O καλύτερος φίλος του Πακιστανού

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Οι Τούρκοι δεν έχουν ξεχάσει. Κάτι πάνκηδες αρβανίτες, τα μαλλιά ξυρισμένα γύρω –γύρω και στην κορυφή μακριά για ν’ ανεμίζουν στη γιούργια με το γιαταγάνι, μαζί με μανιάτες κι άλλους τρελλούς ρωμιούς απ’ όλα τα μέρη του Έθνους ξεκινήσανε την διάλυση του οθωμανικού «πολυπολιτισμικού» παραδείσου.
Επί έναν αιώνα τους πηγαίναμε με το σπαθί και το ντουφέκι, τους σπρώχναμε πίσω στην Ασία. Ήμασταν τολμηροί, απρόβλεπτοι, είχαμε την πρωτοβουλία. Ακόμη κι όταν ήμασταν δυο πιθαμές κράτος, ένοπλα σώματα μπαινοβγαίνανε και ξεφτιλίζανε τον Πατισάχ και τα ταγκαλάκια του, εκστρατεύανε στην Κρήτη με σκυλοπνίχτες ή αλωνίζανε στα βάθη της Μακεδονίας. Οσμιζόμασταν την αδυναμία τους. Έτσι μια μέρα βρεθήκανε με τρόμο να πολεμάνε για να σώσουν την Άγκυρα. Ο παππούς μου στο Κάλε Γκρότο έβλεπε την πρωτεύουσα της Ανατολίας ν’ αχνοφέγγει στον ορίζοντα. Ακόμη κι όταν ο Στρατός μας κατέρρευσε αήττητος, στα χρόνια που ακολούθησαν, οι Τούρκοι διατήρησαν τον αταβιστικό φόβο για τον δαιμόνιο Έλληνα.
Για δεκαετίες κλείστηκαν στον εαυτό τους χτίζοντας το πρωτοφασιστικό κράτος τους κι ο φόβος τους βάθυνε όταν αυτοί, ως επιτήδειοι ουδέτεροι, έβλεπαν έκπληκτοι την Ελλάδα δεκαοκτώ μόλις χρόνια από την τρομερή καταστροφή να ξεφτιλίζει την Ιταλία. Έτσι το δέος τους για τον σεϊτάν Γιουνάν μεγάλωσε. Το σύμπλεγμα τους βάθυνε κι άλλο, όταν στην Κορέα οι Έλληνες διακρίνονταν, ενώ οι Τούρκοι χαρακτηρίζονταν σε αναφορές “a disgrace for the alliance” (όνειδος για τη Συμμαχία), αφού ο μεγαλύτερος άθλος τους ήταν να επιτεθούν κατά λάθος σε μια υποχωρούσα διαλυμένη νοτιοκορεατική μεραρχία και να την αποτελειώσουν. Ακόμη καμμιά φορά οι καπεταναίοι τους χάνονται στα νατοϊκά γυμνάσια.

Στην Κύπρο, αφού στην αρχή μας παρακολούθησαν αμήχανοι να αγωνιζόμαστε για την Ένωση, μετά γίνανε οι ρουφιάνοι των Άγγλων. Στον ανταγωνισμό τους μαζί μας βρέθηκαν πάλι περιδεείς, όταν ο Γέρος είχε τα κότσια να στείλει την Μεραρχία κι ο συλληφθείς Ντενκτάς, που κάποιος ανόητος του χάρισε τη ζωή αντί να τον στείλει να τρώει πιλάφια στον Παράδεισο, καταπτοημένος θεωρούσε την Ένωση ζήτημα ημερών. Αν δεν υπήρχε η αχαλίνωτη φιλοδοξία του Μακαρίου κι ο τυχοδιωκτισμός του Ανδρέα, όλα θα ‘χαν τελειώσει τότε. Μετά χρειάστηκε να γίνει Χούντα για ν’ απογυμνώσουν οι επίορκοι την Κύπρο και ν’ ανοίξουν δρόμο στον «Αττίλα» με το οπερετικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου.

Ακόμη και τότε οι Τούρκοι βγήκαν στο γυαλό τρέμοντας, διστακτικά, παρά τις αγγλοαμερικανικές πλάτες. Δεν πίστευαν ότι δεν υπήρχε ΚΑΝΕΙΣ απέναντι τους. Μια φήμη μόνο για νηοπομπή με εκστρατευτικό σώμα από την Ελλάδα άρκεσε για να αλληλοσφαγούν ανοιχτά της Κύπρου και το αντιτορπιλικό Κοτζάτεπε να πάει στο πάτο από τους τούρκους πιλότους, που στις κραυγές του ασυρματιστή ότι είναι τουρκικό πλοίο, σχολιάζανε: «κοίτα τι ωραία που μιλάει τα τούρκικα ο γκιαούρης»!
Παρά την πουλημένη ηγεσία και τις προδοτικές εντολές, όπου στάθηκαν οι ηγήτορες, οι Τούρκοι καθηλώθηκαν κι εξευτελίστηκαν. Η θρυλική ΕΛΔΥΚ δυο φορές τους ανέτρεψε στο Κιόνελι. Στον Κοτζάκαγια ο Κατσάνης με τους Καταδρομείς του πέρναγε στην Αθανασία. Ο Παπαμελετίου με την Α’ Μοίρα πετώντας με τα Νοράτλας από το Μάλεμε, νύχτα, στον αφρό του κύματος, κατέβηκε κατευθείαν στη φωτιά κι οι άντρες του από τα βαλλόμενα μεταγωγικά έτρεχαν στην περίμετρο του αεροδρομίου Λευκωσίας και στη μάχη. Ο Μπικάκης στη Σχολή Γρηγορίου εξοντώνει ΜΟΝΟΣ του με το ΠΑΟ έξι τουρκικά άρματα και ανατρέπει την προέλαση των Τούρκων. Τα βρεγμένα μεχμετζίκ βρέθηκαν παγιδευμένα σ’ ένα ασφυκτικό προγεφύρωμα κι ο Μπιράντ γράφει για τον πανικό της ηγεσίας τους. Μια γερή σπρωξιά αρκούσε, όμως σώθηκαν από την κατάπαυση του πυρός κι έτσι αναθάρρησαν κι ενισχύθηκαν για να κάνουν τον 2ο Αττίλα, ενώ η Αθήνα ξεδιάντροπα πανηγύριζε κι η παλλινοστήσασα εξ Εσπερίας ηγεσία δήλωνε πως «η Κύπρος είναι μακριά». Ακόμη και τότε δυο μέρες έκαναν να μπουν στο λιμάνι της Αμμοχώστου, γιατί ένας τρελλός μ’ ένα πολυβόλο πίσω από κάτι σακκιά με άμμο έριχνε ανά μια ώρα μια ριπή στο γάμο του Καραγκιόζη.
Επικράτησαν ανέλπιστα, νόμιζαν ότι ονειρεύονταν. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι η Ελλάδα δεν πολέμησε. Ύστερα μπήκαμε στην μεγάλη κατηφόρα μαζεύοντας κωλόχαρτα του ΟΗΕ.

Οι Τούρκοι τώρα μυρίζουν την αδυναμία μας, όπως ο λύκος το αίμα. Μας παρακολουθούν να αποδομούμε την ταυτότητα μας, να κάνουμε κάθε μέρα ένα βήμα πίσω. Βλέπουν τον πάλαι ποτέ δαιμόνιο Έλληνα αδύναμο, διστακτικό. Δεν νοιώθουν πια φόβο. Βλέπουν διάφορα ανθρωπάκια να τους λένε αστεία πράγματα, οσποδάρους της Υψηλής Πύλης, που μιλάνε μαζί τους διστακτικά, περιδεείς. Αλλάξαμε ρόλους.
Όμως ο φόβος τους κοιμάται. Πρέπει να τον ξυπνήσουμε με μια κλωτσιά. Διακηρύσσοντας στην Ευρώπη ότι η Τουρκία δεν έχει συμμορφωθεί με καμμιά από τις υποχρεώσεις της, ότι εξάγει ανασφάλεια στον ευρωπαϊκό χώρο, ότι είναι κράτος δουλέμπορος, ότι δεν έχει θέση στην Ένωση. Να επιδιώξουμε κυρώσεις. Να τους κόψουμε τα φράγκα. Να δημιουργήσουμε Ισχύ. Κυρίως όμως να εκπέμψουμε το μήνυμα ότι αυτή την Ισχύ θα την χρησιμοποιήσουμε σε όλα τα πεδία. Αυτό, βέβαια, θέλει Ηγεσία και ευτυχώς φαίνεται ότι σε λίγο θα έχουμε, αφού απέλθει ο καλύτερος φίλος του Πακιστανού…

Φωτογραφία : Αλβανικό Μέτωπο, έφοδος με εφ'όπλου λόγχη. Όταν το θρυλικό "Αέρα" αντηχούσε στα βουνά της Ηπείρου

16 σχόλια:

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2010 - 1:06:00 μ.μ. EET  

Φοβερό!

Νικηταράς, Καραισκάκης,5/42

Ψυχή και καρδιά

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2010 - 2:13:00 μ.μ. EET  

Δυστυχώς αυτή τη φορά οι Τούρκοι ούτε πρόκειται να σταματήσουν ούτε πρόκειται να μας αφήσουν να υπάρχουμε ανάμεσά τους....
θα μας αφανίσουν ολοκληρωτικά, μέχρι τον τελευταίο...
Εύχομαι μόνο να καταφέρουμε να πουλήσουμε το τομάρι μας ακριβά, αλλά ούτε και αυτό βλέπω πολύ πιθανό με τους αρχηγούς που διαθέτουμε...
Ο Βόρειος

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2010 - 2:29:00 μ.μ. EET  

όχι ηττοπάθεια παιδιά, ας μην ξεχνάμε ότι οι προπροπαπούδες μας που τους δώσαν τα πασούμια στο χέρι, δεν είχαν ούτε όπλα ούτε λεφτά

ΑΡΧΙΔΙΑ είχαν και ΨΥΧΗ ,αυτά χρειαζόμαστε μόνο

όπως έλεγε και ο Νικητατάρας "Κουράγιο Νικήτα, Τούρκους σφάζεις.."

Ψηλά το κεφάλι!

flanker7 13 Ιανουαρίου 2010 - 3:42:00 μ.μ. EET  

Bόρειε, και ένας μόνο Έλληνας να απομείνει το Έθνος θα σωθεί. Ένας μόνο χρειάζεται. Μια δόση Ελληνισμού βαθιά κρυμμένη, και ίσως ξεχασμένη, στην ψυχή ενός και μόνο Έλληνα.
Όλο το σκοτάδι του κόσμου δεν μπορεί να κρύψει την φλόγα ενός μικρού κεριού...

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2010 - 4:15:00 μ.μ. EET  

Πόση ικανοποίηση και περηφάνια θα αισθανόταν ο κάθε Έλληνας αν οι..σημερινοί "Ηγέτες" μας ..απαντούσαν στους Τούρκους έτσι:...
"If you want a fight, we'll fight!

"Η Τουρκία είναι η τελευταία χώρα στον κόσμο, που θα μπορούσε να μας διδάξει ηθική",..Δυστυχώς όμως αυτά μπορούν και τα λένε οι ΕΒΡΑΙΟΙ....

Διαβάστε περισσότερα: http://taxalia.blogspot.com

+apis22 13 Ιανουαρίου 2010 - 7:18:00 μ.μ. EET  

Από το στόμα σου και στου Θεού το αυτί Φαήλο.

Ανώνυμος 13 Ιανουαρίου 2010 - 8:08:00 μ.μ. EET  

Παιδιά δυστυχώς δε βλέπω φως από πουθενά. Και όταν λέω πουθενά εννοώ πουθενά μέσα από την ελλάδα γιατί τους απέξω και ματαξαναείδαμε μόλις πάλι σκοντάψαμε. Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι ότι έχουμε απολέσει το σημαντικότερο συστατικό της συνταγής: το οικοδόμημα ηθικών αξιών έχει καταρρεύσει δυστυχώς στο σύνολο του έθνους και όχι μόνο (πλέον) στις κεφαλές.
Έχουμε ανάγει την "ποιότητα" ζωής σε αυτοσκοπό ζωής βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την τεκνοποίηση.
Αυτόν που βρίσκει ένα πορτοφόλι γεμάτο με λεφτά και το παραδίδει στον κάτοχό του τον λέμε Μ@λ@κ@.
Τον επαγγελματία που διαφθείρει δημόσιους λειτουργούς για να κλέψει την εφορία τον αποκαλούμε μάγκα.
Ακόμα ακόμα ποιον θεωρούμε "επιτυχημένο" στην ελληνική κοινωνία? Αυτόν που ασχολείτε με "επιχειρήσεις" γενικώς , αυτον που έχει "άκρες" γενικώς και κάνει την "δουλειά του" παρακάμπτοντας νόμους και διαδικασίες.
Ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας ο καθένας θα θεωρούσαμε ποτέ θετικό κοινωνικό πρώτυπο έναν πατέρα με επτά παιδιά? αυτόν και τη γυναίκα του που έχουν ισοπεδώσει τις προσωπικές τους φιλοδοξίες για να μεγαλώσουν απογόνους? Σκεφτείτε και ο καθένας, πόσα παιδιά σκοπεύετε ή έχετε κάνει?
Την απάντηση που αντιπροσωπεύει το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας την γνωρίζουμε και την βιώνουμε όλοι.
Σε αντιπαράθεση θα σας θυμίσω πως ζουν οι "απέναντι" οι οποίοι έχουν σαν σκοπό της ζωής τους "να κάνουν παιδιά για νικήσουμε τους έλληνες" όπως μου είπε κάποτε ένας Τούρκος. Θα μου πει κάποιος καλά θες να γίνουμε σαν αυτά τα ζώα?
Δυστυχώς η επιβίωση σε αυτόν τον πλανήτη έχει δικούς της νόμους για το ποιός είναι δυνατός και ποιος αδύνατος. Μπορεί οι Ελβετοί να μην κάνουν παιδιά , το ίδιο και οι βέλγοι. Αυτοί όμως δεν έχουν σύνορα με τους Τούρκος. Είτε μας αρέσει είτε όχι συνορεύουμε με αυτούς και δυστυχώς αποδεικνύεται ότι είναι οι χειρότεροι που θα μπορούσαμε να έχουμε.
Τώρα όσον αφορά τον Καραϊσκάκη και τους λοιπούς απλά θα σας ρωτήσω, τί κοινά βιώματα πιστεύετε ότι έχετε (έχουμε) με εκείνους? Έίχε ο Καραϊσκάκης εξοχικό στην Χαλκιδική? Είχε Τζίπ 4Χ4? Είχε μετοχές της Εθνικής?
Δεν το νομίζω. Καλός ο ενθουσιασμός και η περηφάνεια για την ιστορία και τους ήρωές μας αλλά χρειάζονται πολλά περισσότερα από αυτά σε τόσο κρίσιμες εποχές που ζούμε. Ας ελπίσουμε ότι υπάρχουν θετικά πράγματα που θα λειτουργήσουν υπέρ μας και εγώ δεν τα βλέπω.
Είδομεν....
Ο Βόρειος

Ανώνυμος 14 Ιανουαρίου 2010 - 12:33:00 π.μ. EET  

Κριμα ρε παιδι μου γιατι εισαι και νεος ανθρωπος.Κοιταξε να δεις πως θα το ξεπερασεις.Κουραγιο βορειε,κουραγιο..

Ανώνυμος 14 Ιανουαρίου 2010 - 9:15:00 π.μ. EET  

Κείμενα όπως αυτά είναι πολύ καλά και για την ανύψωση του ηθικού και για τη δημιουργία προτύπων!
Απο την άλλη όμως να συνειδητοποιήσουμε και σε ποιά κατάσταση βρισκόμαστε.
Και δεν αναφέρομαι στην οικονομική κρίση...
Αν περάσει το επίμαχο νομοσχέδιο με την ιθαγένεια αντίο ζωή.
Αν μπει και η Τουρκία στην Ε.Ε αντίο οριστικό.
Αν δεν υπάρξει κάποια θεαματική αλλαγή-αντίδραση στο επόμενο χρονικό διάστημα τελειώσαμε. Μακάρι να κάνω λάθος!

Ελευθερία Αγωνιζομένη 14 Ιανουαρίου 2010 - 5:10:00 μ.μ. EET  

Αφιερωμένο εξαιρετικά...

Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε τρώνε από ᾿μάς και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν κι᾿ όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν.
Μακρυγιάννης

enkripto 14 Ιανουαρίου 2010 - 5:27:00 μ.μ. EET  

έτσι..τα είπε όλα ο Στρατηγός

Ελευθερία Αγωνιζομένη 14 Ιανουαρίου 2010 - 5:36:00 μ.μ. EET  

Δεν τα είπε μόνο καλά αλλά τα έπραξε και άριστα, γι'αυτό είναι άξιος θαυμασμού αλλά και απέραντου σεβασμού (γιατί ξεχνούμε ότι ο σεβασμός κερδίζεται δεν χαρίζεται)

enkripto 14 Ιανουαρίου 2010 - 5:44:00 μ.μ. EET  

πολύ σωστά,το προσυπογράφω

Ανώνυμος 14 Ιανουαρίου 2010 - 6:16:00 μ.μ. EET  

Ο αμόρφωτος Μακρυγιάννης είναι ανώτερος διανοητής απο το σύνολο της σκουλικιασμένης ψωροελίτ που έχουμε στην χώρα.
Κάνουμε πολλές φορές το λάθος να μιλάμε συνεχώς για την αρχαία Ελλάδα. Ο Μακρυγιάννης είναι τεράστια μορφή και έχω πολλούς λόγους να είναι υπερήφανος για τη σύγχρονη Ελλάδα.

Ανώνυμος 18 Ιανουαρίου 2010 - 10:01:00 π.μ. EET  

Ο Μακρυγιάννης είναι ο ορισμός του Έλληνα και τα απομνημονεύματά του θα έπρεπε να διδάσκονται στο Δημοτικό μήπως δούμε μετά από χρόνια ανθρώπους άξιους σαν αυτόν να κυβερνούν σαν "γενναίοι και αγαθοί πατριώτες" όπως έλεγε. "Πούσαι μπάρμπα Γιάννη Μακρυγιάννη, να πάρεις το γιαταγάνι το στραβό να κάνεις ίσιο!!!" που λέει και ο Ξυλούρης...

Ελευθερία Αγωνιζομένη 18 Ιανουαρίου 2010 - 4:29:00 μ.μ. EET  

Ο Μακρυγιάννης ήταν πεπαιδευμένος και, ευτυχώς, αμόρφωτος άρα και η σκέψη του ελεύθερη και μακριά από την μόρφωση της σημερινής απαίδευτης και άρα επικίνδυνης κουλτουριάρικής μας ελίτ...
Η παιδεία, και είναι άποψή μου, ξεκινάει από το σπίτι του καθενός μας. Πως εγώ με παππούδες, γιαγιάδες, θείους και θείες μικρασιάτες που μας μάθαιναν και μας δίδασκαν τα ήθη, τα έθιμα, και κυρίως μιλώντας μας για τις μνήμες τους, θα δεχθώ τον "συνωστισμό" της Ρεπούση και της κάθε μιάς γελοίας προσωπικότητας του τίποτα; Μου έμαθε αυτά τα πράγματα κανείς στο σχολείο; Όχι όπως θα έπρεπε. Μόνοι μας, λοιπόν, θα πρέπει να διδάξουμε τα παιδιά μας την ιστορία μας. Είναι η μόνη απάντηση σε Ρεπούσηδες, σε Θάλειες και τα κακά συναπαντήματα...

Υ.Σ. Ας με συγχωρήσουν οι φίλοι του "Εν κρυπτώ" για την εκτός θέματος απάντηση μου, αλλά την θεώρησα αναγκαία.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP