Το θησαυροφυλάκιο της πατριωτικής και δημοκρατικής ψυχής μας

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

Του Φάηλου Μ. Κρανιδιώτη

Ήμασταν καμιά χιλιάδα το πολύ σήμερα Κυριακή, μαζί με φίλους και συγγενείς των παιδιών. Δεξιοί, πασόκοι, αριστεροί, παλιοί εύζωνες, μέλη του ΠΣΕΕΔ, μερικοί με τα παιδιά τους και κάποιοι, άντρες και γυναίκες, με μεγάλες ελληνικές σημαίες ν’ ανεμίζουν. Ο Σαράντος, βετεράνος της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, ήταν εκεί απ’ τις 9:30. «Πάγωσε ο απαυτός μου», μου είπε. Βρήκα κι ένα φίλο που μαζί ανεβοκατεβαίναμε τα βουνά γύρω απ’ τη Ρεντίνα πριν από 20 χρόνια.

Απλοί άνθρωποι. Έλληνες. Χωρίς φωνές, ασχήμιες, συνθήματα. Μόλις φάνηκε η Σημαία με τη Φρουρά από την Αμαλίας με το χαρακτηριστικό αργό της βήμα, χειροκροτήσαμε, παρακολουθήσαμε την αλλαγή κι ακούστηκαν κάποια αυθόρμητα «μπράβο παιδιά!». Στην ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου μείναμε όλοι ακίνητοι και κάποιοι σιγοψιθύρισαν τα λόγια. Ένα παρατεταμένο χειροκρότημα συνόδευσε την αποχώρηση του αγήματος και πάλι κάποια «μπράβο». Μια σεμνή, καλή απάντηση στην τσογλαναρία. Ο κόσμος, παρέες – παρέες, μιλούσε επαινετικά για τους σκοπούς που δεν εγκατέλειψαν τη θέση τους και περιφρονητικά για την ασχήμια της επίθεσης στο Μνημείο.

Σκεφτόμουν, πως οι απλοί άνθρωποι έχουν μια υγιή προσέγγιση για τα πράγματα. Γι’ αυτούς ο πατριωτισμός και το δημοκρατικό φρόνημα είναι ένα και το αυτό. Πώς μπορείς να νοιώθεις το ένα και να μην εμφορείσαι από το άλλο; Οι απλοί άνθρωποι έχουν ανάγκες από Ήρωες και Σύμβολα γι’ αυτά τα δύο αλληλένδετα. Κι αυτό το σύμβολο στο κέντρο της πόλης μας είναι γι’ αυτούς τους ήρωες, που κάθε φαμίλια κάποιον θα έχει πίσω της. Κάποιον πατέρα, παππού, που άφησε την τελευταία του πνοή σε κάποιον απ’ τους τόπους που σκάλισε η σμίλη στο μάρμαρο.

Ευτυχώς υπάρχουν και μερικοί ζωντανοί να μας θυμίζουν αυτά που πρέπει. Υπάρχουν ακόμη ανάμεσα μας ζωντανοί βετεράνοι σκυταλοδρόμοι του εθνικού και δημοκρατικού χρέους κι απ’ τις δυο όχθες. Υπάρχει ο Μίκης, που δεν έζησε και δεν ζει τζάμπα. Υπάρχει ο Στρατηγός Κόρκας, 89 ετών, που μας αφηγείτο μια μέρα με την ψαρωτική φωνή του πως σε πολεμικό άλμα στις Κυκλάδες με τον Ιερό Λόχο, αφού πολέμησε τους Γερμανούς γνώρισε και την μετέπειτα γυναίκα του. Πώς λέμε, πήγα στη Νάξο διακοπές και γνώρισα μια κοπέλα; Καμία σχέση. Υπάρχει ο Αλευρομάγειρος κι ο Παπαμελετίου, άλλο το πολιτικό φρόνημα, ίδια η γενναιότητα, στις Θερμοπύλες της Κύπρου. Υπάρχουν ακόμη, ευτυχώς, ο Μανώλης Γλέζος κι ο Λάκης Σάντας, οι ωραίοι «τρελοί» της πρώτης αντιστασιακής πράξης στην κατεχόμενη Ευρώπη και ως το τέλος σημαιοφόροι των πεποιθήσεων τους. Συμφωνείτε, διαφωνείτε μαζί τους, δεν έχει σημασία. Ζουν σαν άντρες κι αγαπούν τον τόπο και το λαό τους. Τι είναι όλοι αυτοί, αδέρφια, αυτοί οι ζωντανοί, μαζί με τους άλλους, τους νεκρούς; Είναι το θησαυροφυλάκιο της πατριωτικής και δημοκρατικής ψυχής μας. Εσαεί.

http://www.antinews.gr/?p=31347

4 σχόλια:

Ανώνυμος 17 Ιανουαρίου 2010 - 10:16:00 μ.μ. EET  

Και όλο αυτό στα ψιθυριστά.Μπράβο στο κόσμο που ήταν στο Σύνταγμα.

Ανώνυμος 17 Ιανουαρίου 2010 - 10:46:00 μ.μ. EET  

Ρε παιδιά τι έχετε πάθει και γράφετε συνέχεια για τον Αλευρομάγειρο και Παπαμελετίου στην Κύπρο; Ωραία πολέμησαν και κράτησαν την γραμμή. Γράψτε και για τον Μανίατη, τον Γλεντζέ, τον Σταμάτη, τον Γαληνό της 31 ΜΚ. Αυτοί αν μη τι άλλο διεξήγαγαν επιτυχώς και επιθετικές επιχειρήσεις. Δηλαδή ντρεπόμαστε για τα ΛΟΚ;

Ανώνυμος 17 Ιανουαρίου 2010 - 10:58:00 μ.μ. EET  

Όταν οι Jeffrey, Πάγκαλος, Σαχινίδης ζητούσαν Δημοψήφισμα και τάσσονταν υπέρ της άμεσης Δημοκρατίας.

http://www.youtube.com/watch?v=9OZ00bnzdH0

http://www.youtube.com/watch?v=EK7fjnVSzMQ

http://www.youtube.com/watch?v=6SRTmuLVTzU

Andpik 18 Ιανουαρίου 2010 - 1:24:00 μ.μ. EET  

Και για όποιον θέλει να μάθει περισσότερα για το μνημείο υπάρχει η έκδοση του ΓΕΕΘΑ εδώ :

http://www.geetha.mil.gr/media/21noe/agnostos-stratiotis.pdf

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
“Κι αν είναι κ’ έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα, για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα!, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφτο, και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει, κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων!..

Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,κορώνα ιδέα , ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα!"

Κωστής Παλαμάς
«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται,ζυγόν δουλείας ας έχωσι·

θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία»


Α.Κάλβος
«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει από τον φόβο τον Τούρκο, που είναι σκλάβος του φόβου του, που θέλει να ζήσει όπως και να είναι. Που κάνει τον ψόφιο κοριό για να μην τον πατήσει κάποιος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα».

Ίωνας Δραγούμης

  © Free Blogger Templates Columnus by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP