Προετοιμάζοντας την κοινή γνώμη...

Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010


του Μιχάλη Σ. Βάρδα


Στήν έγκριτη πρωινή εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ των Αθηνών της 14ης-15ης, Αυγούστου 2010 δημοσιεύεται άρθρο του διευθυντού της Αλέξη Παπαχελά με τίτλο “Αλήθειες και ταμπού“ . Επειδή το άρθρο παρουσιάζει ιδιαίτερο εθνικό ενδιαφέρον , το παραθέτω αυτούσιο :

Αλήθειες και ταμπού - Tου Αλεξη Παπαχελα

Ο πρωθυπουργός θα ήθελε πολύ να επιτευχθεί μια συμφωνία με την Τουρκία που θα ρύθμιζε τις ελληνοτουρκικές εκκρεμότητες. Δεν είναι άλλωστε ο πρώτος, και ο Κ. Σημίτης και ο Κ. Καραμανλής οραματίσθηκαν κάτι ανάλογο. Φαίνεται πάντως πως έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος στις διαπραγματεύσεις, τις οποίες διεξάγει για λογαριασμό της ελληνικής κυβέρνησης ένας εξαιρετικά έμπειρος βετεράνος διπλωμάτης. Οπως πάντα, όμως, το ερώτημα είναι αν οι δύο κυβερνήσεις θα έχουν την πολιτική βούληση και ισχύ να προχωρήσουν σε μια συμφωνία. Ο κ. Παπανδρέου διατρέχει έναν σημαντικό κίνδυνο: να χάσει με μια τέτοια συμφωνία την επαφή με ένα κομμάτι του «πατριωτικού» ΠΑΣΟΚ, το οποίο έχει ήδη απομακρυνθεί ψυχικά από το κυβερνών κόμμα μετά το Μνημόνιο και το οποίο θα μπορούσε να γοητευθεί από το (βέβαιο) «Οχι» του κ. Σαμαρά. Ενα κομμάτι της κοινής γνώμης, που είναι ήδη θυμωμένο με το πολιτικό σύστημα, ενδέχεται να πεισθεί πως μια ελληνοτουρκική συμφωνία συνιστά μια «ταπείνωση» που συνδέεται με την οικονομική αδυναμία της χώρας. Η οικονομική κρίση, άλλωστε, πάντοτε ενισχύει τη ροπή προς τη συνωμοσιολογία.

Η αλήθεια είναι πως δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ μια δίκαιη και σοβαρή διευθέτηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων αν οι πολιτικοί, οι ειδικοί και τα μέσα ενημέρωσης δεν μιλήσουν ειλικρινά για αυτά τα θέματα. Δύο γενιές Ελλήνων ανατράφηκαν με το μαξιμαλιστικό, λαϊκιστικό δόγμα που θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει παντού δίκιο. Οποιοι επιχείρησαν, όπως ο μακαρίτης Βύρων Θεοδωρόπουλος ή ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, να εκστομίσουν κάποια ψήγματα ρεαλιστικών προτάσεων, λοιδορήθηκαν. Πρέπει, όμως, κάποια ώρα να λεχθούν αλήθειες για το αν μπορείς να έχεις διαφορετικό εναέριο και θαλάσσιο χώρο, αν το FIR είναι ζωτικός εθνικός χώρος ή διεθνής χώρος που η διεθνής κοινότητα έχει αναθέσει στην Ελλάδα να επιτηρεί, αν οι αποφάσεις για την υφαλοκρηπίδα λαμβάνονται με βάση την αρχή της αναλογικότητας κ. λπ., κ. λπ. Μέχρι τώρα το μονοπώλιο αυτής της συζήτησης έχει ένα λόμπι που απλώς επιχειρεί να βάλει τους έχοντες άλλη άποψη στην κατηγορία του μειοδότη ή του πράκτορα. Τώρα, όμως, που τελειώνει ο υστερικός λαϊκισμός της μεταπολίτευσης, καλό θα ήταν να σοβαρευθούμε και στη συζήτηση των εθνικών μας θεμάτων. Λιγότερο πατριώτης δεν είναι, άλλωστε, ο λιγότερο φωνακλάς ή μαξιμαλιστής, αλλά αυτός που φλερτάρει με την ανευθυνότητα και δεν καταλαβαίνει τα ρίσκα που εμπεριέχουν οι υπερβολές.

Είναι, ακόμη, σημαντικό σε αυτήν τη διαδικασία να ρίξουμε μια ματιά στην πρόσφατη ιστορία μας και να δούμε πού μας οδήγησαν κινήσεις που φαινομενικά ήταν εντυπωσιακές. Τα μεγαλύτερα λάθη των τελευταίων 36 ετών ήταν, κατά σειρά, η αποχώρηση της Ελλάδος από το ΝΑΤΟ, η άνευ λόγου πρόκληση της κρίσης του 1987 που οδήγησε τελικά σε απώλεια κυριαρχίας, καθώς από τότε η Ελλάδα μπορεί να κάνει έρευνες μόνο εντός των χωρικών της υδάτων και τέλος, η άλογη κλιμάκωση της κρίσης των Ιμίων με την τοποθέτηση επίσημης σημαίας χωρίς κανείς να σκεφθεί την επόμενη μέρα. Κάποιοι επιμένουν ακόμη και σήμερα πως το λάθος ήταν ότι δεν κάναμε πόλεμο το 1996 στα Ιμια. Οι πιο σώφρονες έχουν καταλάβει από τότε πως η μεγαλύτερη πρόκληση για την Ελλάδα είναι να μην πέφτει σε παγίδες που μπορούν να οδηγήσουν σε κλιμάκωση και σύγκρουση.

Το παράδοξο με όλα τα παραπάνω είναι πως η συντριπτική πλειοψηφία των σοβαρών πολιτικών, διπλωματών, στρατιωτικών κ. ά. συμφωνούν ότι είναι καιρός να λεχθούν αλήθειες και να σπάσουν μερικά ψευδή ταμπού. Συμφωνούν όμως πίσω από κλειστές πόρτες γιατί μόλις ανάψουν οι κάμερες επιδίδονται σε πατριωτικές κορώνες της δεκάρας, φοβούμενοι μήπως κατηγορηθούν για «προδοσία». Ο φόβος αυτής της ρετσινιάς, που είναι τόσο σύμφυτη με την αρνητική πλευρά του DNA μας, έχει εμποδίσει εδώ και χρόνια οιαδήποτε λογική συζήτηση για την εξωτερική μας πολιτική.

Καθημερινή 14-8-2010

Αλλά, δυστυχώς, οι “κουτοέλληνες” δεν μασάνε

Θα επιχειρήσω να σχολιάσω, επιγραμματικά μόνον, κάποια σημεία του πιό πάνω κειμένου,
γιά λόγους οικονομίας χώρου , αφήνοντας τα υπόλοιπα στην διακριτική ευχέρεια των σχολιαστών – επισκεπτών της ιστοσελίδας.

1. Έχει δίκηο και σπουδαίες μαντικές ικανότητες ο Αλέξης Παπαχελάς γιά το το βέβαιο “Οχι” του Αντώνη Σαμαρά στις ενδοτικές προθέσεις του Γ. Παπανδρέου προς τους φίλους του,κουμπάρους και ζεϊμπεκοσυγχορευτές του, Τούρκους. Το Σχέδιο Αννάν που κατέλυε την
Κυπριακή Δημοκρατία δεν το επεξεργάσθηκε ο Αντώνης Σαμαράς, κύριε Αλέξη Παπαχελά .

Δεν ξεχνάμε, με πόσο ενθουσιασμό, ο τότε υπουργός Εξωτερικών και σημερινός πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου διαβεβαίωνε , χωρίς ντροπή, τον Ελληνικό Λαό γιά τα σημαντικά πλεονεκτήματα που θα είχε γιά την Ελλάδα (γιά την Πατρίδα του, δηλαδή) η κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας ! Και αυτά, μόλις πριν 6 χρόνια !!

2. Οι όποιες “συμφωνίες” του Γ. Παπανδρέου με την Τουρκία, δεν έχουν καμμία σχέση, κύριε
Παπαχελά, με τις εκατέρωθεν αγαθές διαθέσεις αλλά μόνον με την διαφορά του γεωπολιτικού
δυναμικού μεταξύ των δύο χωρών , το οποίο σήμερα εμφανίζεται εξαιρετικά αρνητικό γιά την
Ελλάδα. Δεν έχει κανέναν λόγο η Ελλάδα να “συμφωνήσει” γιά ο,τιδήποτε με την γείτονα
Τουρκία αυτήν την εποχή, μεσούσης της δημοσιονομικής και οικονομικής κρίσης που πλήττει
την Πατρίδα μας.

3. Οι αναφορές σας, κύριε Παπαχελά, στους Βύρωνα Θεοδωρόπουλο (πρέσβη ε.τ.) και Κωστή Στεφανόπουλο (πρώην Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας) είναι τουλάχιστον ατυχείς. Ο πρώτος είπε και έγραψε κάποια πράγματα σε πολύ μεγάλη ηλικία , χωρίς να εισφέρει καμμία πολιτική τεκμηρίωση , χωρίς κανέναν στρατηγικό ορίζοντα .

Οι απόψεις του δεν έχουν ιστορικά και φιλοσοφικά στηρίγματα και δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση γιά οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση. Ούτε οι Τούρκοι δεν τις επικαλούνται !
Ο δεύτερος, στάς δυσμάς του πολιτικού και πολιτειακού του βίου, θεώρησε ότι η παραπομπή του συνόλου των ελληνοτουρκικών διαφορών στην Χάγη, θα ήταν ένα πρώτο καλό βήμα γιά
την επίλυση αυτών. Προφανώς δεν εγνώριζε ότι οι ελληνοτουρκικές διαφορές και αντιθέσεις,
ιστορικές και στρατηγικές, χρονολογούνται από τον 11ον αιώνα και δεν μπορούν να λυθούν
από κάποιο σύγχρονο ,πολιτικά ελεγχόμενο, διεθνές δικαστήριο. Άλλωστε, γιά ποιόν λόγο πρέπει να πάμε στην Χάγη, όλες τις “διαφορές” που η Τουρκία εγείρει σε βάρος μας.

Εσείς, κύριε Παπαχελά, θα θέτατε στην κρίση κάποιου δικαστηρίου τους τίτλους ιδιοκτησίας
του σπιτιού σας ή του αυτοκινήτου σας ;

4. Συμφωνώ, κύριε Παπαχελά, μαζύ σας στην διαπίστωση ότι δεν μπορεί η Ελλάδα να έχει διαφορετικό χωρικό εναέριο χώρο (10 ν.μ.) από χωρικό θαλάσσιο χώρο (6 ν.μ.). Δεν μας λέτε όμως, εσείς τι προτείνετε ; Μήπως προτείνετε να περιορίσουμε τον εθνικό εναέριό μας χώρο στα 6 ν.μ. , γιά να μην μπερδεύονται οι τούρκοι πιλότοι κατά τις καθημερινές πτήσεις τους στο Αιγαίο πέλαγος ; Aν θέλετε, γίνετε πιό σαφής !

Λυπάμαι , κύριε Παπαχελά, που μόνον σε αυτό το τελευταίο σημείο …μπόρεσα (υπό όρους) να συμφωνήσω μαζύ σας. Οι προτροπές σας και οι συμβουλές σας προς τους “κουτοέλληνες” είναι αδιέξοδες και δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική ανάλυση που είναι απαραίτητη γιά την χάραξη εθνικής Στρατηγικής. Μην υποπίπτετε στον πειρασμό της υπόδειξης εύπεπτων “τσιτάτων” και της υιοθέτησης της μισής αλήθειας. Ξαναδιαβάστε λιγάκι τον μεγάλο μας πολιτικό και ιστορικό Θουκυδίδη . Κάπου , δεν θυμάμαι που, γράφει : “…ευθύς δε μείζον τι επιταχθήσεσθε, ως φόβω και τούτο υπακούσαντες”.


http://www.antinews.gr/?p=58067


10 σχόλια:

Ανώνυμος 19 Αυγούστου 2010 - 7:29:00 μ.μ. EEST  

Η Τουρκία προσπαθεί να ξαναδημιουργήσει την Οθωμανική αυτοκρατορία.
Στις διαπραγματεύσεις χρησιμοποιεί
την "τεχνική του σαλαμιού".

"The Salami Technique"
Salami sausages are big things (often spicy) that are eaten a slice at a time. They would be indigestible if taken in a single large piece. This aspect has led negotiators to use the name for a negotiation technique that tries to do just that: to win concessions in small doses (slices) when the other party would probably reject them if they were put on the table all at once. The technique is often used against a party that is mainly concerned with damage limitation.

Οι Τοὐρκοι δεν θα σταματήσουν να απαιτούν νέες υποχωρήσεις από την χώρα μας.Κάθε δικά μας υποχώρηση θα φέρνει νέες Τουρκικές αξιώσεις, που δεν θα σταματήσουν.
Μάλλον σύντομα θα αναγκασθούμε να πολεμήσουμε για να μη χάσουμε την ελευθερία μας.

Ανώνυμος 20 Αυγούστου 2010 - 12:32:00 π.μ. EEST  

Article such as these are designed to prepare the national thought in a direction of acceptance of agreements... tabled and proposed....it all boils down to strength and maturity to declare a twelve mile limit for the Ellniki epikrateia consistent with International Law, and all the issues move by the way side, Turkey, NATO airspace decisions, oil rights etc..etc...

Ανώνυμος 20 Αυγούστου 2010 - 2:59:00 π.μ. EEST  

"ΤΟΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ΕΙΧΑΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ..... Κ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΠACIΑΛAΣ GRAFONTAS ARADES ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΦΥΛΛΑΔΑ ΜΕ KΟΛΟΚΥΘΙΑ ΣΤΟ ΠΑΤΕΡΟ..... ΗΑ χα χα ΠΛΑΚΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ

Black Peteg 20 Αυγούστου 2010 - 8:13:00 π.μ. EEST  

Ο κ. Παπαχελάς δεν έχει καταλάβει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά. 'Ελαβε πολύ χοντρές απαντήσεις (γνωρίζω για 3 από αυτές) τις οποίες δεν δημοσίευσε, και γενικά Θεωρώ πως απέτυχε η προσπάθειά του αφού η λογική που παρουσίασε "έμπαζε" από παντού. Τα "επιχειρήματα" που χρησιμοποίησε δεν πείθουν παιδί δημοτικού, πόσο μάλλον τους ενηλίκους αυτής της χρονικής συγκυρίας.

Tommygun 20 Αυγούστου 2010 - 10:55:00 π.μ. EEST  

Μαλιστα. Για την αποχωρηση απο το ΝΑΤΟ δεν μπορω να εχω γνωμη (δεν εχω διαβασει περι του θεματος) αλλα οσον αφορα την κριση του 1987, μια φορα καναμε το αυτονοητο και θεωρει ο Παπαχελας οτι ημασταν ζημιωμενοι. Ωραια. Οσον αφορα τα Ημια, ενα πραγμα θα πω: οποιος ειναι χαρουμενος που ο πρωθυπουργος της χωρας του ευχαριστει δημοσια τους Αμερικανους, να του ευχηθω καλη ζωη.

Καπου υπαρχει αποσπασμα απο ομιλια του Καψη οπου κατακεραυνωνει τον Σημιτη, το θυμαται κανεις αυτο?

Ανώνυμος 20 Αυγούστου 2010 - 1:33:00 μ.μ. EEST  

Οταν οι αμερικανοτσολιάδες συναντήθηκαν

Ανώνυμος 20 Αυγούστου 2010 - 7:02:00 μ.μ. EEST  

Βρε κουφιοκέφαλε παπαγερμά. Όλα ξεκινούν από την τουρκική αναθεωρητική πολιτική και τις διεκδικήσεις της. Γιατί έως το 1974 αναγνώριζε κανονικά τα 10ΝΜ εναέριο χώρο; Παλιοτενεκέ ξεγάνωτε. Οι Έλληνες υπερπατριώτες (λαϊκιστές)φταίνε ή τα αρπακτικά μογγολοειδή;

Ανώνυμος 20 Αυγούστου 2010 - 9:31:00 μ.μ. EEST  

Αναφερόμενος ο κ. Παπαχελάς στον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο, που τελείως άκαιρα και ξεκρέμαστα, έκανε μια αναμφίβολα άστοχη πρόταση για την μετάθεση της τουρκικής επιθετικότητας [.....] στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (που ως γνωστόν εκδικάζει ακολουθώντας τα κελεύσματα των Μεγάλων και όχι σύμφωνα με το Διεθνές Δικαίο!), λησμονεί (!) (Γιατί άραγε?) , το πολύ διαφωτιστικό άρθρο του Σταύρου Λυγερού που σχολίασε την πρόταση του κ. τέως Πρόεδρου, στην ίδια του την εφημερίδα, την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Ο κ. Λυγερός, με απόλυτα τεκμηριωμένα στοιχεία, ξετίναξε τελείως τα επιχειρήματα του κ. Προέδρου, ξεκαθαρίζοντας ότι η τουρκική πλευρά τορπίλιζε συνεχώς την υπογραφή του συνυποσχετικού για την προσφυγή, προσθέτοντας [....] νέες απαιτήσεις στις ήδη ιταμότατες διεκδικήσεις της, καθιστώντας έτσι αδύνατη την προσφυγή στην Χάγη!

Σημειώνεται ότι με την υπογραφή του συνυποσχετικού, παύουν να ισχύουν οι Διεθνείς Συνθήκες και το Διεθνές Δίκαιο, όπως επίσης οι Συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών. Θα ισχύσει ότι αποφασίσει η Χάγη, δηλαδή τα Εθνικά μας απαράγραπτα δίκαια δεν θα ισχύουν πλέον, αλλά θα ισχύσει για τον Εθνικό μας χώρο η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης ….!
Δηλαδή, εμείς που δεν διεκδικούμε τίποτα θα πρέπει να δώσουμε στους Τούρκους οι οποίοι διακδικούν!

Ανώνυμος 21 Αυγούστου 2010 - 10:00:00 π.μ. EEST  

Η αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, του φιλότουρκου πιθανώς κιναίδου ΓΓ του ΝΑΤΟ Ολλανδού Λουνς , υπήρξε κεφαλαιώδες σφάλμα!

Ποιός το εισηγήθηκε στον Καραμανλή?

Ανώνυμος 21 Αυγούστου 2010 - 10:04:00 π.μ. EEST  

Αναφερόμενος ο κ. Παπαχελάς στον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο, που τελείως άκαιρα και ξεκρέμαστα έκανε μια, αναμφίβολα άκαιρη, πρόταση για την μετάθεση της τουρκικής επιθετικότητας [.....] στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (που ως γνωστόν εκδικάζει ακολουθώντας τα κελεύσματα των μεγάλων και όχι του Διεθνούς Δικαίου!), λησμονεί (!) (Γιατί άραγε?) , το πολύ διαφωτιστικό άρθρο του Σταύρου Λυγερού που σχολίασε την πρόταση του κ. τέως Πρόεδρου στην ίδια του την εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Ο κ. Λυγερός, με απόλυτα τεκμηριωμένα στοιχεία, ξετίναξε τελείως τα επιχειρήματα του κ. Προέδρου, ξεκαθαρίζοντας ότι η τουρκική πλευρά τορπίλιζε συνεχώς την υπογραφή του συνυποσχετικού για την προσφυγή, προσθέτοντας [....] νέες απαιτήσεις στις ήδη ιταμότατες διεκδικήσεις της, καθιστώντας έτσι αδύνατη την προσφυγή στην Χάγη!

Σημειώνεται ότι με την υπογραφή του συνυποσχετικού, παύουν να ισχύουν οι Διεθνείς Συνθήκες και το Διεθνές Δίκαιο όπως επίσης οι Συμβάσεις των Ηνωμένων Εθνών. Θα ισχύσει ότι αποφασίσει η Χάγη, δηλαδή τα Εθνικά μας απαράγραπτα δίκαια δεν ισχύουν αλλά θα ισχύσει για τον Εθνικό μας χώρο η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης ….!
Δηλαδή εμείς που δεν διεκδικούμε τίποτα [.....] θα πρέπει να δώσουμε στους Τούρκους οι οποίοι "διεκδικούν" προκειμένου να αποδοθεί δικαοσύνη ;;;;!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP