Νταβουτόγλεια αφυπνιστικά ερεθίσματα

Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

Του Παναγιώτη Ήφαιστου*

Πριν τρία χρόνια πρότεινα για μετάφραση το έργο του Μεχμέτ Νταβούτογλου, Στρατηγικό βάθος. Ο Νταβούτογλου, σήμερα υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, ήταν εξαρχής ο πνευματικός μέντορας του Ερντογάν και ο αρχιτέκτονας, κατά κάποιο τρόπο, της νέο-οθωμανικής κοσμοθεωρίας. Και όμως οι συζητήσεις στην Ελλάδα για την πολιτική των ισλαμιστών κυμαίνονταν από ασάφεια και ανεύθυνες μέχρι φρικτές ανακρίβειες. Κυριολεκτικά κυριάρχησε η ιδέα ότι οι άνευ προϋποθέσεων αισθητικές σχέσεις και η “αγάπη του Άλλου” θα φέρουν την πολυπόθητη, για όλους, ελληνοτουρκική ειρήνη.

Η κυκλοφορία αυτές τις μέρες του βιβλίου του Αχμέτ Νταβούτογλου Το Στρατηγικό βάθος, η διεθνής θέση της Τουρκίας (εκδόσεις Ποιότητα), ανεξαρτήτως των συγκυριακών προβλημάτων της Ελλάδας, αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για αυτοκριτική, στρατηγικό επαναπροσανατολισμό, διπλωματική ανασύνταξη και κυρίως πνευματική αφύπνιση. Τέλος οι εικασίες: Έχουμε πλέον την αυθεντική τουρκική σκέψη, τους αυθεντικούς κοσμοθεωρητικούς προσανατολισμούς του νέο-Οθωμανισμού, τους δεδηλωμένους σκοπούς και την ακολουθητέα στρατηγική εκπλήρωσής τους.

Ας μη φανταστεί κανείς ότι ένας διεθνολόγος, που θέλει να λέει στοιχειωδώς λογικές σκέψεις, θα αρχίσει αφορισμούς κατά του Νταβούτογλου. Ανεξαρτήτως επιφυλάξεων για επιμέρους πραγματολογικές πτυχές, που εμπίπτουν στην σφαίρα των επιστημονικών ελέγχων, ή αξιολογικού χαρακτήρα απόψεις του τούρκου συναδέλφου μου και σήμερα υπουργού Εξωτερικών, κανείς δεν μπορεί παρά να βγάλει το καπέλο μπροστά σε ένα ευρυμαθή στοχαστή υψηλών βαθμίδων. Προσφέρει μια αψεγάδιαστη ανάλυση των διεθνοπολιτικών τάσεων της μεταψυχροπολεμικής εποχής, που μερικοί από εμάς κάναμε αρχές της δεκαετίας του 1990. Προχωρεί επίσης σε μια εξεζητημένη και επεξεργασμένη σύζευξη κοσμοθεωρητικών προσανατολισμών και εφαρμοσμένης στρατηγικής, οι σκοποί της οποίας, αν εκπληρωθούν, θα καταστήσουν την Τουρκία ένα πανίσχυρο εθνοκράτος.

Αποτελεί θέσφατο στη στρατηγική ανάλυση ότι τον αντίπαλο δεν τον εχθρεύεσαι. Αντίθετα βασικοί στόχοι της δικής σου στρατηγικής είναι:

α) να τον μάθεις πολύ καλά, μέσα και έξω και σε όλο το βάθος και πλάτος,
β) να καλλιεργήσεις τον ορθολογισμό του στην πλάστιγγα κόστους και οφέλους εναλλακτικών του στάσεων και συμπεριφορών,
γ) να αποτρέψεις αποτελεσματικά τις απειλές,
δ) να διαπραγματευτείς από θέση ισορροπίας και
ε) να θέτεις αξιόπιστα απαραβίαστες κόκκινες γραμμές.
Ένα φιλειρηνικό κράτος, ακριβώς, είναι πάντοτε έτοιμο για ειρηνική επίλυση των διαφορών με άλλα κράτη σύμφωνα όμως με τις κόκκινες γραμμές που θέτει η διεθνής νομιμότητα.

Αυτά και πολλά άλλα δεν αποτελούν μεγάλη σοφία. Αποτελούν α) στοιχεία της καθημερινής διακρατικής πρακτικής, β) πασίγνωστες και πασίδηλες σωστές εκτιμήσεις για το διεθνές σύστημα και γ) λογικές σκέψεις κάθε ατόμου που δεν εθελοτυφλεί και που σκέφτεται ορθολογιστικά. Στην ημέτερη χώρα τις δύο τελευταίες δεκαετίες, αφού καλλιεργήθηκαν λανθασμένες αντιλήψεις για το διεθνές σύστημα, αφού καλλιεργήθηκε η αλλόκοτη άποψη πως οι βομβαρδισμοί του Κλίντον και του Μπους θα εφάρμοζαν τα… ανθρώπινα δικαιώματα και θα ενοποιούσαν τον πλανήτη και αφού όλα αυτά εμποτίστηκαν με ένα αυτιστικό και ανεδαφικό ακταρμά διεθνιστικών και κοσμοπολίτικων ιδεολογημάτων, η Ελλάδα σπρώχθηκε στον ανορθολογισμό. Πνευματικός ανορθολογισμός, πολιτικός ανορθολογισμός και στρατηγικός ορθολογισμός. Έτσι περίπου ερμηνεύεται το γεγονός ότι επί μια ολόκληρη δεκαετία, ενώ οι κοσμοθεωρητικοί και στρατηγικοί προσανατολισμοί της ομάδας Ερντογάν ήταν σε όλους πασίγνωστοι, εδώ εμείς άλλα ακούαμε.

Και η μεν Τουρκία ανεβαίνει τα σκαλιά της διεθνούς ιεραρχίας ισχύος, η δε Ελλάδα κατηφορίζει προς το τέλμα: “οι κοινωνίες που έχοντας χάσει την αυτοπεποίθησή τους αποδέχθηκαν να γίνουν τα περιφερειακά στοιχεία άλλων κοινωνιών, μετά από μια ψυχολογική κατάρρευση θα μείνουν αντιμέτωπες και με τον κίνδυνο της στρατηγικής τους διάλυσης” (Νταβούτογλου σελ. 832).

Τελειώνω λέγοντας ότι η Ελλάδα μπήκε σε ένα ανορθολογικό κατήφορο διάλυσής της επειδή α) ροκανίστηκε πνευματικά με κάθε τρόπο από ξεπεσμένα θεωρήματα και ιδεολογήματα που εισέρευσαν στη δημόσια ζωή και επειδή β) “δολοφονήθηκε ο χαρακτήρας” της καλής γνώσης του διεθνούς συστήματος. Αφού οι Έλληνες στερήθηκαν ορθολογιστικής ανάλυσης διεθνών σχέσεων ας την μάθουν, τουλάχιστον, από ένα άριστο τούρκο διεθνολόγο. “Είναι και αυτό μια λύση”. Το βιβλίο είναι, τέλος, το εγχειρίδιο της σημερινής τουρκικής διπλωματίας.

* καθηγητής Στρατηγικών Σπουδών Πανεπιστημίου Πειραιώς
www.ifestosedu.gr



http://www.makthes.gr/

2 σχόλια:

Ανώνυμος 7 Ιουνίου 2010 - 3:30:00 μ.μ. EEST  

Ευτυχώς που υπάρχουν και τέτοιες φωνές, σαν των καθηγητών κ.κ. Ήφαιστου, Σαρρή κ.α΄.
Θα μου επιτραπεί πάντως να αμφιβάλλω για τη "γνησιότητα" των ιδεολογημάτων της τελευταίας 20ετίας στον ελλαδικό χώρο: Δεν ήταν μία γνήσια πεποίθηση στις αρχές της "αγάπης" και της "συναδέλφωσης" των λαών, ούτε καν μία αφελής εμπιστοσύνη στις ανύπαρκτες δυνατότητες της Ευρωπαϊκής - μη - Ένωσης, να εκβιάσει την "εξημέρωση του θηρίου" με αντάλλαγμα το υποτίθεται πολυπόθητο εισιτήριο εισδοχής, που εξέθρεψαν τα κυρίαρχα ιδεολογήματα.
Ήταν η μεταπολιτευτική παράδοση στον υλικό ευδαιμονισμό με δανεικά, σε συνδυασμό με το δέος που προκαλούσε το πολιτικό κόστος οποιουδήποτε "ξεβολέματος" για χάρη της εθνικής άμυνας, αυτά που γέννησαν την ανάγκη να εφευρεθούν τα ιδεολογήματα περί "φιλίας", "προσέγγισης" και "πάση θυσία διαφύλαξης της ευρωπαϊκής προοπτικής της γείτονος".
Από αυτή την άποψη, είναι ευχής έργο η μετάφραση αυτού του βιβλίου, που αποκαλύπτει όχι μόνο την ανεδαφικότητα, αλλά πρωτίστως την υποκρισία της κυρίαρχης διανόησης της Ελλάδας, ως προς τα ελληνοτουρκικά.
Όμως προσοχή: Τώρα που τα προσχήματα καταρρέουν, βρισκόμαστε συγχρόνως μπροστά στην προσπάθεια αντικατάστασης του μέχρι χθες κυρίαρχου τρόπου σκέψης με μία ψευδο-ρεαλιστική πολιτική αντίληψη, η οποία συνοψίζεται στη φράση "τώρα που η Χώρα βρίσκεται στο καναβάτσο, είναι μονόδρομος ο επώδυνος συμβιβασμός με την περιφερειακή υπερδύναμη", ώστε, ακόμα και μετά την αποκάλυψη των πραγματικών προθέσεων της Τουρκίας (σε όσους αμφέβαλλαν), να μην αναληφθεί καμία προσπάθεια δημιουργίας ικανότητας για αντίσταση.
Προς ανατροπή αυτής της νοοτροπίας, που είναι κυρίαρχη στο πολιτικό - μιντιακό κατεστημένο, απαιτείται αφύπνιση και συστράτευση όλων εκείνων των δυνάμεων, που παρέλαβαν ανεξάρτητο κράτος από τις προηγούμενες γενεές και δεν αποδέχονται να παραδώσουν τουρκικό βιλαέτι στις επόμενες.

Υ.Γ: Ενδεικτικό της σήψης και το εκ πρώτης όψεως άσχετο γεγονός, ότι στην αφίσα που προανήγγειλε την παρέλαση ... "Υπερηφάνειας" των γνωστών "ατόμων με ιδιαιτερότητες", εικονιζόταν η φουστανέλα και τα πόδια ενός ευζώνου, σε στάση προσοχής, μπροστά (;) στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη, με λεζάντα: "Είμαστε παντού"!
Η αφίσα υπάρχει ακόμα (τουλάχιστον) στην οδό Ιπποκράτους, μετά την Ακαδημίας. Κάθε σχόλιο δεκτό...

Ανώνυμος 8 Ιουνίου 2010 - 4:53:00 μ.μ. EEST  

Η κοσμοθεωρία και ο στρατηγικός σχεδιασμός των Τούρκων ηγετών ειναι αποτελεσμα αλλων σχεδιαστων, την οποιαν παρουσιασαν μεσο της εργασιας νταβουντογλου να καλυψουν το ιδεολογικο υποβαθρο τον τουρκων./// αλλά θα μείνει και δίχως στήριγμα εν όψει ελληνικών και ρωσικών διεκδικήσεων στα Στενά.\\\Εδω ειναι η γνωση του ασσου της Ελλαδας ,τα στενα ,ειναι χωρις στατους,τα τελευταια ειναι εκτος συμφωνιας .Το εχω ακουσει και απο τον καθηγητη κ.Σαρη εαν ενθυμουμε καλως.
Η εγγύτητα ενός σημαντικού μέρους των ελληνικών νησιών στη μικρασιατική ακτή σε τέτοιο βαθμό, ώστε αυτη να μπορη να χρησιμοποιηθη ως επιχειρησιακή βάση εναντίον των Ελληνικων νησιων ,και η περικύκλωση των απο αποβατηκες στρατιες , και ασκησις καταλιψεων αυτων. Αυτά τα νησιά, αξιολογούνται από την Ελλαδα , ως το πρωτο μελημα της ασφάλειας της. Η Ελλάδα πρεπει να ακολουθείση μια στρατηγική χρησιμοποίησης του πλεονεκτήματος που θα της παρέχεται από την μελλοντικη κατοχή σχετικων μικρασιατικων ακτων για την αμυνα των νησιών της σε της περιπτωση επιθεσης της τουρκιας . Για να εφαρμόσειτην στρατηγικη της στο σύνολο του Αιγαίου και της υδάτινης περιοχής η καταληψης μικρασιατική ακτή ειναι αναγκαια ,σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορη να χρησιμοποιηθη ως επιχειρησιακή βάση ,αμυντικη εναντίον μελλοντικων επιθεσεων των νησιων, και η εξασφαλησης των ελευθερων υδάτινων διαδρόμων, που εξασφαλίζουν το πέρασμα από την Προποντίδα στη Μεσόγειο, από αυτά τα νησιά,και το Αρχιπελαγος εξαρτατε το Ελληνικο Εθνος.Οπος και σε περιπτωση πολεμου ο στοχος της Ελλαδας ειναι η ανακαταληψη ολοκληρου της θρακης ωστε να εχωμεν μονο θαλασσια συνορα ,την εκδιωκση των τουρκων απο την Κυπρον,ανακαταληψη Ιμβρου ,Τενεδου.ΤΑΛΩΣ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP