Σε ποιους χρωστάμε το Κράτος

Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

Της Ελένης Θεοχάρους*

Λέξη δεν λέχθηκε από τον Πρόεδρο στην Εορτή για τα Πενηντάχρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας για εκείνους που με το αίμα τους ίδρυσαν το κράτος. Απεναντίας ακούσαμε αρκετές φορές ότι το κράτος μας είναι «κοινή κατάκτηση» των Τουρκοκυπρίων και των Ελληνοκυπρίων.
Δεν γνωρίζω καμιά αναφορά σε Τουρκοκύπριο που αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία, εναντίον της αποικιοκρατίας. Ρουθούνι δεν έσπασε. Αντιθέτως, οι Τουρκοκύπριοι αγωνίζονταν με την καθοδήγηση της Άγκυρας και στενή συνεργασία με τους Βρετανούς για την επανάκτηση της Κύπρου, με ενδιάμεσους σταθμούς τη διχοτόμηση, απόσχιση και ενσωμάτωση στην Τουρκία τμήματος της νήσου. Τα σχέδια τους υλοποιούνται σταδιακά και επιτυχώς.
Συνεπώς, είναι καλά τα μαθήματα ιστορίας που μας παραδίδει ο Πρόεδρος για κάποια ασύγγνωστα λάθη των Ελληνοκυπρίων, αλλά είναι ασύγγνωστη πλάνη να παραποιεί ο ίδιος την ιστορία και να μας λέει από τα πιο επίσημα βήματα ότι το κράτος είναι «κοινή κατάκτηση» εκείνων που το ίδρυσαν και το υπερασπίστηκαν και εκείνων που το πολέμησαν και το κατεδαφίζουν συνεχώς. (Κι ακόμη ότι η «λεγόμενη μητέρα πατρίδα Ελλάδα», εισέβαλε στην Κύπρο. Όπως ακριβώς η Τουρκία).
Και αν τελικά δεν μας απομένει καμία άλλη επιλογή πέρα από τον ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, όπως δήλωσε πανηγυρικά ο Πρόεδρος, -μετά από εκατοντάδες προηγηθέντες τοιούτους εννοείται-, ας μην στηρίξωμε το νέο δημιούργημα του συμβιβασμού στο ψεύδος και στις παραισθήσεις.
Γιατί το κράτος το δημιούργησε ο Αγώνας της ΕΟΚΑ. Ως σπονδή προς τους παντελώς αγνοηθέντες στα Πενηντάχρονα νεκρούς αναφέρω τους νεαρότερους των θυσιασθέντων, από ένα μακρύ κατάλογο γενναίων και ωραίων Ελλήνων που έλειπαν από τις τάξεις των σκολειών και της νιότης σε μια καθημαγμένη πατρίδα, αλλά πύκνωναν τις τάξεις των Ιερών Λόχων, πύκνωναν τις τάξεις των αγωνιστών που πολεμούσαν για την Αυτοδιάθεση των Λαών.
Σ’ αυτούς χρωστάμε το κράτος και τις θέσεις μας.
Στον Νίκο Ευαγόρου, στην Ιερή Μνήμη του οποίου αφιερώνω το σημερινό σημείωμα γιατί σήμερα είναι το μνημόσυνο της θυσίας του, ο οποίος επέλεξε συνειδητά να πεθάνει στον αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού για την Αυτοδιάθεση. Εφονεύθη την 5ην Οκτωβρίου του 1958 μετά από ενέδρα εναντίον φάλαγγας βρετανικών τεθωρακισμένων κοντά στο χωριό Φασούλα. Βρέθηκε δέκα μέρες αργότερα, ενώ το άχραντο του σώμα έγινε βορά των ορνέων, όντας άταφο στην ερημιά.
Στον δεκαεννιάχρονο Μάκη Γιωργάλλα από τον Μαραθόβουνο, στον εικοσάχρονο Δημητράκη Χριστοδούλου από τη Δερύνεια και στον 16χρονο μαθητή Μιχαήλ Γεωργίου από την Κισσόνεργα που πολεμώντας ξεψύχησαν ψελλίζοντες: «Ζήτω η Ελλάδα».
Το κράτος το χρωστάμε στον δεκαεφτάχρονο έφηβο Πρόδρομο Ξενοφώντος από το Αγριδάκι, του οποίου οι Αγγλοι βασανιστές συνέθλιψαν το κρανίο με την μέγκενη. Στον δεκαοχτάχρονο Γεώργιο Χριστοφόρου από την Έμπα και τον 17χρονο Λουκά Λουκά από την Αγία Νάπα που εδολοφονήθησαν στα χέρια των ευγενών της αυτοκρατορίας με φρικτά βασανιστήρια.
Στον δεκαοκτάχρονο Ευαγόρα Παλληκαρίδη και σε εκείνα τα τρία βασανιστικά λεπτά που πέρασε στην αγχόνη μέχρι να επέλθει ο θάνατος. Κι ακόμη στον δεκαεννιάχρονο Χριστοφή Παναγίδη από το χωριό Λύση, του οποίου το σώμα ανευρέθη διάτρητο από τους λογχισμούς Τούρκου επικουρικού.
Στον δολοφονηθέντα κατά τη διάρκεια μαθητικής διαδήλωσης στη Λεμεσό δεκαπεντάχρονο Ανδρέα Γεωργίου από τη Διερώνα.
Στο εφτάχρονο παιδάκι Δημητράκη Δημητριάδη, που έπεσε νεκρό ενώ πετροβολούσε τους Αγγλους σε διαδήλωση και έκτοτε φοράει τη φωτογραφία του στο πέτο της η Παλαιστίνη.
Το κράτος το χρωστάμε στα πάνσεπτα σώματα, τα διάτρητα από σφαίρες και λογχισμούς των Γεωργίου Χαραλάμπους 18 χρονών, Πετράκη Κυπριανού επίσης δεκαοκτώ χρονών, και των εικοσάχρονων Ανδρέα Ονησιφόρου από το Κολόσσι, Παναγιώτη Συμεού από την Πάχνα, Ιωνά Νικολάου και Κυριάκου Κολοκάση από το Γέρι.
Το κράτος το χρωστάμε στον Παναγιώτη Τουμάζο, συμμαθητή του Πετράκη Γιάλλουρου στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου που στα 15 του χρόνια, πήρε διάσελα κι ανηφοριές και έστηνε ενέδρες στους Αγγλους μέχρι που έπεσε κατά τη διάρκεια ενέδρας στον Καρβουνά, τον Οκτώβρη του 1958.
Το κράτος είναι δημιούργημα της Γαλανόλευκης ψυχής του Πετράκη Γιάλλουρου που δέχθηκε κατάστηθα τις ριπές των Αγγλων όντας μπροστάρης σε μαθητική διαδήλωση στην πόλη του Ευαγόρα.
Στο άλικο αίμα του δεκαεφτάχρονου Τάκη Σοφοκλέους, και του δεκαοκτάχρονου Γεωργίου Παπαβερκίου. Το κράτος το χρωστάμε στην ΠΑΝΔΗΜΗ αντίσταση ολόκληρου του Ελληνισμού, αλλά κυρίως σε όσους πολέμησαν και με πλήρη συνείδηση επέλεξαν τον θάνατο για την Αυτοδιάθεση των Λαών. Σε όσους είχαν φάρο να καταυγάζει την πορεία τους τον ακάθεκτο Ανθρωπισμό που εμπνέει η Ελευθερία του Πνεύματος και η Δημοκρατία, μέσα στον οποίο ποτέ δεν είχεν εμφιλοχωρήσει ούτε μίσος, ούτε φασισμός, ούτε εθνικιστική μισαλλοδοξία, ούτε εμφύλια παράκρουση, παρά μόναχα ο απέραντος κι ανέσπερος έρωτας για τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια.
Έτσι, το κράτος του οποίου προεδρεύει ο κύριος Χριστόφιας, οικοδομήθηκε από τον Ακάθιστο Ανθρωπισμό και τον εκσυγχρονισμό εκείνων που δεν κατεδαφίζουν τα ιδανικά του Λαού. Που δεν κατεδαφίζουν το περί δικαίου αίσθημα του κάθε πολίτη. Και δεν είναι Εθνικισμός ο απέραντος έρωτας για την Ελευθερία και η συναίσθηση της τεράστιας ευθύνης να είναι κανείς Έλληνας.

*Η Ελένη Θεοχάρους είναι ευρωβουλευτής.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος

4 σχόλια:

Ανώνυμος 6 Οκτωβρίου 2010 - 10:13:00 μ.μ. EEST  

Συγκλονιστικό κείμενο.

Σας παρακαλώ, κρατήστε το πάνω-πάνω για πολύ καιρό.

Ανώνυμος 7 Οκτωβρίου 2010 - 10:10:00 π.μ. EEST  

Με εκπλήσσει ο τρομερός "φανατισμός" σας και το "φανατικό" θράσος σας να ανρτήσετε ένα τόσο "φανατικά - εθνικιστικό (sic)" κείμενο.

Από κάποιον που υπέγραψε τότε την αίτηση για την χορήγηση χάριτος στους δύο Ήρωες Καραολή και Δημητρίου.

Ανώνυμος 7 Οκτωβρίου 2010 - 11:57:00 π.μ. EEST  

ΤΑ ΝΕΑ ε;

Έ ρε που καταντήσανε τον Ελληνικό τύπο οι πρακτορίσκοι τα πουλημένα τομάρια και οι Richardo-Herculeans!

Ανώνυμος 7 Οκτωβρίου 2010 - 12:55:00 μ.μ. EEST  

Μην ξεχνάμε και τον ηρωικό Γρηγόρη Αυξεντίου που υπο την καθοδήγηση του Γεώργιου Γρίβα - Διγενή (η ΕΟΚΑ χαρακτηρίστηκε ως ο πιό πετυχημένος ανταρτοπόλεμος του 20ου αιώνα)
που προξένησε μεγάλες απώλειες στους 'Αγγλους.
"Του αντρειωμένου ο θάνατος,θάνατος δεν λογιέται"
Γράφει πίσω απο τον τάφο του στα μαρμαρένια μνήμαματα,δίπλα απο τον Ευαγόρα Παλλικαρίδη...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP