To κίνημα του Ναυτικού Νο2

Δευτέρα, 3 Μαΐου 2010


Τελικά η πολιτική Βενιζέλου κατάφερε μέσα σε ελάχιστο διάστημα να καταφέρει το ακατόρθωτο. Για πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίες οι αξιωματικοί των Ενόπλων δυνάμεων κατέβηκαν στους δρόμους, σε μια ιδιότυπη συγκέντρωση-σιωπηλή διαμαρτυρία. Εκτός από τις εξοντωτικές περικοπές που οδηγούν σε ομαδικές παραιτήσεις, σημαντικό ρόλο φαίνεται να έπαιξε η απαξιωτική συμπεριφορά του υπουργού Ευ.Βενιζέλου προς τους ένστολους με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το πρόσφατο φραστικό επεισόδιο κατά την διάρκεια συνάντησης με την ανώτατη ηγεσία των ΕΔ, που οδήγησε σε παραίτηση έναν υποναύαρχο του ΠΝ ο οποίος με αυτό τον τρόπο θέλησε να διαμαρτυρηθεί για τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς του υπουργού.

Την σημασία του γεγονότος αυτού μαρτυρά και το πλήθος των αξιωματικών του ΠΝ οι οποίοι αποτελούσαν και την πλειοψηφία στην σημερινή συγκέντρωση, ενώ παρόντες ήταν και αρκετοί αξιωματικοί του ΣΞ. Η προσέλευση των στρατιωτικών άρχισε στις 16.00 περίπου και μετά από λίγη ώρα η πλατεία Μοναστηρακίου ήταν κατάμεστη από ένστολους αναμεμειγμένους με πολίτες . Η ιδιότυπη αυτή σιωπηλή διαμαρτυρία ήταν σχετικά σύντομη και έλαβε τέλος όταν γνωστός δημοσιογράφος κρατώντας ντουντούκα εμφανίστηκε στον σταθμό και άρχισε να εκφωνεί πατριωτικά συνθήματα υπό το χειροκρότημα των συγκεντρωμένων πολιτών. Οι στρατιωτικοί τήρησαν σοβαρή στάση δίχως εκδηλώσεις και με εμφανή την δυσαρέσκεια για την χροιά που επιχειρήθηκε να δοθεί στην συγκέντρωση-διαμαρτυρία τους, αποχώρησαν ήσυχα.

Η σημερινή εξέλιξη έδειξε ότι οι σχέσεις πολιτικής ηγεσίας και στρατιωτικών το τελευταίο διάστημα έχουν διαταραχθεί σε επικίνδυνο βαθμό -υπαιτιότητα του υπουργού-, προκαλώντας σημαντικότατο πρόβλημα ηθικού στις τάξεις των ΕΔ..

3 σχόλια:

Ανώνυμος 4 Μαΐου 2010 - 11:01:00 π.μ. EEST  

Πράγματι ο Μπένι, πέρα από αλλαζόνας, αποδεικνύεται κι αυτός καταστροφικός. Το θέμα είναι ότι δεν μιλάμε για το ΠΑΣΟΚ αλλά για τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Ανώνυμος 4 Μαΐου 2010 - 2:00:00 μ.μ. EEST  

Είμαι από αυτούς που είχαν ασκήσει κριτική στους πιλότους της ΠΑ για την αντίδρασή τους στη φορολόγηση του πτητικού επιδόματος.
Είχα κρατήσει μόνο μία επιφύλαξη, να επρόκειτο για σκόπιμη υπερπροβολή του από τα ΜΜΕ που στηρίζουν την κυβέρνηση.
Φοβάμαι τελικά ότι ισχύει το δεύτερο, και βρισκόμαστε στη μέση γενικευμένης επικοινωνιακής επίθεσης της κυβέρνησης και των τσιρακιών της δημοσιογράφων κατά των Ε.Δ. Ο λόγος; Να απαξιωθούν οι αξιωματικοί στα μάτια της κοινής γνώμης, ώστε να περάσει ως αυτονόητη η μείωση - μέχρις εξαφανίσεως - των αμυντικών δαπανών και να μην έχουν "κύρος" τυχόν αντιδράσεις του στρατεύματος.
Για την αναπλήρωση του ελλείμματος αμυντικής ικανότητας που θα προκληθεί, θα "φροντίσει" η εξωτερική πολιτική Γιωργάκη - Δρούτσα, που θα "απομακρύνει" το ενδεχόμενο όξυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Η αντιπάθεια των Πασόκων για το στρατό γενικώς είναι παλιά και είναι ένα από τα λίγα πεδία, όπου επιβεβαιώνουν εκ του ασφαλούς το "σοσιαλιστικό" προφίλ τους. Είναι το κυνερνητικό κόμμα που κατεξοχήν κάνει λόγο για τα "δικαιώματα" των αντιρρησιών συνείδησης και έχει στελέχη που υπερηφανεύονται ότι υπήρξαν ανυπότακτοι.
Το να πει κανείς ότι η εμπειρία των Ιμίων δεν τους δίδαξε τίποτα δεν έχει νόημα, από τη στιγμή που όχι μόνο εξαρχής δεν ήθελαν να "διδαχθούν", αλλά βρήκαν την ευκαιρία να φορτώσουν όλη την ευθύνη στις πλάτες των ενόπλων δυνάμεων, τις οποίες με κάθε τρόπο (υλικό και ηθικό) είχαν προηγουμένως απαξιώσει.
Σε τούτες τις κρίσιμες ώρες όμως, με όλους τους "γύπες" της περιοχής (Ερτογκάν+Νταβούτογλου, Έρογλου, Γκρουέφσκι) να στριφογυρίζουν γύρω από το σώμα μας που ψυχορραγεί, θα πρέπει όλοι να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά, ώστε να αποτραπεί τυχόν "προδοσία" της χώρας.
Είναι άλλωστε σχεδόν βέβαιο, ότι οποιαδήποτε καίρια υποχώρηση στα εθνικά ζητήματα αυτή τη στιγμή, α) θα καθορίσει αναπότρεπτα την ατζέντα των εθνικών προβλημάτων μας την επόμενη 40ετία, όπως έγινε με τα γεγονότα του 1974 και β) θα επιχειρηθεί να εμφανιστεί από την πολιτική ηγεσία ως "αναπόφευκτη" συνέπεια της αδυναμίας της Χώρας, στην οποία μας έφερε αποκλειστικά η πολιτική της "επάρατης" ΝΔ, σε συνδυασμό με την "ανεπάρκεια" του στρατιωτικού προσωπικού, για την οποία μας είχαν "προειδοποιήσει" με τις δηλώσεις τους οι κ.κ. υπουργοί.
Μακάρι όλη αυτή η "συνομωσιολαγνεία" μου να οφείλεται στην πνευματική μου αδυναμία να ερμηνεύσω τις εξελίξεις ορθολογικά, με αποτέλεσμα να συνδέω άσχετα μεταξύ τους γεγονότα (επαφές για Αιγαίο - Σκόπια - Κύπρο και χαριεντισμοί με Τούρκους, αναφορές Μπεγλίτη στην ενδυνάμωση της Τουρκίας, μείωση αμυντικών δαπανών, επικοινωνιακή απαξίωση στελεχών των Ε.Δ. και μαζικές αποχωρήσεις αυτών, προβολή των εξοπλιστικών ως "μέγιστου βάρους" του κρατικού προϋπολογισμού που πρέπει να εκλείψει, για να μην σπαταληθούν οι θυσίες του ελληνικού λαού - ωσάν να συνορεύουμε με τις κάτω χώρες κ.λ.π., κ.λ.π.).
Τουλάχιστον, ας μου υποδείξει κάποιος τον τρόπο, ως πτωχός τω πνεύματι να είμαι μακάριος, γιατί μόνο έτσι δεν αισθάνομαι...

Ανώνυμος 4 Μαΐου 2010 - 2:31:00 μ.μ. EEST  

http://www.youtube.com/watch?v=5Ls6vookc84

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP