Παλιά λεφτά…

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Εκεί έξω υπάρχουν Έλληνες που έχουν όλοι μαζί κεφάλαια πολλαπλάσια του ελληνικού χρέους. Στην Αμερική, Βόρεια και Νότια, τον Καναδά, την Αυστραλία, στο Σίτυ του Λονδίνου και αλλού, λίγοι και στην Ελλάδα. Υπάρχουν Ρωμιοί που δημιούργησαν και διοικούν οικονομικούς κολοσσούς.

Κι όμως τόσο καιρό δεν ακούστηκε καμία πρωτοβουλία. Κανείς από αυτούς τους δαιμόνιους Έλληνες δεν σκέφτηκε να μαζέψει τους 100 πιο δυνατούς και να πει: θα «πληρώσουμε» πατριωτικό φόρο 10% των κεφαλαίων μας. Και βάζω εισαγωγικά, γιατί προς Θεού, δεν εννοώ να παραδώσουν ένα τέτοιο αμύθητο ποσό στην καμαρίλα που οδήγησε την χώρα στο χείλος του γκρεμού.

Θα μπορούσαν όμως να πουν: «Θα φέρουμε απέξω το 10% των κεφαλαίων μας στην Ελλάδα ΤΩΡΑ, υπό δύο όρους: α) σταθερό φορολογικό σύστημα τουλάχιστον για 10 χρόνια με χαμηλό φορολογικό συντελεστή και β) απλοποίηση, έως εκμηδενισμού, της γραφειοκρατίας».

Ποιά κυβέρνηση θα τολμούσε να πει όχι; Κι αυτοί δεν θα έβγαζαν μόνον κέρδος αλλά θα έδιναν στην Ελλάδα το σημαντικότερο: ανάπτυξη, θέσεις εργασίας, παραγωγική βάση, εν ολίγοις αληθινό, χειροπιαστό πλούτο.

Τα «παλιά λεφτά» ήταν αλλιώς. Άνθρωποι με ελληνοκεντρική παιδεία και συνείδηση, αρκετοί από αυτούς. Όπου κι αν σπούδασαν, όσοι από αυτούς σπούδασαν, ήταν σ’ εποχές που η παιδεία παντού στον κόσμο, Αμερική, Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία, ήταν πρώτα και κύρια ανθρωπιστικές σπουδές. Αν δεν ήξερες Αρχαία Ελληνικά, Λατινικά και Ιστορία δεν ήσουν τίποτα και δεν γινόσουν τίποτα. Την Ελλάδα, λοιπόν, την είχαν μέσα τους.

Η χώρα είναι σπαρμένη από κληροδοτήματα των αληθινών Εθνικών Ευεργετών. Από Πανεπιστήμια, σχολεία και νοσοκομεία μέχρι κρήνες. Εκτός από αυτά όμως πλήρωσαν και θωρηκτά, κανόνια, πολυβόλα.

Χιλιάδες φτωχοί Έλληνες μετανάστες γύρισαν για να πολεμήσουν το 1912-13, το 1917, το 1920 -22. Μερικοί συμμετείχαν σε όλους αυτούς τους εθνικούς αγώνες. Διαβάστε το «Διήγησις του βίου μου» του Σάββα Τσερκετζή, του πάμφτωχου Έλληνα από την Κύπρο, μετανάστη στην Αίγυπτο και την Αμερική που τρεις φορές έφυγε από την ξενιτιά για να πολεμήσει με τον Ελληνικό Στρατό, από τη Θεσσαλία ως το Εσκή Σεχήρ. Τότε έκαναν το καθήκον τους λοιπόν οι φτωχοί αλλά το έκαναν και οι πλούσιοι. Μπενάκης, Ζάππας, Κοργιαλένης, Αβέρωφ. Πίσω από τους δρόμους υπάρχουν αληθινοί άνθρωποι. Σπουδαίοι Έλληνες.

Τα «νέα λεφτά» τι κάνουν σήμερα; Οι έξω, κοιτάνε, οι μέσα φυγαδεύουν κεφάλαια.

Όταν θέλω να μου φτιάξει η διάθεση διαβάζω τις κοσμικές στήλες. Καμιά φορά μαζί με τις κόρες μου και κυλιόμαστε κάτω από τα γέλια. Φοβερές φωτογραφίες. «Η κυρία Χατζηκαραμπερδέογλου με το καινούργιο της αίσθημα», «Ο τρε σικ Λάκης Λαλάκης με την σικίσιμη Λόλα Τακανωολακαιδενσιχαινομαι». Παραταγμένα τα ζόμπι του μπότοξ και του τραβήγματος με το ποτήρι με την χαρτοπετσέτα στο χέρι. Αυτό το άτιμο χέρι τα προδίδει όλα. Μπορείς να στουμπωθείς στο μπότοξ (το οποίο προέρχεται από στρατιωτικό δηλητήριο, το ξέρατε;) και στα κολλαγόνα. Μπορούν να σου κάνουν κοπτοραπτική και να φτάσει το χαμόγελο στο σβέρκο αλλά η πουτάνα η παραμορφωτική αρθρίτιδα στο χέρι είναι πάντα εκεί. Το ωραίο είναι ότι καμιά από αυτές τις αρχοντοκυράδες και τους γερομπαμπαλήδες με το βαμμένο μαλλί, δεν τολμούν να πουν ο ένας στον άλλο, ότι όλοι και όλες στο τέλος μοιάζουν με την …Αλόμα. Τραβέλια, απλώς ντυμένα ακριβά.

Η «αστική» μας τάξη, αδέρφια, είναι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν της κοινωνίας μας. Κρατικοδίαιτοι «επιχειρηματίες», που έχουν τόση σχέση με το ελεύθερο επιχειρείν, όση κι εγώ με την κβαντική φυσική. Συνήθως παντρεμένοι με κοκότες πολυτελείας, που τώρα, προσωρινά, δουλεύουν για ένα «πελάτη». Μέχρι να γκαστρωθούν και «πακτωθούν» τα συμφέροντα τους κι ύστερα να πάνε για φρέσκα. Ο λαϊκός μύθος λέει πως επιφανές επιχειρηματικό παράσιτο του δημοσίου χρήματος, γνώρισε την γυναίκα του όταν του την στείλανε «δώρο» οι φίλοι του στα γενέθλια του. Συνοδός πολυτελείας. Ερωτεύτηκε την βίζιτα ο έρμος, την παντρεύτηκε κι έκτοτε κλαίει μπροστά στα τζάκια των φίλων του, όταν τον παρατάει με το παιδί για καμμιά μικροπεριπέτεια. Την ξαναμαζεύει πάντα, λίγο πιο μεταχειρισμένη.

Τα πάθη ανθρώπινα και δεν θα μας αφορούσαν αλλά όλοι αυτοί έχουν και μια αισθητική και δημόσια συμπεριφορά αντίστοιχη με την παιδεία τους. Συναγελάζονται με «μοντέλα», σκυλοτραγουδιάρες, στυλίστες, ενίοτε τα παντρεύονται, γιατί σήμερα κύρος δίνει η τηλεοπτική γκλαμουριά. Δεν είναι πλέον ηγέτιδα τάξη αλλά μια τάξη – ξέκωλο. Ντιριντάχτα κι άγιος ο Θεός. Μην σας κάνει λοιπόν εντύπωση ο «σεβασμός» που δείχνουν στα Εθνικά Σύμβολα.

Κάνουν και κάτι φιλανθρωπίες. Ξέρετε, ράβουν φουστάνια και αγοράζουν κοσμήματα, καμιά 30.000 Ευρώ για να πάνε σε φιλανθρωπικό γκαλά, όπου θα προσφέρουν δυο – τρία χιλιάρικα για τα παιδιά, τα σκυλιά, τα γατιά, ό,τι είναι στη μόδα. Σίγουρα υπάρχουν κι οι εξαιρέσεις, αυτοί που κάνουν σημαντικά πράγματα για την Πατρίδα αλλά μετριούνται στα δάχτυλα και δεν το φωνάζουν.

Μέσα λοιπόν σε όλη την παρακμή μας βλέπει κανείς και τον ξεπεσμό των πλουσίων. Πολλοί είναι μέρος του προβλήματος, αφού πλούτισαν παρασιτικά, τρώγοντας τις σάρκες της Πατρίδας, ξεσκίζοντας την γλώσσα και τον Πολιτισμό μας. Επέβαλαν στην χώρα την δική τους αισθητική, αισθητική γκέϊ σκυλάδικου. Δείτε τους τηλεοπτικούς σταθμούς τους, τα περιοδικά τους.

Δεν αισθάνονται ότι οφείλουν να επιστρέψουν κάτι στην κοινωνία, στην Πατρίδα.

Δεν ξέρουν ότι κι αυτοί στο τέλος θα πάρουν μια φτυαριά χώμα στα μούτρα. Εκεί στα δυο μέτρα με τα σκουλήκια δεν θα χωράει το αμάξι, το κότερο. Και το χειρότερο, στην εκταφή οι συγγενείς θα βρουν πάνω στα παΐδια δυο σακκουλάκια σιλικόνη.

Σίγουρα υπάρχουν εξαιρέσεις, ξέρω μερικές και πως παλεύουν με τον παρακμιακό βροντόσαυρο του καταρρέοντος καθεστώτος, όμως λείπει η ρωμαλέα τάξη των Ελλήνων δημιουργών.

Το κεφάλαιο δεν έχει Πατρίδα, λένε οι «σύντροφοι». Κι όμως στον Ελληνισμό κάποτε είχε. Σήμερα;

www.antinews.gr


*Στην φωτογραφία ο Εθνικός ευεργέτης Ιωάννης Γεννάδιος. (1844 - 1932)

4 σχόλια:

AegeanHawk 17 Ιουνίου 2010 - 3:04:00 μ.μ. EEST  

Γεια σου ρε Φαήλο....για άλλη μια φορά!!!!

Να ζήσεις χίλια χρόνια

Νίκος 17 Ιουνίου 2010 - 5:59:00 μ.μ. EEST  

Η εποχή των μεγάλων ευεργετών του έθνους ήταν μια άλλη εποχή που ανήκει σε μια διαφορετική φάση της Ιστορίας. Αυτοί οι άνθρωποι κατάγονταν κυρίως από τις κοινότητες που βρίσκονταν ακόμα κάτω από τον οθωμανικό ζυγό. Η κοινοτική αλληλεγγύη, το ιδανικό της κοινότητας ήταν πολύ δυνατό ακόμα. Πάρτε για παράδειγμα τον Ζωγράφο, τον Αρσάκη, τον Σίνα, τον Ζάππα και άλλους. Όλοι από τα χωριά της Βορείου Ηπείρου. Πολλοί σπούδασαν με τα χρήματα της κοινότητας, στηριχθηκαν παντοιοτρόπως και απέκτησαν άρρηκτους δεσμούς με την μήτρα που τους γέννησε. Ήταν άλλωστε η εποχή της εθνικής ολοκλήρωσης και το αδύναμο ελληνικό κράτος θεωρούνταν το ορμητήριο για την απελευθέρωση του υπόδουλου ελληνισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτές οι κοινότητες διέπρεψαν στα γράμματα και στο εμπόριο την ίδια στιγμή που η εγχώρια ελληνική αστική τάξη αρκούνταν στο να ξεκοκαλίζει τα κεφάλαια από το εξωτερικό και συναγωνίζονταν σε δουλοπρέπεια τους φαναριώτες της Πύλης. Σήμερα μπορεί κάπου άγνωστος μέχρι σήμερα κάποιος "Σίνας" αλλά αυτό θα είναι περισσότερο ένα καπρίτσιο της Ιστορίας παρά αποτέλεσμα της φιλοπατρίας που διακρίνει όλο αυτό το σκυλολόι των παρεπιδημούντων στο Σίτυ. Δυστυχώς η ιστορία τραβάει μπροστά ακόμα και όταν το νέο είναι ασυγκρίτως χειρότερο από το παλιό.

Αρματιστής 17 Ιουνίου 2010 - 8:23:00 μ.μ. EEST  

Φαήλο καλά τα λες. Αλλά η ελπίδα σου πως κάποιοι μεγαλόσχημοι θα βάλουν το χέρι στη τσέπη για να προσφέρουν στη πατρίδα, επέτρεψε μου να πω ότι είναι «ευσεβείς πόθους». Εδώ το ιστορικό θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ» που καταναυμάχησε το Τουρκικό στόλο και ελευθέρωσε τα νησιά του Αιγαίου και που αγοράστηκε με κληροδότημα του εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ, κάποιος «σύγχρονος Αβέρωφ», μόνο όμως σε ότι αφορά την οικονομική επιφάνεια και όχι το ήθος και το πατριωτισμό, το μετέτρεψε σε κοσμικό κέντρο και αφού σηκώθηκε θύελλα αντιδράσεων δήλωσε (έτσι λέχθηκε) ότι «αν έκανα κάποιο κακό ζητώ συγνώμη». Όμως όλοι πολύ καλά καταλαβαίνουμε, ότι το υπόψη άτομο επειδή κυριαρχείται από τον εγωισμό και την αλαζονεία της δύναμης δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι δεν έκανε απλά κακό, αλλά έφτυσε την ιστορία και τη περηφάνια του λαού μας, ή τουλάχιστο αυτών που συνεχίζουν να έχουν εθνικές ευαισθησίες και που είναι και οι περισσότεροι. Έφτυσε το αίμα αυτών που σκοτώθηκαν πάνω στον «ΑΒΕΡΩΦ».

Έχω διαβάσει ότι το κληροδότημα του Γεωργίου Αβέρωφ κάλυψε το 1/3 της αγοράς του θωρηκτού. Είναι δηλαδή σαν κάποιος μεγάλος επιχειρηματίας σήμερα να διαθέσει 150 εκατομμύρια ευρώ για την αγορά μιας φρεγάτας. Καλό είναι να μη λέμε αστεία.

Ζητάς από αυτούς που έχουν το μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στο κόσμο, μεταξύ των οποίων βρίσκεται και ο ασελγήσας επί του Αβέρωφ όπως και η οικογένεια της «εριτίμου» συζύγου του, να βάλουν το χέρι στη τσέπη και να επενδύσουν στη πατρίδα τους και όχι να βοηθήσουν. Εδώ έχουν τα περισσότερα πλοία τους κάτω από ξένες σημαίες και έχουν απολύσει τους περισσότερους Έλληνες ναυτικούς, τουλάχιστο τα κατώτερα πληρώματα, προκειμένου να χρησιμοποιούν «δούλους» από ασιατικές και άλλες χώρες με χαμηλούς μισθούς.

Κατάγομαι από τη Δημητσάνα και είμαι πολύ περήφανος για την ιστορία της ιδιαίτερης πατρίδας μου παρ’ όλο που δε μεγάλωσα εκεί. Η πατρίδα μου όπως και κάθε χωριό της Ελλάδας έχει να επιδείξει τα έργα που κατασκευάστηκαν με κληροδοτήματα εθνικών ευεργετών. Ανέφερες το Κοργιαλένη και σου γράφω ότι τέλειωσα το Κοργιαλένειο γυμνάσιο – λύκειο του Αργοστολίου.

Σήμερα δεν υπάρχουν άτομα αναλόγου μεγέθους προς εκείνους του μεγάλους ευεργέτες και άλλους πολλούς που ανέφερες. Δεν υπάρχουν Ζωσιμάδες. Διάβασα κάπου και δε γνωρίζω για την ακρίβεια ότι οι Ζωσιμάδες ήταν έξι αδέλφια που πέτυχαν σαν επιχειρηματίες. Αφού πέθαναν τα τέσσερα οι δύο εναπομείναντες έδωσαν όρκο να μη παντρευτούν ώστε να μη αποκτήσουν απογόνους, προκειμένου η μεγάλη περιουσία τους να διατεθεί για το καλό της πατρίδας τους, όπως και έγινε. Σήμερα αν κάποιος νεόπλουτος επιχειρηματίας αποκτήσει χρήμα, το πρώτο που θα κάνει είναι να ψάξει για κανένα ξέκωλο να το παντρευτεί για να το περιφέρει στα σκυλάδικα και να καμαρώνει για τη γοητεία του. Αυτά που γράφω δεν υπονοούν ότι οι επιχειρηματίες δε θα πρέπει να παντρεύονται για να κληροδοτούν τη περιουσία τους σε μας τους υπόλοιπους.

Αλλά δε βλέπεις ότι ύστερα από τόσα γκαλά εράνους επιδείξεις μόδας τηλεοπτικούς μαραθωνίους και εγκαίνια μακετών, εκείνο το στοιχειωμένο ογκολογικό νοσοκομείο παίδων, το πρώτο που θα γίνει στην Ελλάδα(!!!) δε λέει να τελειώσει. Και όμως θα αρκούσε να διαθέσουν οι διάφορες «δεσποσύνες» που συμμετέχουν σε ένα και μόνο γκαλά το κόστος των κοσμημάτων και των τουαλετών υψηλής ραπτικής που φορούν.

Μη τρέφεις λοιπόν ευσεβείς πόθους αγαπητέ Φαήλο.

Ανώνυμος 19 Ιουνίου 2010 - 3:05:00 π.μ. EEST  

Ας κάνουμε μία σύγκριση και μερικές επισημάνσεις. Ποιά κίνητρα έχουν τα μέλη της Ελληνικής ομογένοιας του εξωτερικού να επενδύσουν στην Ελλάδα όταν βλέπουν το αποκορύφωμα της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής; Πού ξέρουν ότι τα λεφτά τους θα χρησιμοποιηθούν σωστά και δεν θ' αναλωθούν στις διάφορες μίζες που θ' αρχίσει να ζητά ο ένας ή μία επιτήδιος υπουργός ή δημόσιος/α υπάλληλος γιά την άλφα ή βήτα υποτιθέμενη εξυπηρέτηση; Ναί υπήρξε κληροδότημα του Γ. Αβέρωφ γιά το ομώνυμο εύδρομο του Ελληνικού ΠΝ, αλλά υπήρξε κι ένας Υπουργός Ναυτικών της τότε κυβ. Βενιζέλου που αρνήθηκε να πάρει την μίζα από τα Ιταλικά ναυπηγεία στο Λιβόρνο και ζήτησε να χρησιμοποιηθεί για την έκπτωση της τιμής του σκάφους. Θα υπάρξει παρόμοιο φαινόμενο σ' ένα σημερινό υπουργείο της Ελληνικής κυβ.; Επιτρέψτε μου ν' αμφιβάλω.

Έχω προσωπικά επισκεφθεί τον χώρο του Πανεπιστημίου του Τέλ Αβίβ στο Ισραήλ. Τα περισσότερα κτίριά του έφεραν τα ονόματα των οικογενειών (οι περισσότερες στις Η.Π.Α.) οι οποίες χρηματοδότησαν τις εγκαταστάσεις φυσικής, βιολογίας, κ.λ.π. Σε σύγκριση, οι διάφοροι πολυπληθείς και πολιτικώς ανεπαρκείς και αναποτελεσματικοί σύλλογοι Ελληνοαμερικανών του τύπου ώπα και μουσάκα στις Η.Π.Α. χρηματοδοτούν μόνο την ανέγερση περισσότερων... εκκλησιαστικών καμπαναριών στα χωριά των προγόνων τους, και απαιτούν και τα απαραίτητα λιβανίσματα από τις τοπικές Ελληνικές δημοτικές και κρατικές αρχές όταν επισκέπτονται την Ελλάδα (έχω προσωπικά ακούσει προύχοντες τέτοιων οργανώσεων ν' απαιτούν συναντήσεις με τοπικούς νομάρχες, δημάρχους και βουλευτές). Άς κάνουμε μία σύγκριση της ωφελιμότητας των δωρημένων κτιρίων φυσικής και βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τέλ Αβίβ με τις δωρεές εκκλησιαστικών καμπαναριών των Ελληνοαμερικανικών συλλόγων.

Η μόνη λύση είναι να γίνει μία εκστρατεία για την ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ πληρωμή υπαρχόντων Ελληνικών οφειλών σε ξένες εταιρείες, π.χ., αμυντικού υλικού, για ανταλλακτικά Α/Φ F-16 της Ελληνικής ΠΑ. Μόνο έτσι υπάρχει ΣΙΓΟΥΡΙΑ ότι λεφτά ΔΕΝ θα φαγωθούν. Αλλά βέβαια οι Ελληνικές κυβ. ουδέποτε ενδιαφέρθηκαν γιά μιά ανάλογη εκστρατεία η οποία χρειάζεται μελέτη και δουλειά οι οποίες δεν γίνονται με το καφεδάκι, το τσιγαράκι, και την αναμονή της επόμενης μίζας.

Λάμπρος Ε. Π., εν Η.Π.Α. μετανάστης
18-6-2010, τοπική ώρα 20:05, ώρα Ελλάδος 03:05, 19/6/2010.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP