάτες του τύπου που καλλιεργεί η Τουρκία, περί σχέσεων μηδενικών προβλη­μάτων με τους γείτονες, ή με το γεγονός ό­τι στο αντίστοιχο κείμενο των Τούρκων η Ελλάδα δεν θεωρείται πλέον απειλή για την ασφάλεια τους.
Τούτο, όμως, είναι αντικειμενικώς έτσι, διότι εκ των πραγμάτων πλέον (λόγω στρα­τιωτικών δυνατοτήτων) η Ελλάδα δεν μπο­ρεί να αποτελέσει απειλή νια την Τουρκία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία δεν αποτελεί απειλή για την Ελλάδα. Το κοινό σημείο των δύο επιλογών είναι ότι ο κίνδυ­νος μπορεί να προκύψει από αυταπάτες, με αυτή στην πρώτη περίπτωση να είναι ότι η ΠΕΑ μπορεί να εφαρμοσθεί με τις υπάρ­χουσες σήμερα δυνατότητες και αυτή στη δεύτερη περίπτωση να προέρχεται από διαβεβαιώσεις της Τουρκίας ότι επιθυμεί σχέ­σεις μηδενικών προβλημάτων μαζί μας.
Με δεδομένο πάντως ότι η ΠΕΑ αναθε­ωρείται, το θέμα που τίθεται είναι η ανάγκη επανεκτιμήσεως των απειλών ή κίνδυ­νων και από άλλες χώρες εκτός της Τουρ­κίας, για τις οποίες η θέση της νυν ισχύου­σας ΠΕΑ ήταν ότι, σε περίπτωση εμπλοκής με την Τουρκία, θα ακολουθήσουν καιρο­σκοπική στάση. Πέντε χρόνια όμως μετά τη σύνταξη της ισχύουσας ΠΕΑ η κατάσταση αυτή -όπως προκύπτει από συγκεκριμένες ενέργειες και πληροφορίες – εμφανίζει στοιχεία διαφοροποιήσεως, με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η εκ νέου εκτίμηση της εν λόγω παραμέτρου.
Μία ακόμη παρατήρηση, με την ευκαιρία της αναθεωρήσεως της ΠΕΑ είναι εάν στις απειλές εθνικής ασφαλείας θα συμπεριλη­φθεί ο κίνδυνος από τη συνεχιζόμενη λα­θρομετανάστευση, η οποία στη χώρα μας εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως ανθρω­πιστικό και κοινωνικό πρόβλημα, και όχι και ως απειλή εθνικής ασφαλείας, όπως πράττουν χώρες των οποίων οι ηγεσίες δεν εμφορούνται από γνωστές ιδεοληψίες του παρελθόντος.

Κυβερνοπόλεμος.

Και μία τελευταία, λόγω ελλείψεως χώ­ρου, είναι αν στις απειλές τις οποίες (υποτίθεται τουλάχιστον ότι) ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει η χώρα συμπεριλαμβά­νεται ο τεράστιος πλέον κίνδυνος από ε­πιθέσεις κυβερνοπολέμου. Στη χώρα μας, η σοβαρότατη αυτή απειλή εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως θέμα επιστημονι­κής φαντασίας, σε τεράστια αντίθεση με τον υπόλοιπο κόσμο, όπου δίδεται τερά­στια έμφαση στις απειλές από επιθέσεις κυβερνοπολέμου.

Μεταξύ αυτών, όπως μας πληροφορεί ο Χ. Μηνάγιας σε άρθρο του στο μπλογκ Geostrategy, είναι και η Τουρκία, η οποία στην επιχειρούμενη τώρα αναθεώρηση της δικής της ΠΕΑ («Έγγραφο Πολιτικής Εθνι­κής Ασφαλείας») ασχολείται και με την ε­πίδραση στην εθνική ασφάλεια των απει­λών κυβερνοπολέμου.

Ο Κόσμος του Επενδυτή – Σελ.32 – 09.10.2010

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP